Motyw: piękno w literaturze

Iliada

Homer · 2 fragmenty

Karci go Hektor za to: «Podły nikczemniku, / Zręczny tylko do niewiast, chytry płci zwodniku, / Z kształtu twoja zaleta. Obyś się nie rodził, / Obyś był nigdy w śluby małżeńskie nie wchodził! / I mnie by lepiej było, i…Księga III — przejdź do fragmentu

postrzegłszy Helenę, że na wieżę wchodzi, / Rzekli cicho do siebie: «Dziwić się nie godzi, / Że Grek i Troja bronią przez tyle lat czyni / O takową niewiastę: istna z niej bogini! / Ale chociaż jest taka, niech do domu…Księga III — przejdź do fragmentu

Państwo

Platon · 2 fragmenty

Nieprawdaż — dodałem — więc i postępowanie niesprawiedliwe, i wyrządzanie krzywd, i z drugiej strony postępowanie sprawiedliwe, to wszystko jest już teraz całkowicie jasne, skoro jasna jest niesprawiedliwość i…Księga czwarta — przejdź do fragmentu

Więc to, co nadaje prawdę przedmiotom poznania, a poznającemu daje moc poznawania, nazywaj Ideą Dobra i myśl sobie, że ona jest przyczyną wiedzy i prawdy, gdy się staje przedmiotem poznania, i chociaż to jedno i drugie…Księga szósta — przejdź do fragmentu

Próby: Próby. Księga druga

Michel de Montaigne · 2 fragmenty

Piękność jest to wielki przywilej w obcowaniu z ludźmi; jest to pierwszy sposób zjednania ich sobie. Nie masz tak barbarzyńskiego ani tak zgryźliwego człeka, aby nie docierało doń wrażenie jej słodyczy. Ciało ma wielki…Rozdział XVII. O zarozumiałości — przejdź do fragmentu

obdarzony tak osobliwą i nadzwyczajną pięknością, że oczy najpowściągliwsze nie mogły znieść wytrwale jej blasku, nie zadowalając się tym, iż zostawiał bez nasycenia tyle gorączki i tyle ognia nieconych przez się…Rozdział XXXIII. Historia Spuryny. — przejdź do fragmentu

Próby: Próby. Księga trzecia

Michel de Montaigne · 1 fragment

Nie mogę się dość często napowtarzać, za jak potężną i korzystną właściwość uważam urodę. On nazywał ją „krótką tyranią”, zasię Platon „przywilejem natury”. Nie mamy nic, co by ją przewyższało wpływem i mocą: ona…Rozdział XII. O fizjonomii — przejdź do fragmentu

Promethidion

Cyprian Kamil Norwid · 6 fragmentów

«Co piękne, nie jest to — mówił Maurycy — / Co się podoba dziś, lub podobało, / Lecz, co się winno podobać; jak, niemniej, / I to, co dobre, nie jest, z czym przyjemniej, / Lecz, co ulepsza».Jako forma — przejdź do fragmentu

Spytam się tedy wiecznego człowieka, / Spytam się dziejów o spowiedź piękności, / Wiecznego człeka, bo ten nie zazdrości, / Wiecznego człeka, bo bez żądzy czeka, / Spytam się tego bez namiejętności: / Cóż wiesz o…Jako forma — przejdź do fragmentu

Choć każdy w sobie cień pięknego nosi / I każdy, każdy z nas, tym piękna pyłem! / Gdyby go czysto uchował w sumieniu, / A granitowi rzekł: żyj, jako żyłem, / Toby się granit poczuł na wyjrzeniu / I może palcem…Jako forma — przejdź do fragmentu

Potop: tom drugi

Henryk Sienkiewicz · 1 fragment

Mistrz-kredencerz przyniósł tymczasem dwa puchary z weneckiego kryształu, roboty tak cudnej, że za ósmy cud świata mogły uchodzić. Kryształ ich, drążony i polerowany do cienka może przez lata całe, rzucał iście…Rozdział XXV — przejdź do fragmentu

Chłopi: Część trzecia - Wiosna

Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment

A pod kominem, w samym świetle ognia, siedziały zgodnie Jagna z Józką, zajęte pilnie kraszeniem jajek — a każda swoje z osobna chroniła i kryjomo, aby się barzej wysadzić. Jagusia najpierw myła swoje w ciepłej wodzie i…IV — przejdź do fragmentu

Rok 1984

George Orwell · 3 fragmenty

Był to ciężki kawałek szkła, z jednej strony wypukły, z drugiej — płaski, kształtem zbliżony do półkuli. W jego kolorze i teksturze była jakaś łagodność, przywodząca na myśl kroplę deszczu. Wewnątrz tkwił, powiększony…Część I — przejdź do fragmentu

Już możesz patrzeć — powiedziała Julia. Spojrzał na nią, ale przez moment prawie jej nie poznał. Spodziewał się, że zobaczy ją rozebraną, jednak nie była naga. Przemiana, która w niej zaszła, była o wiele bardziej…Część II — przejdź do fragmentu

Kobieta niestrudzenie kursowała tam i z powrotem, wieszając na sznurze stertę mokrych pieluch i wybuchając śpiewem, kiedy tylko jej usta nie były zatkane klamerkami. Winston zastanawiał się, czy pranie stanowiło jej…Rozdział 1. IGNORANCJA TO SIŁA — przejdź do fragmentu

Mały Książę

Antoine de Saint Exupéry · 2 fragmenty

Mały Książę nie umiał sobie wytłumaczyć, czemu może służyć gdzieś tam na niebie, na planecie bez domów i mieszkańców, istnienie latarni i latarnika. Powiedział sobie jednak: „Może i rzeczywiście ten człowiek jest…XI – XXII — przejdź do fragmentu

— Pustynia jest piękna — dodał. To była prawda. Zawsze lubiłem pustynię. Siadasz na wydmie. Nic nie widać. Nic nie słychać. A jednak w ciszy coś promieniuje… — Piękna dodaje pustyni fakt, że skrywa gdzieś studnię…XXIII – XXVII — przejdź do fragmentu

Ludzie, którzy szli

Tadeusz Borowski · 1 fragment

Kiedyś samochodem przyjechała młoda kobieta, która nie chciała odejść od matki. Rozebrano je obie w komorze, matka poszła przodem. Człowiek, który miał prowadzić córkę, zatrzymał się, uderzony cudowną pięknością jej…przejdź do fragmentu

Pożegnanie z Marią: Proszę państwa do gazu

Tadeusz Borowski · 1 fragment

Patrzyłem na nią. Oto stoi przede mną dziewczyna o cudnych, jasnych włosach, o ślicznych piersiach, w batystowej, letniej bluzeczce, o mądrym, dojrzałym spojrzeniu. Stoi, patrzy mi prosto w twarz i czeka. Oto komora…przejdź do fragmentu