1. Literum
  2. Lektury szkolne
  3. Klasy 7–8
  4. Treny
  5. Tren XV. (Erato złotowłosa i ty, wdzięczna lutni...)
Okładka: Tren XV. (Erato złotowłosa i ty, wdzięczna lutni...)
Klasy 7–8Matura podstawowaMatura rozszerzonaaudiobook

Tren XV. (Erato złotowłosa i ty, wdzięczna lutni...)

Jan Kochanowski

Brak ocen
Epoka
Renesans
Rodzaj
Liryka
Gatunek
Tren
Czytanie
ok. 1 min czytania
Nagranie
3 min
CzytajOtwórz w aplikacji
1
Erato[2] złotowłosa i ty, wdzięczna[3] lutni[4],
Skąd pociechę w swych troskach biorą ludzie smutni,
Uspokójcie na chwilę strapioną myśl[5] moję,
Póki jeszcze kamienny w polu słup nie stoję[6],
5
Lejąc ledwe[7] nie krwawy płacz przez marmór[8] żywy[9],
Żalu ciężkiego pamięć[10] i znak nieszczęśliwy.
Mylę sie, czyli[11] patrząc na ludzkie przygody
Skromniej człowiek uważa[12] i swe własne szkody?
Nieszczesna matko[13] (jesli przyczytać[14] możemy
10
Nieszcześciu, co prze[15] głupi rozum swój cierpiemy),
Gdzie teraz twych siedm[16] synów i dziewek tak wiele[17]?
Gdzie pociecha? Gdzie radość i twoje wesele?
Widzę czternaście mogił; a ty nieszcześliwa
I podobno tak długo nad wolą[18] swą żywa Obłapiasz zimne groby, w których (ach niebogo!) Składłaś[19] dziateczki swoje zagubione[20] srogo.
15
Takie więc kwiaty leżą kosą podsieczone
Albo deszczem gwałtownym na ziemię złożone.
W którą nadzieję żywiesz?[21] Czego czekasz więcej?
Czemu śmiercią żałości nie zbywasz[22] co pręcej[23]?
A wasze prętkie[24] strzały albo łuk co czyni
20
Niepochybny[25], o Febe[26] i mściwa bogini[27]?
Albo z gniewu (bo winna), albo więc z lutości[28]
Dokonajcie[29], prze Boga[30], jej biednej starości.
Nowa pomsta[31], nowa kaźń[32] hardą[33] myśl potkała[34]:
Dziatek płacząc, Nijobe[35] sama skamieniała
25
I stoi na Sypilu[36] marmór nieprzetrwany[37],
Jednak i pod kamieniem żywią[38] skryte rany.
Jej bowiem łzy serdeczne skałę przenikają
I przeźroczystym z góry strumieniem spadają,
Skąd źwierz[39] i ptastwo[40] pije; a ta w wiecznym pęcie[41]
30
Tkwi[42] w rogu skały wiatrom szalonym[43] na wstręcie[44].
Ten grób nie jest na martwym, ten martwy nie w grobie,
Ale samże jest martwym, samże grobem sobie.

Strona 1 z 1

Inne lektury: klasy 7–8, renesans

Tekst i nagranie pochodzą z serwisu Wolne Lektury, domena publiczna lub wolna licencja. Podział tekstu na części udostępniamy na tych samych warunkach. Wesprzyj Wolne Lektury.