- Literum
- Motywy
- Burza
Motyw: burza w literaturze
22 lektury szkolne i 45 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Wergiliusz · 6 fragmentów
wichry jak hufiec hałaśnie / Otwartą bramą w ziemie rwą trąbą huczącą, / Zwarły się z falą, do dna skłębiony nurt mącą. / Wraz Eurus, Notus gnają i z częstych burz znany / Afrykus — wzdęte pędzą ku brzegom bałwany.…Księga I — przejdź do fragmentu
Akwilonem świszcząca nawała / Uderza w żagle, w niebo odmęty wód wali. / Pękły wiosła, przód łodzi się skręcił i fali / Dał bok; góra urwista uderzy weń wodna, / Tych w przestwór niesie, tamtym, rozdarłszy toń do dna…Księga I — przejdź do fragmentu
Dydona i Trojańczyk do jednej jaskini / Chronią się; pierwsza Ziemia i swachna Junona / Dają znak: błysły gwiazdy i niebo, co świadkiem / Zmów miłosnych, załkają gór nimfy ukradkiem. — / Ten dzień pierwszym dniem zguby…Księga IV — przejdź do fragmentu
Homer · 3 fragmenty
Rzekł i bałwany wzruszył; chmur zgromadził nawał, / Trójzębem rozkaz wiatrom, jakie są, wydawał, / Aby dęły zaciekle; w tuman ląd i morze / Gęsty obwinął — że się stała noc na dworze. / Zerwał się i dął Euros, Not, toż…Pieśń piąta — przejdź do fragmentu
Gdy wtem na nasze nawy przyszła sroga fala: / Pędził ją Borej, wolą wzburzon chmurowładną. / I mgły gęste wraz na ląd i na morze padną, / Z nieba noc się stoczyła, a nasze okręty, / Aż maszty się pokładły, tak mkną…Pieśń dziewiąta — przejdź do fragmentu
Wtedy Zeus ciemnomodrym nad nimi obłokiem / Zwiesił się, i noc była na morzu głębokiem. / Okręt ledwo się ruszał. Zachodni wiatr zadął / Wściekłym gwizdem i zmącił do dna wody padół; / On to liny masztowe zdarł jednym…Pieśń dwunasta — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 1 fragment
Tak burza huczy w czasie niepogodnym, / Kiedy wiatr dysząc tchem ciepłym, to chłodnym, / Szturmuje lasy; jak lniane paździerze / Łamie gałęzie, rwąc kwiaty i trawy, / Toczy się z pychą po kłębach kurzawy, / A z pól…Pieśń VI – Pieśń X — przejdź do fragmentu
Jan Chryzostom Pasek · 1 fragment
Delektowałem się wprawdzie spacyjerem na morzu, ale też raz wielkiego nabrałem się strachu, a to z tej racyjej. Zachciało mi się morzem jechać na nabożeństwo wielkanocne do Aarhusen, gdzie stał Wojewoda, bo i bliżej…Rok pański 1659 — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 3 fragmenty
Przed burzą bywa chwila cicha i ponura, / Kiedy, nad głowy ludzi przyleciawszy, chmura / Stanie i grożąc twarzą, dech wiatrów zatrzyma, / Milczy, obiega ziemię błyskawic oczyma, / Znacząc te miejsca, gdzie wnet ciśnie…Księga ósma — przejdź do fragmentu
Bydło, zwykle do domu powracać leniwe, / Teraz zbiega się tłumnie, pasterzy nie czeka / I opuszczając strawę do domu ucieka. / Buhaj racicą ziemię kopie, orze rogiem, / I całą trzodę straszy ryczeniem złowrogiem…Księga dziesiąta — przejdź do fragmentu
Na zachód, jeszcze ozłocona / Świeci ziemia ponuro, żółtawo-czerwona: / Już chmura, roztaczając cienie na kształt sieci, / Wyławia resztki światła, a za słońcem leci, / Jak gdyby je pochwycić chciała przed zachodem.…Księga dziesiąta — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 3 fragmenty
Burza go w bliskim zaskoczyła lesie. / Konie ognistym przerażone grzmotem / Grzęzły po bagnach; sosny się jak trzciny / Gięły z okropnym hukiem i łoskotem. / Nie można było dotrzeć do zamczyska, / I pan graf czeka w…AKT CZWARTY — przejdź do fragmentu
Wszelki duch Boga chwali! Jaka to była / Błyskawica czerwona! jak wszystkie ściany / Widziałam białe. — Cyt. — Nie słychać nic — / Spiesz się! — Lecz jeśli żar błyskawic lunie / Na moją twarz, gdy będę z nożem stała…AKT CZWARTY — przejdź do fragmentu
Nad blaszaną banią / Królewskich zamków, skąd w niebo wytryska / Igła złocona, okropne chmurzyska / Wkoło się czarnym owinęły wiankiem / I coraz grubsze już wiszą nad gankiem, / Gdzie ustawiona muzyka króleska. / A cała…AKT PIĄTY — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 2 fragmenty
Na dobrą chwilę przed zachodem słońca stanęliśmy przed bramą wjazdową leśniczówki. Powietrze było parne i dziewczęta obawiały się, że może nadejść burza. Szarawe, ciężkie chmurki zaczęły się też w istocie snuć wokół po…4 maja 1771 – 16 czerwca — przejdź do fragmentu
Jeszcze się nie skończył taniec, gdy wzmogły się błyskawice, od dawna rozdzierające firmament, a przeze mnie tłumaczone jako przebłyski zorzy północnej, a grzmoty rozgłośne przygłuszyły muzykę. Trzy danserki ulotniły…4 maja 1771 – 16 czerwca — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Dziś w nocy będzie burza — chmury warczą.AKT IV — przejdź do fragmentu
George Gordon Byron · 1 fragment
Jak się wezbrana rzeka w morze leje, / I morską burzę spotkawszy szaleje, / Łamią się fale, drżą opoki brzegu, / A nurty ryczą pod pianami śniegu; / Tak się spotkały wrogów zgraje obie, / Losem i gniewem gnane przeciw…Giaur — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
W drodze zaskoczyła je okropna burza. Pioruny biły, deszcz lał strumieniami, a wicher miotał biednym pisklęciem, jak listkiem. Nigdy w życiu nic podobnego nie widziało, i zdawało mu się, że to koniec świata.przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 4 fragmenty
Ci, którzy byli trwożni, powstali, w tych, którzy zwątpili, wpłynęły strumienie wiary. Jedne głosy zawołały naraz: „Hosanna!”, inne: „Pro Christo!”, po czym zapadła cisza. Jasne letnie błyskawice rozświecały wnętrze…Rozdział pięćdziesiąty trzeci — przejdź do fragmentu
Letnie błyskawice poczęły znów rozświecać niebo. Winicjusz wpatrywał się przy ich blasku w usta Apostoła, czekając z nich wyroku życia lub śmierci. W ciszy słychać było przepiórki nawołujące się po winnicach i głuchy…Rozdział pięćdziesiąty trzeci — przejdź do fragmentu
Na dworze wiatr napędził chmur od strony Sorakte i nagła burza zmąciła ciszę pogodnej nocy letniej. Od czasu do czasu grzmoty rozlegały się na siedmiu wzgórzach,Rozdział pięćdziesiąty siódmy — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
Oto nagle mroczne, prawie czarne chmury piasku prześwieciły się sinawym światłem. Ciemność potem uczyniła się jeszcze głębsza, ale jednocześnie wstał śpiący na wysokościach i zbudzony przez wicher grzmot i począł…ROZDZIAŁ VIII — przejdź do fragmentu
Nieprzebita ciemność ogarnęła chwilowo obozowisko. Straszna podzwrotnikowa burza rozszalała się na ziemi i niebie. Grzmot następował po grzmocie, błyskawica po błyskawicy. Krwawe zygzaki piorunów rozdzierały czarne jak…ROZDZIAŁ XXIV — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 2 fragmenty
Poruszał się swobodnie, był trzeźwy, myślał jasno i szybko, tylko nic go nie obchodziło; ani kto z nim jedzie, ani którędy jedzie, ani dokąd jedzie. Apatia ta rosła w miarę oddalania się od Warszawy. Za Pruszkowem…II. Szare dnie i krwawe godziny — przejdź do fragmentu
Widzenie znikło, Wokulski ocknął się. Był znowu tylko człowiekiem zbolałym i słabym; ale w jego duszy huczał jakiś potężny głos niby echo kwietniowej burzy, grzmotami zapowiadającej wiosnę i zmartwychwstanie.XVI. Dusza w letargu — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 2 fragmenty
W głowie mi szumiało od wywodów doktora, a on tymczasem ciskał się na ulicy jak szalony. Na szczęście błysnęło, upadły pierwsze krople deszczu, a zacietrzewiony mówca nagle ochłonął i skoczywszy w jakąś dorożkę kazał…XX. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Czy też domyślił się, żeśmy tylko o nim mówili? i co on, biedak, czuł mając jedną burzę nad głową, a drugą, może gorszą, w sercu? Phi! co za ulewa, co za kanonada piorunów… Zwinięty w kłębek Ir odszczekuje im przez sen…XX. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 1 fragment
Zaraz też i szron ze ścian opadać zaczął, lód pękał na nich z wielkim hukiem, jak kiedy Wisła puszcza, a w komnacie zrobiła się taka wilgoć, że wszyscy dworzanie wraz z królem kichali jakby z moździerzy. A trzeba…Jak nadworny kronikarz króla Błystka rozpoznawał wiosnę — przejdź do fragmentu
Mark Twain · 1 fragment
Poza kręgiem ogniska wszystko ginęło w ciemności. Trwała przerażająca cisza. Nagle mignął jakiś słaby blask, zadrżał na liściach i zniknął. Po chwili ukazał się drugi, silniejszy. Potem jeszcze jeden. Przez gałęzie…Rozdział XVII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Była to wilia do powszechnej wojny, która w niektórych miejscach już wybuchła. Szwedzi tłumili te miejscowe porywy bądź orężem, bądź siekierą kata, lecz ogień, zgaszony w jednym miejscu, natychmiast zapalał się w…Rozdział XX — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Po chwili szmer zmienił się w pomruk głuchy, ale groźny, jak pomruk morza przed burzą. Od chwili do chwili cichł; a wówczas hen! w dali, w ostatnich szeregach, słychać było jakiś głos perorujący. Temu głosowi…Rozdział XIV — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 3 fragmenty
Ujrzał czarną chmurę, która zajęła już trzecią część nieba. Wiecie, jak się takie chmury zjawiają o tej porze roku. Z początku widnokrąg ciemnieje — nic więcej; następnie wznosi się chmura prostopadła jak mur. Prosta…Rozdział IX — przejdź do fragmentu
Tymczasem łódź płynęła dalej. Było zbyt ciemno, by mogli się widzieć nawzajem, a przy tym oślepiała ich ulewa. Zdawało im się, że przepływają przez jakąś jaskinię. Plecami zwrócili się do wichru, myśląc, że wraz z tą…Rozdział X — przejdź do fragmentu
Nagły, donośny grzmot zmusił mnie do podniesienia głowy. Dźwięk oddalał się, a przenikliwe, oślepiające światło padło na ziemię. Olśniewające błyski ukazywały się raz po raz, a grzmot potężniał znów z każdą sekundą, gdy…Rozdział XVI — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
I snadź Pan Jezus pofolgował swemu miłosierdziu. Chociaż bowiem nazajutrz zrobiło się tak gorąco, znojnie, duszno i parno, jaże ptactwo padało zemglone, krowy żałośnie ryczały po paśnikach, konie nie chciały wychodzić…VII — przejdź do fragmentu
Burza rozsrożyła się już na dobre. Niebo posiniało kiej wątroba, kurz zakotłował wielgachnymi kłębami, topole z jakimś szlochaniem i krzykiem przyginały się do ziemi, zawyły wiatry i jęły coraz zapamiętalej walić się na…XIII — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
Tylko wiater nie ścichał — a naprzeciw — mocy jeszczech nabierał większej i całym światem już się przewalał. I wiał tak bez mała całą noc, że mało kto poredził oczy zmrużyć choćby na pacierz, gdyż chałupy srodze…IV — przejdź do fragmentu
A ledwie co wysypali się przed kościół, bych nieco ochłonąć pod drzewami, grosz jaki dziadom wysupłać i zmówić się ze znajomkami, kiej pociemniało z nagła, daleki grzmot zahuczał i suchy, palący wiater zakręcił, że…IX — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.