- Literum
- Motywy
- Śmierć
Motyw: śmierć w literaturze
74 lektury szkolne i 394 oznaczone fragmenty. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Homer · 19 fragmentów
Ledwie skończył, modlitwa doszła ucha Feba; / Wysłuchał go łaskawie, zstąpił gniewny z nieba / Z łukiem swoim, z kołczanem; na ramionach strzały / W bystrym biegu strasznymi szczęki przerażały. / Idzie jak noc posępny…Księga I — przejdź do fragmentu
Tetys, pomna synowi danej obietnicy, / Zostawia ojca, rzuca niezgłębione morze, / I do nieba o rannej dostaje się porze. / Kronida, który grzmiące pioruny zapala, / Na wierzchołku Olimpu był od bogów z dala. / Siada…Księga I — przejdź do fragmentu
Lecz ta sroga zajadłość nie wprzód was odbiegnie, / Póki choć jeden trupem na placu nie legnie / I krwią strasznego wojny boga nie nasyci». / To skoro wyrzekł, zaraz silny oszczep chwyci / I rzuca na Pandara. Ten celu…Księga V — przejdź do fragmentu
Homer · 13 fragmentów
Któż nie rad by z ojczyzny, gdzie go nędza smaga, / Bodaj i najpóźniejszym powrotem się cieszyć, / Niż wróciwszy za wcześnie śmierć sobie przyśpieszyć, / Jak ów król, co gdy wrócił w miły próg domowy, / Padł od zdrajcy…Pieśń trzecia — przejdź do fragmentu
czkolwiek bynajmniej nie ganię, / Kiedy kto opłakuje swego nieboszczyka. / Zaszczyt też to jedyny, co zmarłych spotyka. / Że po nich włosy strzygą i łzy leją żywi.Pieśń czwarta — przejdź do fragmentu
Mów, czemu płaczesz? Czemuś zawsze wzdychający, / Gdy usłyszysz o Grekach lub Ilionu losach? / Nie poradzisz — zginęli! Wyrok ten w niebiosach / Padł na nich, aby w pieśniach pokoleń ożyli. / Czy i tobie tam kogo z…Pieśń ósma — przejdź do fragmentu
Wergiliusz · 8 fragmentów
Wtem oto Polit, wyrwan z ręki Pymisowi / Syn Pryjama, przez strzały, przez wrogów rój tłumny / W głąb pustych sal mknie między krużganków kolumny / Ranny; za nim, krwią dysząc, pędzi Pyrrus z bliska, / Już dłonią go…Księga II — przejdź do fragmentu
Zgubiłaś, siostro, siebie, mnie, lud, senat cały / Sydończyków i gród twój! Dajcie, o najszczersi, / Zmyć rany wodą, oddech ostatni jej piersi / Usty przejąć! — To rzekłszy, wstępuje na stopnie, / Do łona tuli siostrę…Księga IV — przejdź do fragmentu
Pół drogi niemal Noc już wilgotna sięgała / Na niebie; snem żeglarze krzepili swe ciała / Błogo, pod wiosłem twarde zalegając deski, / Gdy lekki Sen, rzuciwszy gwiazd przestwór niebieski, / Rozcina mroczny przestwór…Księga V — przejdź do fragmentu
Platon · 5 fragmentów
Bo musisz wiedzieć, Sokratesie, że jak człowieka zaczynają nachodzić myśli o śmierci, wtedy się w serce zaczyna wkradać obawa i troska o rzeczy, o które się człowiek przedtem nie troszczył i nie obawiał. Z jednej strony…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Taki, co by w Hades wierzył i w to, że tam jest strasznie, czy myślisz, że się nie będzie bał śmierci i na polu bitwy wybierze raczej śmierć niż klęskę lub niewolę? — Nigdy.Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Te i wszystkie podobne miejsca będziemy skreślali i poprosimy Homera i innych poetów, żeby się na nas o to nie gniewali, bo to nie dlatego, żeby one nie były poetyczne i niemiłe szerokim kołom do słuchania, ale im…Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Sofokles · 3 fragmenty
Patrzcie, o patrzcie, wy ziemi tej dzieci, / Na mnie, kroczącą w smutne śmierci cienie, / Oglądającą ostatnie promienie / Słońca, co nigdy już mi nie zaświeci, / Bo mnie Hadesa dziś ręka śmiertelna / Do Acherontu…przejdź do fragmentu
Grobie, ty mojej łożnico miłości, / Mieszkanie wieczne, ciemnico sklepiona! / Idę do moich, których tylu gości / W pozgonnych domach boska Persefona. / Za wami idę ja, co w życia wiośnie / Zginęłam, prawie nie zaznawszy…przejdź do fragmentu
Najlepiej może działa, kto do zgonu / Praw istniejących przestrzega zakonu.przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 13 fragmentów
Bądź to stary albo młody, / Żadny nie ujdzie śmiertelnej szkody; / Kogo koli śmierć udusi, / Każdy w jej szkole być musi; / Dziwno się swym żakom stawi, / Każdego żywota zbawi.przejdź do fragmentu
Polikarpus, tak wezwany / Mędrzec wieliki, mistrz wybrany, / Prosił Boga o to prawie, / By uźrzał śmierć w jej postawie. / Gdy się moglił Bogu wiele, / Ostał wszech ludzi w kościele, / Uźrzał człowieka nagiego…przejdź do fragmentu
Mistrz przemówił wielmi skromnie: / Lęknąłem się, eż nic po mnie. / Ta mi rzecz barzo niemiła, / Iżeś mię tako postraszyła; / By była co przykrego przemowiła, / Zerwałaby się we mnie każda żyła; / Nagle by mię umorzyła…przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 8 fragmentów
Oliwier czuje, że śmierć go oblega. Oczy kołują mu w głowie, traci słuch i do reszty wzrok. Zsiada z konia, kładzie się na ziemi. Wielkim głosem wyznaje swoje winy; z rękami złożonymi i wzniesionymi do nieba prosi Boga…CXXVIII – CLXXII — przejdź do fragmentu
Roland czuje, że śmierć jest blisko. Uszami mózg mu się wylewa. Modli się do Boga za swoich parów, aby ich przyjął do nieba; następnie prosi anioła Gabriela za samego siebie. Bierze róg, iżby mu nikt nie robił wyrzutu…CXXVIII – CLXXII — przejdź do fragmentu
Roland czuje, że śmierć go bierze całego: z głowy zstępuje do serca. Biegnie rycerz pędem na szczyt góry, położył się na zielonej murawie, twarzą do ziemi. Pod siebie kładzie swój miecz i róg. Obrócił głowę ku zgrai…CLXXIII – CCXIV — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 5 fragmentów
Charon jak żarem zaognił powieki, / Znak daje, duchów tłoczy się gromada, / Leniwych wiosłem zapędza do rzeki. / Kiedy jesienny wiatr powietrze chłodzi, / Z drzewa pożółkły liść za liściem spada, / Aż nim ostatni liść…Pieśń I – Pieśń V — przejdź do fragmentu
Robisz mi krzywdę, ja praw moich bronię, / On być powinien w potępieńców gronie. / Gdy mu z ust wyszła taka rada dzika, / Odtąd ja za czub rad trzymam grzesznika; / Odpust bez skruchy to niepodobieństwo! / Rzecz…Pieśń XXVI – Pieśń XXX — przejdź do fragmentu
Ostrzeż ode mnie dwóch najlepszych z Fano, / Andziolello i Gwido ich miano, / Że niespodziane czeka ich męczeństwo. / Gdy zmysł proroczy widzi tu niesłabo, / Wrzucą ich w morze w porcie Katoliki; / Bo od Majorki do…Pieśń XXVI – Pieśń XXX — przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 2 fragmenty
Synku miły i wybrany, / Rozdziel z matką swoją rany; / A wszakom cię, Synku miły, w swem sercu nosiła, / A takież tobie wiernie służyła. / Przemów k matce, bych się ucieszyła, / Bo już jidziesz ode mnie, moja nadzieja…przejdź do fragmentu
O anjele Gabryjele, / Gdzie jest ono twe wesele, / Cożeś mi go obiecował tako barzo wiele, / A rzekęcy: „Panno, pełna jeś miłości!” / A ja pełna smutku i żałości. / Sprochniało we mnie ciało i moje wszytki kości.…przejdź do fragmentu
Gall Anonim · 2 fragmenty
Pełen więc sławy Bolesław żywot szczęśliwy zamykając skonem chwalebnym, gdy przeczuwał, iż dług ciała wszelkiego wypłacić mu przychodzi, zwoławszy swych wszystkich do siebie, wraz z wojewodami i przyjacioły z…Księga Pierwsza — przejdź do fragmentu
Po stronie obojej Mars siły wytęża, fortuna wyprawia swoje igrzysko i koło od Czechów odwraca, pasma dni Czechów Parki tną nożycami, Cerber żarłoczną paszczę rozwiera, przewoźnik Acherontu nie może nastarczyć żeglugą…Księga Trzecia — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 1 fragment
O czybyś większą przyodział się chwałą, / Kładąc w grób wiekiem potyrane ciało, / Czy mrąc na ustach z szczebiotem dziecinnym?Pieśń XI – Pieśń XV — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 15 fragmentów
Jakkolwiek świeżo tkwi w naszej pamięci / Zgon kochanego, drogiego naszego / Brata Hamleta, jakkolwiek by przeto / Sercu naszemu godziło się w ciężkim / Żalu pogrążyć, a całemu państwu / Zawrzeć się w jeden fałd kiru, o…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Co żyje, musi umrzeć; dziś tu gości, / A jutro w progi przechodzi wieczności; / To pospolita rzecz.AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Godzien pochwały, Hamlecie, ten smutek, / Którym oddajesz cześć pamięci ojca; / Lecz wiedz, że ojciec twój miał także ojca / I że go także utracił tak samo / Jak tamten swego. Dobry syn powinien / Jakiś czas boleć po…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 14 fragmentów
Romeo, Romeo, Merkucjo skonał! / Mężny duch jego uleciał wysoko / Gardząc przedwcześnie swą ziemską powłoką. / / ROMEO Dzień ten fatalny więcej takich wróży; / Gdy się raz zacznie złe, zwykle trwa dłużej. / / Tybalt…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
JULIA O pęknij, serce! pęknij w tym przeskoku / Z bogactw do nędzy! Do więzienia, wzroku! / Już ty nie zaznasz swobody uroku. / Jak nas na ziemi złączył jeden ślub, / Tak niech nas w ziemi złączy jeden grób.AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
ROMEO Jakiż by mógł być łaskawszy prócz śmierci? / / OJCIEC LAURENTY Z ust jego padło łagodniejsze słowo: / Wygnanie ciała, nie śmierć ciała, wyrzekł. / / ROMEO Wygnanie? Zmiłuj się, jeszcze śmierć dodaj! / Wygnanie…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 7 fragmentów
Z praw tyczących zmarłych, bardzo słuszne wydaje mi się to, które postanawia, aby uczynki władców roztrząsano po ich śmierci. Są oni równymi, jeśli nie zwierzchnimi prawom: owo, czego sprawiedliwość nie mogła szukać na…Rozdział III. Uczucia nasze wybiegają poza nas — przejdź do fragmentu
Oto dlaczego o ten kres, niby o kamień probierczy, trzeba doświadczać wszystkie czynności naszego życia: to dzień próby, dzień osądu wszystkich innych dni; to dzień, powiada ktoś ze starożytnych, który stanowi miarę…Rozdział XVIII. Jako nie trzeba sądzić naszej doli aż po śmierci — przejdź do fragmentu
Cycero powiada, iż filozofować jest nie co insze, jeno gotować się do śmierci. A to dlatego, iż roztrząsanie i rozpamiętywanie wywodzi niejako duszę poza nas samych i zatrudnia ją poza ciałem, co jest jak gdyby szkołą i…Rozdział XIX. Jako filozofować znaczy uczyć się umierać — przejdź do fragmentu
François Rabelais · 6 fragmentów
Sam jeno Flaczek próbował mu podstępnie rozpłatać głowę mieczem, ale dobra stal na hełmie nie puściła; zasię tamten, okręciwszy się, natarł na Flaczka i gdy ów parował cios od góry, przeciął mu jednym zamachem żołądek…Rondo — przejdź do fragmentu
Idźcie, dzieci, niech was wielki Bóg na niebie ma w swojej pieczy i nie kłopoczcie się już tą sprawą ani żadną inną. Dzisiaj, w tym dniu ostatnim maja i ostatnim moim, z wielką trudnością i wysiłkiem wypędziłem z domu…Czynów i rzeczeń heroicznych bogobojnego Pantagruela, ułożona przez mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny i gwardiana Wysp Hierejskich — przejdź do fragmentu
pilne zatopienie się w naukach. Bowiem przez to przychodzi niesłychane wycieńczenie sił ducha, tak iż nie zostaje nic, co by zdolne było skierować do właściwego miejsca ową wypocinę rozrodczą i spęcznić ów nerw jamisty…Czynów i rzeczeń heroicznych bogobojnego Pantagruela, ułożona przez mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny i gwardiana Wysp Hierejskich — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 6 fragmentów
I nie jest to lekarstwo na jedną chorobę; śmierć jest receptą na wszystkie niedole; jest to port bardzo bezpieczny, którego nigdy nie ma przyczyny się obawiać, a często poszukiwać. Na jedno wychodzi, czy człowiek uczyni…Rozdział III. Obyczaje wyspy Cea — przejdź do fragmentu
Najbardziej własnowolna śmierć jest najpiękniejsza. Życie zależy od woli drugiego; śmierć od naszej. W żadnej rzeczy nie powinniśmy tak się stosować do naszych chęci jak w tej. Reputacja świata nie wchodzi w grę przy…Rozdział III. Obyczaje wyspy Cea — przejdź do fragmentu
Pliniusz powiada, że są jedynie trzy rodzaje chorób, dla których uniknięcia człowiek ma prawo się zabić; najuciążliwsza ze wszystkich to kamień w pęcherzu, kiedy odpływ uryny jest wstrzymany. Seneka uznaje jedynie te…Rozdział III. Obyczaje wyspy Cea — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 3 fragmenty
Gdybym się lękał umrzeć w innym miejscu niż w rodzinnym; gdyby mi się śmierć taka, w oddaleniu od swoich, zdała dolegliwsza, wówczas zaledwie ruszałbym się z Francji: ba, nie opuszczałbym bez lęku granic parafii; czuję…Rozdział IX. O próżności — przejdź do fragmentu
Aby zakończyć tę spowiedź moich mizernych humorów, wyznaję, iż w czasie podróży nie zdarza mi się zajechać do gospody, by wraz nie przyszło mi na myśl, czy mógłbym tu chorować i umrzeć wygodnie. Lubię obierać na kwaterę…Rozdział IX. O próżności — przejdź do fragmentu
Mącimy życie troską o śmierć; a śmierć troską o życie: jedno nas nudzi, drugie przeraża. Nie przeciw śmierci się gotujemy, jest to rzecz zbyt chwilowa; kwadrans cierpienia bez następstw, bez szkody, nie wart jest…Rozdział XII. O fizjonomii — przejdź do fragmentu
Piotr Skarga · 2 fragmenty
Matatyasz dla Rzeczypospolitej, która na zakonie Bożym fundowana była, dla oddalenia niewolej i tyraństwa króla Antyocha i innych postronnych nieprzyjaciół zdrowie swoje ważył. I mając sześć synów, na testamencie im…Kazanie wtóre. O miłości ku ojczyznie i o pierwszej chorobie Rzeczypospolitej, która jest z nieżyczliwości ku ojczyźnie — przejdź do fragmentu
A nie tylo mężowie, ale i niewiasty słabej płci, tę cnotę chęci ku dobru pospolitemu mając, rady i zdrowia swego odstępowały. Wspominam sobie córkę onę Jeftego, której ociec, Jefte, gdy się z wojny z wielkim zwycięstwem…Kazanie wtóre. O miłości ku ojczyznie i o pierwszej chorobie Rzeczypospolitej, która jest z nieżyczliwości ku ojczyźnie — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
Nic piękniejszego nie miał w swoim życiu, / Jak chwila, w której z życiem się tym żegnał; / Umarł, jak człowiek, co umrzeć się uczył; / Skarb swój najdroższy oddał obojętnie, / Jak liche cacko.AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Daniel Naborowski · 1 fragment
Między śmiercią, rodzeniem byt nasz ledwie może / Nazwan być czwartą częścią mgnienia; wielom była / Kolebka grobem, wielom matka ich mogiła.przejdź do fragmentu
Jan Andrzej Morsztyn · 1 fragment
Leżysz zabity i jam też zabity, / Ty — strzałą śmierci, ja — strzałą miłości, / Ty krwie, ja w sobie nie mam rumianości, / Ty jawne świece, ja mam płomień skryty, / Tyś na twarz suknem żałobnym nakryty, / Jam zawarł…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 2 fragmenty
Po dwudziestu dekretach, trzynastu remisach, / Czterdziestu kondemnatach, sześciu kompromisach / Zwyciężył Marek Piotra; a że się zbogacił, / Ostatnie trzysta złotych za dekret zapłacił. / Umarł Piotr, umarł Marek…przejdź do fragmentu
Umarł Piotr, umarł Marek, powróciwszy z grodu; / Ten, co przegrał, z rozpaczy; ten, co wygrał, z głodu.przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Święta miłości kochanej ojczyzny, / Czują cię tylko umysły poczciwe! / Dla ciebie zjadłe smakują trucizny, / Dla ciebie więzy, pęta niezelżywe. / Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny, / Gnieździsz w umyśle…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Od wieków trwał na puszczy dąb jeden wyniosły; / W cieniu jego gałęzi małe drzewka rosły. / A że w swojej postaci był nader wspaniały, / Że go doróść nie mogły, wszystkie się gniewały. / Przyszedł czas i na dęba pełnić…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Wtem ów bogacz skończywszy skarbów odkopanie / Przenosił je do domu; a że dźwigał w nocy, / Wpadł w chorobę z niewczasu i umarł z niemocy.przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
W cieniu drzew rozłożystych na pięknej murawie / Zeszedł razu jednego fijałek przy trawie. / Ta się bujno wzmagała; on, przejęty strachem, / Krył się, jak mógł; na koniec wydany zapachem. / Gdy się z zguby sąsiada…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Chciał się skąpy obwiesić, że talara stracił. / Żeby jednak za powróz dwóch groszy nie spłacił, / Ukradł go po kryjomu. Postrzegli sąsiedzi. / Kiedy więc, osądzony na śmierć, w jamie siedzi, / Rzekł, gdy jedni żałują, a…przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 14 fragmentów
Miałem dziatek troje, / Nocą do komnat weszli brata zbóje, / Różyczki moje trzy z łodygi ścięto! / Dziecinki moje w kołyskach zarżnięto! / Aniołki moje!… wszystkie moje dzieci!AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Dotąd żyjącym pod Lecha koroną / Bóg dawał żniwo szczęścia niezasiane, / Lud żył szczęśliwy; dzisiaj niesłychane / Pomory, głody sypie Boża ręka.AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
pocałowanie / To ślub dla czystych dziewic. Na dziewiczym wianie / Za każdym pocałunkiem jeden listek spada. / Nieraz dziewica czysta i smutkami blada / Dlatego, że spadł jeden liść u serca kwiatu, / Nie śmie kochać i…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 11 fragmentów
Ach, czemuż nie ma już przyjaciółki młodości mojej! Ach, ach, czemuż ją poznałem? Powinienem sobie powiedzieć: nierozsądny jesteś, szukasz, czego na ziemi znaleźć niepodobna! Posiadałem ją jednak, odczuwałem to serce…4 maja 1771 – 16 czerwca — przejdź do fragmentu
Wszakże stosunek nasz był nieustanną tkaniną, złożoną z subtelnych wrażeń i bystrości dowcipu, a wszystkie jej modyfikacje, dochodzące czasem aż do wybryków, nosiły na sobie piętno geniuszu. Cóż teraz! Wyprzedziła mnie…4 maja 1771 – 16 czerwca — przejdź do fragmentu
A pomyśl, co będzie, gdy na istotę, której szczęście podkopałeś w chwili rozkwitu, przyjdzie ostatnia, straszna choroba i gdy zlegnie w strasznym wyczerpaniu z okiem bez czucia utkwionym w niebo, z czołem uznojonym…19 czerwca – 24 lipca — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 10 fragmentów
Zabił się — młody… Zrazu jakaś trwoga / Kładła mi w usta potępienie czynu, / Była to dla mnie posępna przestroga, / Abym wnet gasił myśli zapalone; / Dziś gardzę głupią ostrożnością gminu, / Gardzę przestrogą, zapalam…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Związaliśmy się wszyscy rękoma co siły… / Pamiętam, z prawej strony — nie, z lewej, od serca — / Stał przy mnie żołnierz wiekiem, ranami pochyły, / Ku niemu zwinął koniem baszkirski morderca; / Więc biedak rękę moją na…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Światła nocy błyskają na nieba szafirze, / Myśl zbłąkana w błękity niebieskie upadła, / Oto ją gwiazdy w kręgi porywają chyże / I kręcą, aż zmęczona, posępna, pobladła, / Powróci z tańcu niebios w nudne serce moje……AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
George Gordon Byron · 9 fragmentów
Kto na śmiertelnym oglądał posłaniu / Piękne oblicze zaraz po skonaniu / Nim dzień przeminął, pierwszy dzień nicestwa, / Ostatni trudów i bolów jestestwa; / Nim śmierć ostatnim przyciśnieniem ręki / Zgładziła rysy gdzie…Giaur — przejdź do fragmentu
Przyszedł i odszedł jak wicher Symomu, / Co wieje bożym obciążony gniewem / I za którego śmiertelnym powiewem / Cyprys umiera, choć jest śmierci drzewem, / Choć wiosną nawet nie zruca żałoby, / Jeden, co wiernie…Giaur — przejdź do fragmentu
Dusza brzemienna zbrodni swych ciężarem, / Jest jak skorpijon opasany żarem; / Krąg coraz mocniej zwęża się i błyska / I więźnia co raz gwałtowniej dociska, / Aż gdy go zewsząd na wylot przepieka, / Skorpijon cierpi…Giaur — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 8 fragmentów
Na nic nie przyda się tu czar szatana. / Przekleństwo! przekleństwo! przekleństwo! / Ojczyzna nasza kona i na wieki… / Widzę umarłą… / I ty umarła… ja ci zamknę powieki, / Zimnego piasku w usta nasypię, a w gardło…PROLOG — przejdź do fragmentu
Zaklinam się wam, o! starzy, / Że kości z pobojowiska / Wstaną i będą walczyć w takt pieśniom Harfiarzy. / / HARFIARZE Wstaną i zginą raz drugi… / / ROZA WENEDA I trzeci raz jeszcze zginą, / I przejdą po nich…PROLOG — przejdź do fragmentu
Więc za trzy dni noc płomieni?… / / ROZA WENEDA I noc okropności mściwa / I wiek haraczu… / Pół rycerzy od piorunów zginie, pół od miecza. / Wódz dwie głowy mieć będzie, jedna człowiecza, / Drugą głowę trupią wódz mieć…PROLOG — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 6 fragmentów
Obróciwszy się do mnie, rzekł: »Za mną Gerwazy!« / Wtem strzelono spod bramy… Stolnik się zająknął, / Zaczerwienił się, zbladnął, chciał mówić, krwią chrząknął: / Postrzegłem wtenczas kulę, wpadła w piersi same. / Pan…Księga druga — przejdź do fragmentu
Uciszono się z wolna i oczy gawiedzi / Zwróciły się na wielki, świeży trup niedźwiedzi. / Leżał krwią opryskany, kulami przeszyty, / Piersiami w gęszczę trawy wplątany i wbity; / Rozprzestrzenił szeroko przednie krzyżem…Księga czwarta — przejdź do fragmentu
Stary Maciek, do ręcznych zapasów niezdolny, / Rejterował się, czyniąc przed sobą plac wolny / Na prawo i na lewo. Tu, końcem szablicy / Uciera bagnet z rury jako knot ze świécy; / Tam, machnąwszy na odlew, ścina albo…Księga dziewiąta — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 6 fragmentów
Mój ojciec, widzisz, parał się ciemnymi siły — / w jego pracowni w tyglach się rodziły / one leki i maści, czarodziejskie brednie, / które w nocy spłodzone, leczyć miały we dnie. / Ogółem biorąc był to człowiek…POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu
MAŁGORZATA Niechaj nie kocham, póki żyję! / kochać — to w jednej lec mogile! / / MEFISTOFELES Radość udrękę — męka radość kryje.POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu
Ach, te wspomnienia! wybaczyż mi ona?!” / / MARTA z płaczem / Kochany człowiek! Wybaczam mu z serca! / / MEFISTOFELES Lecz rzekł: „więcej jej niż mojej winy!” / / MARTA Oszczerca! / Kłamał! nie uszanował ostatniej…POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 6 fragmentów
D. O. M. / GUSTAVUS / OBIIT M. D. CCC. XXIII / CALENDIS NOVEMBRIS / z drugiej strony: / HIC NATUS EST / CONRADUS M. D. CCC. XXIII / CALENDIS NOVEMBRISLITWA — przejdź do fragmentu
Wywiedli ostatniego; — zdało się, że wzbraniał, / Lecz on biedny iść nie mógł, co chwila się słaniał, / Z wolna schodził ze schodów i ledwie na drugi / Szczebel stąpił, stoczył się i upadł jak długi; / To Wasilewski…AKT I — przejdź do fragmentu
JÓZEF Czytałem ja o wojnach; — w dawnych, dzikich czasach, / Piszą, że tak okropne wojny prowadzono, / Że nieprzyjaciel drzewom nie przepuszczał w lasach / I że z drzewami na pniu zasiewy palono. / Ale car mędrszy…AKT I — przejdź do fragmentu
Zygmunt Krasiński · 4 fragmenty
Kto jest poetą, ten nie żyje długo. / MĄŻ Hej! ratunku — pomocy! — / Wpadają kobiety i Żona Doktora. / ŻONA DOKTORA Pigułek — proszków! — Nie — nic zsiadłego — owszem, płynne jakie lekarstwo. — Małgosiu, bież do…CZĘŚĆ PIERWSZA — przejdź do fragmentu
ORCIO Słyszałem głos jej dzisiaj, nim zerwali się męże twoi do broni — słowa jej płynęły tak lekko jak wonie, i mówiła: „Dziś wieczorem zasiądziesz przy mnie”. — / MĄŻ Czy wspomniała choćby imię moje? — / ORCIO Mówiła…CZĘŚĆ CZWARTA — przejdź do fragmentu
Patrz na te obszary — na te ogromy, które stoją w poprzek między mną a myślą moją — trza zaludnić te puszcze — przedrążyć te skały — połączyć te jeziora — wydzielić grunt każdemu, by we dwójnasób tyle życia się urodziło…CZĘŚĆ CZWARTA — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 4 fragmenty
Kiedy zaraza Litwę ma uderzyć, / Jej przyjście wieszcza odgadnie źrenica: / Bo jeśli słuszna wajdelotom wierzyć, / Nieraz na pustych cmentarzach i błoniach / Staje widomie morowa dziewica, / W bieliźnie, z wiankiem…Pieśń Wajdeloty – Alpuhara — przejdź do fragmentu
Ach, kto litewską duszę mógł ochronić, / Pójdź do mnie, siądziem na grobie narodów, / Będziemy dumać, śpiewać i łzy ronić…Pieśń Wajdeloty – Alpuhara — przejdź do fragmentu
Halban pogladał w milczeniu rozpaczy: / «Nie, ja przeżyję — i ciebie, mój synu!… / Chcę jeszcze zostać, zamknąć twe powieki, / I żyć — ażebym sławę twego czynu / Zachował światu, rozgłosił na wieki. / Obiegę Litwy wsi…Wojna – Pożegnanie — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 3 fragmenty
Patrz, tam granat w sam środek kolumny się nurza, / Jak w fale bryła lawy, pułk dymem zachmurza; / Pęka śród dymu granat, szyk pod niebo leci / I ogromna łysina śród kolumny świeci. / Tam kula, lecąc, z dala grozi…przejdź do fragmentu
Czy zapał krwią ostatni bombardyjer zalał? / Zgasnął ogień. — Już Moskal rogatki wywalał. / Gdzież ręczna broń? — Ach, dzisiaj pracowała więcéj, / Niż na wszystkich przeglądach za władzy książęcéj! / Zgadłem, dlaczego…przejdź do fragmentu
Choćby cesarz Moskalom kazał wstać: już dusza / Moskiewska, tam raz pierwszy, cesarza nie słusza! / Tam zagrzebane tylu set ciała, imiona: / Dusze gdzie? Nie wiem;przejdź do fragmentu
Aleksander Fredro · 2 fragmenty
Kto już na pół w grobie stoi, / Twego gniewu się nie boi.AKT CZWARTY — przejdź do fragmentu
Kto już w grobie jedną nogą, / Na tym groźby nic nie mogą.AKT CZWARTY — przejdź do fragmentu
Cyprian Kamil Norwid · 1 fragment
Byłem u Ciebie w te dni przedostatnie / Niedocieczonego wątku — — / — Pełne jak mit, / Blade jak świt, / — Gdy życia koniec szepce do początku: / „Nie stargam cię ja — nie! — Ja, u-wydatnię!…”przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
— A ja myślę… — zaczął drugi. Wtem — pif–paf! I obaj dorodni młodzieńcy padli nieżywi w błoto, które się zaczerwieniło od krwi rozlanej. — Pif–paf! — rozległo się znowu — pif–paf — i całe stada dzikich gęsi uniosły się…przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
I polny kwiatek zdawał się wzajemnie dla niego tylko rozwijać się, kwitnąć, rozlewać woń leciuchną. Cieszył oczy dziecka, radował jego serce. Chłopczyk kochał go bardzo i na niego zwrócił ostatnie spojrzenie, kiedy ten…przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 43 fragmenty
Wreszcie niemałą pociechą była mu myśl, że Ligia, jeśli nie zostanie uratowaną, to będzie pomszczoną i zasłoniętą przez śmierć od hańby. Wierzył, że Winicjusz dokona wszystkiego, co przyrzekł. Widział jego wściekłość i…Rozdział piąty — przejdź do fragmentu
Jakoż nie pomogły ofiary składane w świątyniach, modły i wota, jak również sztuka lekarska i wszelkie czarodziejskie środki, jakich się w ostateczności chwytano. Po tygodniu dziecko umarło. Żałoba padła na dwór i na…Rozdział czternasty — przejdź do fragmentu
Owóż brzemię starości i nieszczęść przygniata Glauka od dawna i tak ciężko, że śmierć byłaby dla niego dobrodziejstwem. Czymże bowiem wedle Seneki jest śmierć, jeśli nie wyzwoleniem?…Rozdział szesnasty — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 13 fragmentów
Straszyła go też i inna mara — mara śmierci. Co noc prawie ukazywała się ona przed firankami jego łoża i kiwała nań ręką, jakby chciała rzec: Pójdź w ciemność, na drugą stronę nieznanej rzeki… Gdyby był stał na szczycie…Rozdział VII — przejdź do fragmentu
Kmicic, jako prawdziwy człek wojny, uspokoił się w jednej chwili. Rajtar, osłoniwszy dłonią oczy, patrzył za śladem swej kuli, a on naciągnął łuk, przesunął palcem po cięciwie, aż zaświegotała jak jaskółka, a następnie…Rozdział XIII — przejdź do fragmentu
Prócz tego, tu złe duchy nie mają mocy nijakiej, a tam jeno przez piątek, sobotę i niedzielę diabli nie wspomagali hultajstwa, a przez resztę dni po całych nocach straszyli. Posyłali śmierć na okop, żeby się pokazywała…Rozdział XV — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 7 fragmentów
A na to odpowiedział ojciec: — Będzie sprawiedliwość, choćby i Napoleona nie stało. Ale i Napoleon się znajdzie. — Nie wierzę — mruknął pan Raczek. — A jak się znajdzie, to co?… — spytał ojciec. — Nie doczekamy tego.…III. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
W roku 1846 doszły nas wieści o ucieczce Ludwika Napoleona z więzienia. Rok ten był dla mnie ważny, gdyż zostałem subiektem, a nasz pryncypał, stary Jan Mincel, zakończył życie z powodów dosyć dziwnych. W roku tym…III. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
„Więc to jest moje szczęście? — myślał. — Nie pragnę tego, co mógłbym mieć, a szarpię się za tym, czego nie mam. Więc to jest szczęście?… Kto wie, czy śmierć jest takim złem, jak wyobrażają sobie ludzie.” I pierwszy raz…IX. Kładki, na których spotykają się ludzie różnych światów — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 5 fragmentów
— Co tam grób… głupstwo… sentymentalizm!… — mruknął Geist. — W naturze nie ma grobów ani śmierci; są różne formy bytu, z których jedne pozwalają nam być chemikami, inne tylko preparatami chemicznymi. Cała zaś mądrość…III. Widziadło — przejdź do fragmentu
Chciał coś czytać, ale nie chciało mu się pójść do biblioteki po książkę; więc położył się na szezlongu i zaczął myśleć o teorii Darwina. „Co to jest dobór naturalny? Jest to skutek walki o byt, w której giną istoty nie…XII. W jaki sposób zaczynają się otwierać oczy — przejdź do fragmentu
Raz przywidziało mu się, że leży na wysokim katafalku, i zaczął myśleć o śmierci. Zdawało mu się, że musi umrzeć koniecznie na paraliż serca; ale ani przerażało go to, ani cieszyło. Niekiedy z ciągłego siedzenia na…XVI. Dusza w letargu — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 5 fragmentów
Ale pan Uhlik leżał nieruchomy, z rękoma opadłymi bezwładnie po bokach ciała, a za nim leżeli inni; żaden nie ziewnął, nie drgnął, nie przebudził się, nie mruknął. W tejże chwili pan Kmicic spostrzegł, że wszyscy leżą…Rozdział V — przejdź do fragmentu
Dom cały zajaśniał światłem, zaroił się ludźmi, a wśród tego zamętu, nawoływań, pytań jedni tylko pobici leżeli pod ścianą równo i cicho, obojętni na wszystko i — przeciw swej naturze — spokojni. Dusze z nich wyszły, a…Rozdział V — przejdź do fragmentu
Dzień wstał blady i oświecił kupę gruzów w Wołmontowiczach, zgliszcza domów, zabudowań gospodarskich, popalone lub pocięte mieczami trupy ludzkie i końskie. W popiołach, wśród dogasających węgli, gromadki wybladłych…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 4 fragmenty
Ale Heluan łączył się dla pana Rawlisona z żałosnym wspomnieniem, tam bowiem umarła matka Nel. Z tego powodu wolał Medinet — i patrząc obecnie na rozjaśnioną twarz dziewczynki obiecywał sobie w duchu zakupić tu w…ROZDZIAŁ IV — przejdź do fragmentu
— To obóz śmierci. — A ci Murzyni? — Ci Murzyni śpią i nie rozbudzą się więcej. — Nie rozumiem… — Chorzy są na śpiączkę. To są ludzie znad Wielkich Jezior, gdzie ta straszna choroba panuje ciągle — i zapadli na nią…ROZDZIAŁ XXXII — przejdź do fragmentu
Staś z litością i przerażeniem począł przypatrywać się śpiącym. Ciała ich były barwy popielatej, co u Murzynów oznacza bladość. Jedni mieli oczy zamknięte, drudzy na wpół otwarte, ale i ci spali głęboko, gdyż źrenice…ROZDZIAŁ XXXIII — przejdź do fragmentu
Charles Dickens · 3 fragmenty
O zimna, lodowata, sztywna, straszna śmierci! Możesz tu sobie wznieść tron i otoczyć go wszystkimi okropnościami, jakimi rozporządzasz, gdyż tu jest twoje państwo… Lecz ty nie jesteś zdolna skazić jednego włosa na…IV. Ostatni duch — przejdź do fragmentu
„Gdyby ten człowiek ożył — myślał Scrooge — gdyby mógł rozpocząć nowe życie, co by powiedział o swojej przeszłości? Skąpstwo, chciwość, nieczułość, pragnienie wzbogacenia się… wszystko to sprawiło tak straszmy koniec!”…IV. Ostatni duch — przejdź do fragmentu
— Więc jesteśmy ostatecznie zrujnowani? — Nie, Karolino, jest jeszcze nadzieja. — Zapewne w takim razie, jeżeli on zechce poczekać? — rzekła ona. — Ale byłby to cud prawdziwy, po nim czegoś podobnego spodziewać się nie…IV. Ostatni duch — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 3 fragmenty
Ej! nie gołąb to, nie słowik, / Ej! nie puszczy to są jęki, / Ale matka odumiera / Swojej małej sieroteńki!Podziomek spotyka sierotkę Marysię — przejdź do fragmentu
Gaśnie słonko za górami, / Zachodowe gasną zorze, / Odumarła matka dziecię, / Odumarła w Imię Boże!Podziomek spotyka sierotkę Marysię — przejdź do fragmentu
Kogo Pan Bóg stworzy, tego nie umorzy!Dobre czasy — przejdź do fragmentu
Mark Twain · 3 fragmenty
Z zamglonych łzami oczu ciotki co chwilę padało w jego stronę tęskne, pełne bólu spojrzenie, lecz zawziął się, aby nie rozumieć, co ono znaczy. Oczyma duszy widział już, jak leży na łóżku umierający; ciotka pochyla się…Rozdział III — przejdź do fragmentu
Potem położył się na plecach i skrzyżował ręce na piersiach, trzymając w nich zwiędły kwiatek. Tak pragnął umrzeć, samotny, wygnany w daleki zimny świat, bezdomny, pozbawiony jednej przyjaznej ręki, która starłaby mu z…Rozdział III — przejdź do fragmentu
Przyrodę ogarnęło nieme odrętwienie. Dusza chłopca pogrążyła się w smutku. Długo siedział w zadumie z łokciami na kolanach, oparłszy podbródek o dłonie. Myślał, że życie jest jednym pasmem udręk i prawie zazdrościł…Rozdział VIII — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 2 fragmenty
— Dziękuję wam!… — rzekł Horus. — Żal mi… ach, jak żal… Ale przecież nie wszystek umrę… Zostaną po mnie błogosławieństwa, spokój, szczęście ludu i… moja Berenika odzyska wolność… Długo jeszcze?… — spytał lekarza.…przejdź do fragmentu
— Podajcie mi edykty — rzekł książę nasłuchując, czy nie biegnie kto z pokojów Ramzesa. — A ty, kapłanie — zwrócił się do lekarza — mów, ile mi życia zostaje, abym mógł zatwierdzić przynajmniej najdroższe mi zlecenia.…przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Jaskółki świergotały w czereśni, co rosła pod przyzbą; promień słońca wchodził przez szybę i oblewał jasnością złotą, rozczochraną główkę dziecka i twarz, w której nie zostało kropli krwi. Ów promień był niby gościńcem…przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Przeszło dwieście trupów szwedzkich i polskich leżało mostem, jeden tuż koło drugiego; często jeden na drugim… Niektórzy trzymali się za włosy, niektórzy poumierali, gryząc się wzajemnie zębami lub szarpiąc się…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 7 fragmentów
Byłeś młodszy, / a ja bywał blisko, bywał, / widziałem, patrzały oczy, / jak topniał śnieg i krew spłukiwał, / a potem Widziadło kroczy. / wielką czarną chustą wieje / i Śmierć sieje… / / OJCIEC Strasno podobno cholera……AKT I — przejdź do fragmentu
Marysia, Widmo / WIDMO Miałem ci być poślubiony, / moja ślubna ty. / / MARYSIA Bywałeś mój narzeczony, / przyrzekałeś mi. / / WIDMO Byłaś dla mnie słońce złote, / w moim domku zimno mnie. / / MARYSIA Mróz jakisi od wos…AKT II — przejdź do fragmentu
Matkę do trumny się kładło, / siostry i rodzinę całą; / ksiądz pokropił i poświęcił, / grabarze gruz przywalili; / epigonów co zostało, / na stypie się weselili / wesołością, co przeklina; / w pijaństwie duszę zabili…AKT II — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 7 fragmentów
— A bo ty co kiej widzisz! — krzyknął z wściekłością. — A bo ty stoisz o moje!… Taka krowa, taki haman, że i drugiej nie w każdym dworze by znalazł! Wyrzekał coraz żałośniej i obchodził ją, próbował podnieść, ciągał za…II — przejdź do fragmentu
Nie wiecie, zdrowi tam wszyscy u Kłębów? — zapytała nieśmiało. — Zdrowi, a wy nie chorujecie? — I… gdzie zaś, w piersiach mę cięgiem poboliwa, a jak się naziębię, to i żywą krwią pluję… Niedługo mi już, niedługo… Choć…V — przejdź do fragmentu
ale miarkujcie ino, że to starsi ździebko jesteście, a przecież i tak kużden śmiertelny, bo to Śmierć nie wybiera, / Dziś człowiek — jutro jagnię / Równo jej popadnie… / — Jeszczem krzepki, ze dwadzieścia roków strzymam…VIII — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 6 fragmentów
— Musiało to być dla pana nieprzyjemne — powiedziałem mimochodem. — Więc przypuszczasz pan — rzekł Jim — że myślałem o sobie, mając na karku sto sześćdziesiąt osób, uśpionych na tym pokładzie, a mnóstwo innych na…Rozdział VII — przejdź do fragmentu
— Zdawało mi się, że uduszę się, zanim utonę — rzekł. Twierdził, że nie myślał o własnym ocaleniu. Jedyną wyraźną myślą pojawiającą się i znikającą w jego umyśle było: osiemset ludzi i siedem szalup; osiemset ludzi i…Rozdział VII — przejdź do fragmentu
Sądził, że nadeszła ostatnia chwila, ale się nie poruszył. Nogi jego pozostały przylepione do deski, na której stał, chociaż myśli kotłowały w głowie. W tej to właśnie chwili ujrzał, że jeden z ludzi walczących przy…Rozdział IX — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 5 fragmentów
Tajemnic tobie część uchylę: / Nie jestem ci ja matko ubogą; / bogate podziemu śpichlerze: / z każdego owocu się bierze / nasienie i skrzętnie kryje; / tam przechowują się ziarna / a jak je przyniosę na świat, / to…DEMETER Z CÓRKĄ KORĄ ŻEGNA SIĘ — przejdź do fragmentu
GENDRE A czy wy wiecie, wy — czyja śmierć znaczy? / Może ta moja śmierć szalę zaważy / i napiętnuje was piętnem siepaczy — ?SALON W BELWEDERZE — przejdź do fragmentu
LELEWEL Ciszej. — Cicho. — / Tam — / wskazuje na boczne drzwi z lewej / Tam mój ojciec stary — kona. / / BRONIKOWSKI Rzecz rozpoczęła się spragniona. / Byt zaczęliśmy nieśmiertelny. / Podchorążowie już powstali / i…W MIESZKANIU LELEWELA — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 5 fragmentów
Nad całą wsią zaciężyła ta śmierć Borynowa. Dzień był przeciek śliczny, rozsłoneczniony, pachnący zwiesną i luby, że nie wypowiedzieć, a dziwny smutek owiewał chałupy i dziwna cichość zaległa wszystkie drogi. Ludzie…I — przejdź do fragmentu
Wójtowa przyniesła jakiś urzędowy papier. — To la was, Hanka, stójka przyniósł z kancelarii. — Może o Antku! — szepnęła z trwogą, biorąc papier przez zapaskę. — Pono o Grzeli. Mojego nie ma, pojechał do powiatu, a…III — przejdź do fragmentu
— Grzela nie żyje! Laboga! Taki młody i zdrów! A to mu było dopiero na dwudziesty szósty. Miał już wrócić we żniwa. Utopił się, we wodzie! Jezu miłosierny! — jęknęła, załamując ręce, srodze bowiem strapiła ją ta…III — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 3 fragmenty
Małe, skurczone, uśmiechnięte zwłoki panny L. oddziałały dziś na mnie daleko silniej niż niejedna rozprawa mędrca. Jej nauczycielstwo nie skończyło się z chwilą śmierci. Owszem, zaczęło być całkowicie zrozumiałe to, co…Zwierzenia — przejdź do fragmentu
Ciepło tu i milutko, ale przez szczeliny okienne wciska się dech jesieni. Mgła coraz gęstsza już nie spada, lecz wali się zewsząd, lgnie do murów, pełza, rozciąga się, kurczy i pływa w przestrzeni jak lotne błoto. Czyż…Zwierzenia — przejdź do fragmentu
7 stycznia Wacław umarł. Odebrałam wiadomość od tej pani przed tygod… 23 marca Przerzucając rupiecie w szufladzie mojego stolika, znalazłam ten sekretnik. Gdym go otwarła, wzrok mój trafił na słowa przed dwoma…Zwierzenia — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 3 fragmenty
— Są jeszczech dobre i miłosierne ludzie, są… — szeptała, opatrując troskliwie torbecki. Jakże, uciułała sobie tyla, że musi starczyć na pochowek. Przeciech od dawnych już lat o tym jeno deliberowała i w to całą duszę…I — przejdź do fragmentu
Stali kołem w milczeniu, patrząc w jego białe boki i tłusty, obwisły brzuch, a moknąc galanto, bo deszcz mżył coraz gęstszy i mgły zwalały się na sad. Łapa jeno naszczekiwał, obiegając dokoła. Jakieś kobiety przystawały…III — przejdź do fragmentu
Zmartwiał naraz. Wszystko przycichło i stanęło w miejscu. Błyskawica otworzyła mu oczy z pomroki śmiertelnej, niebo się rozwarło przed nim, a tam w jasnościach oślepiających Bóg Ociec, siedzący na tronie ze snopów…XI — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 3 fragmenty
Ja, proszę was, jestem zajęty pracą duchową, która powinna by się nazywać kształtowaniem woli, a właściwie — zwalczaniem strachu. Chciałbym osiągnąć tego rodzaju panowanie nad cielskiem i jego tak zwanymi nerwami, żeby…Gdzie oczy poniosą — przejdź do fragmentu
— Mówicie znowu: unikaj wzruszeń. Ja nie tylko unikam, ale nie mam wzruszeń. Co ja się mam wzruszać! Niech się filantrop wzrusza! Ale jakieś nie znane mi wzruszenie leży we mnie, pomimo mej wiedzy, jak złodziej, który…Gdzie oczy poniosą — przejdź do fragmentu
Oczy jego skierowały się na bezduszne ciało z jakimś dziecięcym zdumieniem. Wylękłe usta coś szepnęły. Schylił się nad zwłokami, podłożył delikatnie i ostrożnie ręce swoje z dwu stron pod głowę nieżywą, unosił ją do…Dajmonion — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 2 fragmenty
Dwu z nich odsadziło się natychmiast o kilkadziesiąt kroków i szybkim ruchem nastawiło lance poziomo. Skazany spojrzał na nich, gdy mieli ukłuć konie ostrogami, i zaraz, jak małe dziecko, zasłaniając głowę rękami…przejdź do fragmentu
Wrony z wielką rozwagą, taktem, statkiem, cierpliwością i dyplomacją zbliżały się, przekrzywiając głowy i uważnie badając stan rzeczy. Szczególnie jedna zdradzała największy zasób energii, żądzy odznaczenia się czy…przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
Więcej niźli czterdzieści chłopa pracowało od samego świtania; kieby to stado dzięciołów spadło na bór, przypięło się do drzew i kuło tak zawzięcie i zajadle, że drzewa padały jedne po drugich, poręba rosła, pocięte…XIII — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 8 fragmentów
Nie na samych wiecach i zebraniach bywał młody Baryka. W tłumie, w podnieconym, wzburzonym, rozjuszonym natłoku ludzi, pędził nieraz do więzień, gdy wywłóczono z lochów różnych białogwardzistów, reakcyjnych generałów…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Skierowano ją do robót publicznych w porcie. Niedługo tam jednak pracowała. Roboty owe były doskonałą kuracją prowadzącą z tego świata na tamten. Cezary wyjednał to swymi prośbami, iż na jakiś czas umieszczono mu matkę…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Toteż Baryka czuł się szczególnie samotnym, samotnym aż do śmierci. Śmierć stała się dlań obojętną i niemal pożądaną. Ohydny wiatr Nord lecący z gór Kaukazu, pociski armatnie bijące z południa, dym płonących źródeł…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy) · 7 fragmentów
II CZELADNIK Wal go! Pier go! Niech stare ścierwo wie, po co żył! Męczennik, pludra jego cioć!! / SAJETAN Więc to tak rozżarliście się na tych kmiotkach? Więc jak to, gnizdy jedne, więc ani na jotę czy aragońską „chotę”…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Jak boli całe niespełnione życie. Chciałem umrzeć z wycieńczenia jako piękny, wzniosły aż do paznokci u nóg starzec. O życie, teraz wiem, żeś jedno! Puchnie mi wszystko na grubość ręki od tej ohydnej udręki. Teraz…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
SAJETAN nagle się podnosząc, aż Puczymorda popatrzał na niego ze zdziwieniem / A co? Takem wstał, że nawet wy, była Puczymordo, popatrzyliście na mnie z pewnym zdziwieniem. Ale mam cel. Oto, nie obślińcie mi waszymi…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 5 fragmentów
Wróciłem z piłką i podałem na róg. Między jednym a drugim kornerem za moimi plecami zagazowano trzy tysiące ludzi.przejdź do fragmentu
— Wierzysz w życie pozagrobowe? — spytała mnie podczas jakiejś żartobliwej rozmowy. — Czasami — odpowiedziałem powściągliwie. — Raz wierzyłem w więzieniu, a raz, kiedy byłem bliski śmierci w obozie.przejdź do fragmentu
Z dachów doskonale widać było palące się stosy i pracujące krematoria. Tłum wchodził do środka, rozbierał się, a potem esesmani zamykali szybko okna, szczelnie dokręcając śruby. Po paru minutach, które nie wystarczały…przejdź do fragmentu
George Orwell · 5 fragmentów
Dotarło do niego, że jest już właściwie martwy. Zrozumiał, że dopiero teraz, kiedy potrafił nadawać kształt myślom, dokonał decydującego kroku. Następstwa każdego działania są już w tym działaniu zawarte. Napisał…Część I — przejdź do fragmentu
Winston śnił o matce. Musiał mieć dziesięć lub jedenaście lat — tak kalkulował — kiedy matka znikła. Była wysoką, raczej milczącą kobietą o posągowej urodzie, powolnych ruchach i wspaniałych, jasnych włosach. Ojciec…Część I — przejdź do fragmentu
Przez moment czuł wściekłość. W ciągu miesiąca, który upłynął od ich spotkania, natura jego pożądania ewoluowała. Ich pierwsze zbliżenie było aktem woli, z początku mało było w nim zmysłowości. Ale po drugim razie…Część II — przejdź do fragmentu
Antoine de Saint Exupéry · 3 fragmenty
— Dziwne z ciebie zwierzę, cienkie jak palec… — powiedział w końcu. — Ale jestem potężniejszy niż palec króla — odparł wąż. Mały Książę uśmiechnął się. — Nie jesteś zbyt potężny… nie masz nawet nóg… i nie możesz nawet…XI – XXII — przejdź do fragmentu
— Mój przyjaciel lis… — zaczął. — Mój chłopcze, nie ma już co mówić o lisie! — Dlaczego? — Dlatego, że umrzemy z pragnienia… Moje rozumowanie nie trafiło do niego i odpowiedział: — Dobrze jest mieć przyjaciela, nawet…XXIII – XXVII — przejdź do fragmentu
— Niesłusznie postąpiłeś. Będzie ci przykro. Będę wyglądał na umarłego, a to nie będzie prawda… Nic nie powiedziałem. — Zrozum. To za daleko. Nie mogę tam zabrać tego ciała. Jest za ciężkie. Nic nie powiedziałem. — Ono…XXIII – XXVII — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 2 fragmenty
I zanim zdążyłem coś powiedzieć, uczynić jakikolwiek ruch, dziewczyna poprawiła niecierpliwie spódniczkę, obciągnęła bluzkę na zbyt pełnym biuście i puściła się pędem ku bramie. Dopadła gruzów i poczęła się na nie…IV — przejdź do fragmentu
Zastrzelili ją — rzekł po chwili, odrzucając niedopałek — zastrzelili ją na bramie. Poszła na spacer. — Ta pańska sąsiadka? — Ta, co przyjechała z Pilzna. Moja sąsiadka z domu. Jak wyjeżdżałem we wrześniu, była jeszcze…V — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
Jest prawo obozu, że ludzi idących na śmierć oszukuje się do ostatniej chwili Jest to jedyna dopuszczalna forma litości. Upał ogromny. Słońce osiągnęło zenit, rozpalone niebo dygoce, powietrze faluje, wiatr, który…przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
Na zakręcie alei powstał zator. Kolumna zatrzymała się, samochody zbliżyły się do siebie. Padły gardłowe nawoływania. Motocykle wytoczyły się zza aut i oświetliły reflektorami jezdnię, tramwaje, trotuar i tłum.…III — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
— Andrej, konczaj ich! Kapo kazał! Andrzej chwycił kij i uderzył na odlew. Grek zasłonił się ręką, zaskowyczał i upadł. Andrzej położył mu kij na gardle, stanął na kiju i zakołysał się. Odszedłem prędko w swoją stronę.V – VII — przejdź do fragmentu
Inne
Albert Zipper · 1 fragment
Orfeusz kochał najtkliwszą miłością żonę swą Eurydykę. Umarła ona nagle, w kwiecie wieku, ukąszona przez żmiję. Orfeusz, płacząc i łkając, wzbudzał swymi żalami odgłos lasów i dolin, po których błąkał się teraz samotny.…Herosi i śmiertelnicy — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.