Rota

Maria Konopnicka

Brak ocen

Epoka: Pozytywizm
Rodzaj: Liryka
Gatunek: Pieśń
Czytanie: ok. 1 min czytania

Czytaj Otwórz w aplikacji

Ziemia, Słowo, Naród, Historia, PolakNie rzucim ziemi, skąd nasz ród [1].

Nie damy pogrześć [2] mowy,

Polski my naród, polski lud,

Królewski szczep piastowy [3].

Nie damy, by nas gnębił [4] wróg.

Tak nam dopomóż Bóg!

Krew, Duch, Niemiec, Polak, Walka, DomDo krwi ostatniej kropli z żył

Bronić będziemy ducha,

Aż się rozpadnie w proch i pył

Krzyżacka zawierucha.

Twierdzą nam będzie każdy próg.

Tak nam dopomóż Bóg!

Niemiec, Polak, Dziecko, Walka, Duch, Przywódca, BógNie będzie Niemiec [5] pluł nam w twarz,

Ni dzieci nam germanił,

Orężny wstanie hufiec nasz,

Duch będzie nam hetmanił.

Pójdziem, gdy zabrzmi złoty róg [6].

Tak nam dopomóż Bóg!

Tak nam dopomóż Bóg

Polska, Imię, Bunt, DumaNie damy miana Polski zgnieść,

Nie pójdziem żywo w trumnę,

W Ojczyzny imię [7] i w jej cześć

Podnosim czoła dumne.

Odzyska ziemię dziadów wnuk.

Tak nam dopomóż Bóg!

Tak nam dopomóż Bóg

Przypisy

[1]

Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród (…) — tekst Marii Konopnickiej został napisany i opublikowany po raz pierwszy w 1908 r. w „Gwiazdce Cieszyńskiej”, szybko zyskując popularność; w styczniu 1910 r. Feliks Nowowiejski dopisał melodię do znanych już słów, a 15 lipca 1910 r., w rocznicę 500-lecia zwycięstwa w bitwie pod Grunwaldem, podczas odsłonięcia Pomnika Grunwaldzkiego w Krakowie pieśń została wykonana publicznie przez kilkuset chórzystów z różnych zaborów pod batutą kompozytora; rota to tekst dowolnej przysięgi, w tradycji polskiej nazwa szczególnie kojarzy się z tytułem tego właśnie utworu: Rota była jednym z tekstów branych pod uwagę przy wyborze hymnu Polski odrodzonej w 1918 r. [przypis edytorski]

[2]

pogrześć — dziś popr.: pogrzebać. [przypis edytorski]

[3]

szczep piastowy — spadkobiercy dynastii Piastów. [przypis edytorski]

[4]

gnębił — w innej wersji: zniemczył („Nie damy, by nas zniemczył wróg”). [przypis edytorski]

[5]

Niemiec — w innej wersji: Krzyżak (tak w rękopisie utworu oraz opartym na nim wyd. krytycznym poezji Marii Konopnickiej w oprac. prof. J. Czubka z 1915 r., t. VII, s. 236). W Polskim śpiewniku narodowym z melodiami w oprac. Waleriana Adamskiego z 1919 r. wers ten brzmi: „Nie będzie nikt już pluł nam w twarz”. [przypis edytorski]

[6]

Pójdziem, gdy zabrzmi złoty róg — pobrzmiewa tu nawiązanie do ważnego motywu z Wesela Wyspiańskiego. [przypis edytorski]

[7]

W Ojczyzny imię — w innej wersji tekstu wers ten brzmi: „Na Polski imię, na Jej cześć”. [przypis edytorski]

Motywy w utworze

Polak 3 Niemiec 2 Walka 2 Duch 2 Dziecko 1 Historia 1 Imię 1 Krew 1

Inne lektury: klasy 4–6, pozytywizm

Tekst i nagranie pochodzą z serwisu Wolne Lektury, domena publiczna lub wolna licencja. Podział tekstu na części udostępniamy na tych samych warunkach. Wesprzyj Wolne Lektury.