- Literum
- Motywy
- Podróż
Motyw: podróż w literaturze
29 lektur szkolnych i 73 oznaczone fragmenty. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Homer · 3 fragmenty
Tobie zaś radzę, jeśli rada moja waży: / Uzbrój łódź, weźmij z sobą dwudziestu wioślarzy / I ruszaj, byś o ojcu mógł dostać języka / Tak z ludzkiego posłuchu, jak od posłannika / Zeusowego, co każdą wieść roznosi lotem.…Pieśń pierwsza — przejdź do fragmentu
A jako na równinie czwórka dziarskich koni / Sadzi w górę kopytem, gdy ją bicz pogoni, / I w okamgnieniu znika w szerokim przestworze — / Tak ich okręt się wspinał, dziobem porąc morze / Kipiące spiętrzonymi bałwanami…Pieśń trzynasta — przejdź do fragmentu
„Zbieraj się, Nestorydo, i śpiesz do kolasy / Zaprząc konie! Przed nami droga, nie wywczasy”. / Na to mu odpowiedział Nestoryd: „Co? Tobie / Chce się jechać? Lecz z jazdy ponoś nic na dobie; / Któż wyjeżdża w noc…Pieśń piętnasta — przejdź do fragmentu
Wergiliusz · 2 fragmenty
Trojanie, tak bardzo do ziemi / Tęskniący, skaczą w piasek stopami raźnemi, / Na brzegu zmokłe ciała składając w uciesze. / Pierwszy Achat wnet iskrę z krzemienia wykrzesze, / Żar chwyta liśćmi, suche w krąg kładzie…Księga I — przejdź do fragmentu
Połowy dróg nie zeszła noc, gnana przez Hory, / Kiedy pilny Palinur wstał z łoża, najcichsze / Szumy bada, moc pędu rozróżnia we wichrze, / Gwiezdny rój znaczy, w ciche niebiosa rzucony. / Arktura, grupę Hyjad, podwójne…Księga III — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 2 fragmenty
Wszedłem w las ciemny; jaka gęstwa dzika, / Jakie w tym lesie okropne pustkowie, / Żyjący język tego nie wypowie; / Wspomnienie gorzkie i zgrozą przenika, / Śmierć odeń gorzką nie więcej być może. / Lecz o pomocach…Pieśń I – Pieśń V — przejdź do fragmentu
Zebrawszy szczupłą, lecz wierną drużynę, / Na pełne morze w jednej łodzi płynę; / Wody, co brzegi marokańskie liżą, / Aż po hiszpański półwysep, ostrowy, / Ile ich patrzy w morskie wód zwierciadła, / Łódź białoskrzydła…Pieśń XXVI – Pieśń XXX — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 1 fragment
Tłumie, coś płynął słuchać mnie ciekawy / Łódką w ślad mojej śpiewającej nawy, / Zawracaj wiosłem w brzegi za pogody, / Nie tobie za mną żeglować przez morze, / Tracąc mnie z oczu zabłądziłbyś może. / Ja płynę dotąd w…Pieśń I – Pieśń V — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 5 fragmentów
Laertes jeszcze tu? Dalej na okręt! / Wiatr wzdyma żagle, czekają na ciebie, / Raz jeszcze daję ci błogosławieństwo / Na drogę.AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Miłość! Nie takie są jej symptomata. / To, co on mówił, choć trochę bez związku, / Cechy szaleństwa nie nosiło wcale. / Ponura jego smętność wysiaduje / Coś złowrogiego, co wylęgłe z jajka / Mogłoby stać się zgubne.…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Nie można mu dowierzać, nie byłoby / Nawet roztropnie, gdybyśmy mu dłużej / Wodze szaleństwa puszczać dali. Bądźcie / Więc w pogotowiu, skoro odbierzecie / Zlecenia już się przygotowujące, / Natychmiast jedźcie z nim do…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
Poza tymi racjami, podróż zda mi się pożytecznym zatrudnieniem. Dusza ma w niej nieustanne ćwiczenie, aby rozważać rzeczy nieznane i nowe. Nieraz mówiłem, że nie znam lepszej szkoły dla kształtowania umysłu, niż…Rozdział IX. O próżności — przejdź do fragmentu
Jan Chryzostom Pasek · 1 fragment
Szedłem tedy zrazu magnis itineribus, żeby z owych pustyń wymknąć się co prędzej. Skoro przyszedłem w ludzki kraj, to mi wszystko szło ładniej, o podwody nie trudno i szukać ich nie trzeba, bo tam ludzie wiedzą swój…Rok pański 1662 — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 5 fragmentów
«Jak mamę kocham — rzekła — czy to, panie bracie, / Jest w tym sens jaki, czy wy Boga w sercu macie? / To myślisz Tadeusza zostać dobrodziejem, / Jeśli młodego chłopca zrobisz grykosiejem? / Świat mu zawiążesz! wierz…Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Zaczęli więc rozmowę o niebios błękitach, / Morskich szumach i wiatrach wonnych, i skał szczytach, / Mieszając tu i ówdzie, podróżnych zwyczajem, / Śmiech i urąganie się nad ojczystym krajem.Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Że nasz Tadeusz szczerze zakochany w Zosi. / Niechajże przed odjazdem o rękę jej prosi. / Mówiłem z Telimeną, już nam nie przeszkadza, / Zosia także się z wolą opiekunów zgadza. / Jeśli dziś ślubem pary nie możem…Księga dziesiąta — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Wyspę łąk porzucono na pałaców stepy, / Uciekam tu opodal od wrącego gminu; / Lud woli pić dym węgli i zaglądać w sklepy; / A ten ogród, czarowna sielanka Londynu, / Jak ustęp złoty w nudnym ginie poemacie. / Ludzie! wy…AKT DRUGI. ROK 1828. WĘDROWIEC — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Wtem słychać tarkot, wozy jadą drogą, / I wóz znajomy na przedzie; / Skoczyły dzieci, i krzyczą, jak mogą: / „Tato, ach tato nasz jedzie!” / Obaczył kupiec, łzy radośne leje, / Z wozu na ziemię wylata: / „Ha, jak się…przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 1 fragment
Udaliśmy się do Wahlheimu. Panie pojechały powozem, a podczas przechadzki wydało mi się, że czytam w ciemnych oczach Loty… Jestem głuptak… przebacz mi… ale gdybyś widział te oczy! Piszę pokrótce, gdyż powieki zapadają…19 czerwca – 24 lipca — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
Szła bosymi nóżkami po kamienistej drodze, a dokoła było smutno i ponuro. Czuła wielkie zmęczenie, ale się nie zatrzymywała. Z wierzb przydrożnych padały długie, żółte liście lub ciężkie krople chłodnej rosy. Na…I. Czarodziejskie zwierciadło – IV. U księżniczki — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu, / Wóz nurza się w zieloność i jak łódka brodzi, / Śród fali łąk szumiących, śród kwiatów powodzi, / Omijam koralowe ostrowy burzanu. / Już mrok zapada, nigdzie drogi ni kurhanu…przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
— Złą pan obrałeś drogę — rzekł cień z wielką powagą — patrz: ja tyję i mnie dobrze, a przecież o to chodzi. Nie umiesz żyć na świecie i dlatego jesteś chory. Trzeba się przejechać, podróż panu dobrze zrobi. Właśnie się…przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 9 fragmentów
Lecz im mniej wychodził, tym częściej marzył o jakiejś dalekiej podróży na wieś lub za granicę. Coraz częściej spotykał we snach zielone pola i ciemne bory, po których błąkałby się, przypominając sobie młode czasy.…II. Rządy starego subiekta — przejdź do fragmentu
Nareszcie pan Ignacy zda komuś rachunki i ciężar kierowania sklepem, najdalej zaś za dwa miesiące wyjedzie sobie na wakacje. Po dwudziestu pięciu latach pracy — i jeszcze jakiej! — należy mu się ten wypoczynek. Będzie…IV. Powrót — przejdź do fragmentu
Gdy zaś około dziesiątej wieczór, ubrany w półkożuszek i grube buty, uściskawszy go wziąłem za klamkę, ażeby opuścić izbę, w której tyle lat przemieszkaliśmy razem, coś dziwnego stało się z Janem. Nagle zerwał się z…X. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 8 fragmentów
W kwadrans po wyjeździe z Warszawy koleją warszawsko–bydgoską Wokulski doznał dwu szczególnych, choć zupełnie różnych uczuć: owionęło go świeże powietrze, a on sam wpadł w jakiś dziwny letarg.II. Szare dnie i krwawe godziny — przejdź do fragmentu
Potem wzięto od niego paszport, potem zjadł śniadanie, kupił nowy bilet, kazał przenieść rzeczy do innego pociągu i ruszyli dalej. Nowa stacja, nowa zmiana pociągów, nowa jazda… Wagon drżał i turkotał, lokomotywa co…II. Szare dnie i krwawe godziny — przejdź do fragmentu
Od dnia, w którym po raz pierwszy skąpał się w Paryżu, zaczęło się dla Wokulskiego życie prawie mistyczne. Poza obrębem kilku godzin, które poświęcał naradom Suzina z budowniczymi okrętów, Wokulski był zupełnie swobodny…II. Szare dnie i krwawe godziny — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 6 fragmentów
Tymczasem w domu czekała ich podczas obiadu dobra nowina. Panowie Tarkowski i Rawlison byli zaproszeni przed kilku tygodniami, jako biegli inżynierowie, do obejrzenia i oceny robót prowadzonych przy całej sieci kanałów…ROZDZIAŁ II — przejdź do fragmentu
Ale wakacje jego zaczynały się dopiero za kilka dni, ponieważ zaś rewizja robót przy kanałach była sprawą pilną i starsi panowie nie mogli tracić czasu, ułożyli się przeto, że wyjadą niezwłocznie, a dzieci wraz z panią…ROZDZIAŁ II — przejdź do fragmentu
Obaj inżynierowie wyjechali nazajutrz na noc do Kairu, gdzie mieli odwiedzić rezydenta angielskiego i być na posłuchaniu u wicekróla. Staś obliczał, że może im to zająć dwa dni, i pokazało się, że obliczenia jego były…ROZDZIAŁ III — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 3 fragmenty
— Czy masz zamiar przyjąć naukę Chrystusa? — Chcę, ale moja natura jej nie znosi. — A potrafisz zapomnieć o Ligii? — Nie. — To podróżuj. Niewolnicy dali w tej chwili znać, że śniadanie gotowe, lecz Petroniusz, któremu…Rozdział dwudziesty dziewiąty — przejdź do fragmentu
Rozprawiano z powodu wyjazdu cesarskiego o jego przyszłych podróżach i o podróżach w ogóle, przy czym majtkowie i wysłużeni żołnierze opowiadali dziwy o krajach, o których zasłyszeli w czasie dalekich wypraw, a w…Rozdział trzydziesty szósty — przejdź do fragmentu
Rozmawiali o miłości, o tym, jak będą miłowali się i żyli razem, ale jedynie z tamtej strony grobu, i jeśli czasem myśl ich zwracała się jeszcze ku rzeczom ziemskim, to tylko jak myśl ludzi, którzy gotując się w wielką…Rozdział sześćdziesiąty pierwszy — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
Znajdowano jednak wszędy pewnych przewodników, którym dość było powiedzieć, że prowadzą biskupów i panów pragnących się szwedzkiej ręki uchronić. Prowadzili ich więc wśród śniegów, skał, wirchów i przełęczy, sobie tylko…Rozdział XXIV — przejdź do fragmentu
Wyruszono więc z Nowego Targu nieco na zachód i południe, zostawiając po prawej ręce Biały Dunajec. Początkowa droga szła okolicą dosyć otwartą i rozległą, lecz w miarę jak postępowano naprzód, góry poczęły się zbiegać…Rozdział XXIV — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
Ej, mówię waściom, myślałem, że uschnę… Ni mi było do jadła, ni do napitku… Dopiero jak mnie książę nasz z Warszawy aż do Smoleńska posłał, tak i afekt wytrząsłem po drodze. Nie masz jak podróż na takowe zgryzoty. W…Rozdział XXIV — przejdź do fragmentu
Dziwny niepokój ogarnął pana Andrzeja. Powtarzał sobie: „Jadę! Jadę!” Wyobraźnia przesuwała mu przed oczyma nieznane kraje i tłum nieznanych twarzy, które miał zobaczyć, a jednocześnie chwytało go także zdziwienie na…Rozdział XXIV — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 1 fragment
Trzy dni, trzy noce wędrowała Marysia do królowej Tatry. Pierwszego dnia wiodły ją pola i łąki przez kraj szeroko oczom i sercu otwarty, cały w zbożach, w trawach, w woni kwiecia stojący. Cały ten dzień szum kłosów…U królowej Tatry — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 1 fragment
— Popłyniemy teraz dalej, / Gdzie borówek jest kraina! — / Królewicze rzekną mali. — / W imię Ojca, Ducha, Syna, / Chlust na wodę! Szust po fali! / Tęga łódka — drzewna kora, / Setny żagiel — liść z jawora… / Nie…przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 2 fragmenty
Wreszcie trafił się pewien młody gospodarz, który od razu zgodził się jechać. Zaprzągł do wasąga parę małych bułanków i bocznymi drogami, przez dziury i wertepy pomknął jak strzała. Dobry humor wrócił, a nawet wstąpiła…Swawolny Dyzio — przejdź do fragmentu
„Droga zmęczyła mię i znudziła, a na dobitkę ząb mię bolał nie dając w ciągu dziewięciu dni ani chwili spokoju. Właściwie to nie tak sama droga nuży, jak noclegi w powarniach. Nie wiadomo, co wtedy robić ze swoją osobą.…Zwierzenia — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 2 fragmenty
Kilkaset rubli złożone przez doktora Tomasza umożliwiły jego bratu wyjazd za granicę. Parę dni Wiktor spędził w domu wśród płaczu i perswazji familijnych. Kiedy wszakże nadeszła chwila odpowiednia, ruszył w świat. Był…„Ta łza, co z oczu twoich spływa…” — przejdź do fragmentu
Ułożyła przy sobie dzieci, sama się skurczyła. Jej nerwy, przywykłe do wiekuistej czujności, skorzystały z chwili. Zapadła w sen, ów sen w wagonie klasy trzeciej, w stan dziwnej półjawy, kiedy czuje się wszelkie łoskoty…W drodze — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 1 fragment
Tego popołudnia przybył jakiś żaglowiec pasażerski i wielka sala jadalna hotelu była prawie zapełniona ludźmi mającymi w kieszeniach bilety na podróż dookoła świata za sto funtów. Były tam pary małżeńskie, najwidoczniej…Rozdział VII — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
— Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! — Na wieki wieków, moja Agato, a dokąd to wędrujecie, co? — We świat, do ludzi, dobrodzieju kochany — w tyli świat!… — zakreśliła kijaszkiem łuk od wschodu do zachodu. Ksiądz…I — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 4 fragmenty
Wyruszyli w zimie na statku zdążającym do Carycyna jako dwaj robotnicy, którzy pracowali w kopalniach nafty, a teraz wskutek przewrotów i zawieszenia robót wracają do siebie, do Moskwy. Mieli fałszywe paszporty, wydane…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
O ile podróż od wybrzeży Kaspijskiego Morza była długa i ciężka, to ta z Moskwy do Charkowa była już istną torturą. Wozy były naładowane ludźmi, którzy wieźli ze sobą i na sobie całkowity nieraz dorobek długiego życia.…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Długo wlókł się pociąg naładowany ludźmi do cna, choć z niego raz w raz ktoś przyzostawał na przydrożnych cmentarzach miasteczek. Im bliżej było do kresów polskich, tym rewizje były cięższe i sroższe. Nareszcie rozeszła…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Bruno Schulz · 1 fragment
Nie zapomnę nigdy tej jazdy świetlistej w najjaśniejszą noc zimową. Kolorowa mapa niebios wyogromniała w kopułę niezmierną, na której spiętrzyły się fantastyczne lądy, oceany i morza, porysowane liniami wirów i prądów…przejdź do fragmentu
Antoine de Saint Exupéry · 4 fragmenty
Rano w dniu wyjazdu porządnie wysprzątał swoją planetę. Starannie przeczyścił czynne wulkany. Miał dwa czynne wulkany. Bardzo wygodna rzecz do przyrządzania ciepłego śniadania. Miał również jeden wulkan wygasły. Jak sam…I – X — przejdź do fragmentu
— Zastanawiam się — powiedział — czy gwiazdy są oświetlone po to, aby każdy mógł pewnego dnia odnaleźć tę swoją. Spójrz na moją planetę. Znajduje się dokładnie nad nami… Ale jest tak daleko! / — Jest piękna — stwierdził…XI – XXII — przejdź do fragmentu
I wtedy zahuczał drugi oświetlony ekspres, jadący w przeciwną stronę. — Już wracają? — spytał Mały Książę. — To nie ci sami — powiedział dróżnik. — Wymieniają się. — Nie podobało im się tam, gdzie byli? — Nikomu nie…XI – XXII — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.