Motyw: miłość spełniona w literaturze

Quo vadis

Henryk Sienkiewicz · 8 fragmentów

Ona wbiegła nie spodziewając się niczego i na jego widok stanęła również jak wryta. Twarz jej zaczerwieniła się i wraz pobladła bardzo, po czym jęła spoglądać zdumionymi, a zarazem przelękłymi oczyma na obecnych. Lecz…Rozdział trzydziesty trzeci — przejdź do fragmentu

Chodząc po ogródku Winicjusz opowiadał jej w krótkich, wyrwanych z głębi serca słowach to, co przed chwilą wyznał Apostołom: więc niepokój swej duszy, zmiany, jakie w nim zaszły, i wreszcie tę niezmierną tęsknotę, która…Rozdział trzydziesty czwarty — przejdź do fragmentu

To rzekłszy wyciągnął ręce, jakby niebo biorąc na świadka swej miłości, a Ligia podniósłszy na niego świetliste oczy rzekła: — I wówczas powiem: „Gdzie ty, Kajus, tam i ja, Kaja”. — Nie, Ligio! — zawołał Winicjusz…Rozdział trzydziesty czwarty — przejdź do fragmentu

Potop: tom pierwszy

Henryk Sienkiewicz · 1 fragment

Drzewa, migotając w oczach, zdawały się uciekać gdzieś w tył za sanie, a oni lecieli coraz prędzej i prędzej, jak gdyby rumaki skrzydła miały. Od takiej jazdy głowa się zawraca i upojenie ogarnia, więc ogarnęło i pannę…Rozdział III — przejdź do fragmentu

Lalka: tom pierwszy

Bolesław Prus · 1 fragment

Marzyła, że Wokulski sprzedał swój sklep, a kupił dobra ziemskie, lecz pozostał naczelnikiem spółki handlowej przynoszącej ogromne zyski. Cała arystokracja przyjmowała go u siebie, ona zaś, panna Izabela, zrobiła go…XIV. Dziewicze marzenia — przejdź do fragmentu

Chłopi: Część druga - Zima

Władysław Stanisław Reymont · 4 fragmenty

— A kiej wszedłem, to udałaś, że mnie nie widzisz… — Głupi… miałam patrzeć, żeby co pomiarkowali! ale mę tak w dołku ścisnęło, że dziw nie spadłam ze stołka… ażem wodę piła na strzeźwienie… — Najmilejsza moja!……XI — przejdź do fragmentu

…Jako te soki, żywiące skryto pod ziemią, budzą się o wiośnie każdej, rozprężają nieśmiertelną żądzą, prą do się przez zwały świata, z krańców ziemi płyną, niebami kołują, aż się odnajdą, przepadną w sobie i w świętej…XI — przejdź do fragmentu

Ogarnął ją sobą i rozgrzewał takimi całunkami, aż oboje wnet zabaczyli o całym świecie, objęli się krzepko w pas i poszli jakąś dróżką, która się im sama nawinęła pod nogi; szli kołysząc się ciężko ruchem drzew…XI — przejdź do fragmentu