Motyw: społecznik w literaturze

Lalka: tom drugi

Bolesław Prus · 2 fragmenty

— Więc pan stanowczo nie zapłaci komornego? — spytałem. — Ani myślę. — Może choć od października zacznie pan płacić? — Nie, panie. Niedługo już będę żył, więc pragnę przeprowadzić choćby jedną zasadę: jeżeli społeczność…I. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu

W tej chwili przywidziało mu się, że jakiś tajemniczy głos każe mu robić wybór między tysiącami takich jak Węgiełek, którzy potrzebują pomocy, i jedną kobietą, która schodziła tam z góry. „Już zrobiłem wybór!…”…VII. Lasy, ruiny i czary — przejdź do fragmentu

Lalka: tom pierwszy

Bolesław Prus · 2 fragmenty

To są moi — ci, którzy leżą tam na śmietniku, i może dlatego są nędzni, a będą jeszcze nędzniejsi, że ja chcę wydawać po trzydzieści tysięcy rubli rocznie na zabawę w motyla. Głupi handlarzu, podły człowieku!……VIII. Medytacje — przejdź do fragmentu

Nie powiedziałbym tego nikomu nigdy, ale nieraz mnie samemu przychodzi na myśl, że Stach… naprawdę już nie dba o politykę, ponieważ cały zatonął w fałdach sukienki tej panny. Zdaje się, że mu nawet coś o tym wspomniałem…XX. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu

Ludzie bezdomni: tom drugi

Stefan Żeromski · 6 fragmentów

W ogóle ten domek szpitalny stojący w odosobnieniu, a wśród budynków folwarcznych, służących do wytwarzania zysku sposobami wiadomymi, reprezentował na skromną skalę los szlachetnej idei wśród świata materialnego. Stał…Poczciwe prowincjonalne idee — przejdź do fragmentu

Tam to właśnie (w czworakach i we wsi leżącej na drugim brzegu łąki) grasowała frybra. Dzieci przyprowadzone stamtąd do Judyma były wyschnięte, zielone, z wargami tak sinymi, jakby je miały poczernione węglem, z oczyma…Poczciwe prowincjonalne idee — przejdź do fragmentu

— Panna Podborska? — Tak, tak… Chciała oddać swój pokój w skrzydle na pomieszczenie malaryków, żeby od nich szpital uwolnić. Ona tam zresztą ma jakieś swoje mrzonki, na czym się nie znam. Ale że to jest przecie jasne…Poczciwe prowincjonalne idee — przejdź do fragmentu

Ludzie bezdomni: tom pierwszy

Stefan Żeromski · 5 fragmentów

Czuł w sobie uśpioną siłę, jak człowiek, który jest u podnóża wielkiej góry, stawia krok pierwszy, żeby wstąpić na jej szczyt daleki — i wie, że wejdzie. Nie strząsnął ze siebie dotąd znużenia po drodze…W pocie czoła — przejdź do fragmentu

Warto choć raz w życiu przejść się zaludnionymi ulicami w stronę żydowskiego cmentarza. Można tam zobaczyć wnętrza pracowni, fabryczki, warsztaty i mieszkania, o jakich się filozofom nie śniło. Można zobaczyć całe…Mrzonki — przejdź do fragmentu

Cisy znane były ze swych wód jeszcze w początkach zeszłego stulecia. Tu i ówdzie trafiają się w pamiętnikach wzmianki, że w Cisach leczył się taki a taki dygnitarz. Nie była to jednak miejscowość kuracyjna w szerszym…Cisy — przejdź do fragmentu

Przedwiośnie

Stefan Żeromski · 2 fragmenty

— Dlatego do Polski — mówił — że tam się zaczęła nowa cywilizacja. — Jakaż to? — A no posłuchaj, jaka… — Słucham. — Narodził się był w Polsce człowiek jeden, a nazywa się tak samo jak my obaj — Baryka — człowiek…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu

— Te figury? To „warszawiacy” czasów minionych: Marian Bohusz, Stanisław Krzemiński, Edward Abramowski. — „Warszawiacy”? Dlaczego im pan nadaje taki tytuł ogólny i wspólny? Czy dlatego, że w Warszawie mieszkali? — Nie.…Część trzecia — Wiatr od wschodu — przejdź do fragmentu

Rok 1984

George Orwell · 1 fragment

— Na Tydzień Nienawiści. No wiesz, na fundusz społeczny. Jestem skarbnikiem naszego bloku. Zamierzamy ostro się postarać, będzie co podziwiać. Już ja dopilnuję, żeby Rezydencja Zwycięstwa miała najlepszą wystawę flag w…Część I — przejdź do fragmentu