- Literum
- Motywy
- Cierpienie
Motyw: cierpienie w literaturze
48 lektur szkolnych i 156 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Homer · 3 fragmenty
„Widno, żeś człek niepodły ani miałka głowa. / Darmo! Woli Zeusowej nikt się nie wybiega, / I czy pan, czy chudzina losowi podlega; / Od niego padł i tobie; znoś z pokorą brzemię!Pieśń szósta — przejdź do fragmentu
— O synu Laertesa, Odysie obrotny! / Czy i ciebie tak samo okrutny los gniecie, / Jak mnie nękał, gdym jeszcze na jasnym żył świecie? / Syn ja Zeusa, a nędze były mym udziałem, / Wysługiwać się chłopu podłemu musiałem…Pieśń jedenasta — przejdź do fragmentu
Rzekłszy to, prawą rękę Odysowi podał / Pozdrawiając i takie lotne słowa dodał: / „Witam cię, ojcze gościu! Da bóg, lepszej doli / Doczekacie! Dziś nędza trapi was i boli. / O Zeusie, okrutniejszy niż inni niebianie!…Pieśń dwudziesta — przejdź do fragmentu
Wergiliusz · 1 fragment
Jak, Turnie, mam cię wspomóc teraz? Biednej siostrze / Cóż pozostaje? Jaką opiekę rozpostrze / Nad twym życiem? Czyż mogę zwyciężyć znak taki? / Już, już opuszczam szyki! Nie trwóżcie mnie, ptaki / Obmierzłe! Rozpoznaję…Księga XII — przejdź do fragmentu
Platon · 1 fragment
Prawo przecież mówi, że najpiękniej jest zachowywać w nieszczęściach spokój, najbardziej jak tylko można, i nie ciskać się, bo ani nie widać dość jasno, co jest dobre, a co złe w takich rzeczach, ani cierpiącemu nic nie…Księga dziesiąta — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 10 fragmentów
Przyszliśmy w miejsce, gdzie oglądać mamy / Lud nędzny, światła prawdy pozbawiony». / Rzekł i z wesołą twarzą w dłoni mojej / Dłoń swoją złożył, czym ja pocieszony, / Wstąpiłem w progi tajemniczej bramy. / Stamtąd…Pieśń I – Pieśń V — przejdź do fragmentu
A mistrz mi na to: «Tak, proszę, nie myślij, / Oni już tutaj z brudem życia przyszli. / Tu wiecznie będą tłuc się jak obecnie, / Tak skąpcy, jak ci, co tracili mienie; / Ci wstaną na sąd z głową pozbawioną / Włosów, a…Pieśń VI – Pieśń X — przejdź do fragmentu
Tam gdzie siedziały nieszczęśliwe duchy. / Boleść tryskała przez oczy ich łzami, / Podnosząc ręce od ruchu mdlejące, / Żar odsuwały, to piaski gorące; / Jak psy w skwar letni pyskiem, to łapami / Ich kąsające opędzają…Pieśń XVI – Pieśń XX — przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 2 fragmenty
Synku miły i wybrany, / Rozdziel z matką swoją rany; / A wszakom cię, Synku miły, w swem sercu nosiła, / A takież tobie wiernie służyła. / Przemów k matce, bych się ucieszyła, / Bo już jidziesz ode mnie, moja nadzieja…przejdź do fragmentu
O anjele Gabryjele, / Gdzie jest ono twe wesele, / Cożeś mi go obiecował tako barzo wiele, / A rzekęcy: „Panno, pełna jeś miłości!” / A ja pełna smutku i żałości. / Sprochniało we mnie ciało i moje wszytki kości.…przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 2 fragmenty
przejdź do fragmentu
Ciebie dla, człowiecze, dał Bog przekłoć sobie / Ręce, nodze obie, / Kry święta szła z boka na zbawienie tobie. / Wierzyż w to, człowiecze, iż Jezu Kryst prawy / Cirpiał za nas rany, / Swą świętą krew przelał za nas…przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 1 fragment
Ani jeden koń nie trzyma się na nogach; jeśli chcą trawy, szczypią ją leżący. Wiele się nauczył ten, kto cierpiał.CLXXIII – CCXIV — przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 1 fragment
Chcę cię pytać, Śmirci miła, / By mię tego nauczyła: / Panie, co czystość chowają, / Jako się u Boga mają? / Mors respondit: Azaś nie czytał świętych żywota, / Co mieli ciężkie kłopoty? / Jako panny mordowano…przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 7 fragmentów
A więc strzała / Miłości nawet przez odbitkę działa? / Dość mi już ciężył mój smutek, ty jego / Brzemię powiększasz przewyżką twojego; / Współczucie twoje nad moim cierpieniem / Nie ulgą, ale nowym jest kamieniem / Dla…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Tak jest; i skąpstwo to jest marnotrawstwem, / Bo piękność, którą własna srogość strawia, / Całą potomność piękności pozbawia. / Zbyt ona piękna, zbyt mądra zarazem; / Zbyt mądrze piękna: stąd istnym jest głazem.…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Nie, nie oszalałem; / Lecz wpadłem w gorszy stan niż szalonego; / W loch się dostałem, jestem pastwą głodu, / Chłost i mąk… Dobry wieczór, przyjacielu.AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 3 fragmenty
W miarę jak myśli człowieka stają się bardziej stateczne i ważkie, równocześnie stają się też bardziej przykre i uciążliwe: grzechy, śmierć, ubóstwo, choroby to przedmioty zaiste ciężkie i pełne ucisku. Trzeba posiadać…Rozdział V. O wierszach Wergilego — przejdź do fragmentu
I w zdrowiu, i w chorobie rad pozwoliłem się prowadzić chęciom, które mnie przyciskały. Daję szerokie prawa swoim pragnieniom i skłonnościom: nie lubię leczyć złego złem; nienawidzę dokuczliwych lekarstw więcej niż…Rozdział XIII. O doświadczeniu — przejdź do fragmentu
Nakazuję mej duszy, aby i na boleść, i na rozkosz patrzała wzrokiem jednako umiarkowanym, eodem enim vitio est effusio animi in laetida, quo in dolore contractio, i stałym: ale na jedną wesoło, a na drugą surowo, i…Rozdział XIII. O doświadczeniu — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 2 fragmenty
Nasz dobrobyt, to jeno zwolnienie od cierpienia. Oto, dlaczego szkoła filozofii, która najwyżej podnosi rozkosz, mieści ją jeno w prostej bezbolesności. Nie doznawać zła to najwyższa ilość dobra, jakiej człowiek może…Rozdział XII. Apologia Rajmunda Sebond — przejdź do fragmentu
obdarzony tak osobliwą i nadzwyczajną pięknością, że oczy najpowściągliwsze nie mogły znieść wytrwale jej blasku, nie zadowalając się tym, iż zostawiał bez nasycenia tyle gorączki i tyle ognia nieconych przez się…Rozdział XXXIII. Historia Spuryny. — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
To zastanawia nas: i toć to czyni / Tak długowieczną niedolę; bo któż by / Ścierpiał pogardę i zniewagi świata, / Krzywdy ciemiężcy, obelgi dumnego, / Lekceważonej miłości męczarnie, / Odwłokę prawa, butę władz i owe…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
Więcej czujemy jedno cięcie lancetu niż dziesięć pchnięć szpadą w zapale walki. Boleści rodzenia, które lekarze i sam Bóg oceniają jako znaczne i które przebywamy z tyloma wydwarzaniami, u całych narodów liczy się za…Rozdział XL. Iż poczucie dobrego i złego zależy w znacznej mierze od naszego o tym mniemania — przejdź do fragmentu
Jan Andrzej Morsztyn · 1 fragment
Leżysz zabity i jam też zabity, / Ty — strzałą śmierci, ja — strzałą miłości, / Ty krwie, ja w sobie nie mam rumianości, / Ty jawne świece, ja mam płomień skryty, / Tyś na twarz suknem żałobnym nakryty, / Jam zawarł…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Święta miłości kochanej ojczyzny, / Czują cię tylko umysły poczciwe! / Dla ciebie zjadłe smakują trucizny, / Dla ciebie więzy, pęta niezelżywe. / Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny, / Gnieździsz w umyśle…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Choć przykro, trzeba cierpieć; choć boli, wybaczyć, / Skoro tylko kto umie rzecz dobrze tłumaczyć. / Wszedł wilk w traktat z owcami. O co? O ich skórę; / Szło o rzecz. Widząc owce dobrą koniunkturę / Tak go dobrze…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Gdy starszych przybierano w pozłacane rzędy, / Gniewał się młody źrebiec na takowe względy. / Przyszła kolej na niego; z początku był hardy, / Aż kiedy w pysku poczuł munsztuk nader twardy, / Gdy jeźdźca przyszło…przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 8 fragmentów
Głodem ciebie morzono? / / FREJEND Dodawano strawy; / Ale gdybyś ją widział, — widok to ciekawy! / Dość było taką strawą w pokoju zakadzić, / Ażeby myszy wytruć i świerszcze wygładzić. / / ŻEGOTA I jakże ty jeść mogłeś!…AKT I — przejdź do fragmentu
W kościele / Właśnie msza była; — ludu zebrało się wiele. / Nagle lud cały runął przeze drzwi nawałem, / Z kościoła ku więzieniu. Stałem pod przysionkiem, / I kościół tak był pusty, że w głębi widziałem / Księdza z…AKT I — przejdź do fragmentu
Czyż to mnie miło męczyć, — mnie samemu męka. — / Ach — / wzdycha / jak to źle być czułym. — Ach, serce mi pęka. / Wierz mi: gdy pazurami grzesznika odzieram, / Nieraz ogonem, ah! ah! — łzy sobie ocieram.AKT I — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 7 fragmentów
Trzeba wiary. / Bo widzi panicz, kiedy gada sługa stary, / To w słowach dziecku dawać nie będzie trucizny. / Błąkałem się ja długo z dala od ojczyzny / I tak mi było ciężko od tęsknego żalu, / Że żołnierze ciesali kołki…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Więc zemsta! Nierządnica i car Katarzyna / Zabijające oko trzymała nad nami; / Osądziła nas wartych męczeńskiego wieńca, / Wymyśliła męczeństwo… Wziąwszy czaszkę spadłą / Z Burbońskiego tułowu — krwawą i pobladłą…AKT TRZECI. SPISEK KORONACYJNY — przejdź do fragmentu
Wierzcie mi! wierzcie, ludzie! jam jest wielki, mocny. / Jedyną słabość zamknę w sercu tajemniczym, / Robak smutku mię gryzie… tak że mówiąc z wami, / Chciałbym przestać… i usiąść, i zalać się łzami; / Lecz ten smutek…AKT TRZECI. SPISEK KORONACYJNY — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 5 fragmentów
Nieszczęsny! Jesteś naiwny, oszukujesz samego siebie. Do czegóż doprowadzić cię może owa nieposkromiona, nieustanna namiętność? Modlę się już tylko do niej, wyobraźni mej jawi się wyłącznie tylko jej postać i dostrzegam…30 sierpnia – 15 marca — przejdź do fragmentu
Muszę przecierpieć wszystko i przy całym znużeniu sił mi na to nie zbraknie. Wiesz dobrze, że szanuję religię i zdaję sobie sprawę z tego, że jest niejednemu strudzonemu podporą i niejednemu łaknącemu ochłodą. Ale czyż…30 października – WYDAWCA DO CZYTELNIKA — przejdź do fragmentu
Czasem powiadam sobie: Los twój jest wyjątkowy, wielbij szczęście innych ludzi… takich mąk, jak twoja, nie zaznał nikt jeszcze! Biorę się do czytania poety czasów dawnych i wydaje mi się, że widzę własne serce. Ileż mi…30 października – WYDAWCA DO CZYTELNIKA — przejdź do fragmentu
George Gordon Byron · 4 fragmenty
Jeśli cierpiących samotność ogarnie, / Przerwa mąk tylko powiększa męczarnie; / Pusta pierś czując otchłanie dokoła / Chce je zaludnić i o boleść woła; / Bo niedzielone — każde czucie nudne, / I szczęście samo do…Giaur — przejdź do fragmentu
Bo cóż dziwnego, że kto wraz postrada / I całe szczęście, i wszystkie nadzieje, / Pokornie głowy pod wyrok nie składa, / Ale klnie losom i z bolu szaleje, / I w zbrodniach szuka męczarniom ulżenia, / A zwiększa tylko…Giaur — przejdź do fragmentu
I jej nie było — a jam z nią nie zginął! / Żyłem, lecz ból mi oddychać nie dawał, / Wąż pierś mą ścisnął, serce me obwinął, / Myśli me kąsał i zemstą napawał. / Odtąd świat cały miałem w obrzydzeniu, / Nie śmiałem…Giaur — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 4 fragmenty
PUSTELNIK Cierpienie myśli jest kolącym ostem, / Lecz rzeczywistość… o! ta jak żelazo / Rani, zabija… / / FILON O tym inną razą / Mówić będziemy, a przekonam ciebie, / Że smutek serca… / / PUSTELNIK Niechaj cię…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Królu! złoty panie! / Każ córce, która ma złota obfitość, / Niechaj mnie kocha». / wstaje / A król z tronu wstanie / I zaprowadzi mnie do serca córki. / O! o! o! / płacze / Wiesz ty, za szkaplerza sznurki / Wieszałam…AKT CZWARTY — przejdź do fragmentu
Na dzieci / Skargę zanoszę… Mówią, że królowa / Piękna jak anioł, niechaj ona sądzi… / Miałam dwie córki, stara, biedna wdowa, / Żywiłam obie. — Jak to często błądzi / Człowiek na ziemi, czekając pociechy — / Młodsza…AKT PIĄTY — przejdź do fragmentu
Cyprian Kamil Norwid · 3 fragmenty
Bo miłość strachu nie zna i jest śmiała, / Choć wie, że konać musi, jak konała; / Choć wie, że krzyżów za sobą pociąga / Pułk, jak wiązanych arkad wodociąga, / I, że przypłynie krwią do kaskad wiecznych…Jako forma — przejdź do fragmentu
O Polsko! Wiem ja, że artystów czołem / Są męczennicy. Tych sztuka popiołem . / Ale czyż wszyscy wiedzą to w Ojczyźnie / I czy posiałaś sztuką krwawe żyźnie?Jako forma — przejdź do fragmentu
Cała tajemnica postępu ludzkości zależy na tym, aby coraz więcej stanowczo, przez wcielanie dobra i rozjaśnianie prawd, broń największa, jedyna, ostateczna, to jest, męczeństwo uniepotrzebniało się na ziemi. Aby nie…Jako treść — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 3 fragmenty
Wyleciawszy przez bramę, biegł prosto na pole. / Jak szczupak, gdy mu oścień skróś piersi przekole, / Pluska się i nurtuje, myśląc że uciecze, / Ale wszędzie żelazo i sznur z sobą wlecze: / Tak i Tadeusz ciągnął za sobą…Księga piąta — przejdź do fragmentu
Gdy nagle Telimena zrywa się z siedzenia, / Rzuca się w prawo, w lewo, skacze skróś strumienia, / Rozkrzyżowana, z włosem rozpuszczonym, blada, / Pędzi w las, podskakuje, przyklęka, upada, / I nie mogąc już powstać…Księga piąta — przejdź do fragmentu
Ale o krwi tej, co się świeżo lała, / O łzach, którymi płynie Polska cała, / O sławie, która jeszcze nie przebrzmiała: / O nich pomyśleć nie mieliśmy duszy!… / Bo naród bywa na takiej katuszy, / Że, kiedy zwróci wzrok…Księga dwunasta — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 3 fragmenty
Wielkość! i znowu wielkość, mój aniele! / Wielkość, dla której jęczymy w niedoli!Wstęp – Uczta — przejdź do fragmentu
Ponury smutek czoło jego mroczy, / Robak boleści wywijał się z licaWojna – Pożegnanie — przejdź do fragmentu
I Konrad cierpiał — ale spojrzyj w oczy: / Ta wielka, na pół otwarta źrenica, / Jasne z ukosa miotała pociski, / Niby kometa grożący wojnami, / Co chwila zmienna, jak nocne połyski, / Którymi szatan podróżnego mami…Wojna – Pożegnanie — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 2 fragmenty
— Ha, trudno! Zawsze dobrze być nie może — myślał z westchnieniem. — Czasem cierpieć trzeba, żeby się czego dowiedzieć na świecie. Będę mądrzejszy.przejdź do fragmentu
Mogło mu jednak zbraknąć cierpliwości, gdyż było coraz gorzej: palono go na słońcu, bito, łamano, skrobano — nie wiedział nawet, jak nazwać te męki, które znosił bez końca. Co dzień co innego. Zatknięto go na koniec na…przejdź do fragmentu
Zygmunt Krasiński · 1 fragment
Ale i ty cierpisz, choć twoja boleść nic nie utworzy, na nic się nie zda. — Ostatniego nędzarza jęk policzon między tony harf niebieskich. — Twoje rozpacze i westchnienia opadają na dół i Szatan je zbiera, dodaje w…CZĘŚĆ PIERWSZA — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Wszak to moja była wioska. / Dziś ledwo rok mija trzeci, / Jak mnie złożyliście w grobie. / Ach, zbyt ciężka ręka boska! / Jestem w złego ducha mocy, / Okropne cierpię męczarnie. / Kędy noc ziemię ogarnie, / Tam idę…przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
Za smutno byłoby opisywać wam to wszystko, co nieszczęśliwe kaczę wycierpiało podczas mroźnej i długiej zimy. Głód, chłód, ani ciepłego schronienia, ani żywności, ani przyjaciela.przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 14 fragmentów
Była to prawda. Senece brakło tej siły duszy, jaką posiadał na przykład Kornutus lub Trazeasz, więc życie jego było szeregiem ustępstw czynionych zbrodni. Sam to czuł, sam rozumiał, że wyznawca zasad Zenona z Citium…Rozdział piąty — przejdź do fragmentu
Niegdyś postać i twarz jego zbyt znamionowały żołnierza z zawodu, teraz troski wewnętrzne i ból fizyczny, przez który przeszedł, wyrzeźbiły tak jego rysy, jakby przeszła po nich delikatna ręka mistrza rzeźbiarza.Rozdział trzydziesty pierwszy — przejdź do fragmentu
Jednakże męka Winicjusza przeszła wszystko, co siły ludzkie znieść mogą. Od chwili gdy Ligia była uwięziona i gdy padł na nią blask przyszłego męczeństwa, nie tylko pokochał ją stokroć więcej, ale po prostu począł jej…Rozdział pięćdziesiąty drugi — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 6 fragmentów
— Córka moja, panie Rzecki, rujnuje się… szczerze mówię, że się rujnuje na ogłoszenia po zagranicznych pismach, a tu nic i nic… Kobieta młoda, panie… — Rzecki — powiedział Wirski. — Kobieta młoda, panie Rzecki…I. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Widzi pani, w życiu można spotkać ludzi weselszych ode mnie, eleganckich, z tytułami, nawet z majątkiem większym niż mój… Ale przywiązania, jak moje, chyba pani nie znajdzie. Bo jeżeli miłość mierzy się wielkością…VII. Lasy, ruiny i czary — przejdź do fragmentu
I stał się człowiek. Żył kilkadziesiąt lat, a w ciągu nich tyle pragnął i tyle cierpiał, że martwy świat nie zaznałby tego przez całą wieczność. Goniąc za jednym pragnieniem znajdował tysiące innych, uciekając przed…XIV. Tempus fugit, aeternitas manet — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 5 fragmentów
A zaś między zbrojnymi ludźmi, między szlachtą, między gromadami niewiast chodziła żałobna panna Aleksandra, blada, bolesna, słuchając ludzkiego płaczu i ludzkich przekleństw na pana Kmicica, które jakby mieczami…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Jakom waćpanu rzekła, że nie chcę cię znać i widzieć, tak wytrwam w tym, choćby mi się serce miało rozedrzeć. Krzywd takich, jakie tu waćpan ludziom wyrządziłeś, nie płaci się ni majętnością, ni pieniędzmi, bo umarłych…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Książę znów począł chodzić niespokojnymi krokami po komnacie i na czole jego znać było ciągłą walkę myśli. Jakoż od chwili układu ze Szwedami nie zaznał chwili spokoju. Żarła go pycha, gryzło sumienie, gryzł opór…Rozdział XIX — przejdź do fragmentu
Mark Twain · 2 fragmenty
Nadąsany Tomek siedział w kącie i rozczulał się nad sobą. Wiedział, że ciotka w głębi duszy błaga go na kolanach o przebaczenie i świadomość tego dawała mu mściwe zadowolenie. Ale postanowił być twardy: nie przebaczy…Rozdział III — przejdź do fragmentu
Z daleka omijał miejsca, gdzie bywali jego koledzy, szukał samotnych i ponurych zakątków, które odpowiadały jego nastrojowi. Skusiła go tratwa na rzece. Usiadł na jej krawędzi i wpatrywał się w posępną wodę. Gdyby tak…Rozdział III — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
Pan Andrzej ujrzał twarz wymizerowaną, żółtą i przezroczystą jak wosk kościelny. Oczy królewskie były wilgotne, a powieki zaczerwienione. Rzekłbyś, całe losy kraju odbiły się na tej szlachetnej twarzy, tyle w niej było…Rozdział XXI — przejdź do fragmentu
Gdyby przynajmniej gorączka, która trawiła jego siły, odjęła mu była i przytomność! Ale nie! Pierś jego podnosiła się coraz ciężej, oddech zmieniał się w chrapanie, opuchłe nogi i ręce ziębły, lecz umysł, mimo…Rozdział XXIX — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 2 fragmenty
Chudy koń z wytartymi bokami stał przywiązany do młodego drzewka unosząc w górę tylną nogę. Stał cicho, patrzył wywróconym okiem na Wokulskiego i gryzł z bólu gałązkę okrytą szronem. „Dlaczego dziś dopiero przypomniał…VIII. Medytacje — przejdź do fragmentu
Zresztą religia nakazywała mu sympatię dla maluczkich i książę rumienił się na samą myśl, że większa część towarzystwa stanie kiedyś przed boskim sądem bez tego rodzaju zasługi. Więc aby uniknąć wstydu dla siebie, bywał…XI. Stare marzenia i nowe znajomości — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Ketling czuł, że wypada mu już odejść, i nie ruszał się z miejsca. Blade jego wargi poruszały się od czasu do czasu, jak gdyby chciał coś mówić i nie mógł głosu wydobyć. Dławiło go pragnienie, by paść jej do nóg i…Rozdział XIX — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 4 fragmenty
SCENA XVI Zosia, Haneczka / ZOSIA Chciałabym kochać, ale bardzo, / ale tak bardzo, bardzo, mocno. / / HANECZKA To ta muzyka gra tak skoczno / i pewno serce tobie skacze. / Jeszcze się dosyć, dość napłacze, / nim go…AKT I — przejdź do fragmentu
A jak mnie kto w serce rani, / ostrz się tępy w biedrze złomi, / tego ani leczyć, ani / ustrzec się i zażyć hartu; / człowiek się na ból łakomi, / że ból swój, że to są swoi — — — / ucieka wtedy za morze. / Jak tak…AKT I — przejdź do fragmentu
Piekielna mnie dziś gospoda: / diabły moją piją krew; / szarpają mi pierś, plecyska, / psy zjawiska, łby ogniska; / szarpają, sięgają trzew!AKT II — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 3 fragmenty
— Mówię wam, jak jest, cała wieś o tym wie, spytajcie się! — zawołał głośno i prędko, że to popędliwy był wielce i zawsze rad prawdę rznął prosto z mostu. — Czy to ma przyjść? — zapytała cicho. — Niech przyjdzie, choćby…II — przejdź do fragmentu
Nie odrzekła, zapatrzona ponuro w mątwę nocy i kurzawy, jaka się srożyła dookoła, siedziała skulona na przednim siedzeniu dygocząc z utrudzenia i nie mogąc jeszcze myśli pozbierać, a stary przyglądał się jej długo i…IX — przejdź do fragmentu
Co się tam działo w Hanczynej duszy przez te długie dnie i noce, od tej minuty gdy ją w czas pożaru spotkał przed chałupą i siłą przyniewolił do powrotu, to chyba jeden Pan Bóg wie, ale tego żadne ludzkie słowo nie…XII — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 3 fragmenty
Cierpienie! Wszelka praca jest cierpieniem. Cóż tu mówić! Taka sprawa higieny. Za pomocą czego mogą zwalczyć w naszych miasteczkach epidemię? Rozumie się, że za pomocą przymusu. Co czynić ze zbójami, rzezimieszkami?…Pielgrzym — przejdź do fragmentu
— Myli się pan twierdząc, że każda praca jest cierpieniem. Wcale tak nie jest. Pomijam to, że w dziedzictwie otrzymujemy po przodkach nałóg do pracy, co możemy stwierdzić na bardzo wielkiej liczbie ludzi bogatych…Pielgrzym — przejdź do fragmentu
Tuż obok stóp Judyma było szerokie, suche zawalisko, otwór w postaci leja zwróconego wierzchołkiem na dół. W głębi ziemi pod nim były niegdyś galerie kopalni. Warstwy skał piaskowca i łupku gliniastego, wskutek…Rozdarta sosna — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
A ze stajni obok położonej wołał Kuba słabym, schorzałym głosem, wołał długo, ale Witek spał jak kamień, dopiero Łapa, poznawszy głos, jął zajadle szczekać i targać za kapotę, aż przecknął. — Czego? — mamrotał przez…XII — przejdź do fragmentu
Już pod sam wieczór przyszedł Jambroży, nie wytrzeźwiony do cna, bo się jeszcze potaczał i mówił tak prędko, że trudno było rozebrać. — Nogeś pono wykręcił? — A obaczcie i poredźcie. W milczeniu odwijał szmaty…XII — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 2 fragmenty
Przyszłam do wniosku, że i bardzo ciężkie cierpienia moralne, troski subtelne, tkliwe i głębokie, można jeśli nie leczyć, to w każdym razie znieczulać pewnego rodzaju naciskami. Gdy się jest tak smutną, że łzy płyną z…Zwierzenia — przejdź do fragmentu
Na cóż się zda cierpienie? Czy można wierzyć, że taka męka jest zwyczajną, ordynarną koniecznością? Czyją? Gdy długie dnie są tym wypełnione, staje się ono dla umysłu niepojętą zagadką, tajemnicą udręczającą, której…Zwierzenia — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
Nie za tym jednakże patrzała i nie tego. Jawiły się ano w niej przypominki bied, głody, krzywdy, Antkowe przeniewierstwa, bóle kiej góźdź raniące i tych smutków i utrapień tylachna, że aż ją dziw brał, jako to poredziła…II — przejdź do fragmentu
Tylko u Dominikowej było głucho i pusto — nikt się nie pokwapił z odwiedzinami. Stara pojękiwała w gorączce, Jaguś nie mogła już wysiedzieć; stawała w progu, to wychodziła aż na drogę, to znowu długie czasy patrzała…X — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
Zabity koń stygł szybko na zimnie, a pozostały przy życiu szarpał się w zaprzęgu tak gwałtownie, jakby go kto smagał rzemiennym batem. Nagle przechylił się przez dyszel, przez martwego towarzysza i obwąchał głowę…przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 1 fragment
— To romantyk, romantyk — powtarzał. — A to źle, bardzo źle… Bardzo dobrze również — dodał. — Naprawdę jest romantykiem? — zawołałem. — Z pewnością — odparł stając i wznosząc świecznik, ale nie patrząc na mnie.…Rozdział XX — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
„Padnę i zamrę!”, myślała, czując w sobie jakby poczynanie się śmierci. Szła coraz wolniej i ciężej, wyzbyta ze sił skwarem, zmęczeniem i tą straszną udręką. — I cóż ja teraz pocznę, co? — pytała, zapatrzona w ten dzień…XII — przejdź do fragmentu
Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy) · 11 fragmentów
Już wszystko tak zbrzydło na tym świecie, że więcej o niczym gadać nie warto. Kona ona ludzkość pod gniotem cielska gnijącego, złośliwego nowotwora kapitału, na którym, nikiej putryfakcyjne owe bąble, faszystowskie…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Mnie się chce ładnych kobiet i dużo piwa. A mogę wypić tylko dwa duże i ciągle z tą Kaśką, ciągle z tą Kaśką — a niech to cholera!… / SCURVY z niesmakiem / Dość… / I CZELADNIK podchodząc do niego z zaciśniętymi…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Dla niej męki pana prokuratora, jak musi z innymi dziwkami myśląc o jej „niedoszczygłej” somie — tak, soma to nic złego — otóż te męki są tym samym, co zaglądanie do warsztatów, w których pocimy się i zdychamy od…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 6 fragmentów
„Rewolucja — nauczał ducha matki — jest to konieczność, wyższa ponad wszystko. Jest to prawo moralne. Poprzez dziesiątki setek lat ludzie nieszczęśliwi byli przez uprzywilejowanych deptani, ciemiężeni, wyzuwani ze…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
— Jakżeś trafił do mnie? — Trafiłem… — rzekł z cichym uśmiechem Seweryn Baryka. Oczy jego zaszły ciężkimi łzami, które pewnie w tej chwili od szeregu lat po raz pierwszy przerwały tamy męczarni jego duszy. Zaszlochał…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Ten ojciec, przychodzień mało znany, to nie było jestestwo bierne i czujące jedynie, jak matka. To był przeciwnik czynny. To był rycerz. Z jego ran, których na ciele miał pełno, sączyła się nie tylko krew, lecz jakoweś…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
George Orwell · 7 fragmentów
Winston nie pamiętał czasów, kiedy jego kraj nie prowadziłby jakiejś wojny, było jednak jasne, że w czasach jego dzieciństwa dość długo panował pokój, ponieważ jedno z jego pierwszych wspomnień dotyczyło nalotu…Część I — przejdź do fragmentu
Fragment koralowca — mały, różowy, pofałdowany — podobny do cukrowej różyczki z tortu, poturlał się po dywanie. Jaki maleńki, pomyślał Winston, jaki był zawsze maleńki! Usłyszał zza pleców głośne westchnięcie i łoskot…Rozdział 1. IGNORANCJA TO SIŁA — przejdź do fragmentu
Minęło sporo czasu. Jeśli kościotrupa wyprowadzono o północy, nastał już ranek, jeśli zabrano go rano, minęło południe. Winston od kilku godzin był w celi sam — tak obolały od siedzenia na wąskiej ławce, że chwilami…Część III — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.