Literum
Epoki
Renesans
Księgi wtóre
Pieśń XVI (Nic po tych zbytnich potrawach, nic po tym...)

Pieśń XVI (Nic po tych zbytnich potrawach, nic po tym...)

Jan Kochanowski

Brak ocen

Epoka: Renesans
Rodzaj: Liryka
Gatunek: Pieśń
Czytanie: ok. 1 min czytania

Czytaj Otwórz w aplikacji

Nic po tych zbytnich potrawach, nic po tym

Śrebrze na służbie [3] i obiciu złotym;

Nam k woli [4], kędy róża pozno kwitnie

Nie szukaj zbytnie [5].

Dobra-ć i miętka [6], co ją najdzie wszędzie [7];

A kiedy równe [8] towarzystwo siędzie,

Prędka dobra myśl, a tym jeszcze chutniej [9],

Gdy nie bez lutniej.

Lutnia — wódz tańców i pieśni uczonych,

Lutnia — ochłoda myśli utrapionych:

Ta serce miękczy swym głosem przyjemnym

Bogom podziemnym [10].

Przypisy

na służbie — w miejscu, gdzie się przechowuje naczynia stołowe. [przypis redakcyjny]

nam k woli (starop.) — dla nas. [przypis redakcyjny]

zbytnie (starop.) — zbytnio; bardzo. [przypis redakcyjny]

miętka — zdr. od: mięta. [przypis redakcyjny]

co ją najdzie wszędzie — którą można wszędzie znaleźć. [przypis edytorski]

równe — dobrane. [przypis redakcyjny]

chutniej — chętniej, bardziej ochoczo (por. chuć). [przypis redakcyjny]

serce miękczy (…) Bogom podziemnym — aluzja do postaci Orfeusza, który potrafił poruszyć za pomocą swej muzyki Furie („jędze”), a nawet rzeczy nieożywione. Kiedy zmarła jego żona Eurydyka, udał się do podziemi i tak oczarował Plutona, że uwolnił on Eurydykę pod warunkiem, że Orfeusz nie odwróci się, dopóki nie wyjdą na ziemię. Kiedy już mieli postawić swe stopy na ziemi, Orfeusz odwrócił się i Eurydyka natychmiast zniknęła. Ogromny żal Orfeusza po powtórnej stracie żony tak rozwścieczył trackie kobiety, że w czasie jednej z orgii z okazji bachanaliów rozerwały go na strzępy; zob. też: Ks. 1, Pieśń XXI, Ks. 2, Pieśń II oraz Ks. 2, Pieśń VI. [przypis redakcyjny]

Tekst i nagranie pochodzą z serwisu Wolne Lektury, domena publiczna lub wolna licencja. Podział tekstu na części udostępniamy na tych samych warunkach. Wesprzyj Wolne Lektury.