Nagrobek Gąsce

Jan Kochanowski

Brak ocen

Epoka: Renesans
Rodzaj: Liryka
Gatunek: Fraszka
Czytanie: ok. 1 min czytania

Czytaj Otwórz w aplikacji

Błazen, ŻałobaJuż nam, Gąska niebożę, nie będziesz błaznował,

Już „Pod Operyjaszem”[1] nie będziesz harcował

Ani glótów [2] z rękawa sypał na chłopięta,

Kiedy cię więc opadną jakoby szczenięta.

Jużeś leciał za morze, Gąsko, jużeś w dole [3]

A czarnej Persefonie szpaczkujesz przy stole,

A duszyce się śmieją, że ten, co by g'rzeczy

Słowa wyrzec nie umie, nowy cień człowieczy.

Więc my też, pamiętając na jego zabawki,

Nowej mu nie żałujmy usypać rękawki [4]!

Nad nią miasto proporca suknią szachowaną [5]

Zawieśmy, a na grobie gęś twardo kowaną [6],

A to, żeby mógł każdy, kto tędy pobieży,

Domyślić się zarazem, że tu Gąska leży.

Przypisy

[1]

„Pod Operyjaszem” — winiarnia krakowska z winem węgierskim z Eperies. [przypis redakcyjny]

[2]

glótów — kulek ołowianych. [przypis redakcyjny]

[3]

w dole — w podziemiu zmarłych, królestwie Persefony. [przypis redakcyjny]

[4]

rękawki — kopca mogilnego. Nazwa wywodzi się od kopca Krakusa. Kopiec ten według legendy lud usypał znosząc ziemię w rękawach. Później nazwa święta ludowego, zapewne pamiątka dawnej uroczystości obchodzonej przez Słowian. [przypis redakcyjny]

[5]

suknią szachowaną — tzw. domino, szata błaznów. [przypis redakcyjny]

[6]

twardo kowaną — wykutą z kamienia; zwrot mieści w sobie aluzję zarówno do nazwiska zmarłego błazna, jak i do jego zawodu w związku z przysłowiem o krainie głupców, gdzie podkuwa się gęsi. [przypis redakcyjny]

Motywy w utworze

Błazen 1 Żałoba 1

Tekst i nagranie pochodzą z serwisu Wolne Lektury, domena publiczna lub wolna licencja. Podział tekstu na części udostępniamy na tych samych warunkach. Wesprzyj Wolne Lektury.