29 lektur szkolnych i 79 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Dante Alighieri · 1 fragment
Robisz mi krzywdę, ja praw moich bronię, / On być powinien w potępieńców gronie. / Gdy mu z ust wyszła taka rada dzika, / Odtąd ja za czub rad trzymam grzesznika; / Odpust bez skruchy to niepodobieństwo! / Rzecz…Pieśń XXVI – Pieśń XXX — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 7 fragmentów
We dworze pusto: bo drzwi od ganku zamknięto / Zaszczepkami i kołkiem zaszczepki przetknięto. / Podróżny do folwarku nie biegł sług zapytać, / Odemknął, wbiegł do domu, pragnął go powitać. / Dawno domu nie widział, bo w…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Już Sędzia spał. Więc Woźny cicho wszedł do sieni, / Siadł przy świecy i dobył książeczkę z kieszeni, / Która mu jak Ołtarzyk Złoty zawsze służy, / Której nigdy nie rzuca w domu i w podróży. / Była to trybunalska…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Weszli w zamek; Gerwazy stanął w progu sieni: / «Tu — rzekł — dawni panowie dworem otoczeni, / Często siadali w krzesłach w poobiedniej porze. / Pan godził spory włościan lub w dobrym humorze / Gościom różne ciekawe…Księga druga — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 6 fragmentów
A pomyśl, co będzie, gdy na istotę, której szczęście podkopałeś w chwili rozkwitu, przyjdzie ostatnia, straszna choroba i gdy zlegnie w strasznym wyczerpaniu z okiem bez czucia utkwionym w niebo, z czołem uznojonym…19 czerwca – 24 lipca — przejdź do fragmentu
Wczesnym rankiem dostałem pakuneczek od Alberta. Przy otwieraniu wpadła mi w oczy bladoróżowa przepaska, noszona przez Lotę w dniu, w którym ją poznałem i o którą tyle razy ją prosiłem.26 lipca – 28 sierpnia — przejdź do fragmentu
Ucałowałem tysiące razy przepaskę i pełną piersią wciągałem w duszę wspomnienie onych chwil szczęsnych, kiedy tonąłem w radości i upojeniu.26 lipca – 28 sierpnia — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 4 fragmenty
Daj go tam szatanu / Kaprala… tęgi człowiek!… Wywiódł wojsko w pole, / Nie w pole, w piaski raczej; równo jak po stole, / Otwarto na wsze strony, kędyś wzrok obrócił, / Oko biegnąc po piaskach Boga szuka w niebie.…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Bywszy niegdyś w niewoli, znałem ja młodziana, / Co miał wiele nauki, nie gardził mną przecie / I dziękował za powieść, gdy dobrze dobrana / Było to piękne wcale i szlachetne dziecię! / Smutno skończył! / / KORDIAN Cóż…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
wśród światowej burzy / Pozostanie głos wspomnień… jak pieśń dzika, rzewna, / Jak pieśń żurawia, co się opóźnił w podróży / I samotny szybuje po błękicie nieba. / Ostatni, z licznych szczęsnych tłumów odbłąkany.AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 3 fragmenty
Ale miał wadę — bo któż jest bez wady? / Konrad światowej nie lubił pustoty, / Konrad pijanej nie dzielił biesiady. / Wszakże, zamknięty w samotnym pokoju, / Gdy go dręczyły nudy lub zgryzoty, / Szukał pociechy w…Wstęp – Uczta — przejdź do fragmentu
Wszystko jak dawniej!… Też laski, te kwiaty; / Wszystko jak było owego wieczora, / Gdyśmy dolinę żegnali przed laty: / Ach! mnie się zdało, że to było wczora!… / Kamień, pamiętasz ów kamień wyniosły, / Co niegdyś…Wojna – Pożegnanie — przejdź do fragmentu
Nie, już po czasie! — rzekła smutnym głosem, / Ale spokojnym — Bóg mi doda siły, / On mię zasłoni przed ostatnim ciosem… / Kiedym tu weszła, przysięgłam na progu / Nie zstąpić z wieży, chyba do mogiły, / Walczyłam z…Wojna – Pożegnanie — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Dzisiaj nadchodzę, patrzę między chrusty: / Modlą się dziatki do Boga; / Słucham, z początku porwał mię śmiech pusty, / A potem litość i trwoga. / Słucham, ojczyste przyszły na myśl strony, / Buława upadła z ręki…przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Dzisiaj daleko pojechałem w gości / I dalej mię los nieszczęśliwy goni. / Przywieź mi, Zośko, od tych gwiazd światłości, / Przywieź mi, Zośko, z tamtych kwiatów woni, / Bo mi zaprawdę odmłodnieć potrzeba. / Wróć mi więc…przejdź do fragmentu
George Gordon Byron · 1 fragment
Często on marzy, bezprzytomnie gada / O pięknej pannie, która w morze wpada, / Słyszy szczęk mieczów, strzały nad opoką, / I widzi Turka konające oko. / Ilekroć na tym wierzchu skały stawa, / Grozi mu z dołu jakaś ręka…Giaur — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Wolę jęczeć w piekle na dnie, / Niż z duchami nieczystemi / Błąkać się wiecznie po ziemi, / Widzieć dawnych uciech ślady, / Pamiątki dawnej szkarady;przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
Potem Gerda została w izdebce, a staruszka wyszła sama do ogródka, dotknęła swoim kijem każdego krzaczka różanego i wszystkie natychmiast zapadły się w ziemię. Zrobiła to dlatego, ażeby Gerda na widok róż nie…I. Czarodziejskie zwierciadło – IV. U księżniczki — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
więc mnie się zdarzyło / W Hiszpaniji, lat temu — o, to dawno było, / Nim car mię tym oszpecił mundurem szelmowskim — / Więc byłem w legijonach, naprzód pod Dąbrowskim, / A potem wszedłem w sławny pułk Sobolewskiego.…AKT I — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 7 fragmentów
— Paryż!… — westchnął rządca. — Znam Paryż jeszcze z roku 1859. Pamiętam, jak przyjmowali cesarza, kiedy wracał z kampanii włoskiej… — Pan — zawołałem — pan widziałeś triumfalny powrót Napoleona do Paryża?… Wyciągnął do…I. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Upadła na kanapę i zaniosła się od łkania. — Ach! — płakała — ludzie są okrutniejsi od zwierząt… Chcą mnie wygnać stąd, gdzie moja dziecina wydała ostatnie tchnienie… Jej łóżeczko i wszystkie zabawki leżą na swoich…I. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Nieraz przebiegając myślą oglądane przedmioty: od pałacu wystawy, mającego dwie wiorsty w obwodzie, do perły w koronie Burbonów, nie większej od ziarna grochu, pytał: czego ja chcę?… I okazywało się, że nie chciał…II. Szare dnie i krwawe godziny — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 3 fragmenty
Petroniusz był niegdyś rządcą Bitynii i co większa, rządził nią sprężyście i sprawiedliwie. Stanowiło to dziwną sprzeczność z charakterem człowieka słynnego ze swej zniewieściałości i zamiłowania do rozkoszy — dlatego…Rozdział pierwszy — przejdź do fragmentu
Wiedziano o niej, że kocha zawsze Nerona miłością smutną i zbolałą, która żyje już nie nadzieją, ale tylko wspomnieniami chwil, w których ów Nero był nie tylko młodszym i kochającym, ale lepszym. Wiedziano, że od tych…Rozdział siódmy — przejdź do fragmentu
Wspomnienia jej ożyły w jednej chwili. Był to dla niej znów ten przepyszny i piękny, jak pogański bóg, Winicjusz, który w domu Aulusów mówił jej o miłości i budził jak ze snu jej półdziecinne naówczas serce; ten sam…Rozdział dwudziesty szósty — przejdź do fragmentu
Charles Dickens · 2 fragmenty
Duch i Scrooge szli przez sień do drzwi umieszczonych w tyle domu. Drzwi same otworzyły się przed nimi, odsłaniając drugą, pustą i posępną izbę zastawioną ławami z gładkich desek i pulpitami. Przy jednym z pulpitów…II. Pierwszy z trzech duchów — przejdź do fragmentu
Duch dotknął jego ramienia, wskazując mu jego dawne „ja” pogrążone w czytaniu. Wtem jakiś człowiek w dziwacznym stroju, z siekierą zatkniętą za pas zjawił się przed oknem, prowadząc za sobą osła obładowanego drzewem.…II. Pierwszy z trzech duchów — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Zmierzch dopiero zatarł litery na białej karcie, zmierzch krótki jak mgnienie oka. Starzec oparł głowę o skałę i przymknął oczy. A wówczas „Ta, co jasnej broni Częstochowy” zabrała jego duszę i przeniosła „do tych pól…przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Ale Heluan łączył się dla pana Rawlisona z żałosnym wspomnieniem, tam bowiem umarła matka Nel. Z tego powodu wolał Medinet — i patrząc obecnie na rozjaśnioną twarz dziewczynki obiecywał sobie w duchu zakupić tu w…ROZDZIAŁ IV — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Testament przeznaczał ją na żonę człowieka, którego nie widziała od lat dziesięciu, a że dobiegała dopiero dwudziestu, więc pozostało jej tylko niejasne wspomnienie dziecinne jakiegoś burzliwego wyrostka, który za czasu…Rozdział I — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
wtem muzyka złożona ze skrzypców, arfy i fortepianu zagrała… Marsyliankę. Pan Ignacy przypomniał sobie Węgry, piechotę, Augusta Katza i czując, że mu łzy nabiegają do oczu, że się lada chwilę rozpłacze, porwał ze stołu…XVIII. Zdumienia, przywidzenia i obserwacje starego subiekta — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 3 fragmenty
Nie za tym jednakże patrzała i nie tego. Jawiły się ano w niej przypominki bied, głody, krzywdy, Antkowe przeniewierstwa, bóle kiej góźdź raniące i tych smutków i utrapień tylachna, że aż ją dziw brał, jako to poredziła…II — przejdź do fragmentu
Do tego zaś często, coraz częściej nawiedzały ją wspominki o Antku. Prawda, jako pod sam koniec, nim go wzięli, wielce ku niemu ochłodła i te spotykania już były jeno strachem i męką; na ostatku zaś ukrzywdził ją…II — przejdź do fragmentu
Sad, porznięty światłami, jakby zastąpił mu drogę; srebrzące się liście szemrały cosik cichuśko. „Kto me woła?”, myślał, dotykając się drzew. Łapa, chodzący wciąż przy nim, zaskomlał cosik, że przystanął, westchnął…XI — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 2 fragmenty
Im dłużej myślał, im goręcej usiłował wywabić z przeszłości dopiero co minionej całą postać, tym cudowniejszy, jak gdyby księżycowy blask otaczał ją dokoła. Niepostrzeżone, wewnętrzne łzy Radka, łzy prędzej duszy niż…XII — przejdź do fragmentu
Zygier złożył książkę, przez chwilę się namyślał i wnet zaczął mówić głosem nie donośnym, ale dźwięczącym jak szlachetny metal: Nam strzelać nie kazano. Wstąpiłem na działo… / Usłyszawszy te wyrazy, Sztetter zerwał się…XV — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
Jambroży był nieprzytomny, stał na środku, podśpiewywał, to opowiadał w głos: — Czarny był… jak ten sagan był czarny… — zmierzył do mnie… ale trafisz mę gdzieś… wraziłem mu bagnet w kałdun… zakręciłem, że ino chrupnęło……VIII — przejdź do fragmentu
— Juści… matula moja tam leżą… baczę… — szeptał Kuba cicho, więcej do siebie niźli do Witka, któren przykucnął przy nim, bo ziąb go przejmował na wskroś. — A zwali ją Magdaleną… Ociec gront swój mieli, ale służyli we…IX — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 1 fragment
Może byście byli więcej rad, / żebym za pana sie wydała, / jak mię to przed laty chcioł — ? / / OJCIEC Ten, co umarł; — ostał swat, / boś sie przez Wojtka swatała, / i swat ciebie wzioł. / / MARYSIA A ja swata…AKT III — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
W Borynowej izbie już było wszystko urządzone do potrzeby. Wzdłuż ścian ciągnęły się stoły, obstawione długachnymi ławami, że skoro się jeno rozsiedli, zaraz podano gorzałkę i chleby. Przepili godnie, w cichości a…I — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
Borynowie dopiero na samym świtaniu powrócili z kościoła i ledwie w pacierz potem już cały dom chrapał, aż się rozlegało, tylko jedna Jagusia, choć była wielce utrudzona, nie zasnęła; próżno się wciskała w poduszki…V — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
Judym szybko wbiegł do mieszkania i coś jeszcze chciał włożyć do walizy. Odpiął prędko sprzączki pasów rzemiennych, otworzył wieko, umieścił co trzeba we właściwej przegródce i począł ją co tchu zapinać. Gdy tego…Gdzie oczy poniosą — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 7 fragmentów
Wszystko inne, poza mężem i synem, była to przygodna, doczesna, przelotna suma rzeczy i zdarzeń, wzbudzająca coraz większą tęsknotę właśnie za Siedlcami. W najpiękniejszej miejscowości — oazie naftowej pustyni, Baku…Rodowód — przejdź do fragmentu
Dniało nieraz, zanim znużona popadała w słaby półsen, w krótkie zapomnienie się, w półczuwanie. Budził ją każdy ruch chłopca, jego chrapanie albo mowa przez sen. W tych stanach półświadomości zawsze uciekała z tych…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Miała znowu siedemnaście lat i tę radość w sercu, której już nie ma na ziemi. Wiedząc o tym doskonale, że to jest gruby i śmieszny nonsens, była znowu sobą, dawną, młodą dziewczyną. Kochała znowu Szymona Gajowca…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy) · 1 fragment
O, nie mówcie tego „hej” — nie używajcie go, na Boga! Nie przypominajcie mi tych czasów na zawsze minionych! — „o, ma mignonne” — bo mi się wątpia drą z żałości tak plugawej i nijak nieestetycznej, że wstyd mi okropnie…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
George Orwell · 16 fragmentów
Winston śnił o matce. Musiał mieć dziesięć lub jedenaście lat — tak kalkulował — kiedy matka znikła. Była wysoką, raczej milczącą kobietą o posągowej urodzie, powolnych ruchach i wspaniałych, jasnych włosach. Ojciec…Część I — przejdź do fragmentu
Na ulicy czuć było zapach palonej kawy. Prawdziwej kawy, nie Kawy Zwycięstwa. Winston odruchowo przystanął. Na około dwie sekundy trafił do na wpół zapomnianego świata swojego dzieciństwa. Wtem trzasnęły jakieś drzwi…Część I — przejdź do fragmentu
— Jesteście o wiele starsi ode mnie — powiedział Winston. — Byliście już dorośli, zanim ja się urodziłem. Musicie pamiętać, jak to było w dawnych czasach, przed Rewolucją. Ludzie w moim wieku nic nie wiedzą o tamtych…Część I — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
Pamięć ludzka przechowuje tylko obrazy. I dziś, kiedy myślę o ostatnim lecie Oświęcimia, widzę niekończący się barwny tłum ludzi uroczyście zdążający — tą i tamtą drogą, kobietę stojącą z pochyloną głową nad płonącym…przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.