Okładka: Pieśń XI (Stateczny umysł pamiętaj zachować...)

Pieśń XI (Stateczny umysł pamiętaj zachować...)

Jan Kochanowski

Brak ocen
Epoka
Renesans
Rodzaj
Liryka
Gatunek
Pieśń
Czytanie
ok. 1 min czytania
1
Stateczny[3] umysł pamiętaj zachować,
Jesli cię pocznie nieszczęście frasować;
Także i góry nie radzęć wylatać[4],
Kiedy sie Szczęście z tobą imie[5] bratać.
5
Śmierci podległy człowiecze cnotliwy,
Choć wszytek twój wiek będzie frasowliwy[6],
Chocia też czasem, siedząc z przyjacioły,
Przy dobrym trunku strawisz dzień wesoły;
Tu przy ciekącym, przezornym[7] strumieniu.
10
Każ stół gotować w jaworowym cieniu;
Każ wino nosić, póki beczka leje,
Póki wiek służy, a śmierć nie przyspieje[8].
Postąpisz z włości[9] drogo zapłaconych,
Postąpisz z dworu i gmachów złoconych;
15
A co zebrania[10] twego kolwiek będzie,
To wszytko przyszły namiastek osiędzie[11].
Bądź sie kto zacnym[12] rodził i bogatym,
Bądź niewolnikiem, u śmierci nic na tym;
Czyjkolwiek naprzód los wynidzie[13], wsiadaj,
20
Wieczny wygnańcze, ani więc odkładaj[14].

Tekst i nagranie pochodzą z serwisu Wolne Lektury, domena publiczna lub wolna licencja. Podział tekstu na części udostępniamy na tych samych warunkach. Wesprzyj Wolne Lektury.