- Literum
- Motywy
- Pożar
Motyw: pożar w literaturze
11 lektur szkolnych i 29 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Wergiliusz · 2 fragmenty
Tymczasem w murach wrzawa wre coraz gorętsza / I coraz bardziej z dala, choć między drzew szczyty / Dom Anchiza rodzica w cień chowa się skryty, / Wrzask dobiega, szczęk broni po domach i sadach. / Otrząsnąłem się ze…Księga II — przejdź do fragmentu
Nuże! W lot spalcie ze mną te łodzie sobacze! / Wśród snu, Kassandra w dłoń mi płonące łuczywo / Zdała się wkładać: Troi tu stawcie gród żywo, / Tu dom wasz, rzekła. — Czas nam wypełnić, co każe / Cud taki, i nie…Księga V — przejdź do fragmentu
Jan Chryzostom Pasek · 1 fragment
Tegoż roku 17 8bris, samym wieczorem, zgorzały gumna smogorzowskie. A była taniość zbytnia i dlatego nie przedawałem nic; we Gdańsku też nie płaciło żadne zboże, tylko jedna pszenica. I mam przez to szkody, lekko…Rok pański 1680 — przejdź do fragmentu
Cyprian Kamil Norwid · 1 fragment
— Gmach zajął się ogniem, przygasł znów, / Zapłonął znowu — — i oto pod ścianę / Widzę czoła ożałobionych wdów / Kolbami pchane — — / I znów widzę, acz dymem oślepian, / Jak przez ganku kolumny / Sprzęt podobny do…przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Razu jednego, w nocy, wrzask nas ze snu przebudził, / Dzień ognisty zaświtał w okna, trzaskały się szyby, / Kłęby dymu buchnęły po gmachu; wybiegliśmy w bramę, / Płomień wiał po ulicach, iskry sypały się gradem; / Krzyk…Pieśń Wajdeloty – Alpuhara — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
Wtem Bóg miłosierny zesłał mi myśl szczęśliwą: podpalę chatę, niech im znakiem będzie i głosem przestrogi. Cóż znaczy nędzna chata wobec życia tylu ludzi? Nie miałam zresztą czasu do namysłu. Rzuciłam spiesznie ogień na…przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 15 fragmentów
— Odpowiedz mi, Petroniuszu, na jedno pytanie: czy ty żałujesz, że Troja się spaliła? — Czy żałuję?… Na chromego małżonka Wenery, bynajmniej! I powiem ci, dlaczego. Oto Troja nie spaliłaby się, gdyby Prometeusz nie…Rozdział czterdziesty — przejdź do fragmentu
— Wybacz, boski imperatorze — rzekł zdyszanym głosem Faon — w Rzymie pożar! Większa część miasta w płomieniach!… Na tę wiadomość wszyscy zerwali się z miejsc. Nero złożył formingę i rzekł: — Bogowie!… Ujrzę płonące…Rozdział czterdziesty pierwszy — przejdź do fragmentu
Mogła to być i zorza ranna, gdyż godzina była późna, dzień zaś czynił się wcześnie w lipcu. Lecz Winicjusz nie mógł powstrzymać okrzyku rozpaczy i wściekłości, wydało mu się bowiem, że to jest łuna pożogi. Przypomniały…Rozdział czterdziesty drugi — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
— O tak, panie: trochę to, trochę owo, a razem nic. Dawniej robiłem stolarszczyznę i nie mogłem nadążyć. Za jakie parę lat odłożyłbym z tysiąc rubli. Ale spaliłem się tamtego roku i już nie mogę przyjść do siebie.…VII. Lasy, ruiny i czary — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 4 fragmenty
Zgasiła światło i szepcząc pacierze zaczęła się rozbierać. Naraz jakiś wrzask daleki, przytłumiony zadrgał w ciszy, rósł, rozlegał się coraz wyraźniej, a wraz z nim i blask krwawy uderzył w szyby. Wybiegła przed dom…IX — przejdź do fragmentu
po długiej chwili śnieg znowu zaskrzypiał na dróżce: dobrze już słychać było ciche, ostrożne, jakby wilcze kroki… Cień jakiś oderwał się od ścian i przygarbiony posuwał się po śniegach, był coraz bliżej, wyrastał…XI — przejdź do fragmentu
Bróg był spalony do cna i porozwalany, że jeno dwa słupy sterczały z pogorzeli, opalone kiej głownie, na chlewach zaś i szopie dachy pozrywano do samych zrębów i rozrzucono, że cała dróżka i pole wokoło, na jakie pół…XII — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 1 fragment
trza nam wpaść na koszary na Solcu; / to tam się pali szopa / opodal przedmiejskich kopców / i to jest umówiony znak. / Iluż was tu jest chłopców? / Stu sześćdziesięciu?SALON W BELWEDERZE — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
I snadź Pan Jezus pofolgował swemu miłosierdziu. Chociaż bowiem nazajutrz zrobiło się tak gorąco, znojnie, duszno i parno, jaże ptactwo padało zemglone, krowy żałośnie ryczały po paśnikach, konie nie chciały wychodzić…VII — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
– Podlesie się pali! — zawrzeszczał jakiś głos przez sad. Wybiegli na drogę. Prawda była — dworskie budynki na Podlesiu stały w ogniu, płomienie kiej czerwone krze wybuchały z ciemności. — A słowo ciałem się stało!…V — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.