- Literum
- Motywy
- Strach
Motyw: strach w literaturze
47 lektur szkolnych i 169 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Homer · 4 fragmenty
— «Na łup nieprzyjacielskiej wystawiony strzały, / Motłochu podły, czemu stoisz odurzały? / Skąd ta niemęska bojaźń? Skąd to pomieszanie? / Za co, jak długim biegiem zmordowane łanie, / Ledwie się mdłą na ziemi…Księga IV — przejdź do fragmentu
na Greków padła / Zimnego strachu siostra, Ucieczka wybladła: / Ranne bólem, najstarsze umysły się chwieją. / Jak gdy nagle z Zefirem Boreasz zawieją / Burząc ocean od ryb mnogich zamieszkany, / Na bałwanach się czarne…Księga IX — przejdź do fragmentu
Sam Atryd, co powszechny trzymał rząd nad Greki, / Tysiączne ważąc myśli, nie zamknął powieki… / Gdy na obóz trojański rzuci oczy drżące, / Trwożą go zapalonych płomieni tysiące, / Przeraża głos piszczałek i mężów…Księga X — przejdź do fragmentu
Platon · 4 fragmenty
Bo musisz wiedzieć, Sokratesie, że jak człowieka zaczynają nachodzić myśli o śmierci, wtedy się w serce zaczyna wkradać obawa i troska o rzeczy, o które się człowiek przedtem nie troszczył i nie obawiał. Z jednej strony…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Taki, co by w Hades wierzył i w to, że tam jest strasznie, czy myślisz, że się nie będzie bał śmierci i na polu bitwy wybierze raczej śmierć niż klęskę lub niewolę? — Nigdy.Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Te i wszystkie podobne miejsca będziemy skreślali i poprosimy Homera i innych poetów, żeby się na nas o to nie gniewali, bo to nie dlatego, żeby one nie były poetyczne i niemiłe szerokim kołom do słuchania, ale im…Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Sofokles · 2 fragmenty
Ale nie zdradzaj twej myśli nikomu, / Kryj twe zamiary, ja też je zataję. / / ANTYGONA O nie! Mów głośno, bo ciężkie ty kaźnie / Ściągnąć byś mogła milczeniem na siebie.przejdź do fragmentu
I ci tu wszyscy rzecz by pochwalili, / Gdyby im trwoga nie zawarła mowy. / Ale tyranów los ze wszech miar błogi, / Wolno im czynić, co zechcą, i mówić.przejdź do fragmentu
Homer · 2 fragmenty
Na to Odys rzekł do niej: „O, biada mi! biada! / We własnym moim domu czyha na mnie zdrada! / Jak Atryd Agamemnon padłbym tam zabity! / Dzięki tobie wiem wszystko, i zamach odkryty. / Teraz radź: jaką gachom mam…Pieśń trzynasta — przejdź do fragmentu
Tymczasem Atenea wionęła pod stropem / Egidą ludobójczą i jakby ukropem / Zwarzyła serca gachów. Popłoch na nich pada, / Uciekają po izbie rzkomo wołów stada, / Kiedy na nich rój bąków siądzie nielitosny, / I tnie…Pieśń dwudziesta druga — przejdź do fragmentu
Wergiliusz · 1 fragment
Ewander idącego w bój uściska syna / Nienasycon i ze łzą tak mówić zaczyna: / «O, niechby mi Juppiter miniony wiek młody / Wrócił, gdym u Prenesty bram szyki w zawody / Rwał, stosy tarcz podpalał i nieustraszenie…Księga VIII — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 6 fragmentów
«Wstąpmy w świat ciemny», przewodnik mój blady / Rzekł do mnie: «Wstąpmy, ja pierwszy, ty drugi». / A ja spostrzegłszy jego twarz zmienioną, / Mówiłem: «Mistrzu! Głowo do porady, / Pocieszycielu, ty, moja obrono, / Gdy…Pieśń I – Pieśń V — przejdź do fragmentu
Czy ode mnie Faeton, nie uwierzę, / Czuł większą trwogę, gdy rydwan zdruzgotał / I lejc upuścił pod sferą słoneczną, / Tor swój nieszczęsny znacząc drogą mleczną, / Lub Ikar widząc topniejące pierze, / Gdy ojciec…Pieśń XVI – Pieśń XX — przejdź do fragmentu
Jak z jednej myśli myśl druga wynika, / Strach pierwszy drugą przeraził mię trwogą; / Myślałem sobie, ci diabli, zwiedzeni / Z przyczyny naszej i okaleczeni / Wzajem ranami i smolnym gorącem, / Gdy ze złą chęcią ich…Pieśń XXI – Pieśń XXV — przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 2 fragmenty
Mistrz przemówił wielmi skromnie: / Lęknąłem się, eż nic po mnie. / Ta mi rzecz barzo niemiła, / Iżeś mię tako postraszyła; / By była co przykrego przemowiła, / Zerwałaby się we mnie każda żyła; / Nagle by mię umorzyła…przejdź do fragmentu
Mogł li bych się skryć przed tobą, / Gdybych się w ziemi chował / Albo twardo zamurował? / Zali bych uszedł twej mocy, / Gdybych strzegł we dnie i w nocy? / Temu bych uczynił wrożą / I postawił dobrą strożą. / Mors…przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 1 fragment
«Ojcze, widzę z trwogą, / Jak czas rumaka już bodzie ostrogą, / Pod jeźdźcem rumak wyciąga się dzielny, / Ku mnie jak wicher pędzi wiatronogi, / Aby mi cios swój dać uczuć boleśniej; / Przeto w przezorność uzbroić się…Pieśń XVI – Pieśń XX — przejdź do fragmentu
François Rabelais · 4 fragmenty
— Chodźże tu, ścierwo diabelskie — rzekł brat Jan — chodź nam tu pomagać, do trzystu legionów diabłów, chodźże: ruszysz się stamtąd? — Nie klnijmy — rzekł Panurg — mój ojcze, mój przyjacielu, nie klnijmy teraz. Jutro…Bohaterskich czynów i rzeczeń szlachetnego Pantagruela ułożona przez Mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny — przejdź do fragmentu
Zmykajmy. Ratujmy się. Nie mówię tego ze strachu, bowiem nie boję się niczego prócz niebezpieczeństwa. Zawsze to mówię.Bohaterskich czynów i rzeczeń szlachetnego Pantagruela ułożona przez Mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny — przejdź do fragmentu
Brat Jan, zbliżywszy się, uczuł jakowyś zapach, cale odmienny niż woń armatniego prochu. Zaczem wyciągnął Panurga na środek i spostrzegł, że koszulę miał całkiem ofajdaną i świeżo ubabraną łajnem. Jako iż siła kurczliwa…Bohaterskich czynów i rzeczeń szlachetnego Pantagruela ułożona przez Mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 3 fragmenty
niechaj jednak te niewieście trwogi / Nie przyczyniająć cierpień, o mężu mój drogi. / Obawy u płci naszej z miłości się rodzą / Jak ta lub nie istnieją, lub miarę przechodzą.AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Chora ma dusza każdą rzecz powszednią / Złowrogich następstw sądzi przepowiednią, / Jak głupio w trwodze występek przesadza, / Że drżąc przed zdradą sam się prawie zdradza.AKT CZWARTY — przejdź do fragmentu
To dzieciństwo; jakiś rodzaj przeczucia, które by mogło zastraszyć kobietę.AKT PIĄTY — przejdź do fragmentu
Piotr Skarga · 2 fragmenty
A gdzie prawa ludzie do bojaźni Bożej wiodą, tam jest naszczęśliwsza Rzeczpospolita, gdy nie tak srogością praw ludzkich, jako bojaźnią nawyższej na niebie mocy, lud się do posłuszeństwa i inych cnót przywodzi. Nigdy…Kazanie siódme. O prawach niesprawiedliwych abo o piątej chorobie Rzeczypospolitej — przejdź do fragmentu
Gdy greckie państwa upaść a Carogród wziąć Turcy mieli, Mikołaj papież przed trzemi laty państwa upadek ich opowiedział, gromiąc złości i odszczepieństwo ich, a oną im siekierą i wycięcim drzewa niepożytecznego na…Kazanie ósme. O szóstej chorobie Rzeczypospolitej, która jest dla grzechów jawnych i niekarności ich — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 2 fragmenty
Tych, którym się oberwało porządnie w potyczce wojennej, można, choć rannych i okrwawionych, powieść na drugi dzień do ataku; ale tych, których obleciał tęgi strach przed nieprzyjacielem, nie zniewolisz, aby mu bodaj w…Rozdział XVII. O strachu — przejdź do fragmentu
Wystarczy jeno nazwać śmierć, aby tych ludzi przerazić; większość odżegnuje się jakoby na imię diabła. A ponieważ wspomina się o niej w testamencie, nie spodziewajcie się, aby przyłożyli doń rękę, póki lekarz nie ogłosi…Rozdział XIX. Jako filozofować znaczy uczyć się umierać — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
Dlaczego ucho nadstawiam pokusom, / Na których straszny obraz włos się jeży, / Mężne me serce w mych się tłucze piersiach / Z siłą naturze ludzkiej niezwyczajną? / Strach mniej jest straszny, mniej ma w sobie grozy / W…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Molière (Molier) · 3 fragmenty
Ach, cóż to za straszny kłopot mieć w domu tak znaczną sumę; szczęśliwy, kto ma cały majątek w bezpiecznej lokacie, a zachowa sobie tylko to, co potrzebne na codzienne wydatki! To niemała rzecz znaleźć w domu bezpieczną…AKT I — przejdź do fragmentu
nie wiem, czy dobrze uczyniłem, zakopując w ogrodzie dziesięć tysięcy talarów, które mi wczoraj oddano. Dziesięć tysięcy talarów w złocie, to suma dosyć… Na stronie, spostrzegając Kleanta i Elizę O nieba! Sam się…AKT I — przejdź do fragmentu
Mój Boże, wszakże ty, ojcze, nie masz chyba przyczyn do narzekania: wszystkim wiadomo, że posiadasz ładny majątek. / HARPAGON Ja, ładny majątek! Ci, co tak mówią, łżą bezczelnie. Nic fałszywszego pod słońcem; to tylko…AKT I — przejdź do fragmentu
Mikołaj Sęp Szarzyński · 1 fragment
I nie miłować ciężko, i miłować / Nędzna pociecha, gdy żądzą zwiedzione / Myśli cukrują nazbyt rzeczy one, / Które i mienić, i muszą się psować. / Komu tak będzie dostatkiem smakować / Złoto, sceptr, sława, rozkosz i…przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 10 fragmentów
ALINA O! nie zbliżaj się do mnie z takiemi / Oczyma… Nie wiem… ja się ciebie boję. / / BALLADYNA zbliża się i bierze ją za rękę / I ja się boję…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Piekło! / Mieszam się — bladnę… Ja się kiedyś zdradzę / Przed matką, mężem… Wszystko się urzekło / Na moją zgubę. Ludzie jako szpaki / Uczone mowy, przez okropną władzę / Sprawiedliwości, nie myśląc o mowie, / Tak…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Ale jeśli uwierzył — jeśli przechodniowi / Zbłąkanemu opowie straszną zbrodnię pani, / Nim wymówi nazwisko, zlęknie się jak prostak / Zemsty możnego pana. — A może — jeżeli / Dobre ma serce starzec; na końcu języka…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 7 fragmentów
ŻEGOTA Od dawna słyszałem / O jakimś w Wilnie śledztwie; dom mój blisko drogi. / Widać było kibitki latające czwałem / I co noc nas przerażał poczty dźwięk złowrogi. / Nieraz gdyśmy wieczorem do stołu zasiedli / I ktoś…AKT I — przejdź do fragmentu
JAN SOBOLEWSKI Tymczasem zajeżdżały inne rzędem długim / Kibitki; — ich wsadzano jednego po drugim. / Rzuciłem wzrok po ludu ściśnionego kupie, / Po wojsku, — wszystkie twarze pobladły jak trupie; / A w takim tłumie…AKT I — przejdź do fragmentu
A jak padli na ziemię, widziałem w ich ciele / Strach, co za życia wstydem i pychą więziony, / Wyszedł z trupa jak owad i pełzał wokoło: / Gorszy strach niż ten, który tchórza w bitwie nęka. / Taki strach, że dość…AKT I — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 3 fragmenty
Słychać szmer w tłumie… podnoszą sztylety… wstają z ław / PREZES zrzuca płaszcz z głowy… Wstaje i robi znak umywania rąk, potem mówi z wolna i poważnie / Róbcie, jak chcecie… Lecz ja ręce z krwi umywam. / / PODCHORĄŻY…AKT TRZECI. SPISEK KORONACYJNY — przejdź do fragmentu
Sala tak nazwana koncertowa w zamku królewskim, oświecona lampą — wkoło kolumny z marmuru, ściany zamalowane arabeskami — widać przez drzwi otwarte na przestrzał ciąg długich ciemnych pokojów, w końcu błyska słabe…AKT TRZECI. SPISEK KORONACYJNY — przejdź do fragmentu
Słyszałem jakiś stuk i czułem we snów burzy, / Jakby mię ktoś za gardło cisnął szarfą. / Czułem, co niegdyś ojciec mój, lecz czułem dłużej. / Czyż zawsze sen ma być sumnienia harfą, / Po której grają wichry strachu?……AKT TRZECI. SPISEK KORONACYJNY — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 3 fragmenty
Trudno dojrzeć szaraka, zwłaszcza śród kamieni. / Pokazał mu pan Sędzia; siedział biedny zając, / Płaszcząc się pod kamieniem, uszy nadstawiając, / Okiem czerwonym spotkał myśliwców wejrzenie / I jakby urzeczony, czując…Księga druga — przejdź do fragmentu
Słychać, że tam w stolicy między zwierzętami / Dobre są obyczaje, bo rządzą się sami; / Jeszcze cywilizacją ludzką nie popsuci, / Nie znają praw własności, która świat nasz kłóci, / Nie znają pojedynków ni wojennej…Księga czwarta — przejdź do fragmentu
Bydło, zwykle do domu powracać leniwe, / Teraz zbiega się tłumnie, pasterzy nie czeka / I opuszczając strawę do domu ucieka. / Buhaj racicą ziemię kopie, orze rogiem, / I całą trzodę straszy ryczeniem złowrogiem…Księga dziesiąta — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 2 fragmenty
Ona tam teraz przed wiszącym starcem / Do okrucieństwa zaprawia twe dzieci, / Ojca mojego im nazywa królem, / A to maleństwo za matką świegoce: / «Król, król» i w mego ojca oczy puste / Niegodziwymi rzuca kamyczkami.…AKT II — przejdź do fragmentu
Jak słowik, gdy się na węża zapatrzy, / Skrzydełek tylko lekkiem trzepotaniem / Okazywała strach?AKT III — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 1 fragment
Zagramy w liczby! — powiedziała Lota. — Proszę uważać! Będę obchodzić wszystkich od prawej strony ku lewej, a państwo musicie „wymieniać tę liczbę, która na każdego przypadnie. Tak będzie szło w kółko, aż do tysiąca…4 maja 1771 – 16 czerwca — przejdź do fragmentu
George Gordon Byron · 1 fragment
Widzę kapłanie, że tobie obrzydłem, / Drżysz i odwracasz oczy pełne trwogi; / I tegom dożył! żem stał się straszydłem, / Jestem dla ludzi jako ptak złowrogi.Giaur — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Słuchają pilnie i każdy mu wierzy, / W błędach człowieka widzą sądy Boga: / Bo kogóż z ludzi nie przekona — trwoga?Wojna – Pożegnanie — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
Nie jestem jednak zmienny, więc gdy raz zdecydowałem się wejść pomiędzy ludzi jako istota im równa, nie chciałem zrzekać się tego zamiaru. Widziałem i wiedziałem teraz wszystko, co się dzieje na świecie, więc mogłem z…przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 21 fragmentów
Czasy były niepewne i straszne. Posłańcy tego rodzaju byli zarazem najczęściej zwiastunami śmierci. Toteż z chwilą, w której centurion uderzył młotkiem we drzwi Aulusa, i gdy nadzorca atrium dał znać, iż w sieni…Rozdział czwarty — przejdź do fragmentu
Dnia tego i Ligia miała wziąć udział w podobnej uczcie. Strach, niepewność i oburzenie, niedziwne po nagłym przejściu, walczyły w niej z chęcią oporu. Bała się cezara, bała się ludzi, bała się pałacu, którego gwar…Rozdział siódmy — przejdź do fragmentu
I czy dasz wiarę, że się bał? Bał się naprawdę! Brał moją rękę i przykładał ją sobie do serca, które biło rzeczywiście przyśpieszonym tętnem. Oddech miał krótki, a w chwili gdy trzeba było wychodzić, pobladł jak…Rozdział osiemnasty — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 4 fragmenty
Lecz Nel dowiedziawszy się, że nie zobaczy tatusia i że uciekają gdzieś daleko na pustynię, zaczęła drżeć ze strachu i płakać, tuląc się jednocześnie do Stasia i wypytując wśród łkań, dlaczego ich porwali i dokąd ich…ROZDZIAŁ VII — przejdź do fragmentu
Przez pierwszych kilka kroków był jakby odurzony i widział tylko siebie i Nel z szyjami poderżniętymi nożem Gebhra. Ale wnet bliższe i straszniejsze niebezpieczeństwo kazało mu zapomnieć o wszystkim innym. Miał przed…ROZDZIAŁ XXI — przejdź do fragmentu
Mówił to żartobliwie, ale w duszy się bał, gdyż przy mocnym świetle dziennym Nel miała twarz po prostu chorą, i po raz pierwszy zrozumiał jasno, że jeśli tak dalej pójdzie, to biedne dziecko nie tylko może, ale i musi…ROZDZIAŁ XXV — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 3 fragmenty
I skoczy pędem do izby, a Podziomek tymczasem hyc z boćka na samo dno gniazda. Zagrzebał się w słomę, skulił, siedzi, a wygląda szparką z boku, co to będzie dalej. Jakoż nie czekając, leci baba z ożogiem. Spojrzy na…Wyprawa Podziomka — przejdź do fragmentu
Struchlało serce w sierocie i już się porywała nazad biec, nie mogąc znieść tej ogromnej jasności, jaka z komnaty biła, kiedy Podziomek, który nie mógł nadążyć dzieweczce, nadbiegł, dysząc srodze, a ujrzawszy wahanie…U królowej Tatry — przejdź do fragmentu
Wiechetek stał, jakby porażony, trzęsąc się i patrząc obłąkanym wzrokiem.Sprawa Wiechetka — przejdź do fragmentu
Mark Twain · 3 fragmenty
Kolejne zaprzeczenie. Następną w kolejce była Becky Thatcher. Tomek drżał na całym ciele. Siedział jak na mękach ze świadomością, że sytuacja jest bez wyjścia. — Rebeka Thatcher! — Tomek spojrzał na jej twarz: była…Rozdział XXI — przejdź do fragmentu
Wszyscy z najwyższym zaciekawieniem wbili wzrok w Tomka, gdy stanął przed sądem. Widać było, że chłopiec jest zmieszany i wystraszony. Złożył obowiązkową przysięgę. — Tomaszu Sawyer, gdzie byłeś siedemnastego czerwca o…Rozdział XXIV — przejdź do fragmentu
Dni Tomka były pełne radości i chwały, lecz noce napełniały go trwogą i przerażeniem. Pół-Indian Joe zatruwał mu wszystkie sny; w jego spojrzeniu zapisana była Tomkowi śmierć. Po zapadnięciu zmroku żadna siła nie…Rozdział XXV — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 3 fragmenty
Od paru dni męczył ją osobliwy niepokój, jakiego już raz doznała w życiu. Będąc przed laty za granicą w ogrodzie aklimatyzacyjnym zobaczyła w jednej z klatek ogromnego tygrysa, który spał oparty o kratę w taki sposób…VII. Gołąb wychodzi na spotkanie węża — przejdź do fragmentu
Powóz stanął, lokaj zeskoczył z kozła i pomógł paniom wysiąść. Lecz gdy następnie otworzył z łoskotem drzwi do sklepu Wokulskiego, panna Izabela tak osłabła, że nogi zachwiały się pod nią. Przez chwilę chciała wrócić do…VII. Gołąb wychodzi na spotkanie węża — przejdź do fragmentu
Drugi granat pękł nad naszymi głowami i jedna z jego skorup padła Kratochwiłowi pod nogi. Pobladł, ale śmiał się. — Oho!… ho!… — zawołano w szeregu.X. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 2 fragmenty
I to se spamiętaj: kiedy cię strachy otoczą, a zaczniesz się bać, zaraz przeżegnaj się i umykaj w imię boskie… Cała sztuka w tym, żebyś się nie zląkł; złe nie ima się nie bojącego człowieka. — A powiedzcież mi — mówił…VII. Lasy, ruiny i czary — przejdź do fragmentu
Wszystkie te potwory siadały mu na plecach, chwytały go za surdut, za rękawy, ale żaden nie śmiał go skrzywdzić. Bo widzieli, że się kowal nie boi, zaś przed nie bojącym się złe umyka jak cień przed człowiekiem.…VII. Lasy, ruiny i czary — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
Naokół widać szable, szable i szable, pod nimi rozpalone twarze, wytrzeszczone oczy, wyjące usta; zgiełk, szum i dzikie okrzyki rosną z przerażającą szybkością, na czele leci czeladź, ciury i wszelka wojskowa hołota…Rozdział XIV — przejdź do fragmentu
Zdawało się przez chwilę, że rozhukana tłuszcza, bez względu na majestat, będzie chciała dostać w ręce jenerałów. Wittenberg oprzytomniał, ale strach nie opuścił go bynajmniej, więc zeskoczył z konia, jak zając…Rozdział XIV — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 13 fragmentów
Zerwał się. Chłopcy ciągnęli drabiny. Na górze słychać było bieganinę i krzyki, a gdy wylazł przez otwór — stanął jak skamieniały. Był zmierzch zimowego dnia. Od południa wiatr wzmógł się, zatrzymując ruch na rzece…Rozdział I — przejdź do fragmentu
Cała groza wzburzonych żywiołów zdawała się teraz Jimowi godna pogardy, zwiększając żal, że te marne pogróżki zdołały rozbudzić w nim taki strach. Teraz wiedział, co o tym myśleć. Przekonany był, że nic a nic nie boi…Rozdział I — przejdź do fragmentu
Nie dbał o to, jaki będzie koniec i w chwilach przytomności był na wszystko obojętny. Niebezpieczeństwo, gdy się go nie widzi, posiada nieokreśloność właściwą myśli ludzkiej. Bojaźń kryje się w cieniu, imaginacja, wróg…Rozdział II — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 8 fragmentów
— jeszcze noce były jesienne; oślepłe, głuche, zamętne, a pełne strzępów mgieł i brzasków gwiazd pomarłych — rozgniłe noce dygotliwego milczenia, przenikniętego zduszonym krzykiem trwogi; pełne wzdychów bolesnych…I — przejdź do fragmentu
Świat z nagła poczerniał, cisza się uczyniła głucha, przygasły światłości, sine oczy wód pomdlały, wszystko jakby zdrętwiało i stanęło w zdumieniu z przytajonym tchem, lęk wionął po ziemi, mróz przenikał kości, strach…I — przejdź do fragmentu
strach go zdziebko przejmował, że to już mroczało i cały smętarz jakoby się w śmiertelne gzło przyodziewał i różnymi głosami gadał, więc biegł przodem i zestrachanymi oczami wypatrywał Kubowego krzyża; odnalazł go…VI — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 3 fragmenty
Marcin poddał się ściśnieniu serca, które uczuwał pierwszy raz w życiu, i milcząc słuchał nawału zdań o szkole, konieczności uczenia się, o gimnazjum, o mundurze, mazurkach, zającach, o cukrze lodowatym, kapiszonach…I — przejdź do fragmentu
Jeżeli próbował kiedykolwiek zwierzyć się Szwarcowi ze swym niepojmowaniem zadanej lekcji lub ze swym strachem — „Buła” (taki przydomek Szwarc nosił) odpowiadał mu z wrzaskiem i pogardą, że tylko taki, co przyjechał do…V — przejdź do fragmentu
Skoro jednak dawały się słyszeć na korytarzu kroki, pan Sztetter tracił nawet wyraz ospałości i nie był w stanie ukryć obawy. Nieraz zdawało się, że z przestrachu wobec dyrektora wlepi się w szczery mur i zniknie w…VIII — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 3 fragmenty
Naczelnik, nie mogąc się doczekać cichości, zakrzyczał zgniewany: — Cicho tam! Dosyć tej narady! Milczeć, kiedy ja mówię, i słuchać. Szkołę uchwalcie. Ścichło, jakby makiem posiał. Strach padł na wszystkie, mróz…VIII — przejdź do fragmentu
Jagusia zaraz na wstępie pomiarkowała, że na wsi dzieje się cosik ważnego. Psy jakoś zajadlej naszczekiwały w obejściach, dzieci kryły się po sadach, wyzierając jeno zza drzew i płotów, ludzie już ściągali z pól…X — przejdź do fragmentu
— Powiedziały mu o wszystkim! Śmierci bym się była prędzej spodziała niźli jego powrotu. Byłam u księżego lnu… Przylatuje któraś i powiada… Dziw trupem nie padłam… Szłam jak na śmierć… Nie było cię doma… Poszłam cię…XI — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
Tereska, opamiętaj się, miejże rozum, ozorów złych nie utniesz… Jasiek wróci, to się i tak dowie. Pomiarkuj, parobek na miesiąc, a mąż na całe życie! Dobrze ci radzę. — Co wy powiedacie? Co? — bełkotała, niby nie…VIII — przejdź do fragmentu
Na próżno się odwracała, na próżno chciała zapomnieć — patrzyły z każdego kąta, w powietrzu się unosiły i świeciły jednako strasznie i tak ciągnące nieprzeparcie, że dawała się na ich wolę, patrząc w nie kieby w…XI — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 1 fragment
Złe sumienie. / Kto się boi, dla tego gest jeden wystarczy / znaczący; — kto zgaduje — odgadnie z pół-ruchu, / z pół-słowa — co kto chowa utajone w duchu / i z tym straszydłem pójdzie w noc milczenia / a będzie tam ten…SALON W BELWEDERZE — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
— Myśli pani o Marii Antoninie? Spojrzała na niego z zakłopotaniem, jak osoba ujęta na gorącym uczynku, i wahającym się głosem mówiła: — Widać stąd, przez to okno, wielki dziedziniec i bramę. Tamtędy… Tamtędy wdarł, się…Wenus z Milo — przejdź do fragmentu
Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy) · 2 fragmenty
Ha — dosyć: kimś trzeba być w tej matni: trzeba stanąć albo tu, albo tam. Ze strachu przed odpowiedzialnością — mego strachu — gotów mi się wymknąć najprzedniejszy kąsek przeznaczonego mi życia.AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Stworzenie obiektywnego aparatu w postaci elity całej ludzkości jest niemożliwe, ponieważ przyrost intelektu odbiera odwagę czynu: największy mędrzec nie domyśli myśli swych do końca ze strachu choćby przed samym sobą i…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
A wreszcie nic sobie z matki nie robił. Zacisnęła zęby i milczała przeżywając nieskończone godziny trwogi o jedynaka.Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
George Orwell · 12 fragmentów
Nie upłynęło nawet trzydzieści sekund Nienawiści, a połowa zebranych zaczęła wydawać z siebie niekontrolowane odgłosy gniewu. Zadowolona z siebie owcza twarz na ekranie, w połączeniu z przerażającą siłą eurazjatyckiej…Część I — przejdź do fragmentu
Winston nie pamiętał czasów, kiedy jego kraj nie prowadziłby jakiejś wojny, było jednak jasne, że w czasach jego dzieciństwa dość długo panował pokój, ponieważ jedno z jego pierwszych wspomnień dotyczyło nalotu…Część I — przejdź do fragmentu
Pot spłynął po plecach Winstona. Poczuł uderzenie straszliwej trwogi. Zaraz przeszło, ale zostawiło po sobie przewlekły dyskomfort. Czemu mu się przyglądała? Po co go śledziła? Niestety, nie mógł sobie przypomnieć, czy…Część I — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 6 fragmentów
— Nie wiem. Do obiadu jeszcze daleko. A wiesz, Beker, powiem ci coś na odchodnym: dziś będzie na lagrze wybiórka. Mam nadzieję, że razem ze swoimi wrzodami pójdziesz do komina. — Wybiórka? Skąd wiesz, ze będzie… — Cóżeś…I – IV — przejdź do fragmentu
— Która godzina, kolego? — Dziesiąta — mówię, nie podnosząc oczu od szyn. — Boże, Boże, jeszcze dwie godziny do obiadu. Czy to prawda, że dziś będzie w obozie wybiórka, że pójdziemy do krematorium? Już wszyscy wiedzą o…I – IV — przejdź do fragmentu
— Tadek, co słychać? — A nic, Kijów zajęli. — A czy to prawda? — Śmieszne pytanie! Tak drąc się na cały głos, omijam ich z boku i idę wzdłuż rowu. Nagle słyszę za sobą wołanie: — Halt, halt, du Warschauer! — I za chwilę…V – VII — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 5 fragmentów
— A, to trzeba lepiej zaczekać, pani doktorowo — rzekł stanowczo kierownik. Pracowicie wychuchał w oblodzonej szybie otwór i, przechylając głowę, jednym okiem spoglądał z ukosa na plac, na otwartą bramę, na ulicę, która…II — przejdź do fragmentu
— Jakże się pani przedostała do nas? — zapytałem, aby podtrzymać rozmowę. Drzwi kantoru trzasnęły. Klient zatupotał nogami, obijając z butów śnieg. Kierownik kopnął krzesło i wyszedł do klienta. Stara podniosła na mnie…II — przejdź do fragmentu
— Obłatwiliśmy dzień — rzekł kierownik, przepasując rzemieniem tramwajarski płaszcz. Ściągnął pas rzetelnie, na siłę, gdyż lubił wydawać się szczupły. — Zostajesz pan sam. Coś narzeczona nie przyjeżdża? — Boję się o nią…III — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 3 fragmenty
— I to po tylu latach obozu nie zapragnął pan wyjść poza te mury? — Przyglądała mi się badawczo jak osobliwej odmianie psa albo kota. — Nie mówię o chlebie ani — w głosie jej przewinął się leciutki akcent ironii — o…II — przejdź do fragmentu
— Przez sześć lat byłam katoliczką, Polką, nauczyłam się przykazań takich i owakich, chodziłam regularnie na msze i do spowiedzi. Matka, zanim zginęła w Treblince, dała mi książeczkę do nabożeństwa. Jeszcze dziś mam…II — przejdź do fragmentu
— Nino, zostań ze mną — rzekłem niespodziewanie. — Ja tu nie jestem niczym, ale się wybiję. Mam kolegów, którzy mi pomogą, mam książki, od których trudno mi odejść. Tak je zbierałem, rozumiesz? Ja boję się ryzyka, za…IV — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 2 fragmenty
— Transport idzie — rzekł któryś i wszyscy unieśli się w oczekiwaniu. Zza zakrętu wychodziły towarowe wagony: pociąg pchał się tyłem, kolejarz stojący na breku wychylił się, zamachał ręką, gwizdnął. Lokomotywa…przejdź do fragmentu
Oto idzie szybko kobieta, śpieszy się nieznacznie, ale gorączkowo. Małe, kilkuletnie dziecko o zarumienionej, pyzatej twarzy cherubinka biegnie za nią, nie może nadążyć, wyciąga rączki z płaczem: — Mamo! mamo!…przejdź do fragmentu
Hugh Lofting · 1 fragment
Zapytały, czy zgodzi się wyruszyć z Doktorem Dolittle'em i zostać atrakcją w Krainie Białych Ludzi. Ale dwugłowiec potrząsnął jednocześnie obiema głowami i powiedział: — Nie ma mowy! Małpy wyjaśniły mu, że nie zostanie…Rozdział szósty. Polinezja i król – Rozdział dziesiąty. Najrzadsze zwierzę świata — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
– Nie gadaj. Przyłóż ucho do ściany, a posłyszysz, jak ziemia huczy od artylerii. Kują w nią tam na Zachodzie, kują… — Już od miesiąca tak kują. Przez ten czas u nas wymarło trochę ludzi, nazwoziliśmy wapna, cegły…przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.