- Literum
- Motywy
- Więzienie
Motyw: więzienie w literaturze
15 lektur szkolnych i 33 oznaczone fragmenty. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
I cóż tam nowego? / ROZENKRANC Nic, panie, wyjąwszy, że świat spoczciwiał. / HAMLET Więc bliski jest dzień sądu. Ale wiadomość wasza nieprawdziwa. A teraz pytanie bardziej szczegółowe. Powiedzcie mi, w czymeście tak…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 7 fragmentów
Około roku 1822 polityka Imperatora Aleksandra, przeciwna wszelkiej wolności, zaczęła się wyjaśniać, gruntować i pewny brać kierunek. W ten czas podniesiono na cały ród polski prześladowanie powszechne, które coraz…[PRZEDMOWA] — przejdź do fragmentu
ANIOŁ My uprosiliśmy Boga, / By cię oddał w ręce wroga. / Samotność mędrców mistrzyni. / I ty w samotnym więzieniu, / Jako prorok na pustyni, / Dumaj o twym przeznaczeniu;LITWA — przejdź do fragmentu
Ludzie! każdy z was mógłby, samotny, więziony, / Myślą i wiarą zwalać i podźwigać trony.LITWA — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 1 fragment
Ale człowiek, zdający sobie w pokorze ducha sprawę z ostatecznych wyników tego wszystkiego, widzący dobrze jak każdy obywatel, wiodący żywot szczęśliwy, umie sobie rajem uczynić własny ogródek, jak nawet nieszczęśnik…4 maja 1771 – 16 czerwca — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Ha… to ten czarownik. / Sygonie, każ go wypuścić na wolność. / W ludziach anielstwa tyle, że nie można / Traktować jak psów… wypuścić go z wieży. / A teraz chodźmy stroić się do walki.AKT IV — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 1 fragment
A oto żyję w mroku, w cieniu, / w przeklętym, ponurym więzieniu, / gdzie przez szkieł barwnych zator wpada / jasność zamglona, brudna, blada. / Zwał ksiąg mnie więzi i dusi swym pyłem, / wśród stert papieru tyle lat…POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 9 fragmentów
— Widziałeś ją? — Tak. — Gdzie jest? — W więzieniu Mamertyńskim. Petroniusz wzdrygnął się i począł patrzeć na Winicjusza pytającym wzrokiem. Ten zaś zrozumiał. — Nie — rzekł. — Nie wtrącono jej do Tullianum ani nawet do…Rozdział pięćdziesiąty pierwszy — przejdź do fragmentu
W tej chwili pod ziemią i za grubymi murami ozwało się śpiewanie. Pieśń, zrazu głucha i stłumiona, rosła coraz bardziej. Głosy męskie, kobiece i dziecinne łączyły się w jeden zgodny chór. Całe więzienie poczęło w ciszy…Rozdział pięćdziesiąty pierwszy — przejdź do fragmentu
Amfiteatry były skończone. Rozdawano już tessery, to jest znaki wejścia na ludus matutinus. Lecz tym razem igrzysko „poranne” z powodu niesłychanej ilości ofiar miało się rozciągnąć na dnie, tygodnie i miesiące. Nie…Rozdział pięćdziesiąty trzeci — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
— Sidi — rzekła — niech Allach błogosławi ciebie, twoje potomstwo, twój dom i twoje trzody! — Czego żądasz? — zapytał inżynier. — Miłosierdzia, ratunku i pomocy w nieszczęściu, o panie! Oto jestem uwięziona w…ROZDZIAŁ II — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
— I dlaczegóż to stajesz pan nad grobem? — spytał Wokulski. — Ażeby ocalić honor, który chcesz mi pan wydrzeć. — O!… zachowaj że pan ten drogi skarb — odparł Wokulski i wydobył z biurka fatalne dokumenta. — Czy o te…XIII. Pogodzeni małżonkowie — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
— Zdrowi… Jeno Tomek, że słabował ździebko, to się teraz lekuje w kreminale. — Kłąb! Tomasz! Nie powiedajcie, bo mnie nie do śmiechu! — Rzekłam, a dołożę, że nie sam siedzi, a z dobrą kompanią, bo z całą wsią… I morgi…I — przejdź do fragmentu
Juści, mało to ją własnych zmartwień żarło! Nie żałowała pieniędzy la adwokata, a jeszcze nie wiada było, kiej się Antkowa sprawa odbędzie i co go czeka. A on tam, chudziaczek, schnął w kreminale i bożego zmiłowania…VIII — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 1 fragment
Jim mówił powoli; przypominał sobie wszystkie szczegóły szybko i z nadzwyczajną dokładnością; mógłby jak echo powtórzyć jęki maszynisty dla lepszego objaśnienia wszystkiego tym ludziom domagającym się faktów. Po…Rozdział IV — przejdź do fragmentu
Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy) · 3 fragmenty
Daj mu ten oficjerski, kirasjerski, psia jego flądra, but. Niech go skończy za ciebie. Jemu takie buty są potrzebne — jemu i tym panom, dla których on wsadza bohaterów przyszłej ludzkości do pałaców swoich, pałaców jego…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Jest to sala programowego bezrobocia w celu udręczenia osobników żądnych pracy. Witraż ten wskazuje w głąb przedstawia właśnie na złość błogosławieństwo pracy zarobkowej. Więcej nic do powiedzenia nie mam i do mówienia…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Cichajcie — wyście starzy: wy sobie możecie na wszystko pozwolić, nawet na odwagę bez granic. Ale jam — tak, jam — młodyć — tak, tak: dyć jezdem i kwita. Mnie się dziwek chce, wciornaści, jak diasi! / Wyje głucho.…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
— Więzienia przepełnione są aresztowanymi działaczami robotniczymi i działaczami narodowości uciskanych. Cztery tysiące więźniów politycznych przebywa w Polsce za kratą. Warunki, w jakich przebywają tamci więźniowie…Część trzecia — Wiatr od wschodu — przejdź do fragmentu
George Orwell · 2 fragmenty
Zamknięto go w pozbawionej okien celi o ścianach pokrytych błyszczącą, białą glazurą. Ukryte lampy zalewały pomieszczenie zimnym światłem. Do jego uszu nieprzerwanie dobiegał cichy szum, zapewne wydawany przez…Część III — przejdź do fragmentu
Winston usiadł, ponownie składając dłonie na kolanie. Zanim trafił w to miejsce, najpierw zawieziono go gdzie indziej; było to chyba zwykłe więzienie lub może areszt tymczasowy. Nie wiedział, jak długo tam przebywał…Część III — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
Od rana czeka się na obiad, je się paczki, odwiedza się przyjaciół. Godziny płyną wolno, jak to w upale. Nawet zwykłej rozrywki nie ma: szerokie drogi do krematoriów są puste. Od paru dni nie ma już transportów. Część…przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
— Polska piechota maszeruje dobrze, gdy ją polscy prowadzą oficerowie, ku chwale Ojczyzny — wykrzyknąłem, zeskakując z parapetu. Plecy zagrzały mi się tak, jakby je kto skrobał rozpalonymi szpilkami. — Przez sześć lat w…I — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.