- Literum
- Motywy
- Zabobony
Motyw: zabobony w literaturze
16 lektur szkolnych i 57 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Gall Anonim · 1 fragment
A więc, sługo Boży, w którego imię wznoszą się te modły, ziść śluby sług twoich błagalne! Za pacholę wyjednaj pacholę; za udane wyjednaj prawdziwe; niech otrzymają cieleśne w zamian za przynoszone w darze kruszcowe.Księga Pierwsza — przejdź do fragmentu
François Rabelais · 1 fragment
Od pierwszego wejrzenia Her Trippa, patrząc mu prosto w twarz, rzekł: — Ty masz metoposkopię i fizjognomię rogala. Powtarzam, rogala jawnego i osławionego w świecie. Następnie, oglądając ze wszystkich stron prawą rękę…Czynów i rzeczeń heroicznych bogobojnego Pantagruela, ułożona przez mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny i gwardiana Wysp Hierejskich — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
Głupota jest to przykra właściwość; nie móc wszelako jej ścierpieć, złościć się na nią i gryźć nią, jak mnie się zdarza, to znowuż inny rodzaj choroby, w niczym, co do uprzykrzenia, nie ustępujący głupocie; o to właśnie…Rozdział VIII. O sztuce rozmawiania — przejdź do fragmentu
Jan Chryzostom Pasek · 3 fragmenty
Okup przepadł, on też sam, że nigdzie nie miał oka wesołego, bo gdzie się obrócił, wszędzie płacz i przekleństwo słyszał od synów, mężów, braci, których na wojnie polskiej pogubił, wpadł w desperacyją i umarł. Otóż…Rok Pański 1657 — przejdź do fragmentu
Wchodząc tedy za granicę, kożdy według swojej intencyi swoje Bogu poślubił wota. Zaśpiewało wszystko wojsko polskim trybem O gloriosa Domina! konie zaś po wszystkich pułkach uczyniły okrutne pryskanie, prawie aż serca…Rok pański 1658 — przejdź do fragmentu
Po tych mowach poszedłem do tańca z nią, a przetańcowawszy, usiadłem też z nią zaraz obok. A już mi się przecie podobała była i że to z młodu bywała gładka, mnie się też i natenczas widziała młoda i nigdy bym nie rzekł…Rok pański 1667 — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 14 fragmentów
— Niech ich tam piorun zapali! Wolę mieć sprawę ze zbójem niż z charakternikiem — odpowiedział Biłous — bo że ten książę niesamowity, to niesamowity. Zawratyński to przecie z niedźwiedziem wpół się brał, a on mu szablę…Rozdział I — przejdź do fragmentu
Między Kurpiami, chociaż prawie nikt z nich nie widział dotąd Szwedów, chodziły najrozmaitsze wieści o najściu kraju. Mówiono, że przybył lud zza morza, mowy ludzkiej nie rozumiejący, nie wierzący w Chrystusa Pana…Rozdział IX — przejdź do fragmentu
— Ze Szwedami trudniej, bo rzadko który nie charakternik… Od Finów się sztuki zażywania czarnych nauczyli i każdy ma dwóch albo trzech diabłów do posługi, a są i tacy, którzy mają po siedmiu. Ci ich w czasie potyczki…Rozdział XIII — przejdź do fragmentu
Mark Twain · 6 fragmentów
— Słuchaj, Huck, a do czego ci potrzebny zdechły kot? — Do czego? Do usuwania brodawek. — Serio? Ja znam lepszy sposób. — Niemożliwe. A jaki to sposób? — Woda ze zgniłego drzewa. — Woda ze zgniłego drzewa? To do…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Nagle tuż po drugiej stronie muru, parę kroków od nich, jakiś pies zawył przeciągle i złowieszczo. Przywarli do siebie, śmiertelnie przerażeni. — Dla którego z nas wyje? — ledwo dosłyszalnie szepnął Huck. — Nie wiem.…Rozdział X — przejdź do fragmentu
Parę minut później, w czasie przesłuchania pod przysięgą, Joe z takim samym spokojem powtórzył swoje zeznania. I tym razem grom go nie zabił, co ostatecznie upewniło chłopców, że musiał zaprzedać duszę diabłu.…Rozdział XI — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 5 fragmentów
— Na Boga! a to co za małe monstra? — zakrzyknął nagle Zagłoba, ukazując kupę małych człowieczków z oliwkową cerą i czarnymi, wiszącymi po obu stronach głowy włosami. — To Lapończykowie, którzy do najdalej siedzących…Rozdział VIII — przejdź do fragmentu
— Kto chce miód wybrać — mówił — musi pszczoły odurzyć, a małoż to durzących dryjakwi ma medyk waszej książęcej mości? Dziś mu słowo rzec, jutro będzie po harapie. Lecz książę nie chciał chwytać się tego sposobu, a to z…Rozdział XV — przejdź do fragmentu
I mnie często do głowy przychodziło, że to mogą być czary. Od wczoraj pewien jestem. Utrafiłeś w moją myśl, dlategom cię spytał, zali naprawdę tak mniemasz? Ale które z nich może w komitywę z siłą nieczystą wchodzić?……Rozdział XVIII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 3 fragmenty
Oni tam mają bażanty w kurnikach, ale ich nie jedzą wychodząc z zasady, że każdy zjedzony bażant przybliża koniec potęgi rzymskiej.Rozdział drugi — przejdź do fragmentu
Oto w okolicy Praeneste wieśniacy znaleźli martwe wilcze szczenię o dwu głowach, w czasie zaś onegdajszej burzy piorun oberwał narożnik w świątyni Luny, co było rzeczą, ze względu na spóźnioną jesień, niesłychaną.…Rozdział drugi — przejdź do fragmentu
Poppea wyznaje jakoby religię Żydów i wierzy w złe duchy. Cezar jest przesądny… Jeśli rozpuścimy wieść, że Ligię porwały złe duchy, wieść znajdzie wiarę, zwłaszcza że, gdy nie odbił jej ani cezar, ani Aulus Plaucjusz…Rozdział dwunasty — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 3 fragmenty
— Obaczcie, waćpanowie, że to i ksiądz biskup Parczewski blady jak karta papieru! — rzekł Stanisław Skrzetuski. — Bo za kalwińskim stołem siedzi i snadnie coś nieczystego w potrawach połknąć może — wyjaśnił cichym…Rozdział XIII — przejdź do fragmentu
— Przedtem, nim inna mnie korona dojdzie, cierniową mi włożono. Kazałem ministrowi Adersowi w gwiazdy patrzyć… Zaraz erygował figurę i mówi, że złe są koniunktury, ale że to przejdzie. Tymczasem męki cierpię… W nocy coś…Rozdział XXI — przejdź do fragmentu
Tęsknota wzmagała się coraz bardziej. Czerwonej tasiemki za siebie nie rzucił, pierwszego ogniska wiadrem wody nie zalał, bo raz: czuł, że to na nic, po wtóre: nie chciał.Rozdział XXV — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 2 fragmenty
— Niech mi kuzyn przysunie sól — rzekła panna Izabela do Starskiego. — Służę… Ach, rozsypałem!… Pokłócimy się. — Już chyba nam ten wypadek nie grozi — odparła panna Izabela z komiczną powagą. — Czy zobowiązaliście się…VI. Pod jednym dachem — przejdź do fragmentu
— Z początku, wielmożny panie, jakeśmy się pobrali, tom ino wyglądał dzieci. Ale dziś to mnie strach bierze, ażebym zamiast mojego dziecka nie zobaczył gachowego. Bo przecie wiadomo, że jak wyżlica ma raz szczenięta z…XVI. Dusza w letargu — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 1 fragment
Już mu i urok odczyniała, trzy węgielki żarzące, trzy kruszyny chleba na wodę rzucając; już go i w hebdzie kąpała, które to ziele od złych oczu bardzo jest pomocne; już go i baźkami z kwietniowej palmy okadzała, i…Wyprawa Podziomka — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
„Licho wie — odpowiadał oponent. — Może właśnie ta kobieta najlepiej nadaje się do ciebie. Może naprawdę, jak mówi legenda, dusze wasze stanowiły kiedyś, przed wiekami, jedną całość?…” „Więc i ona powinna by mnie…XII. Wędrówki za cudzymi interesami — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 6 fragmentów
A kościół aż się zatrząsł od krzyków, płaczów i szlochań, bo trumnę już brali co najpierwsi gospodarze i zanieśli na wóz, w półkoszki wymoszczone słomą, zaś Jagustynka tajnie, bych księża nie spostrzegli, wraziła pod…I — przejdź do fragmentu
Naraz koń zarżał we stajni. Łapa ostro zaszczekał i rzucił się ku drzwiom. Józka, nie mogąc już wstrzymać, krzyknęła: — Ociec! Laboga, ociec! — i zapłakała strachliwie. Na to Jagustynka strzepnęła palcami trzy razy i…I — przejdź do fragmentu
Dopiero za młynem, gdy dwa boćki jęły kołować wysoko nad nimi, ozwała się matka, strzepując palcami: — Na psa urok! Dobra wróżba, będą się wama dzieci darzyć.VI — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 5 fragmentów
W chałupie też było niezwyczajnie, Hanka chodziła strapiona i zapłakana, bo Pietruś leżał w gorączce jakoby w ogniu, że musiała wołać Jagustynki, aby chłopca okadziła i przemierzyła, bo obsunąć się musiał.III — przejdź do fragmentu
Nie skończyli jeszcze, gdy ktosik zapukał do okna. — Nie puszczać i nie obzierać się, to złe, wciśnie się i na cały rok ostanie! — wykrzyknęła Dominikowa. Opuścili łyżki i słuchali strwożeni, pukanie znowu się ponowiło.…IV — przejdź do fragmentu
— Witek, zapal latarkę, do krów pójdziemy. W tę noc Narodzenia i każde bydlątko rozumie człowieczą mowę, i przemówić jest zdolne, że to między niemi Pan się narodził. Kto ino bezgrzeszny zagadnie — ludzkim głosem…IV — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 4 fragmenty
— Nie darmo powiedają, że Jambroż, choć przy kościele służy, a gotów się by i z grzychem pokumać, bych jeno sobie pofolgować i użyć! — rzekła wyniośle Dominikowa, obrzucając go srogimi oczyma. — Przeciwić się dobremu i…III — przejdź do fragmentu
Ale nim próg przestąpili, Dominikowa odebrała dziecko i przeżegnawszy się, jęła z nim — wedle — starego obyczaju, obchodzić cały dom, na węgłach jeno przystając i przy każdym z osobna mówiąc: — Na wschodzie: tu wieje……VI — przejdź do fragmentu
— Pieskie nasienie, pogany zatracone! — mruknęła stara i przysunąwszy się, rozpowiadała, jak to Cygany dzieci kradną po wsiach. — I żeby czarne były, to je kąpią we wywarze z olszyny, że i rodzona matka potem nie…VI — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
a gdy i Jaguś próg przestąpiła, kumy ciskały za nią nitki wyprute i paździerze, by zły nie miał przystępu i wiodło się jej wszystkoXII — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.