- Literum
- Motywy
- Żałoba
Motyw: żałoba w literaturze
24 lektury szkolne i 58 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Homer · 4 fragmenty
Rzekł; jemu boleść czarna mgłą oczy zasłoni. / Wraz gorący w obojej garnąc popiół dłoni, / Sypie na głowę, wściekły z tak bolesnej straty, / Szpecąc nim boskie czoło i prześliczne szaty. / Wyniosłym ciałem ziemię…Księga XVIII — przejdź do fragmentu
chilles, zatrzymując mirmidońskie roty, / Mówi: — «Wy, dzielni mojej towarzysze broni, / Nie wykładajcie jeszcze z jarzma bystrych koni! / Tak się zbliżmy, niech z oczu płyną łzy rzęsiste, / Oddajmy cześć zmarłemu…Księga XXIII — przejdź do fragmentu
Wraz Irys, która wiatry swym lotem wyścignie, / Pośpiesza w dom Pryjama. Tam żal z ciężkiej straty: / Syny, siedząc przy ojcu, łzą zlewają szaty; / Starzec, smutnym rodzeństwa otoczony kołem, / Głowę płaszczem obwinął…Księga XXIV — przejdź do fragmentu
Homer · 3 fragmenty
czkolwiek bynajmniej nie ganię, / Kiedy kto opłakuje swego nieboszczyka. / Zaszczyt też to jedyny, co zmarłych spotyka. / Że po nich włosy strzygą i łzy leją żywi.Pieśń czwarta — przejdź do fragmentu
Z ciężkim na duszy smutkiem płynęliśmy dalej: / Bo choć trwoga minęła, żal tych, co zostali. / Odbijając od lądu o tym pamiętano, / By każdego imiennie trzykroć wywołano, / Który, zabit od wroga, na polu się wala;Pieśń dziewiąta — przejdź do fragmentu
„Z ust mych prawdę usłyszysz, wszystko będziesz wiedział. / Laertes dotąd żyje, choć boga wciąż prosi, / By śmierć zesłał na niego; życia już nie znosi, / Odkąd utrata syna serce mu rozdarła / I odkąd mu małżonka, cna…Pieśń piętnasta — przejdź do fragmentu
Platon · 1 fragment
Zgodzimy się, że człowiek przyzwoity nie będzie uważał za rzecz straszną śmierci drugiego przyzwoitego człowieka, chociaż to jest jego przyjaciel. — Zgodzimy się. — Zatem i nie będzie za nim lamentował, jak gdyby go…Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Sofokles · 1 fragment
żywię nadzieję, / Że posłyszawszy o ciosie, nie chciała / Żałości swojej pospólstwu okazać, / Lecz się cofnęła do wnętrza domostwa, / By wśród sług wiernych wylewać łzy gorzkie. / Toć jej rozwaga nie dopuści zbrodni.przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 4 fragmenty
Król Karol ocknął się z omdlenia. Czterech baronów trzyma go pod ręce. Patrzy na ziemię, widzi leżącego siostrzana. Ciało jego pozostało piękne, ale straciło barwę; oczy stoją w słup i pełne są ciemności. W miłości i…CLXXIII – CCXIV — przejdź do fragmentu
„Przyjacielu Rolandzie, wrócę do Francji. Kiedy się znajdę w Laon, mojej dziedzinie, przybędą tam wasale cudzoziemscy z wielu królestw. Spytają: »Gdzie jest hrabia i rotmistrz?«. Powiem im, że zginął w Hiszpanii; odtąd…CLXXIII – CCXIV — przejdź do fragmentu
„Przyjacielu Rolandzie, dzielny, piękny młodzieńcze, kiedy będę w Akwizgranie w mojej kaplicy, wasale moi przyjdą, będą pytali nowin. Powiem im dziwne i straszne nowiny: pomarł mój siostrzan, ten który mi zdobył tyle…CLXXIII – CCXIV — przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 2 fragmenty
Pożałuj mię, stary, młody, / Boć mi przyszły krwawe gody: / Jednegociem Syna miała / I tegociem ożalała.przejdź do fragmentu
O anjele Gabryjele, / Gdzie jest ono twe wesele, / Cożeś mi go obiecował tako barzo wiele, / A rzekęcy: „Panno, pełna jeś miłości!” / A ja pełna smutku i żałości. / Sprochniało we mnie ciało i moje wszytki kości.…przejdź do fragmentu
Gall Anonim · 2 fragmenty
Pełen więc sławy Bolesław żywot szczęśliwy zamykając skonem chwalebnym, gdy przeczuwał, iż dług ciała wszelkiego wypłacić mu przychodzi, zwoławszy swych wszystkich do siebie, wraz z wojewodami i przyjacioły z…Księga Pierwsza — przejdź do fragmentu
Po zgasłym młodzieńcu Mieszku cała Polska płakała jak macierz po zgonie syna jedynego. Ani ci tylko, którym znany był bliżej, łzami zaleli się rzewnemi, lecz i ci, którzy go nigdy na oczy swe nie widzieli, łkając za…Księga Pierwsza — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 7 fragmentów
Jakkolwiek świeżo tkwi w naszej pamięci / Zgon kochanego, drogiego naszego / Brata Hamleta, jakkolwiek by przeto / Sercu naszemu godziło się w ciężkim / Żalu pogrążyć, a całemu państwu / Zawrzeć się w jeden fałd kiru, o…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
U mnie nic żadne «zdaje się» nie znaczy, / Niczym sam przez się ten oczom widzialny / Czarnej żałoby strój konwencjonalny; / Wietrzne z trudnością wydawane tchnienie, / Obficie z oczu ciekące strumienie, / Żałość na…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Godzien pochwały, Hamlecie, ten smutek, / Którym oddajesz cześć pamięci ojca; / Lecz wiedz, że ojciec twój miał także ojca / I że go także utracił tak samo / Jak tamten swego. Dobry syn powinien / Jakiś czas boleć po…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 5 fragmentów
MARTA Widziałam ranę na me własne oczy, / Boże, zmiłuj się nad nim, tu, tu oto, / Tu w samym środku mężnej jego piersi. / Straszny trup! straszny trup! blady jak popiół; / Cały zbroczony, cały krwią zbryzgany, / Zgęstłą…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
PANI KAPULET Wciąż jeszcze płaczesz nad stratą Tybalta? / Chcesz–że go łzami dobyć z grobu? Choćbyś / Dopięła tego, wskrzesić go nie zdołasz. / Przestań więc; pewien żal może dowodzić / Wielkiej miłości, ale wielkość…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
KAPULET Kiedy dzień kona, niebo spuszcza rosę; / Ale po skonie naszego krewnego / Pada ulewny deszcz. Cóż to, dziewczyno? / Czy jesteś cebrem? Ciągle jeszcze we łzach? / Ciągłe wezbranie? W małej swej istocie…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
François Rabelais · 1 fragment
— Mamli płakać? — mówił do siebie — tak; a dlaczego? Żona moja, zacna, kochana, umarła; ona, która była najbardziej taka, najbardziej owaka na ziemi. Nigdy już jej nie ujrzę, nigdy nie znajdę takiej samej: to strata dla…Dziesięciowiersz Mistrza Hugona Salela do autora tej książki — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
A jam był daleko! / I żonę także? / / ROSS Już ci powiedziałem. / / MALKOLM Niechaj myśl zemsty pociechą ci będzie: / Śmiertelną boleść zemstą wyleczymy. / / MAKDUF On nie ma dzieci! Moje niemowlęta! / Wszystkie…AKT CZWARTY — przejdź do fragmentu
Jan Chryzostom Pasek · 1 fragment
Nie umiejętność moja to sprawiła, / Ale natura dobrym cię czyniła; / Ta zaś łaskawość i kochanie z tobą / Z tej okazyjej, żeśmy rośli z sobą. / Kiedym wsiadł na cię, tak mi się widziało, / Że na mnie wojska sto tysięcy…[Rok 1656] — przejdź do fragmentu
George Gordon Byron · 6 fragmentów
Komnata jego od sług odbieżana, / Pająk samotnik, na ścianach się czepia / I szpary szarym całunem zasklepia.Giaur — przejdź do fragmentu
Lecz Zgroza siedzi przed bramą na straży, / Sam Fakir do wrót zbliżyć się nie waży, / Derwisz ubogi nie przestąpi progu / Za chleb i za sól podziękować Bogu: / Nędza i Zbytek uchodzą na stronę / Niepowitane i…Giaur — przejdź do fragmentu
To serce jest jak pelikan, gdy leci / Przez obszar pustyń, do gniazda, do dzieci, / Krew swą gotowy na żywność im przelać, / Życie z głodnymi nie skąpy podzielać; / Już dziobem piersi rozranił szlachetne, / I widzi…Giaur — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 2 fragmenty
O Matko Polsko! Ty tak świeżo w grobie / Złożona… Nie masz sił mówić o tobie!Księga dwunasta — przejdź do fragmentu
Bo któż tam mieszkał? Matka, bracia, krewni, / Sąsiedzi dobrzy!… Kogo z nich ubyło, / Jakże tam o nim czule się mówiło! / Ile pamiątek, jaka żałość długa, / Tam, gdzie do pana przywiązańszy sługa / Niż w innych krajach…Księga dwunasta — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
W przeszłość patrzę ciemną / I widzę cień kobiety w żałobie — kto ona? / Patrzę w przyszłość — i widzę tysiąc gwiazd przede mną, / A cień przeszłości ku nim wyciąga ramiona; / Te gwiazdy to sztylety… Kraj nasz dawny…AKT TRZECI. SPISEK KORONACYJNY — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Pasterko! znasz tę osobę? / W tym są jakieś straszne rzeczy. / Po kim ty nosisz żałobę? / Wszak mąż i rodzina zdrowa? / Cóż to! nie mówisz i słowa? / Spojrzyj, odezwij się przecie! / Czyś ty martwa, moje dziecię?…przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Niechaj z tego dzbanka / Wypłynie nowy Eurotas płaczu, / Niech zaprowadzi smutnego kochanka / Falą przejrzystą do kochanki grobu, / A ja mu powiem: «Strumyku tułaczu, / Dzięki ci wieczne, w grobie dla nas obu / Będzie…AKT PIĄTY — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 5 fragmentów
— Jeśli jej Bóg jest wszechmocny, tedy rządzi życiem i śmiercią; a jeśli jest sprawiedliwy, tedy słusznie zsyła śmierć. Czemu więc Pomponia nosi żałobę po Julii? Żałując Julii przygania swemu Bogu.Rozdział trzeci — przejdź do fragmentu
Jakoż nie pomogły ofiary składane w świątyniach, modły i wota, jak również sztuka lekarska i wszelkie czarodziejskie środki, jakich się w ostateczności chwytano. Po tygodniu dziecko umarło. Żałoba padła na dwór i na…Rozdział czternasty — przejdź do fragmentu
A pamięć małej Augusty? Tak! Jeszcze ją opłakujemy. Śpiewamy hymny własnego układu tak cudnie, że syreny z zazdrości pochowały się w najgłębszych jaskiniach Amfitryty. Słuchałyby nas natomiast delfiny, gdyby im nie…Rozdział piętnasty — przejdź do fragmentu
Mark Twain · 3 fragmenty
Pojawiła się gromada chłopców i dziewcząt, towarzyszy zabaw Tomka i Joego. Przystanęli, zaglądali przez sztachety i z szacunkiem mówili, co Tomek robił, kiedy go widzieli po raz ostatni, i jak to Joe wypowiedział kilka…Rozdział XVIII — przejdź do fragmentu
Dziwna cisza była w tej niedzieli, a żałobne dźwięki dzwonu harmonizowały z pokorną zadumą przyrody. Mieszkańcy miasteczka przybywali do kościoła, przystając na chwilę w przedsionku, aby poszeptać o zdarzeniu. Jednak w…Rozdział XVIII — przejdź do fragmentu
Rozpoczęto modlitwę. Odśpiewano wstrząsający psalm, po czym pastor wygłosił kazanie na temat: „Jam jest zmartwychwstanie i żywot”. Pastor odmalował tak wspaniały obraz wszelakich cnót, tak chwalebne zachowanie i…Rozdział XVIII — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 2 fragmenty
— Okropność!… — mówiła łkając. — Być przykutą do tak wstrętnego domu przez pamięć dla dziecka, której nic już nie wydrze z serca. Wszakże ona biegała po tych wszystkich pokojach… Ona bawiła się tam, od podwórza… I…I. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Jedyny pokój (mówi pani Stawska), w którym baronowa cały dzień spędza, jest pokoik jej zmarłej córeczki. Ma to być bardzo smutny i dziwaczny zakątek, wszystko w nim bowiem zostało jak za życia nieboszczki. Jest więc…IX. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
Dzień wstał blady i oświecił kupę gruzów w Wołmontowiczach, zgliszcza domów, zabudowań gospodarskich, popalone lub pocięte mieczami trupy ludzkie i końskie. W popiołach, wśród dogasających węgli, gromadki wybladłych…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
A zaś między zbrojnymi ludźmi, między szlachtą, między gromadami niewiast chodziła żałobna panna Aleksandra, blada, bolesna, słuchając ludzkiego płaczu i ludzkich przekleństw na pana Kmicica, które jakby mieczami…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
Pani Borowiczowa zmarła była w lecie owego roku. Marcinek początkowo nie odczuł tej straty. Na pogrzebie zmuszał się do płaczu i przybierał miny efektowne, wrzeszczał i usiłował rzucić się za trumną do jamy mogilnej…VII — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 1 fragment
epigonów co zostało, / na stypie się weselili / wesołością, co przeklina; / w pijaństwie duszę zabili, / a nie mogli zabić serca. / Zostało serce, co woła, / spłakane u bram kościoła, / skrwawione u wrót świątyni / i…AKT II — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
7 stycznia Wacław umarł. Odebrałam wiadomość od tej pani przed tygod… 23 marca Przerzucając rupiecie w szufladzie mojego stolika, znalazłam ten sekretnik. Gdym go otwarła, wzrok mój trafił na słowa przed dwoma…Zwierzenia — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.