W pamiętniku Zofii Bobrówny

Juliusz Słowacki

Brak ocen

Epoka: Romantyzm
Rodzaj: Liryka
Gatunek: Wiersz
Czytanie: ok. 1 min czytania
Nagranie: 2 min

CzytajOtwórz w aplikacji

Ojczyzna, Tęsknota, DzieciństwoNiechaj mnie Zośka o wiersze nie prosi,

Bo kiedy Zośka do ojczyzny wróci,

Natura, Kwiaty, GwiazdaTo każdy kwiatek powie wiersze Zosi,

Każda jej gwiazdka piosenkę zanuci.

Nim kwiat przekwitnie, nim gwiazdeczka zleci,

Poeta, Poetka, PoezjaSłuchaj — bo to są najlepsi poeci.

Gwiazdy błękitne, kwiateczki czerwone

Będą ci całe poemata [1] składać.

Ja bym to samo powiedział, co one,

Bo ja się od nich nauczyłem gadać;

Bo tam, gdzie Ikwy srebrne fale płyną,

Byłem ja niegdyś, jak Zośka, dzieciną.

Los, Wygnanie, Młodość, WspomnieniaDzisiaj daleko pojechałem w gości

I dalej mię los nieszczęśliwy goni.

Przywieź mi, Zośko, od tych gwiazd światłości,

Przywieź mi, Zośko, z tamtych kwiatów woni,

Bo mi zaprawdę odmłodnieć potrzeba.

Wróć mi więc z kraju taką — jakby z nieba.

Motywy w utworze

Dzieciństwo 1 Gwiazda 1 Kwiaty 1 Los 1 Młodość 1 Natura 1 Ojczyzna 1 Poeta 1

Inne lektury: klasy 4–6, romantyzm

Tekst i nagranie pochodzą z serwisu Wolne Lektury, domena publiczna lub wolna licencja. Podział tekstu na części udostępniamy na tych samych warunkach. Wesprzyj Wolne Lektury.