Okładka: Tren II. (Jeślim kiedy nad dziećmi piórko miał zabawić...)

Tren II. (Jeślim kiedy nad dziećmi piórko miał zabawić...)

Jan Kochanowski

Brak ocen
Epoka
Renesans
Rodzaj
Liryka
Gatunek
Tren
Czytanie
ok. 1 min czytania
Nagranie
2 min
CzytajOtwórz w aplikacji
1
Jeslim kiedy nad dziećmi piórko[2] miał zabawić[3],
A kwoli temu wieku[4] lekkie[5] rymy[6] stawić[7],
Bodajżebych[8] był raczej kolebkę kołysał
I z drugiemi nieważne mamkom pieśni[9] pisał,
5
Któremi by dziecinki noworodne[10] spiły[11]
I swoich wychowańców[12] lamenty toliły[13].
Takie fraszki[14] mnie zbierać[15] pożyteczniej było,
Niżli, w co mię nieszczeście moje dziś wprawiło[16],
Płakać nad głuchym grobem[17] mej wdzięcznej dziewczyny
10
I skarżyć sie na srogość[18] ciężkiej[19] Prozerpiny[20].
Alem użyć w obojgu jednakiej wolności[21]
Nie mógł — owom ominął[22], jako w dordzałości[23]
Dowcipu[24] coś ranego[25], na to mię przygoda[26]
Gwałtem wbiła[27] i moja nienagrodna szkoda[28].
15
Ani mi teraz łacno[29] dowiadać sie o tym[30],
Jaka mię z płaczu[31] mego czeka cześć na potym[32].
Nie chciałem żywym śpiewać, dziś umarłym muszę,
A cudzej[33] śmierci płacząc, sam swe kości suszę[34].
Prózno to[35]; jakie szczeście[36] ludzi naszladuje[37],
20
Tak w nas albo dobrą myśl[38], albo złą sprawuje.
O prawo krzywdy pełne! O znikomych cieni[39]
Sroga, nieubłagana, nieużyta[40] ksieni[41]!
Tak li moja Orszula, jeszcze żyć na świecie
Nie umiawszy, musiała w ranym umrzeć lecie[42]?
25
I nie napatrzawszy sie jasności słonecznej,
Poszła nieboga widzieć krajów nocy wiecznej[43].
A bodaj ani była świata oglądała,
Co bowiem więcej, jedno ród[44] a śmierć poznała.
A miasto[45] pociech, które winna z czasem[46] była
30
Rodzicom swym, w ciężkim je[47] smutku zostawiła.

Inne lektury: klasy 7–8, renesans

Tekst i nagranie pochodzą z serwisu Wolne Lektury, domena publiczna lub wolna licencja. Podział tekstu na części udostępniamy na tych samych warunkach. Wesprzyj Wolne Lektury.