19 lektur szkolnych i 37 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Wergiliusz · 1 fragment
Szli rzędem, wysławiając króla: / Tak pod chmurą skłębioną śnieżyste łabędzie, / Gdy wracają z żerowisk i krzyk miecą w pędzie / Nad wzgórzami — grzmi rzeka i Azji w oddali / Bagnisko. — Nikt by nie rzekł, że hufiec…Księga VII — przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 1 fragment
A gdy Bogu duszę dał, / Tu się wielki dziw zstał: / Samy zwony zwoniły, / Wsztki, co w Rzymie były.przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 1 fragment
Jak w szyi lutni dźwięk kształt swój odlewa, / Jak otworami wierzbowego drzewa / Wiatr wpadający całą fletnią śpiewa, / Tak nie czekając, wrzawa tonów taka / Zarazem w szyi zaszumiała ptaka, / Jakby ta była jak fletnia…Pieśń XVI – Pieśń XX — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 1 fragment
I milcząc szliśmy od tej smutnej jamy, / Brzegiem krążącej wokoło niej tamy; / Tam nie noc, zmrok był pół nocny, pół dzienny, / Widziałem tylko szary grunt kamienny, / Lecz echo za mną dźwiękiem rogu grało, / Dźwiękiem…Pieśń XXXI – Pieśń XXXIV — przejdź do fragmentu
François Rabelais · 1 fragment
— Panie, nic się nie obawiaj. Jesteśmy tu na granicy morza lodowatego, na którym toczyła się z początkiem zeszłej zimy wielka i okrutna bitwa pomiędzy Arymaspijczykami a Nephelibatami. Wówczas zamarzły w powietrzu słowa…Bohaterskich czynów i rzeczeń szlachetnego Pantagruela ułożona przez Mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
Moja to dusza dzwoni imię moje, / Jak srebrny dźwięk ma nocą głos kochanki! / I jestże słodsza muzyka na świecie?AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
Osobliwa też jest historia o sroce, za którą ręczy nam Plutarch. W sklepie pewnego golarza w Rzymie znajdowała się sroka i czyniła cuda w udawaniu głosem wszystkiego, co posłyszała. Jednego dnia zdarzyło się, iż jacyś…Rozdział XII. Apologia Rajmunda Sebond — przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Częstokroć samochwalcy przykrości doznają. / Mówił dzwon: «Gdy ja wołam, wszyscy mnie słuchają», / «Prawda — rzekł mu ktoś z boku — ale przydaj i to: / Nigdy byś nie zadzwonił, gdyby cię nie bito».przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 10 fragmentów
Już wróble skacząc, świerkać zaczęły pod strzechą; / Już trzykroć gęgnął gąsior, a za nim jak echo / Odezwały się chórem kaczki i indyki / I słychać bydła w pole idącego ryki.Księga druga — przejdź do fragmentu
Hrabia i Telimena poglądali w górę; / Tadeusz jedną ręką pokazał im chmurę, / A drugą ścisnął z lekka rączkę Telimeny. / Kilka już upłynęło minut cichej sceny; / Hrabia rozłożył papier na swym kapeluszu / I wydobył…Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Dzwon wciąż dzwonił i echem z głębi cichych lasów / Odezwało się tysiąc krzyków i hałasów. / Odgłos to był szukania i nawoływania, / Hasło zakończonego na dziś grzybobrania; / Odgłos nie smutny wcale ani pogrzebowy…Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 3 fragmenty
W wielkim mieście, wśród gwaru i wrzawy ulicznej, w chwili, gdy słońce kryło się za domy i tylko niebo jaśniało jak złote pomiędzy kominami, słychać było czasem dźwięk szczególny, podobny do odgłosu dzwonu. Zdarzało się…przejdź do fragmentu
Na koniec ludzie zaczęli rozmawiać o tajemniczym dźwięku, który nie był przecież złudzeniem, choć nie wiadomo, skąd pochodził, skoro go słyszało tylu. Bardzo wiele osób żartowało z tej historii, dowodząc, że nigdy…przejdź do fragmentu
Wtem zabrzmiał uroczyście dźwięk taki potężny i tak cudownie czysty, że kilkoro dzieci wyrzekło się spoczynku, ażeby iść dalej za tym głosem. Było ich niewiele; w sercach trojga lub czworga ten dźwięk dziwny i…przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 2 fragmenty
Razu jednego, w nocy, wrzask nas ze snu przebudził, / Dzień ognisty zaświtał w okna, trzaskały się szyby, / Kłęby dymu buchnęły po gmachu; wybiegliśmy w bramę, / Płomień wiał po ulicach, iskry sypały się gradem; / Krzyk…Pieśń Wajdeloty – Alpuhara — przejdź do fragmentu
I w tejże chwili przebił wieży ściany / Krzyk nagły, mocny, przeciągły, urwany… / Z czyjej to piersi? Wy się domyślicie; / A kto by słyszał, odgadnąłby snadnie, / Że piersi, z których taki jęk wypadnie, / Już nigdy…Wojna – Pożegnanie — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Słyszysz dzwonów jęk żałobny… / Po całym mieście i na wszystkie strony?… / / KORDIAN z przerażeniem / Słyszę — dzwony —AKT TRZECI. SPISEK KORONACYJNY — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Ta harfa go zbawi. / / Chwyta za harfę i wybiega. / GWINONA Harfa? Idź z Bogiem, waryjatko smętna, / Czegoż dokażesz, harfą uzbrojona, / Przeciwko zemście wężów i kobiety?AKT III — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 4 fragmenty
Raz matka zawołała służącą. — Nie ma Janowej — rzekła kaleka siedząc jak zwykle w kąciku. — Poszła po wodę. — A skąd wiesz o tym? — zapytała zdziwiona matka. — Skąd?… Przecież wiem, że brała konewkę z kuchni, potem…przejdź do fragmentu
Tam hałasu było więcej niż w pokoju. Kaleka słyszała turkot wozów z kilku ulic: tu skupiały się krzyki z całego domu.przejdź do fragmentu
Słyszała świergot ptaków, szczekanie psów i szelest drzew w sąsiednim ogrodzie.przejdź do fragmentu
Charles Dickens · 1 fragment
Tymczasem mgła i ciemność tak zgęstniały, że na ulicach zjawili się ludzie i biegali z pozapalanymi latarniami, ofiarując się iść przed końmi ciągnącymi powozy i prowadzić je po właściwej drodze. Starożytna wieża…I. Duch Marleya — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 1 fragment
A wtem słońce stoczyło się wielką kulą aż na krawędź świata. — Piękny zachód! — rzekł król. — Piękny… piękny zachód! — zawołały wierne Krasnoludki. Naraz zaczęły dzwony bić… Daleko gdzieś, daleko, wysoko gdzieś, wysoko…Powrót Krasnoludków pod ziemię — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
lwy, poczuwszy się wzajem, nie ustawały teraz ryczeć i straszliwy koncert trwał w ciemnościach ciągle, albowiem gdy jeden zwierz milknął, poczynał drugi. Staś nie mógł wkrótce rozpoznać, skąd dochodzą ich głosy, gdyż…ROZDZIAŁ XXIV — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 3 fragmenty
Odgłos grzmotu, grzmotu nadzwyczaj oddalonego, mniej niż głos, trochę więcej niż wibracja, przeszedł powoli, a w odpowiedzi parowiec zadrżał, jak gdyby ten grzmot zagrzmiał głęboko w wodzie.Rozdział III — przejdź do fragmentu
Czy pan wie, jaka była moja pierwsza myśl, gdym ich słuchał? Doznałem ulgi, ucieszyłem się, dowiedziawszy się, że te krzyki… czy mówiłem panu, że słyszałem krzyki? Nie? Otóż słyszałem… krzyki o pomoc, straszne… okropne.…Rozdział XII — przejdź do fragmentu
Nagły, donośny grzmot zmusił mnie do podniesienia głowy. Dźwięk oddalał się, a przenikliwe, oślepiające światło padło na ziemię. Olśniewające błyski ukazywały się raz po raz, a grzmot potężniał znów z każdą sekundą, gdy…Rozdział XVI — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 2 fragmenty
Waszmość rękę miej szczęśliwą: / Daję Waści złoty róg. / / GOSPODARZ Złoty róg. / / WERNYHORA Możesz nim powołać chór. / / GOSPODARZ Bratni zbór. / / WERNYHORA Na jego rycerny głos / spotężni się Duch, / podejmie Los.…AKT II — przejdź do fragmentu
Ino nie zgub, bo róg złoty, / bo go zseła Jasny Bóg. / / JASIEK Wolę goreć w Piekle poty. / / GOSPODARZ Bez tego złotego dźwięku / wniwecz pójdzie cały ruch.AKT II — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.