12 lektur szkolnych i 22 oznaczone fragmenty. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
François Rabelais · 1 fragment
— Do kroćset jąder kapłonich — odparł brat Jan — lepiej się rozumiem na tamecznych obyczajach i ceremoniach niż na tym ob…ywaniu z babami, dudli, dudli, sralis mazgalis, attencja, rewerencja, cmok, cmok, tiu, tiu…Bohaterskich czynów i rzeczeń szlachetnego Pantagruela ułożona przez Mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
Co to za infamis, proszę pana, co się tak poważył rozpuścić cugle swemu grubiaństwu? / ROMEO Jest to panicz zakochany w swym języku, zdolny wypowiedzieć więcej w ciągu jednej minuty niż milczeć przez cały miesiąc.…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
On komplementy stroił już do cycka, nim go ssać zaczął. Jest to jedna z baniek tego wietrznego świata, wydęta tchnieniem mody i przybrana w konwencyjną szatę; rodzaj szumowiny różnorodnych pierwiastków, łudzącej oczy…AKT PIĄTY — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
Widywałem często ludzi niegrzecznych przez nadmiar grzeczności i natrętnych przez zbyt gorliwe służby.Rozdział XIII. Ceremonia spotkania się królów — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 4 fragmenty
Właśnie z lasu wracało towarzystwo całe, / Wesołe, lecz w porządku. Naprzód dzieci małe / Z dozorcą, potem Sędzia szedł z Podkomorzyną, / Obok pan Podkomorzy otoczon rodziną; / Panny tuż za starszymi, a młodzież na…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Przynajmniej tom skorzystał, że mi w moim domu / Nikt nigdy nie zarzuci, bym uchybił komu / W uczciwości, w grzeczności; a powiem to śmiało, / Grzeczność nie jest nauką łatwą ani małą. / Niełatwą, bo nie na tym kończy…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
I dalej mówił: «Grzeczność nie jest rzeczą małą: / Kiedy się człowiek uczy ważyć, jak przystało, / Drugich wiek, urodzenie, cnoty, obyczaje, / Wtenczas i swoją ważność zarazem poznaje: / Jak na szalach, żebyśmy nasz…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 5 fragmentów
— Honor to dla mnie niemały — odrzekła Billewiczówna — przyjmować w domu tak godnych kawalerów, o których cnocie i wybornych obyczajach już od pana chorążego słyszałam. To powiedziawszy uchwyciła się koniuszkami palców…Rozdział III — przejdź do fragmentu
Godni kawalerowie, szurgając wciąż nogami, trącali jednocześnie pana Kokosińskiego. — Hajda! Wystąp! Pan Kokosiński posunął się krok naprzód, chrząknął i tak rozpoczął: — Jaśnie wielmożna panno podkomorzanko……Rozdział III — przejdź do fragmentu
— Nie sprostałabym ja waćpanom w wymowie — rzekła — ale to wiem, żem niegodna tych hołdów, które mi w imieniu całego Orszańskiego składacie. I znowu dygnęła z nadzwyczajną powagą, a orszańskim zabijakom jakoś nieswojsko…Rozdział III — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 4 fragmenty
Nie neguję ja Czarnieckiemu, że dobry żołnierz, ale kiedy pocznie brodę kręcić, a swym żbiczym wzrokiem patrzyć, tedy towarzyszowi spod najgórniejszej chorągwi wydaje się, że jest dragonem… Nic on na godność nie uważa…Rozdział II — przejdź do fragmentu
Panie Andrzeju, a poszwargocz no onym psim językiem do tych pludraków i rozpytaj, co się z nim stało? — To waść nie znasz regularnych żołnierzy. Tu ci nikt bez rozkazu gęby nie otworzy. Szkoda gadać! — Wiem, że szelmy…Rozdział VIII — przejdź do fragmentu
Tymczasem Sadowski zwrócił się do Kmicica i począł wypytywać go, jakim sposobem nie tylko się z rąk Kuklinowskiego uwolnił, ale jego samego pogrążył. Ów zaczął opowiadać obszernie, bo chełpić się lubił. Sadowski zaś…Rozdział VIII — przejdź do fragmentu
Charles Dickens · 1 fragment
„Szczerze wam obojgu współczuję, moi państwo”, powtórzył siostrzeniec Scrooge'a i dając mi swój bilet, nadmienił: „Oto mój bilet. Może będę mógł panu być w czymkolwiek użyteczny, proszę zwróć się pan do mnie z całą…IV. Ostatni duch — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 1 fragment
Szastną chłopcy ukłon żwawo, / Oczy w lewo, nosy w prawo, / Jak przystoi dla honoru / Młodzi wychowanej w boru. / A najstarszy śmiało powie: / — Prezentuję was, panowie: / To jest gość nasz, mały Janek, / To — pięć…przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
W prawą rękę chwycił kapelusz i podsunąwszy się ku pannie, skłonił się tak nisko, że prawie zgiął się we dwoje, pukle peruki spadły mu po obu stronach ramion, szpada przybrała poziome położenie, a on stał tak…Rozdział VIII — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
Na twarzy hrabiego mignęło zdumienie; w tej chwili jednak opanował się i odpowiedział tonem suchej grzeczności. — W takim razie słuchamy warunków…XIII. Wielkopańskie zabawy — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
— I cóż dalej? — Miał tam istne łańcuchy tych diun, idące jedne za drugimi, wzdłuż, wszerz i w głąb. A morze wciąż mu jeszcze podrzucało najczystszego piasku na to Barykowe wybrzeże. — Morze zawsze ma przyzwyczajenie…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.