Sonet V (O nietrwałej miłości rzeczy świata tego)

Mikołaj Sęp Szarzyński

Brak ocen

Epoka: Barok
Rodzaj: Liryka
Gatunek: Sonet
Czytanie: ok. 1 min czytania
Nagranie: 1 min

CzytajOtwórz w aplikacji

Kondycja ludzka, Miłość Vanitas, Przemiana, StrachI nie miłować ciężko, i miłować [1]

Nędzna pociecha, gdy żądzą zwiedzione [2]

Myśli cukrują nazbyt rzeczy one,

Które i mienić [3], i muszą się psować [4].

Komu tak będzie dostatkiem smakować

Złoto, sceptr [5], sława, rozkosz i stworzone

Piękne oblicze, by tym nasycone

I mógł mieć serce, i trwóg się warować [6]?

Bóg, Ciało, DuszaMiłość jest własny [7] bieg bycia naszego;

Ale z żywiołów utworzone ciało,

To chwaląc, co zna początku równego [8],

Zawodzi duszę, której wszystko mało,

Gdy ciebie, wiecznej i prawej [9] piękności,

Samej nie widzi, celu swej miłości.

Motywy w utworze

Bóg 1 Ciało 1 Dusza 1 Kondycja ludzka 1 Miłość 1 Przemiana 1 Strach 1 Vanitas 1

Inne lektury: matura podstawowa, barok

Tekst i nagranie pochodzą z serwisu Wolne Lektury, domena publiczna lub wolna licencja. Podział tekstu na części udostępniamy na tych samych warunkach. Wesprzyj Wolne Lektury.