Okładka: Bakczysaraj

Bakczysaraj

Adam Mickiewicz

Brak ocen
Epoka
Romantyzm
Rodzaj
Liryka
Gatunek
Sonet
Czytanie
ok. 1 min czytania
Nagranie
1 min
CzytajOtwórz w aplikacji
1
RuinyJeszcze wielka, już pusta Girajów dziedzina[3]!
Zmiatane czołem baszów ganki i przedsienia,
Sofy, trony potęgi, miłości schronienia,
Przeskakuje szarańcza, obwija gadzina.
5
Skroś okien różnofarbnych powoju roślina,
Wdzierając się na głuche ściany i sklepienia,
Zajmuje dzieło ludzi w imię przyrodzenia
I pisze Baltasara głoskami: RUINA.[4][5]
W środku sali wycięte z marmuru naczynie;
10
To fontanna haremu[6], dotąd stoi cało
I perłowe łzy sącząc, woła przez pustynie:
Kondycja ludzka, PrzemijanieGdzież jesteś, o miłości, potęgo i chwało!
Wy macie trwać na wieki, źródło szybko płynie,
O hańbo! wyście przeszły, a źródło zostało.

Motywy w utworze

Inne lektury: matura podstawowa, romantyzm

Tekst i nagranie pochodzą z serwisu Wolne Lektury, domena publiczna lub wolna licencja. Podział tekstu na części udostępniamy na tych samych warunkach. Wesprzyj Wolne Lektury.