Motyw: erotyzm w literaturze

Gargantua i Pantagruel

François Rabelais · 3 fragmenty

przez wytężoną pracę. Bowiem z niej przychodzi tak znaczne wyczerpanie ciała, iż krew, która jest w nim rozmieszczona dla odżywienia każdego członka, nie ma czasu ani ochoty, ani możności wytwarzania tej wypociny…Czynów i rzeczeń heroicznych bogobojnego Pantagruela, ułożona przez mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny i gwardiana Wysp Hierejskich — przejdź do fragmentu

pilne zatopienie się w naukach. Bowiem przez to przychodzi niesłychane wycieńczenie sił ducha, tak iż nie zostaje nic, co by zdolne było skierować do właściwego miejsca ową wypocinę rozrodczą i spęcznić ów nerw jamisty…Czynów i rzeczeń heroicznych bogobojnego Pantagruela, ułożona przez mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny i gwardiana Wysp Hierejskich — przejdź do fragmentu

Kupido, zapytywany czasem przez swoją matkę, Wenerę, czemu nie dobiera się do Muz, odpowiedział, iż zdają mu się tak wdzięczne, tak miłe, tak poczciwe, tak skromne i nieustannie zajęte, ta badaniem gwiazd, tamta…Czynów i rzeczeń heroicznych bogobojnego Pantagruela, ułożona przez mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny i gwardiana Wysp Hierejskich — przejdź do fragmentu

Faust: część pierwsza

Johann Wolfgang von Goethe · 3 fragmenty

DRUDI STUDENT do pierwszego / Nie śpiesz tak — tam za nami idzie para gładka, / jedną z nich znam i lubię, to moja sąsiadka; / idą sobie powoli, w biodrach się kołyszą, / na pewno rade będą zgrabnym towarzyszom.…POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu

Wzorzyste, rozwiane szaty / zakryją ziemię i światy / welonem tęcz, / a pod tą zwiewną zasłoną / ciała w uścisku zapłoną / w przycieniu wnętrz. / Skwarni pożądań tęsknotą, / senni doznaną pieszczotą, / zapadli w cień.POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu

MŁODA CZAROWNICA Suknia, puder, miły ciołku, / zdatne starej babie; / siedzę goła na koziołku, / jędrnym ciałkiem wabię. / / MATRONA Kto wytworny, słowa waży; / jednak mam nadzieję, / że ciał chutność, powab twarzy…POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu

Chłopi: Część czwarta - Lato

Władysław Stanisław Reymont · 3 fragmenty

A Jagusię zaczęło cosik rozbierać. Serce się tłukło kiej oszalałe, paliły ją oczy, paliły usta nabrane i same ręce wyciągały się ku niemu. A chociaż się kurczyła w sobie, roztrząsał nią taki dziwny, niezmożony dygot, że…II — przejdź do fragmentu

Niewypowiedzianie parło ją cosik za nim i tak strasznie ponosiło, że aby się nie dać pokusić, wpadła do sadu, chyciła się oburącz jakiegoś drzewa i przytulając się do niego, stanęła bez tchu prawie i przytomności…IX — przejdź do fragmentu

Nie dojrzał nikogo, ale przystanął i słuchał z zapartym tchem. — Byś skisł… Puść me, puść, bo będę krzyczeć! — Głupia… Czego się wydzierasz? Krzywdy ci to chcę, krzywdy? — Jeszcze kto posłyszy… Laboga, dyć mi ziobra…XII — przejdź do fragmentu

Chłopi: Część trzecia - Wiosna

Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty

Szła przed siebie, ani wiedząc, co ją niesie i dokąd. Wzdychała głęboko, czasami ręce rozwodząc, czasami przystając bezradnie i tocząc rozpalonymi oczyma, jakby zaczepki dla udręczonej duszy szukała. Ale szła dalej…V — przejdź do fragmentu

Wlazła też niechcący na Marysię Balcerkównę z Wawrzkiem; gdziesik pod płotem, w grubym cieniu stojali, przytuleni do siebie i o bożym świecie niewiedzący. Rozpoznała po głosach i drugie, że z każdego cienia nad wodą…VII — przejdź do fragmentu

Chłopi: Część druga - Zima

Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment

Msza się odprawiła, kazanie było, druga msza przeszła, naród śpiewał społem, modlił się, wzdychał, płakał — a oni byli jakby poza światem całym, nie słyszeli nic, nie widzieli nic i nie czuli nic prócz siebie. Strach…IV — przejdź do fragmentu

Rok 1984

George Orwell · 5 fragmentów

Przez pole szła ku niemu ta ciemnowłosa dziewczyna. Jednym ruchem, tak to wyglądało, zdarła z siebie ubrania i z pogardą rzuciła na ziemię. Jej ciało było białe i gładkie, lecz nie wzbudziło w nim pożądania; w istocie…Część I — przejdź do fragmentu

Miało to miejsce trzy lata temu. Był ciemny wieczór, znalazłem się w wąskiej bocznej uliczce, nieopodal jednej z dużych stacji kolejowych. Stała przy wejściu, pod lampą, która prawie nie dawała światła. Miała młodą…Część I — przejdź do fragmentu

Zacisnął zęby. Chciało mu się splunąć. Myśląc o kobiecie z sutereny, jednocześnie wspominał swoją żonę, Katharine. Winston był żonaty — w każdym razie dawniej był żonaty, czyli chyba nadal, bo z tego, co wiedział, jego…Część I — przejdź do fragmentu