Krótkość żywota

Daniel Naborowski

Brak ocen

Epoka: Barok
Rodzaj: Liryka
Gatunek: Wiersz
Czytanie: ok. 1 min czytania

Czytaj Otwórz w aplikacji

PrzemijanieGodzina za godziną niepojęcie chodzi:

Był przodek, byłeś ty sam, potomek się rodzi.

Krótka rozprawa: jutro — coś dziś jest, nie będziesz,

A żeś był, nieboszczyka imienia nabędziesz;

Dźwięk, cień, dym, wiatr, błysk, głos, punkt, żywot ludzki słynie.

Słońce więcej nie wschodzi to, które raz minie,

Kołem niehamowanym lotny czas uchodzi,

Z którego spadł niejeden, co na starość godzi [1].

Wtenczas, kiedy ty myślisz, jużeś był, nieboże;

Matka, Dziecko, ŚmierćMiędzy śmiercią, rodzeniem byt nasz ledwie może

Nazwan być czwartą częścią mgnienia [2]; wielom była

Kolebka grobem, wielom matka ich mogiła.

Motywy w utworze

Dziecko 1 Matka 1 Przemijanie 1 Śmierć 1

Inne lektury: matura podstawowa, barok

Tekst i nagranie pochodzą z serwisu Wolne Lektury, domena publiczna lub wolna licencja. Podział tekstu na części udostępniamy na tych samych warunkach. Wesprzyj Wolne Lektury.