- Literum
- Motywy
- Żołnierz
Motyw: żołnierz w literaturze
33 lektury szkolne i 179 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Platon · 9 fragmentów
Więc cóż? — powiadam — czy walka w postaci wojny nie zdaje się wymagać umiejętności? — I bardzo — powiada. — Zatem może o szewską umiejętność trzeba więcej dbać niż o wojenną? — Nigdy. — Przecieżeśmy szewcowi nie…Księga druga — przejdź do fragmentu
Tak jak się źrebaki wyprowadza między hałasy i zgiełk, aby zobaczyć, czy nie są płochliwe, tak i młodych ludzi trzeba wprowadzać w jakieś sytuacje straszne i znowu ich przerzucać w przyjemne, badając ich uważniej, niż…Księga trzecia — przejdź do fragmentu
My tymczasem tych synów ziemi uzbroimy i wyprowadzimy na plac z dowódcami na czele. Jak się zejdą, niech się rozejrzą po mieście, w którym by miejscu najlepiej obóz urządzić, skąd by i swoich najłatwiej poskramiać…Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Wergiliusz · 4 fragmenty
Szli rzędem, wysławiając króla: / Tak pod chmurą skłębioną śnieżyste łabędzie, / Gdy wracają z żerowisk i krzyk miecą w pędzie / Nad wzgórzami — grzmi rzeka i Azji w oddali / Bagnisko. — Nikt by nie rzekł, że hufiec…Księga VII — przejdź do fragmentu
Śledzą matki trwożliwe, wstąpiwszy na mury, / Błyszczące spiżem hufce pośród pyłu chmury. / Oni przez chaszcze, kędy prosta droga wiedzie, / Rwą pancerni; zgiełk dudni, za rotą na przedzie / Gna druga w trop i sypki…Księga VIII — przejdź do fragmentu
Tymczasem przez gród trwożny Wieść, szybka, jak sokół / Mknie i matki Euriala uszu wnet dopada. / Jej przestrach zmroził kości: zatoczy się blada, / Z rąk wypadnie jej grzebyk tkacki i przędziwo. / Z rozpacznym łkaniem…Księga IX — przejdź do fragmentu
Homer · 1 fragment
Gdy się na miejscu straży wszyscy zgromadzili, / Widzą, jak pilnie czuwa. Błyszczą się od miedzi, / Każdy rycerz na swoim stanowisku siedzi. / A jako psy, co wiernie ludziom towarzyszą, / Czujnie pilnują owiec, i skoro…Księga X — przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 1 fragment
„Panie cesarzu — powiada Godfryd andegaweński — nie poddawaj się bez miary swej boleści! Po wszystkich polach każ szukać naszych, których Hiszpanie porżnęli w bitwie. Nakaż, aby ich zniesiono do wspólnego dołu”. Król…CLXXIII – CCXIV — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
Czasem wkłusuje na kark żołnierzowi: / Ten wtedy marzy o cięciach i pchnięciach, / O szturmach, breszach, o hiszpańskich klingach / Czy o pucharach, co mają pięć sążni; / Wtem mu zatrąbi w ucho: nasz bohater…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Jan Kochanowski · 1 fragment
Patrz, jakie orszaki / Darmojadów za nimi, którzy ustawicznym / Próżnowaniem a zbytkiem jako wieprze tyją. / Z tego stada, mniemacie, że się który przyda / Do posługi ojczyzny? Jako ten we zbroi / Wytrwa, któremu czasem…przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
Powiadano mi, iż podczas zamieszek srożących się w naszym biednym kraju jedna dziewczyna w okolicy niedalekiej od miejsca mego zamieszkania rzuciła się z wysokiego okna, aby uniknąć przemocy brutalnego żołdaka stojącego…Rozdział I. O niestałości naszych postępków — przejdź do fragmentu
Jan Chryzostom Pasek · 7 fragmentów
Przyjęli nas tedy Prusacy dosyć honorifice, wysławszy komisarzów swoich jeszcze za Odrę. Pierwszy tedy prowiant dano nam pod Kiestrzynem i tak dawano wszędy, pókośmy kurfistrzowskiego państwa nie przeszli; i przyznać…Rok pański 1658 — przejdź do fragmentu
I to dziwna, że w kraju tak obfitym, gdzie u nas wszystkiego było pełno, a oni byle tydzień na miejscu postali, to zaraz do nas po kweście przysłali żony. Przyszła kobieta nadobna, młoda, a chuda, jakby z najcięższego…Rok pański 1658 — przejdź do fragmentu
Było tedy na 40 000 Moskwy naszego i z Litwą tylko 15 000. Bardzo to mały kawałek, ale przecie nadzieja nas cieszyła, a to też, co trup wszystek padł za nimi głową, co zawsze wojennicy sądzą za znak zwycięstwa, kiedy…Rok Pański 1660 — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 16 fragmentów
Nieraz dziad żebrzący chleba, / Bez ręki lub bez nogi, przyjąwszy jałmużnę, / Stanął i oczy wkoło obracał ostróżne. / Gdy nie widział we dworze rosyjskich żołnierzy / Ani jarmułek, ani czerwonych kołnierzy, / Wtenczas…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
On opowiadał, jako jenerał Dąbrowski, / Z ziemi włoskiej stara się przyciągnąć do Polski, / Jak on rodaków zbiera na lombardzkim polu; / Jak Kniaziewicz rozkazy daje z Kapitolu / I zwycięzca, wydartych potomkom cezarów…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Takim kwestarzem tajnym był Robak podobno: / Często on z panem Sędzią rozmawiał osobno; / Po tych rozmowach zawsze jakowaś nowina / Rozeszła się w sąsiedztwie. Postać bernardyna / Wydawała, że mnich ten nie zawsze w…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 5 fragmentów
Żołnierz to ryba, która kruczkom nie dowierza / I ma rozsądek zdrowyPRZYGOTOWANIE — przejdź do fragmentu
Słuchaj! wśród narodów wiela / Jednemu się ludowi dzień ogromny zbliża. / Idź tam, jego rycerze noszą krzywe szable / Jako księżyc dwurożny, jako rogi diable; / I rękojeść tych kordów nie ma kształtu krzyża. / Pomóż im…PRZYGOTOWANIE — przejdź do fragmentu
Bywszy niegdyś w niewoli, znałem ja młodziana, / Co miał wiele nauki, nie gardził mną przecie / I dziękował za powieść, gdy dobrze dobrana / Było to piękne wcale i szlachetne dziecię! / Smutno skończył! / / KORDIAN Cóż…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Zygmunt Krasiński · 5 fragmentów
Któż jest ten dziwny żołnierz — oparty na szabli obosiecznej, z główką trupią na czapce, z drugą na felcechu, z trzecią na piersiach? — Czy to nie sławny Bianchetti, taki dziś kondotier ludów, jako dawniej bywali…CZĘŚĆ TRZECIA — przejdź do fragmentu
Warto by, tak mi Panie Boże dopomóż, dla zachęty rozdać naszym po szklance wódki. — / MĄŻ Jeśli potrzeba, każ otworzyć nawet piwnice naszych hrabiów i książąt. —CZĘŚĆ CZWARTA — przejdź do fragmentu
Sala w zamku Świętej Trójcy. — Mąż, kobiety, dzieci, kilku starców i hrabiów klęczących u stóp jego — Ojciec Chrzestny stoi w środku sali — tłum w głębi — zbroje zawieszone, gotyckie filary, ozdoby, okna. — / MĄŻ Nie…CZĘŚĆ CZWARTA — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 3 fragmenty
Patrz, tam granat w sam środek kolumny się nurza, / Jak w fale bryła lawy, pułk dymem zachmurza; / Pęka śród dymu granat, szyk pod niebo leci / I ogromna łysina śród kolumny świeci. / Tam kula, lecąc, z dala grozi…przejdź do fragmentu
Ale sypią się wojska, których Bóg i wiara / Jest car. — Car gniewny: umrzem, rozweselim cara!przejdź do fragmentu
Czy zapał krwią ostatni bombardyjer zalał? / Zgasnął ogień. — Już Moskal rogatki wywalał. / Gdzież ręczna broń? — Ach, dzisiaj pracowała więcéj, / Niż na wszystkich przeglądach za władzy książęcéj! / Zgadłem, dlaczego…przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 3 fragmenty
Kapral poczciwy, i sam z butelek skorzysta, / Przy tym jest Polak, dawny nasz legijonista, / Którego car przerobił gwałtem na Moskala. / Kapral dobry katolik, i więźniom pozwala / Przepędzić wieczór świętej Wigiliji…AKT I — przejdź do fragmentu
jaka korzyść z mego życia? / Jeszcze w wojnie — mam jakiś talencik do bicia, / I mógłbym kilku dońcom grzbiety naszpikować. / Ale w pokoju — cóż stąd, że lat sto przeżyję / I będę klął Moskalów, i umrę — i zgniję. / Na…AKT I — przejdź do fragmentu
więc mnie się zdarzyło / W Hiszpaniji, lat temu — o, to dawno było, / Nim car mię tym oszpecił mundurem szelmowskim — / Więc byłem w legijonach, naprzód pod Dąbrowskim, / A potem wszedłem w sławny pułk Sobolewskiego.…AKT I — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
W głuchéj puszczy, przed chatką leśnika, / Rota strzelców stanęła zielona; / A u wrót stoi straż Pułkownika, / Tam w izdebce Pułkownik ich kona. / Z wiosek zbiegły się tłumy wieśniacze: / Wódz to był wiélkiej mocy i…przejdź do fragmentu
George Gordon Byron · 1 fragment
Ze śmiercią nieraz spotkałem się z bliska; / Chętnie bym poległ śród pobojowiska, / Gdybym rycerskim mógł oddychać szałem / I kochał sławę, jak piękność kochałem. / Lecz jam nie walczył dla oklasków gminu, / Nie dbam o…Giaur — przejdź do fragmentu
Cyprian Kamil Norwid · 1 fragment
Patrz!… Z zaułków w zaułki / Kaukaskie się konie rwą / Jak przed burzą jaskółki, / Wyśmigając przed pułki / Po sto — po sto — —przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 1 fragment
Zaprzestań płakać! szkoda łez! / Odchodzę — idę na boski sąd / z krwawiącą w sercu raną, / przez twoją rękę i twój błąd / na wieki mi zadaną! / Bóg wydał rozkaz, żołnierz słucha, / przyjmij w Twe ręce mego ducha!POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 32 fragmenty
Soroka był to żołnierz kuty i bity, któremu jedno tylko uczucie obcym było, to jest uczucie trwogi. A jednak teraz, na wspomnienie księcia Bogusława, strach go brał. Zostając z dawnych lat w służbie Kmicica, wierzył on…Rozdział I — przejdź do fragmentu
Gdyby był znalazł się dowódca należytej powagi i od razu poprowadził je do boju przeciw któremukolwiek z dwóch nieprzyjaciół albo nawet przeciw Radziwiłłowi, karność pozostałaby zapewne niewzruszoną; ale zepsuła się w…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Wołodyjowski ruszył chętnie, bo się nudził w obozie i tęsknił za krwi rozlewem. Komenderowane chorągwie wychodziły też ochoczo ze śpiewaniem, a regimentarz stał konno na wale i błogosławił odchodzących, żegnając ich…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 26 fragmentów
— Miałem dwieście swoich dragoników, bardzo przednich, ale mi się w miesiąc wykruszyli. Potem z wolentarzami chodziłem, których zbierałem, gdziem mógł, nie przebredzając. Dobrzy pachołkowie do bitwy, ale łotry nad…Rozdział I — przejdź do fragmentu
— Takich drapichrustów jeszcześ waćpanna w życiu nie widziała. Niech im kat świeci! Oficyjerowie — wszystko szlachta z naszych stron, familianci, godni ludzie, ale prawie na każdym jest kondemnatka.Rozdział I — przejdź do fragmentu
Jeślić się co we mnie nie spodoba, to i przebacz, bom się manier pod harmatami uczył, nie we fraucymerach — w zgiełku żołnierskim, nie przy lutni. U nas tam niespokojna strona, szabli z ręki nie popuść. Toteż, choć tam…Rozdział I — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 19 fragmentów
— Oby Bóg w panu Czarnieckim obrońcę wskrzesił! — rzekła księżna Gryzelda. — Tak i będzie! — zawołał pan Wołodyjowski. — Jako nasz książę innych panów głową przenosił, tak i on wcale do innych wodzów niepodobny. Znam ja…Rozdział II — przejdź do fragmentu
Nie neguję ja Czarnieckiemu, że dobry żołnierz, ale kiedy pocznie brodę kręcić, a swym żbiczym wzrokiem patrzyć, tedy towarzyszowi spod najgórniejszej chorągwi wydaje się, że jest dragonem… Nic on na godność nie uważa…Rozdział II — przejdź do fragmentu
— Teraz na mury! — zakomenderował starosta kałuski. Ruszyli wszyscy. Mury były jako kwieciem żołnierzami ubrane. Pułki piechoty tak świetnej, jakiej nie było w całej Rzeczypospolitej, stały w gotowości jeden obok…Rozdział III — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 6 fragmentów
Aulus przeszedł do atrium, gdzie czekał nań centurion. Był to stary Kajusz Hasta, dawny jego podwładny i towarzysz z wojen brytańskich. — Witaj, wodzu — rzekł. — Przynoszę ci rozkaz i pozdrowienie cezara — a oto są…Rozdział czwarty — przejdź do fragmentu
Tymczasem ukazał się oddział numidyjskich jeźdźców, należących do wojsk pretoriańskich. Przybrani byli w żółte szaty, czerwone przepaski i wielkie zausznice, rzucające złoty blask na ich czarne twarze. Ostrza ich…Rozdział trzydziesty szósty — przejdź do fragmentu
Nie wspominałem ci o tym, gdyż układałeś swój hymn, a to jest rzecz ważniejsza od wszystkiego. Winicjusz chciał z niej mieć kochankę, lecz gdy okazała się cnotliwą jak Lukrecja, rozkochał się w jej cnocie i teraz…Rozdział czterdziesty pierwszy — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 6 fragmentów
Chcąc, ażebym zupełnie był gotów, gdy wybije godzina sprawiedliwości, ojciec sam pracował nad moją edukacją. Nauczył mię czytać, pisać, kleić koperty, ale nade wszystko — musztrować się. Do musztry zapędzał mnie w…III. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Współcześnie na lewo od nas padł granat; zarył się w ziemię, ale nie wybuchnął. — Zaczynają nas lizać — rzekł stary podoficer. Drugi granat pękł nad naszymi głowami i jedna z jego skorup padła Kratochwiłowi pod nogi.…X. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
— Stój!… Pal!… Wystrzeliłem co rychlej, pragnąc zasłonić się chociaż dymem. Pomimo huku usłyszałem za sobą niby uderzenie kijem w człowieka; ktoś z tyłu padł zawadzając o mój tornister. Opanował mnie gniew i desperacja…X. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
— Skąd jesteście? — Jestem Polak. — Coście robili dotąd? — Tułałem się. — Latarnik powinien lubić siedzieć na miejscu. — Potrzebuję odpoczynku. — Czy służyliście kiedy? Czy macie świadectwa uczciwej służby rządowej?…przejdź do fragmentu
Zmierzch dopiero zatarł litery na białej karcie, zmierzch krótki jak mgnienie oka. Starzec oparł głowę o skałę i przymknął oczy. A wówczas „Ta, co jasnej broni Częstochowy” zabrała jego duszę i przeniosła „do tych pól…przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 2 fragmenty
— Szliśmy z kirasjerami — mówił rządca. — Pan znasz kirasjerów, panie Rzecki?… Na niebie świeci jedno słońce, ale w szwadronie kirasjerów jest sto słońc… — Ciężka to jazda — wtrąciłem. — Piechota gryzie ją jak stalowy…I. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
— W pół godziny — ciągnął rządca — jesteśmy w mieście. Ulica wąska, po obu stronach naród, ledwie można przejechać czwórkami, a w oknach i na balkonach kobiety… Jakie kobiety, panie Rzecki!… Każda ma w ręku bukiet z…I. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 1 fragment
Żeby tylko, chowaj Boże, / Nie napotkać gdzie ślimaka… / Jak nic drogę zajść nam może, / A to straszny zawadiaka! / Płaszcz zwinięty ma na grzbiecie, / Różki stawia na widecie. / Wali tego cała rota: / — Raz, dwa, trzy…przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 2 fragmenty
Dziś dzień wyzwolin braci! / / CHÓR PODCHORĄŻYCH Leć z nami, jako orzeł z orlęty! / / Już biegą, już biegą. / Już nic ich nie wstrzyma, / Już bronie mają w ręku; / do niego, do wodza przykuci oczyma, / śród gwaru…SALON W BELWEDERZE — przejdź do fragmentu
O patrz, jako mnie kirasjer ciął; / a tu na licu, patrzaj — / / PALLAS Rana! / Krew świeża, pozwól wyssać, pić. / Ty Sławą będziesz żyć!W ULICY — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
Jambroży był nieprzytomny, stał na środku, podśpiewywał, to opowiadał w głos: — Czarny był… jak ten sagan był czarny… — zmierzył do mnie… ale trafisz mę gdzieś… wraziłem mu bagnet w kałdun… zakręciłem, że ino chrupnęło……VIII — przejdź do fragmentu
— Co to, znowu pijatyka, co? — Rekruty, te, co ich do wojska latoś wzieni, piją se la uciechy… W niedzielę ich pognają w tylachny świat, to się cieszą…X — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
Jagusia zaraz na wstępie pomiarkowała, że na wsi dzieje się cosik ważnego. Psy jakoś zajadlej naszczekiwały w obejściach, dzieci kryły się po sadach, wyzierając jeno zza drzew i płotów, ludzie już ściągali z pól…X — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 11 fragmentów
Czaruś dostał był właśnie promocję z klasy czwartej do piątej i skończył czternasty rok życia, gdy Seweryna Barykę jako oficera zapasowego powołano do wojska. — Wojna wybuchła. — Szybko, w ciągu paru dni, idylla…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Od męża nadchodziły listy dość często. Był na linii bojowej, gdzieś w Prusach Wschodnich, ponad Mazurskimi Jeziorami. Listy jego były jednostajne, niemal urzędowe, suche i zawierające zawsze te same zwroty.Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Po roku, dwu, trzech latach, o ojcu dalekim — w istocie — jak gdyby słuch zaginął. Baryka był wciąż w armii. Czynił ofensywy i doznawał defensyw, lecz nie przyjeżdżał. Raz doniósł, że był ranny, że leżał w szpitalu…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 5 fragmentów
Po szerokim, zalanym słońcem dziedzińcu poesesmańskich koszar, jak po dnie głębokiej studni wkopanej w kamienne ściany budynków, głucho, zacięcie wbijając w beton takt, szedł Batalion i śpiewał. Ręce jego, odziane w…I — przejdź do fragmentu
Sala po prostu, po żołniersku śmierdziała zastarzałym, słonym potem niemytych genitaliów. Pod niebielonymi ścianami, zdobnymi w bogoojczyźniane, hitlerowskie sentencje, stały dwa szeregi żelaznych, piętrowych łóżek…I — przejdź do fragmentu
— Polska piechota maszeruje dobrze, gdy ją polscy prowadzą oficerowie, ku chwale Ojczyzny — wykrzyknąłem, zeskakując z parapetu. Plecy zagrzały mi się tak, jakby je kto skrobał rozpalonymi szpilkami. — Przez sześć lat w…I — przejdź do fragmentu
George Orwell · 1 fragment
Nie musiała mu tego mówić. Ale nie od razu wydostali się z tłumu; ciężarówki nadal przesuwały się ulicą, nienasyceni ludzie wciąż się gapili. Na początku rozlegały się pojedyncze buczenia i syki, wydawali je jednak…Część II — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
— O, jaki nastrój! Tylko patefon nastawić! Panienka, co, panienka? — Pokazał palcem na czerwony szlafrok na wieszaku. Obejrzał obrazy Apoloniusza, żebraczkę pod chropawym murem, trzymającą za rączkę dziecko z…III — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
Obok rowu, za wąskim pasem łąki, leżało pole zasadzone burakami. Wychyliwszy się za brunatny nasyp świeżo wyrzuconej, lepkiej gliny, widziało się prawie że dosięgalne zielone, mięsiste liście, a pod nimi białe, o…przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.