Motyw: miłość niespełniona w literaturze

Baśnie: Bąk i piłka

Hans Christian Andersen · 2 fragmenty

— Spojrzyj na mnie — rzekł bąk do piłki. — Czy widzisz, jak wspaniale wyglądam? Cóż ty na to? Może byśmy się dziś ożenili albo choć zaręczyli? Pomyśl, czy można dobrać lepszą parę: ty skaczesz a ja tańczę. Jesteśmy dla…przejdź do fragmentu

Im więcej myślał o tym, tym więcej żałował, że stracił piłkę, którą kochał coraz bardziej. Kochał właśnie dlatego, że jej dostać nie mógł. Pogardziła nim, taka lekka, taka piękna, z safianowych pantofli pana radcy.przejdź do fragmentu

Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie

Adam Mickiewicz · 1 fragment

Tylko kapral Dobrzyński Sak ani kapeli / Nie słucha, ani tańczy, ani się weseli. / Ręce w tył założywszy, stoi zły, ponury, / Wspomina swe dawniejsze do Zosi konkury; / Jak lubił dla niej nosić kwiaty, pleść koszyczki…Księga dwunasta — przejdź do fragmentu

Potop: tom pierwszy

Henryk Sienkiewicz · 6 fragmentów

Przyznał się i do afektu swego dla panny Billewiczówny, nieszczęśliwego jak zwykle. — Cała rzecz, że wojna bliska — mówił — bo inaczej srodze bym się martwił, gdyż czasem myślę, że takie to już moje nieszczęście i że…Rozdział XII — przejdź do fragmentu

Pan Michał siedział niedaleko, ale nic nie słyszał, nic nie widział, bo siedział między dwoma pannami; po lewej ręce miał pannę Elżbietę Sielawską, godną pannę, lat koło czterdziestu, a po prawej Oleńkę Billewiczównę…Rozdział XIII — przejdź do fragmentu

stanęła mu jako żywa przed oczyma lodowata twarz Oleńki i jej usta zaciśnięte wówczas, gdy ich milczenie potwierdzało wyrok śmierci na niego. Mniejsza, czy słowo jej prośby mogło go zbawić, czy pan Wołodyjowski byłby na…Rozdział XXI — przejdź do fragmentu

Potop: tom drugi

Henryk Sienkiewicz · 5 fragmentów

Ale już mniejsza z tym!… Nie dam się, dopóki pary w nozdrzach, a szabli w garści… Jeno mi o tę dziewkę chodzi. Oleńka jej na imię, miłościwy panie! Oj, siła czasu się jej nie widziało! Oj, siła przecierpiało się bez…Rozdział XXVI — przejdź do fragmentu

— Anusia Borzobohata-Krasieńska! — zakrzyknął pan Jan Skrzetuski. — Toćże to dawny afekt Michałowy!… — Czyste ziarnko gryczane, ale gładka była bestyjka jako kukiełka — rzekł, mlaskając wargami, pan Zagłoba. Tu pan…Rozdział XXVIII — przejdź do fragmentu

— A co to za firka ogoniasta? — Mości panie — odrzekł ostro pan Szurski — nie mów lekce, kiedy nie wiesz, o kim mówisz… Nie żadna to firka, jeno panna Anna Borzobohata-Krasieńska… I waćpan inaczej jej nie zwij, jeśli…Rozdział XXXIV — przejdź do fragmentu

Potop: tom trzeci

Henryk Sienkiewicz · 5 fragmentów

Na granicy elektorskiej gotowe wojska stoją, kapitanowie z zaciągami nadchodzą, ale w pomoc nie idziem, bo księciu od panny niesporo. — To dlatego Bogusław bratu z pomocą nie przychodził? — ozwał się Zagłoba. — Tak…Rozdział XIII — przejdź do fragmentu

A tu powiem waćpanom, co rzetelnie myślę: kat to był na cnotę panien zawzięty i śmiało można o nim rzec, co w naszej ojczyźnie o podobnych ludziach mówią: że jego westchnienia niejeden panieński żagiel wydęły, ale tym…Rozdział XIII — przejdź do fragmentu

Bogusław innego także miał powiernika, a mianowicie pana Sakowicza, starostę oszmiańskiego, i ten jeden tylko wiedział, jak głęboko zabrnął książę w afekt dla swej wdzięcznej branki oraz jakich sposobów używał, aby jej…Rozdział XV — przejdź do fragmentu

Quo vadis

Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty

Wiedziano o niej, że kocha zawsze Nerona miłością smutną i zbolałą, która żyje już nie nadzieją, ale tylko wspomnieniami chwil, w których ów Nero był nie tylko młodszym i kochającym, ale lepszym. Wiedziano, że od tych…Rozdział siódmy — przejdź do fragmentu

Tu rzęsy jej pokryły się łzami. Ligia wodziła za nią czas jakiś swymi błękitnymi oczyma, a wreszcie rzekła: — Ty go żałujesz, Akte? — Żałuję! — odpowiedziała głucho Greczynka. I znów poczęła chodzić ze ściśniętymi jakby…Rozdział siódmy — przejdź do fragmentu

Lalka: tom pierwszy

Bolesław Prus · 1 fragment

Od czasu jak Wokulski osiedlił się u mnie, przybyła naszemu sklepowi nowa kundmanka: Kasia Hopfer. Nie wiem, co tak podobało się jej u nas — moja broda czy tusza Jana Mincla? Bo dziewczyna miała ze dwadzieścia…XX. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu

Chłopi: Część druga - Zima

Władysław Stanisław Reymont · 3 fragmenty

Leżał wznak, z rękami pod głową, tak blisko przy niej, a tak daleko sercem, daleko myślami — leżał nieruchomy, bez oddechu prawie, bez pamięci, bo Jagusine oczy znowu wyjrzały z ciemności i modrzyły się w księżycowej…II — przejdź do fragmentu

On zaś ani słowa nie rzekł, źle mu jest czy dobrze, z roboty wracał prosto do domu, o świtaniu się zrywał, kiedy przedzwaniali na roraty, że co dnia przechodził koło oświetlonego kościoła, co dnia zatrzymywał się wprost…III — przejdź do fragmentu

— Mogę to, kiej kochanie gorsze choroby, ogniem po kościach chodzi, wrzątkiem w sercu bełkocze, a taką tęsknością duszę przejmuje, że ni jeść, ni spać, ni robić nic, jeno by człowiek łbem tłukł o ścianę albo i zgoła…VII — przejdź do fragmentu

Chłopi: Część trzecia - Wiosna

Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment

Ale Hanka, choć się zarno do dzieci przyłożyła, usnąć nie mogła mimo utrudzenia. Jakże! Toć Antek ją przyjął kiej tego psa uprzykrzonego… Święcone ze smakiem jadł, te kilkanaście złotych wziął — nie pytając, skąd miała…V — przejdź do fragmentu

Przedwiośnie

Stefan Żeromski · 1 fragment

Miała znowu siedemnaście lat i tę radość w sercu, której już nie ma na ziemi. Wiedząc o tym doskonale, że to jest gruby i śmieszny nonsens, była znowu sobą, dawną, młodą dziewczyną. Kochała znowu Szymona Gajowca…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu