34 lektury szkolne i 93 oznaczone fragmenty. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Homer · 1 fragment
Gdy się na miejscu straży wszyscy zgromadzili, / Widzą, jak pilnie czuwa. Błyszczą się od miedzi, / Każdy rycerz na swoim stanowisku siedzi. / A jako psy, co wiernie ludziom towarzyszą, / Czujnie pilnują owiec, i skoro…Księga X — przejdź do fragmentu
Platon · 1 fragment
To także — mówię — u psów zobaczysz. To nawet podziwu godne u tego zwierzęcia. — Co takiego? — Jak zobaczy kogoś nieznajomego, to się złości. Choć niczego złego przedtem nie doznał. A jak znajomego, to się ucieszy i…Księga druga — przejdź do fragmentu
Homer · 1 fragment
Kiedy taki rozhowor wiódł Odys z pastuchem, / Pies leżący tam blisko łeb podniósł, strzygł uchem. / Był to Argos, którego sam Odys wychował, / Lecz nie użył, gdyż wcześniej on był pożeglował / Pod Troję. Potem chłopcy…Pieśń siedemnasta — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
To prawda, / Na liście mężów stoicie wpisani, / Jak kundle, charty, ogary i pudle, / Wyżły, brytany, szpice, bonończyki, / Wszystko to spólne psa nosi nazwisko; / Lecz gdy wartości przyjdzie regestr pisać, / Mówimy…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
I nie są też zwierzęta niezdolne przyjąć naukę na nasz sposób. Szpaki, kruki, sroki, papugi, możemy nauczyć mówić. Łatwość, z jaką głos ich uczynimy tak gibkim i podatnym, iż da się ukształtować i nagiąć do pewnej…Rozdział XII. Apologia Rajmunda Sebond — przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Niech się nikt z powierzchownej ozdoby nie sroży. / Brytan z srebrno-złocistej pysznił się obroży. / Zazdrościli koledzy w wieczór; patrzą rano, / Aż brytana za srebrną obroż uwiązano. / «Pyszńże się teraz, bracie!»…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Pies szczekał na złodzieja, całą noc się trudził; / Obili go nazajutrz, że pana obudził, / Spał smaczno drugiej nocy, złodzieja nie czekał; / Ten dom skradł; psa obili za to, że nie szczekał.przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Chart widząc kotkę, że mysz jadła na śniadanie, / Wymawiał jej tak podły gust i polowanie. / Rzekła kotka, wymówką wcale nie zmieszana: / «Wolę ja mysz dla siebie niż sarnę dla pana» .przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
«Dlaczego ty śpisz w izbie, ja marznę na mrozie?» — / Mówił mopsu tłustemu kurta na powrozie. / «Dlaczego? Ja ci zaraz ten sekret wyjawię — / Odpowiedział mops kurcie — ty służysz, ja bawię».przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Uciekł wyżeł od strzelca, błąkał się dni kilka, / Na koniec znalazł pana i przystał do wilka. / Gonił sarny, zające, do kaczek się skradał; / Ale co tylko zdobył — wszystko to pan zjadał. / «Zła to służba — rzekł zatem…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Póki gonił zające, póki kaczki znosił, / Kasztan, co chciał, u pana swojego wyprosił. / Zstarzał się; aż z owego pańskiego pieścidła / Psisko stare, niezdatne, oddano do bydła. / Widząc, że pies, nieborak, oblizuje…przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 9 fragmentów
Trzymano wprawdzie chartów: bo z łowów wracając, / Trafia się, że spod konia mknie się biedak zając: / Puszczano wtenczas za nim dla zabawki smycze / I na konikach małe goniły panicze / Przed oczyma rodziców, którzy te…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
«Jak mamę kocham — rzekła — Hrabia się nie myli. / Znam ja dobrze Rosyją. Państwo nie wierzyli, / Gdy im nieraz mówiłam, jak tam z wielu względów / Godna pochwały czujność i srogość urzędów. / Byłam ja w Petersburku…Księga druga — przejdź do fragmentu
wziąć co żywo / Dwie pjawki, które w całej okolicy słyną, / Pies zowie się Sprawnikiem, a suka Strapczyną; / Zakneblować im pyski, zawiązać je w miechu, / I przystawić je tutaj konno dla pośpiechuKsięga trzecia — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 3 fragmenty
DIABŁY zstępują widomie / Teraz duszę ze zmysłów wydrzem, jak z okucia / Psa złego; lecz nie całkiem, nałożym kaganiec, / Na wpół zostawim w ciele, by nie tracił czucia; / Drugą połowę wleczmy aż na świata kraniec…AKT I — przejdź do fragmentu
Cesarz ma u nas liczne psiarnie, / Cóż, że ten zdechnie pies.AKT I — przejdź do fragmentu
Wtem spod nóg jego wytryska / Dziesięć długich, czarnych pysków; / Wyskakują czarne psiska, / Od nóg lubej go porwały / I targają na kawały, / Członki krwawym pyskiem trzęsą, / Po polu roznoszą mięso. / Psy zniknęły.AKT I — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 2 fragmenty
FAUST Czy nie widzisz tam w polach tego psa czarnego? / / WAGNER Owszem, dawnom go zoczył — no, ale cóż z tego? / / FAUST Czy ciebie niepokoi ta postać nieznana? / / WAGNER Zdaje się, że to pudel — zgubił swego pana / i…POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu
Ucisz się, piesku! nie skacz po pokoju! / progu nie wąchaj — leżeć! cóż za licho! / tam się za piecem ułóż, śpij w spokoju, / masz tu poduszkę — a teraz sza! cicho! / Gdyśmy się dzisiaj spotkali nad rzeką, / skokami…POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Żółw, z którego to zgrzebło utoczył mi tokarz / Prędzej chodził… / / SZATAN To zgrzebło, pokaż mi je — pokaż!… / Łzy mi płyną… poznaję Twardowskiego grzebień, / On mię zgrzebłem tym czesał, gdy w psa wlazłszy skórę / U…PRZYGOTOWANIE — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Jak pies zachrzypłaś od krzyku.AKT III — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 12 fragmentów
Nagle jednak rozległo się głębokie, basowe szczekanie psa, które zdziwiło Stasia i Nel, zdawało się bowiem wychodzić z namiotu, którego nie zwiedzili, przeznaczonego na skład siodeł, narzędzi i rozmaitych podróżnych…ROZDZIAŁ IV — przejdź do fragmentu
Młody Sudańczyk zniknął za namiotem kuchennym i po chwili ukazał się znów prowadząc olbrzymie zwierzę za obrożę. A Nel aż się cofnęła. — Oj! — zawołała chwytając ojca za rękę. Staś natomiast wpadł w zapał: — Ależ to…ROZDZIAŁ IV — przejdź do fragmentu
To rzekłszy skłonili się i odeszli. Przeprowadzało ich głuche, podobne do dalekiego grzmotu warczenie Saby, któremu dwaj Sudańczycy nie podobali się widocznie.ROZDZIAŁ IV — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 9 fragmentów
W tym samym czasie zeskakiwał z kanapki jego stary pudel Ir z wybitym okiem i mocno otrząsnąwszy się, zapewne z resztek snu, skrobał do drzwi, za którymi rozlegało się pracowite dmuchanie w samowar. Pan Rzecki, wciąż…II. Rządy starego subiekta — przejdź do fragmentu
Tak mruczał i chodził po sklepie przygarbiony, z rękoma w kieszeniach, a za nim jego pudel. Pan od czasu do czasu zatrzymywał się i oglądał jakiś przedmiot, pies przysiadał na podłodze i skrobał tylną nogą gęste kudły…II. Rządy starego subiekta — przejdź do fragmentu
Czarowne te dźwięki budzą śpiącego na kanapie pudla, który poczyna przypatrywać się jedynym okiem swemu panu. Dźwięki te robią więcej, gdyż wywołują na podwórzu jakiś ogromny cień, który staje w zakratowanym oknie i…IV. Powrót — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 4 fragmenty
— Dzięki ci panie! Jesteś miłosierny i wielki. — Psie — rzekł Winicjusz — wiedz, żem ci przebaczył dla tego Chrystusa, któremu i sam życie zawdzięczam. — Będę służył, panie, Jemu i tobie. — Milcz i słuchaj. Wstań!…Rozdział trzydziesty drugi — przejdź do fragmentu
Tętent kopyt o płyty kamienne budził tu i ówdzie psy, które szczekaniem przeprowadzały dziwne zjawisko, potem zaś, zaniepokojone jego nagłością, poczynały wyć podnosząc paszcze do księżyca.Rozdział czterdziesty drugi — przejdź do fragmentu
— A jak będzie z chrześcijanami? — pytał Festus z Ligurii. — Czy nie chciałbyś zostać psem i kąsać ich?Rozdział pięćdziesiąty szósty — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 4 fragmenty
Przede wszystkim niedaleko kuchni zobaczył budę, a przed nią na łańcuchu psa, który spostrzegłszy obcego począł tak szczekać, wyć i rzucać się, jakby dostał wścieklizny. Widząc, że mimo to pies ma wesołe oczy i kręci…V. Wiejskie rozrywki — przejdź do fragmentu
„Jeżeli ona nie jest aniołem, to ja jestem psem!…” — pomyślał Wokulski.VI. Pod jednym dachem — przejdź do fragmentu
— Och! Niezaproszenie kosztowałoby piętnaście procent rocznie od kapitału, który książę ma w spółce. Zaprosi go, zaprosi, gdyż, dzięki Bogu, Wokulski jest jeszcze rzeczywistą siłą. Ale pierwej, znając jego słabość dla…X. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
— Poselstwo — rzekł Zagłoba. — Widziałem, jak do Birżów, złodzieje, przyjechali z taką samą fantazją, i wiadomo, co z tego wypadło. — Zamość nie Birże, a ja nie wojewoda wileński! — odparł pan starosta. Tymczasem tamci…Rozdział III — przejdź do fragmentu
— Elektor chytry człek — rzekł Jan Skrzetuski — i niech tylko ujrzy, że z Carolusem źle, wnet będzie wszystkie obietnice i przysięgi relaksował. — A ja wam mówię, że nie — rzekł Zagłoba. — Nikt nie jest na nas bardziej…Rozdział VII — przejdź do fragmentu
Charles Dickens · 1 fragment
Żebracy nie prosili go o jałmużnę, dzieci nie pytały o godzinę, żadna kobieta, ani też żaden mężczyzna nigdy nie pytał Scrooge'a o drogę. Nawet psy ślepców zdawały się znać go i gdy widziały go nadchodzącego, wciągały…I. Duch Marleya — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 1 fragment
Pies tu nawet nie zaszczekał, iż go czym żywić nie było, a i pilnować takoż nie miał czego.Dobre czasy — przejdź do fragmentu
Mark Twain · 1 fragment
Nagle tuż po drugiej stronie muru, parę kroków od nich, jakiś pies zawył przeciągle i złowieszczo. Przywarli do siebie, śmiertelnie przerażeni. — Dla którego z nas wyje? — ledwo dosłyszalnie szepnął Huck. — Nie wiem.…Rozdział X — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
— Nad Tatarami chan, nie król stanowi! — odrzekł Akbah-Ułan. — Akbahu-Ułanie — powtórzył z naciskiem pan Andrzej — chan darował cię królowi, jakoby mu psa albo sokoła darował, dlatego nie uwłaczaj mu, aby cię zaś jako…Rozdział XXXIII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Despota zaraz na początku zawodu zdrajcy poczuł, że nieraz przyjdzie mu ulegać despotyzmowi ludzi i okoliczności, że będzie zależnym od własnych stronników, daleko mniejszego znaczenia, że ten Kmicic, którego chciał…Rozdział XVI — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 12 fragmentów
Dziadowski pies się kręcił i skamlał zdziebko do jadła. — Cichoj, Burek, gospodarze ano jedzą… i ty dostaniesz, nie bój się… — uspokajał go dziad i wciągał nozdrzami smakowitą woń, a przygrzewał ręce przy ogniu.II — przejdź do fragmentu
Kuba przesuwał w palcach koronkę i modlił się długo, a biegał oczami po podwórzu, po oknach chałupy, po sadzie omroczonym jeszcze na dole, po jabłonkach, obwieszonych jabłkami niby pięście; rzucił czymściś do budy, co…III — przejdź do fragmentu
Co było radzić? Miała ona nas — tośwa my ją zjadły, a i to niecałą, bo na wsi się zwiedziały, a Dominikowa poskarżyła, że to jej, przyszła ze sołtysem i zabrała wszyćko… — Wszystko?… a cały zad to gdzie?… — syknęła…III — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 5 fragmentów
Jakoś wnet po świętej Barbarze, patronce dobrej śmierci, o cichym, omdlałym zaraniu, spadły pierwsze krótkie, trzepotliwe wiatry; obleciały ziemię ze skowytem jako te psy węszące tropu, gryzły zagony, warczały w krzach…I — przejdź do fragmentu
Pomiarkował się wnet Mateusz, że młynarz nie ustąpi i nie da się nastraszyć, to nie nastawał więcej, schował złość do Antka głęboko za pazuchę, że go tam żywym ogniem piekła, ale dla ludzi zrobił się jakby miększym i…III — przejdź do fragmentu
Dopatrzył raz pod brogiem jakieś wydeptane, na wpół zawiane ślady, dopatrzył później i przy przełazie i jeszcze lepiej się utwierdził w pewności, że to Antek podchodzi nocami i wypatruje jeno sposobności podpalenia; co…VIII — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 3 fragmenty
Zszedł po drabinie, a pies, towarzyszący mu zawsze i w dzień, i w nocy, szedł za nim, z nosem wysuniętym naprzód. Słyszałem stukot obcasów kapitana, gdy nagle się zatrzymał, mówiąc do psa: „wracaj Rover. Na pomost…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Tak, panie! Wolałem to, niż słyszeć złe słowo o kapitanie Brierly. Zostawił mi te szklanki — oto są — i pragnął, bym się zaopiekował psem. Oto jest. — No, Rover, biedny piesku! Gdzie kapitan? Pies spojrzał na nas…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Przedmiotem drugiej sprawy był napad i pobicie jakiegoś lichwiarza, zdaje mi się; pozwany, poważnie wyglądający wieśniak z prostą, białą brodą — siedział na macie zaraz za drzwiami, z synami, córkami, zięciami, ich…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 3 fragmenty
Naraz pies jakiś zaczął szczekać i na ludzi rzucać się zajadle, a kiej go odegnali, w progu usiadł i przeraźliwie zawył. — Wściekł się czy co? Czyj to? — pytał ksiądz, chroniąc się ździebko za baby. — Dyć to Kruczek…IV — przejdź do fragmentu
Nikomu do głowy nie przyszło myśleć, kaj się psy podziały — zwyczajna przeciech rzecz. Dopiero po jakimś czasie Józka posłyszała gdziesik w podwórzu jakby głuche skamlenie, a nic tam nie nalazłszy, pobiegła w sad…V — przejdź do fragmentu
Zmartwiał naraz. Wszystko przycichło i stanęło w miejscu. Błyskawica otworzyła mu oczy z pomroki śmiertelnej, niebo się rozwarło przed nim, a tam w jasnościach oślepiających Bóg Ociec, siedzący na tronie ze snopów…XI — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 2 fragmenty
Przypomniał sobie, przypomniał… Szafa ojcowska, książki… Tak samo stały książki i snuły się wstęgą złoconą tytuły. Przypomniał sobie rozkład i urządzenie swego rodzinnego domu. Westchnął sam przed sobą nad swoją dolą.…Część druga — Nawłoć — przejdź do fragmentu
— „Nie wierz mężczyźnie jako psu, gdyż czy to cywilny, czyli wojskowy, zawsze to pies łańcuchowy”… Ja zaś jestem podwójny pies, bo to już cywilny a jeszcze wojskowy.Część druga — Nawłoć — przejdź do fragmentu
Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy) · 2 fragmenty
Rodzice są czymś też — to nie inkubator — a więc i przodkowie dalsi są czymś też, u diabła! Tylko nie trzeba doprowadzać tego do absurdu jako te arystokraty i te demi-arystony. Tu jest istota rzeczy: w tej jednej rzeczy…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
O, Boże! Skomlę jak pies na łańcuchu, gdy widzi, węszy — to najważniejsze — przelatujące koło siebie tak zwane słusznie psie wesele wolnych, szczęśliwych piesków, tak skomli faktycznie Suka na przedzie — psi panowie za…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Hugh Lofting · 2 fragmenty
— Świetnie! — orzekł Dżip. — Właściwie już go mamy. To banał: jakby zabierać kociakowi mleko. Powiedz chłopcu, że znajdę jego wuja w mniej niż tydzień. Chodźmy na pokład i sprawdźmy, w którą stronę wieje wiatr. — Ale…Rozdział szesnasty. Tu-Tu nadstawia ucha – Ostatni rozdział. Nareszcie w domu — przejdź do fragmentu
Nareszcie Dżip szczeknął głośno i usiadł. Kiedy podbiegł do niego Doktor, okazało się, że pies patrzy w głąb wielkiej, głębokiej dziury, znajdującej się na samym środku skalistej wysepki. — Wuj chłopca jest tam, w dole…Rozdział szesnasty. Tu-Tu nadstawia ucha – Ostatni rozdział. Nareszcie w domu — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
Wychodzimy drogą prowadzącą przez Harmenze. Wysokie kasztany szumią, cień jest jeszcze zieleńszy, ale jakby suchszy. Jak wyschłe liście. Jest to cień południa. Po wyjściu na drogę trzeba koniecznie przejść obok…I – IV — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.