- Literum
- Motywy
- Ogień
Motyw: ogień w literaturze
23 lektury szkolne i 53 oznaczone fragmenty. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Wergiliusz · 3 fragmenty
Trojanie, tak bardzo do ziemi / Tęskniący, skaczą w piasek stopami raźnemi, / Na brzegu zmokłe ciała składając w uciesze. / Pierwszy Achat wnet iskrę z krzemienia wykrzesze, / Żar chwyta liśćmi, suche w krąg kładzie…Księga I — przejdź do fragmentu
Nie znając dróg, w Cyklopów kraj wpadniem bezwiednie. / Bezpieczny jest od wichrów sam port ich olbrzymi. / Lecz z bliska straszna Etna grzmi z hukiem i dymi. / Niekiedy z niej pod niebo chmura ciężka, smolna, / Ognisty…Księga III — przejdź do fragmentu
Na takie słowa gniewem Allekto rozpłonie. / Wśród mowy strach młodzieńca przejmie tajemniczy, / Wzrok się zaćmi: tyloma wężami zasyczy / Erynia, tak twarz zmieni, krwawe oczu białka / Obróci na chcącego tłumaczyć się…Księga VII — przejdź do fragmentu
Homer · 1 fragment
— «Śpiesz synu! Patrz, jak rzeka sroży się zaciekła! / Ty sam uskromisz Ksantu wody szalejące, / Natęż twe siły, natęż twe tchnienie gorące! / Ja z morza wzbudzę wiatry: przez ich silne wianie / Wzmoże się ogień, pożar…Księga XXI — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 2 fragmenty
Tak ja widziałem na dnie ósmej jamy / Mnóstwo płomyków patrząc z wierzchu tamy. / Jak ów pomszczony za się przez niedźwiedzi / Za lekkomyślną niewiarę gawiedzi, / Widząc ognisty rydwan Elijasza, / Gdy zaprząg wichru w…Pieśń XXVI – Pieśń XXX — przejdź do fragmentu
Robisz mi krzywdę, ja praw moich bronię, / On być powinien w potępieńców gronie. / Gdy mu z ust wyszła taka rada dzika, / Odtąd ja za czub rad trzymam grzesznika; / Odpust bez skruchy to niepodobieństwo! / Rzecz…Pieśń XXVI – Pieśń XXX — przejdź do fragmentu
Jan Andrzej Morsztyn · 1 fragment
Leżysz zabity i jam też zabity, / Ty — strzałą śmierci, ja — strzałą miłości, / Ty krwie, ja w sobie nie mam rumianości, / Ty jawne świece, ja mam płomień skryty, / Tyś na twarz suknem żałobnym nakryty, / Jam zawarł…przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 3 fragmenty
Widzisz ten pożar? / / DRUGA KOBIETA Cóż stąd — że słomą podbitą / Chatę spalili — cóż stąd?AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Bogdaj ogień gromu / Bóg rzucał tobie przed konia podkową; / Może piorunem twój koń przerażony, / Piorunem w bramę powróci zamkową. / Więc ty na długo chcesz zaniechać żony?AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Wszelki duch Boga chwali! Jaka to była / Błyskawica czerwona! jak wszystkie ściany / Widziałam białe. — Cyt. — Nie słychać nic — / Spiesz się! — Lecz jeśli żar błyskawic lunie / Na moją twarz, gdy będę z nożem stała…AKT CZWARTY — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 3 fragmenty
Widzisz to moje ognisko: — uczucie, / Zbieram je, ściskam, by mocniej pałało, / Wbijam w żelazne woli mej okucie, / Jak nabój w burzące działo.AKT I — przejdź do fragmentu
Lecz wewnętrznego ognia sto lat nie wyziębi; / Plwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębi.AKT I — przejdź do fragmentu
Oni wszyscy mali, ale patrz w ich serce; — / Najlepiej ogień zgasić, dopóki w iskierce.AKT I — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 3 fragmenty
Dzieci obstąpiły kominek gromadką. Chcą patrzeć, jak się papier palić będzie. To tak wesoło, ładnie: płomień wzbija się w górę, migoce, przygasa i bucha znowu; a potem iskierki złociste, jak błyskawice, jak węże…przejdź do fragmentu
Rolka starego papieru od razu stanęła w ogniu. — Ach! — krzyknęła słabym głosem — i płomień ogarnął ją nagle, gwałtownie i buchnął w górę. — Ach! — jęknęła jeszcze po raz ostatni, lecz w tej samej chwili wstęgi ogniste…przejdź do fragmentu
Wzlatywały istotki lżejsze od płomienia, mniejsze od iskry, niewidzialne dla oka ludzi, a liczniejsze niźli kwiatki błękitne na polu, które niegdyś uśmiechały się do słońca. Krążyły one chwilę nad ogniskiem, a gdzie…przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 2 fragmenty
Patrzę na wazon z lawy, w którym rosną kwiaty; / Niegdyś ta lawa ogniem zapalona wrzała, / Skoro ostygła, snycerz kształt jej nadał drogi… / Świat jest nieraz snycerzem, a serce kobiety / Lawą ostygłą. / / WIOLETTA…AKT DRUGI. ROK 1828. WĘDROWIEC — przejdź do fragmentu
Idźmy tam… i wypalmy ogniami na murze / Wyrok zemsty, zniszczenia, wyrok Baltazara. / Carowi niedopita z rąk wypadnie czara, / Błękitnym blaskiem mieczów napisane słowa / Wytłumaczy śmierć mędrsza niż głos Danijela.AKT TRZECI. SPISEK KORONACYJNY — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 2 fragmenty
ZYBEL pije nieostrożnie; wino wylewa się na ziemię, wystrzelają płomienie / Ratunku! Ogień! Piekieł progi! / / MEFISTOFELES zażegnuje płomień / Uspokój się, żywiole drogi! / do kompanii / Tym razem ogień był czyścowy…POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu
Czarownica pośród karesów i ceremonii nalewa napój do czary. Z chwilą, gdy Faust czarę do ust podniósł, wybuchnął z niej płomień. / MEFISTOFELES Wypij odważnie aż do krzty, / niech ci się lice rozpromieni; / ze samym…POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Leci, jezdnych i pieszych po drodze obala, / I na koniec Soplicę w stodole podpala.Księga piąta — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
GUŚLARZ Wszelki duch! jakaż potwora! / Widzicie w oknie upiora? / Jak kość na polu wybladły; / Patrzcie! patrzcie, jakie lice! / W gębie dym i błyskawice, / Oczy na głowę wysiadły, / Świecą jak węgle w popiele. / Włos…przejdź do fragmentu
Cyprian Kamil Norwid · 1 fragment
— Gmach zajął się ogniem, przygasł znów, / Zapłonął znowu — — i oto pod ścianę / Widzę czoła ożałobionych wdów / Kolbami pchane — — / I znów widzę, acz dymem oślepian, / Jak przez ganku kolumny / Sprzęt podobny do…przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
Wtem Bóg miłosierny zesłał mi myśl szczęśliwą: podpalę chatę, niech im znakiem będzie i głosem przestrogi. Cóż znaczy nędzna chata wobec życia tylu ludzi? Nie miałam zresztą czasu do namysłu. Rzuciłam spiesznie ogień na…przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 10 fragmentów
Potworny ów wał chwilami zdawał się przykrywać nawet wstęgę ognistą, tak iż czyniła się wąską, jak taśma, lecz chwilami ona rozświecała go od dołu, zmieniając jego dolne kłęby w fale płomienne. Oboje ciągnęły się od…Rozdział czterdziesty drugi — przejdź do fragmentu
Winicjusz wypadłszy na ulicę biegł teraz całym pędem ku Via Portuensis, w tę samą stronę, z której przyszedł, a pożar zdawał się go gonić swym ognistym oddechem, to otaczając go coraz nowymi chmurami dymu, to obsypując…Rozdział czterdziesty trzeci — przejdź do fragmentu
Przez kilka godzin cała ta część miasta, za którą leżało pole Marsowe, świeciła tak jasnożółtym płomieniem, że na wpół przytomnym z przerażenia widzom wydawało się przez jakiś czas, iż przy powszechnej zgubie porządek…Rozdział czterdziesty czwarty — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 5 fragmentów
Zadymiły więc mury klasztorne naokół, jak boki okrętu otoczonego burzą i rozbójnikami. Ryk dział wstrząsnął powietrzem, aż mury klasztorne zadrżały, a szyby w kościele i zabudowaniach poczęły dźwięczeć. Kule ogniste w…Rozdział XIV — przejdź do fragmentu
Była to wilia do powszechnej wojny, która w niektórych miejscach już wybuchła. Szwedzi tłumili te miejscowe porywy bądź orężem, bądź siekierą kata, lecz ogień, zgaszony w jednym miejscu, natychmiast zapalał się w…Rozdział XX — przejdź do fragmentu
Lecz ogień podsycany krwią, zamiast gasnąć, wzmagał się coraz więcej i rozpoczęła się wojna, w której obu stronom nie chodziło już o same zwycięstwa, o zamki i miasta lub prowincje, ale o śmierć i życie. Okrucieństwo…Rozdział XX — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 4 fragmenty
Na potężnym kominie ze zwieszonym okapem paliły się kłody sosnowe i karpy, to przygasając, to znów strzelając jasnym, wielkim płomieniem lub skrami, w miarę jak stojący wedle komina wyrostek przyrzucał drobniejszych…Rozdział I — przejdź do fragmentu
Księżyc dosięgnął właśnie najwyższej wysokości w swej drodze niebieskiej, gdy nagle blask jego począł się mieszać i zlewać z różowym światłem wychodzącym jakby spod ziemi; stopniowo niebo czerwieniało coraz bardziej…Rozdział V — przejdź do fragmentu
Ale wiosna 1655 roku nie przyniosła zwykłej pociechy dla strapionych w Rzeczypospolitej ludzi. Cała jej wschodnia granica, od północy aż po Dzikie Pola na południu, była opasana jakby wstęgą ognistą i wiosenne ulewy nie…Rozdział X — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Młoda dżungla podrosła przez tę jedną dżdżystą noc bardzo znacznie, grunt jednak pod nią był czarny i nosił ślady ognia. Łatwo było odgadnąć, że albo przechodził tędy ze swoim oddziałem Smain, albo że pożar przygnany z…ROZDZIAŁ XXV — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
— O tak, panie: trochę to, trochę owo, a razem nic. Dawniej robiłem stolarszczyznę i nie mogłem nadążyć. Za jakie parę lat odłożyłbym z tysiąc rubli. Ale spaliłem się tamtego roku i już nie mogę przyjść do siebie.…VII. Lasy, ruiny i czary — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 1 fragment
Tyżeś to koło mnie stanęła, / we wieńcu błyskawic niewiasta: / łuną palisz się jasną… / / PALLAS Oto jestem przy tobie siostrzyca; / błyskawice w mym ręku się palą / i gwiazdy w mym ręku gasną. / / CHÓR PODCHORĄŻYCH…SALON W BELWEDERZE — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
trzasnęła zapałka i ogień w mig rozbłysnął po słomie, zatrzepał się, tysiącem jęzorów błysnął i po chwili buchnął krwawą płachtą, ogarniając całą ścianę brogu… Boryna zaś przygięty, straszny kiej trup, czatował z…XI — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 4 fragmenty
Jedyną rzeczywistością realną i niezmienną został znowu, jak przed nieprzeliczonymi wiekami, gaz, pałający węglowodór, którego pochwycenie odpokutował ongi Prometeusz przybiciem rąk do skał Kaukazu. Nie z taką już…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Ogień palił się na wielkim kominie z zielonych kafli. Widok i trzask tego ognia podczas przejmującego poranka sprawiał istną rozkosz. Wielkie płonące polana sosnowe czy jodłowe napełniały obszerną i dość surową salę jak…Część druga — Nawłoć — przejdź do fragmentu
Stanąwszy przed wielkim ogniem kominka, panna Karusia poczęła wyczyniać rozmaite piruety i krygi — przechylać się i wyginać. Zapewne w celu zagrzania tu i tam podczas tak chłodnego poranka, zadzierała i tak już krótką…Część druga — Nawłoć — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
Na stos dorzucono świeżych sosnowych gałęzi. Ogień przygasł. Powiało gęstym, brudnym dymem. Wiatr odparł dym, płomień bryznął pod niebo. Z tłumu wytrząsł się ksiądz w sutannie. Biały kołnierzyk ściskał rudą szyję.…V — przejdź do fragmentu
Inne
Albert Zipper · 1 fragment
Bez ognia o postępie, o szczęściu i wygodzie ludzi nawet myśleć nie było można. Dlatego też Prometeusz zakradł się powtórnie do nieba i przyniósł na ziemię płomień z wozu słonecznego, ukryty we wnętrzu trzciny. Wkrótce…Herosi i śmiertelnicy — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.