Literum Lektury szkolne Klasy 7–8 Treny Tren XVIII. (My, nieposłuszne, Panie, dzieci Twoje...)
1 My nieposłuszne, Panie, dzieci Twoje
W szcześliwe czasy
[2] swoje
Rzadko Cię wspominamy,
Tylko rozkoszy zwykłych
[3] używamy.
5 Nie baczym
[4] , że to z Twej łaski nam płynie,
A tak
[5] , że prędko minie,
Kiedy
[6] po nas wdzięczności
Nie uznasz
[7] , Panie, za Twe życzliwości
[8] .
Miej nas na wodzy
[9] , niech nas nie rozpycha
[10]
10 Docześna rozkosz licha
[11] .
Niechaj na Cię pomniemy
[12]
Przynamniej w kaźni
[13] , gdy w łasce nie chcemy.
Ale ojcowskim nas karz obyczajem
[14] ,
15 Tak jako śnieg niszczeje,
Kiedy mu słońce niebieskie dogrzeje.
Zgubisz nas prędko, wiekuisty
[17] Panie,
Jesli nad nami stanie
Twa ciężka Boska ręka;
20 Sama niełaska jest nam sroga męka
[18] .
Ale od wieku Twoja lutość
[19] słynie,
A pierwej świat zaginie,
Niż Ty wzgardzisz pokornym,
Chocia był długo przeciw Tobie spornym
[20] .
25 Wielkie przed Tobą są występy
[21] moje,
Lecz miłosierdzie Twoje
Przewyssza wszytki złości:
Użyj dziś, Panie, nade mną litości
[22] .
Inne lektury: klasy 7–8, renesans Tekst i nagranie pochodzą z serwisu Wolne Lektury , domena publiczna lub wolna licencja. Podział tekstu na części udostępniamy na tych samych warunkach. Wesprzyj Wolne Lektury .