- Literum
- Motywy
- Idealista
Motyw: idealista w literaturze
12 lektur szkolnych i 50 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Piotr Skarga · 1 fragment
Ma być zasługom zapłata, ale cnota nie ma być najemna, ale sprawiedliwa i skłonna do tego, co Pan Bóg i zakon jego, i dobry rozum każe. Możeć się i na zapłatę obejrzeć, ale niebieską naprzód, a potym na tę doczesną.…Kazanie wtóre. O miłości ku ojczyznie i o pierwszej chorobie Rzeczypospolitej, która jest z nieżyczliwości ku ojczyźnie — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
Wszelkie mniemanie dość ma siły, aby się mogło człowiekowi stać droższe niż życie. Pierwszym artykułem owej wielkodusznej przysięgi, którą Grecja złożyła (i dotrzymała jej) w wojnie medyjskiej, było: iż każdy zmieni…Rozdział XL. Iż poczucie dobrego i złego zależy w znacznej mierze od naszego o tym mniemania — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
W uczynkach ludzi szalonych widzimy, jak blisko szaleństwo sąsiaduje z najpotężniejszymi działaniami duszy. Któż nie wie, jak niepochwytne jest sąsiedztwo między szaleństwem a wspaniałymi wzloty swobodnego ducha i…Rozdział XII. Apologia Rajmunda Sebond — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 7 fragmentów
Zabił się — młody… Zrazu jakaś trwoga / Kładła mi w usta potępienie czynu, / Była to dla mnie posępna przestroga, / Abym wnet gasił myśli zapalone; / Dziś gardzę głupią ostrożnością gminu, / Gardzę przestrogą, zapalam…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Gdzież gwiazda Kordiana? / / Kordian wznosi oczy na twarz Laury i odwraca się / Jak się nazywa? / / KORDIAN Przyszłość. / / LAURA z uśmiechem / W której stronie nieba? / / KORDIAN O! nie wiem! nie wiem — jest to gwiazda…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Bóg promień duszy wcielił w nieskończone twory, / Dusza się rozprysnęła na uczuć kolory, / Z których pięć wzięło zmysły cielesne za sługi, / Inne zagasły w nicość… ale jest świat drugi! / Tam z uczuć razem zlanych…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 11 fragmentów
„On ma jednakże tęgiego bzika” — pomyślał Wokulski. Później dodał głośno: — Cóż więc panu przeszkadza do wykonania tych zamiarów? — Brak pieniędzy i pomocników. Do ostatecznego odkrycia potrzeba wykonać około ośmiu…III. Widziadło — przejdź do fragmentu
„A przecież faktem jest — myślał — że człowiek ten pokazał mi jakieś dwa materiały: jeden cięższy od platyny, drugi znakomicie lżejszy od sodu. Nawet zapowiedział mi, że szuka metalu lżejszego od powietrza!… Gdyby w…III. Widziadło — przejdź do fragmentu
Wokulski spojrzał na starca obutego w drewniane sandały jak najuboższy wyrobnik, potem na jego sprzęty, z których wyzierała nędza, i pomyślał, że przecie ten człowiek za swoje wynalazki mógłby mieć miliony. Wyrzekł się…III. Widziadło — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 8 fragmentów
Każdą zaniedbaną sprawę opłacał długą bezsennością i smętnymi marzeniami na temat ruiny sklepu, stanowczego upadku Napoleonidów i tego, że wszystkie nadzieje, jakie miał w życiu, były tylko głupstwem. „Nic nie będzie!…II. Rządy starego subiekta — przejdź do fragmentu
W późniejszym życiu przekonałem się, jak proroczymi były poglądy ojca. Wszyscy widzieliśmy drugą gwiazdę napoleońską, która obudziła Włochy i Węgry; a chociaż spadła pod Sedanem, nie wierzę w jej ostateczne zagaśnięcie.…III. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Spojrzyj pan na tę ławkę… Tu, w początkach czerwca, koło dziesiątej wieczorem, siedzieliśmy z kuzynką i z panną Florentyną. Świecił jakiś księżyc i nawet jeszcze śpiewały słowiki. Byłem rozmarzony. Nagle kuzynka odzywa…XI. Stare marzenia i nowe znajomości — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Tu pan Andrzej rozśmiał się, jakby żaden gniew, żadne nieporozumienie nie miało nigdy miejsca między nimi, a ona aż załamała ręce, widząc, jak z rąk jej się wymyka ta wichrowata natura. Wszystko to, co mówiła mu o…Rozdział V — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 6 fragmentów
Tam to właśnie (w czworakach i we wsi leżącej na drugim brzegu łąki) grasowała frybra. Dzieci przyprowadzone stamtąd do Judyma były wyschnięte, zielone, z wargami tak sinymi, jakby je miały poczernione węglem, z oczyma…Poczciwe prowincjonalne idee — przejdź do fragmentu
Skoro tylko spostrzegano, że „młody” filozofuje, delikatnie usuwano go nawet od czynności, na które już zezwolono jak małemu, obiecującemu chłopczykowi, gdy był grzeczny. Judym nie zrażał się niczym. Robił ciągle z…Starcy — przejdź do fragmentu
Jak to zwykle bywa na świecie z ludźmi silnymi — nie ominął go ani jeden wyzysk. Brał jego pracę każdy, kto tylko mógł. Ale Judym drwił sobie z tego. Czuł się tak dobrze jak inny, gdy zbija majątek albo buduje sobie…Starcy — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 3 fragmenty
Od tych wielkich wolę dziś świat, z którym zetknęłam się tutaj. Ten, co mię najmniej rozczarował, środowisko czujące bez afektacji, nasze „matki-panny”, ludzie pokornego serca, o wykrzywionych butach i zrudziałych…Zwierzenia — przejdź do fragmentu
Znowu opłakana kwestia kobieca. Roztrząsał ją (przeważnie za pomocą zwycięskich aforyzmów) poeta Br. Dla niego ta kwestia „nie istnieje”. Któż broni kobiecie robić, co jej się żywnie podoba? Chce się uczyć, to się uczy…Zwierzenia — przejdź do fragmentu
Świat nasz, otaczający, półinteligentny, półbarbarzyński, a główna — chytry… Przebiegłość służy w nim złośliwości, a złośliwość praktykuje się dla niej samej. Zawsze chodzi o stwierdzenie czyjejś niższości, i to tym…Zwierzenia — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 2 fragmenty
Patrzył ze znajomością rzeczy na Jima. — Bardzo bierze to sobie do serca? — spytał pogardliwie. — Bardzo — odparłem. — To nic z niego nie będzie — zaopiniował. — Z takiego ciasta człowiek wyjść nie może. Należy patrzeć…Rozdział XIV — przejdź do fragmentu
Przepowiadał Pan, że wyczerpie się i obrzydnie mu wszystko, chociaż spełni swe zadanie, odzyska honor i zazna miłości. Mówił Pan, że zna dobrze „tego rodzaju sprawy”, złudne zadowolenie i nieuniknione rozczarowanie.…Rozdział XXXVI — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 6 fragmentów
— Dlatego do Polski — mówił — że tam się zaczęła nowa cywilizacja. — Jakaż to? — A no posłuchaj, jaka… — Słucham. — Narodził się był w Polsce człowiek jeden, a nazywa się tak samo jak my obaj — Baryka — człowiek…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Zdarzało mu się maszerować dniami i nocami, naprzód, wciąż na wschód za wrogiem uciekającym. Przesunęły mu się przed oczyma niezliczone wsie i miasteczka, lasy i pola. Przebrnął rozlewne rzeki wśród łęgów. Ojcowskich…Część druga — Nawłoć — przejdź do fragmentu
— Te figury? To „warszawiacy” czasów minionych: Marian Bohusz, Stanisław Krzemiński, Edward Abramowski. — „Warszawiacy”? Dlaczego im pan nadaje taki tytuł ogólny i wspólny? Czy dlatego, że w Warszawie mieszkali? — Nie.…Część trzecia — Wiatr od wschodu — przejdź do fragmentu
Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy) · 3 fragmenty
Chciałabym uwznioślić waszą nienawiść, zamienić zawiść, zazdrość, wściekłość i nienasycenie życiem na dziką twórczą energię dla hiperkonstrukcji — tak się to nazywa — nowego życia społecznego, którego zarodki tkwią na…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Pan zawsze tylko wszystko „tego” dla czystej dialektyki. Dla pana odpowiedniki pojęć to furda, jak mówią Polacy. Pana tylko obchodzą związki pojęć między sobą. / Płacze. / SCURVY Na przykład związek pojęcia pani ciała…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
A zresztą nie czas gadać — robić trza — samo się nie zrobi, psia ją mać tę rzeczywistość po trzykroć — e!! Skończyły się rozkoszne czasy idej — co to, wicie, można było majonezy żreć, a bolszewikiem ideowym być, aby się…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.