43 lektury szkolne i 139 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Homer · 1 fragment
Lecz wprzód zmienię twą postać, aby nikt, ni oni / Nie poznali, kto jesteś: skurczę piękne członki, / Z głów postrącam ci jasnych kędziorów pierścionki, / Na grzbiet łachman narzucę, byś pozór miał wstrętny, / Ten…Pieśń trzynasta — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 3 fragmenty
O! Florencyjo! tyś zapewne rada / Z tej mowy mojej! bo czyż ona tyczy / Ludu twojego — co tak pięknie gada! / Gdzie indziej czują sprawiedliwość w duszy, / Lecz w czynach tylko lub w radzie ją głoszą; / U ciebie wszyscy…Pieśń VI – Pieśń X — przejdź do fragmentu
Przyśniła mi się zajękła kobieta, / Z odciętą ręką, wzrok jej zezem pada, / Krzywa, a twarz jej jak tynk muru blada. / Patrzałem na nią, a jak słońce ciepłe / Ożywia członki nocnym chłodem skrzepłe, / Wzrok mój jej…Pieśń XVI – Pieśń XX — przejdź do fragmentu
Krew niewypita przez spragnione żyły, / Która zostaje jak zbytnia potrawa, / Gdy syty ucztą gość od stołu wstawa, / Przeczysta, w sercu bierze treść tej siły, / Która ukształca wszystkie członki wasze / Jak ta, co…Pieśń XXI – Pieśń XXV — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 2 fragmenty
Gdym na te duchy oczy me obrócił, / Wąż sześcionożny, potworny padalec, / Z przodu jednemu aż na piersi wskoczył / I na nim cały sam sobą zawisnął. / Wnet mu średnimi łapami brzuch ścisnął, / Przednie jak uścisk na…Pieśń XXI – Pieśń XXV — przejdź do fragmentu
Ja nie zazdroszczę przemianie Owida / Kadmusa w smoka, Aretuzy w strumień; / Przemiano moja, te obie zarumień, / Dwóch natur wobec siebie, których ciało / Gotowe było zmienić treść swą całą. / Tak z człekiem gad się…Pieśń XXI – Pieśń XXV — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 7 fragmentów
Można z niejakim podobieństwem osądzić człowieka z najzwyczajniejszych rysów jego życia; zważywszy wszelako przyrodzoną niestałość obyczajów i mniemań, zdawało mi się często, iż nawet dobrzy pisarze błądzą, upierając…Rozdział I. O niestałości naszych postępków — przejdź do fragmentu
Kiedy czytamy, że Mahomet szorstko zganił Hassana, wodza swych janczarów, za to, iż wojsko jego doznało porażki, a on sam tchórzliwie zachował się w walce, zasię Hassan za całą odpowiedź jak stał, z bronią w ręku…Rozdział I. O niestałości naszych postępków — przejdź do fragmentu
Wszyscy jesteśmy jakoby strzępki i to tak niekształtnej i rozmaitej tkaniny, że każdy kawałek, każda chwila, mają inny deseń. Jednakie zachodzą odmiany między nami a nami samymi, co między nami a kim innymRozdział I. O niestałości naszych postępków — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 3 fragmenty
Świat jest jeno wiekuistą huśtawką; wszystkie rzeczy huśtają się na niej bez przerwy, ziemia, skały Kaukazu, piramidy Egiptu; tak powszechnym, jak swoim własnym ruchem. Stałość nawet nie jest niczym innym, jak bardziej…Rozdział II. O żalu — przejdź do fragmentu
Trzeba odmierzać moją historię na godziny; za chwilę mogę się zmienić, nie tylko co do losu, ale i co do usposobienia. Jest to rejestr rozmaitych i zmiennych wypadków i wyobrażeń niestałych, a jeśli tak padnie, wręcz…Rozdział II. O żalu — przejdź do fragmentu
Nic nie ma tak groźnego dla państwa, jak nowatorstwa: zmiana użycza jeno kształtu niesprawiedliwości i tyranii. Kiedy jakaś część się spaczy, można ją naprostować, można zaradzić, aby odmiana i naturalne wszystkiemu…Rozdział IX. O próżności — przejdź do fragmentu
François Rabelais · 2 fragmenty
Skoro macie nieco wolnego czasu, a ja też nie mam innej pilniejszej sprawy na głowie, zapytuję was, pytając w ten oto sposób: dlaczego używają teraz pospolitego przysłowia: świat nie jest już durny? „Durny” jest to…Heroicznych czynów i rzeczeń dobrego Pantagruela ułożona przez Mistrza Franciszka Rabelego, doktora medycyny — przejdź do fragmentu
przytoczę wam to, co przepowiedział prorocznym duchem jeden czcigodny doktor, autor książki zaintytułowanej Dudy prałatów. Co on powiada, ten hultaj? Słuchajcie, kuśki garbate, słuchajcie: W rok ten…Heroicznych czynów i rzeczeń dobrego Pantagruela ułożona przez Mistrza Franciszka Rabelego, doktora medycyny — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 2 fragmenty
Święty Franciszku! Cóż to za przemiana! / Toż Rozalina, owa ukochana, / Niczym już dla cię? Miłość więc młodzieży / W oczach jedynie, a nie w sercu leży? / Jezus! Maryja! Ileż to solanki / Ściekło z twych oczu dla owej…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Cośmy na gody poprzysposabiali, / To musi teraz posłużyć na pogrzeb; / Weselna uczta zamieni się w stypę, / Dźwięk strun w jęk dzwonów, pieśni w smętne treny, / Mirtowy wieniec martwą skroń otoczy, / Słowem, wszystko…AKT CZWARTY — przejdź do fragmentu
Piotr Skarga · 1 fragment
Z drugiej strony katolicka wiara swoją nauką i prawdą dziwnie ludzie na dobre odmienia i czyni z nich bonos cives. Bo wszędzie bojaźni Bożej naucza, srogość Pańską na złe rozszerzając i tu, w tym żywocie, i po śmierci.…Kazanie piąte. Jako katolicka wiara policyj i królestw szczęśliwie dochowywa, a heretyctwo je obala — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
A jednak, kiedy na głowie tyrana / Postawię nogę, lub na miecz ją zatknę, / Biedna ma ziemia zobaczy na tronie / I zbrodni więcej, i więcej ucierpi / Niż pod tyranem, pod jego następcą. / / MAKDUF A któż nim będzie?…AKT CZWARTY — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
Wiecie już o dziwnym / Przeistoczeniu się Hamleta, mówię / Przeistoczeniu, bo nic w nim tak wewnątrz, / Jak i na zewnątrz nie jest tym, czym było. / Co by innego jak śmierć ojca mogło / Do tego stopnia wywieść go za…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
Dzieci znają opowieść o królu Krezusie w tym przedmiocie: Krezus, pojmany przez Cyrusa i skazany na śmierć, w chwili gdy miano już wykonać wyrok, zakrzyknął: „O, Solonie! Solonie!”. To doniesiono królowi; zapragnął tedy…Rozdział XVIII. Jako nie trzeba sądzić naszej doli aż po śmierci — przejdź do fragmentu
Mikołaj Sęp Szarzyński · 1 fragment
I nie miłować ciężko, i miłować / Nędzna pociecha, gdy żądzą zwiedzione / Myśli cukrują nazbyt rzeczy one, / Które i mienić, i muszą się psować. / Komu tak będzie dostatkiem smakować / Złoto, sceptr, sława, rozkosz i…przejdź do fragmentu
Jan Chryzostom Pasek · 1 fragment
O Boże dobry, Boże nasz łaskawy! / Niepojęte są czynów Twoich sprawy: / Dźwigniesz, kogo chcesz; kogo chcesz, poniżysz; / Umkniesz fortuny; gdzie raczysz, przybliżysz. / Z małego wielkim, wnet z wielkiego małym…Rok Pański 1660 — przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Dobrze czyni, kto zawżdy z dobrymi obcuje; / I najlepszego miejsce nieprawe zepsuje. / Smutną synogarlicę na zdradnej zasadzce / Złapał ptasznik przemyślny i osadził w klatce / Trzy dni w mieście siedziała, czwartego…przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 4 fragmenty
D. O. M. / GUSTAVUS / OBIIT M. D. CCC. XXIII / CALENDIS NOVEMBRIS / z drugiej strony: / HIC NATUS EST / CONRADUS M. D. CCC. XXIII / CALENDIS NOVEMBRISLITWA — przejdź do fragmentu
Wywiedli Janczewskiego; — poznałem, oszpetniał, / Sczerniał, schudł, ale jakoś dziwnie wyszlachetniał. / Ten przed rokiem swawolny, ładny chłopczyk mały, / Dziś poglądał z kibitki, jak z odludnej skały / Ów Cesarz!…AKT I — przejdź do fragmentu
KONRAD Dźwigasz mię! — ktoś ty? — strzeż się, sam spadniesz w te doły. / Podaje rękę — lećmy — w górę jak ptak lecę — / Mile oddycham wonią — promieniami świecę. / Któż mi dał rękę? — dobrzy ludzie i anioły; / Skądże…AKT I — przejdź do fragmentu
Zygmunt Krasiński · 3 fragmenty
LEONARD Świat nowy ogłaszam — Bogu nowemu oddaję niebiosa. Panie swobody i rozkoszy, Boże ludu, każda ofiara zemsty, trup każdego ciemięzcy twoim niech będzie ołtarzem — w oceanie krwi utoną stare łzy i cierpienia rodu…CZĘŚĆ TRZECIA — przejdź do fragmentu
Niegdyś o tej samej porze wśród grożących niebezpieczeństw i podobnych myśli Brutusowi ukazał się geniusz Cezara. — I ja dziś czekam na podobne widzenie. — Za chwilę stanie przede mną człowiek bez imienia, bez przodków…CZĘŚĆ TRZECIA — przejdź do fragmentu
Ale ja dawniej czytałem twe myśli. — Jeśli więc umiesz sięgać w nieskończoność, jeśli kochasz prawdę i szukałeś jej szczerze, jeśliś człowiekiem na wzór ludzkości, nie na podobieństwo mamczynych piosneczek, słuchaj, nie…CZĘŚĆ TRZECIA — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 3 fragmenty
Nieskończona ich piosenka, ale zaczyna się dobrze. Jak w bajce. Czary, czary! Stuk — puk i jestem oto sztuką płótna. Dawniej nie wiedziałem nawet, co to znaczy sztuka płótna. A warto było cierpieć. Teraz dopiero…przejdź do fragmentu
— A to mi niespodzianka! Cudowna, boska niespodzianka! — wołał papier uradowany. Odrodziłem się znowu i jeszcze piękniejszy, cieńszy i bielszy. Teraz będą pisali na mnie i nowej nabiorę wartości. Co za szczęście, co za…przejdź do fragmentu
— Po pracy należy mi się odpoczynek — pomyślał papier — bardzo mi tu dobrze. Mogę przynajmniej pomyśleć o sobie, zastanowić się nad tym, co zawieram. Teraz dopiero zaczynam rozumieć i coraz lepiej pojmować to wszystko…przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 2 fragmenty
Uczyń tak, by pan bogaty / Wziął tam żonę i we dwoje / Odjechał złotą karetą. / Luby Skierko! dziecię moje! / / SKIERKA Dziewczyna będzie kobietą, / Nim dwa razy słońce zaśnie, / Nim dwa razy księżyc zgaśnie.AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Życie pełne trudu / Na dwie połowy przecięła korona. / Przeszłość odpadła jak od płytkiej stali, / Którą po stronie jednej ośliniła / Żmija — połowa jabłka leci zgniła / I czarna jadem.AKT PIĄTY — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 2 fragmenty
Lata dzieciństwa płynęły, żyłem śród Niemców jak Niemiec, / Miałem imię Waltera, Alfa nazwisko przydano: / Imię było niemieckie, dusza litewska została, / Został żal po rodzinie, ku cudzoziemcom nienawiść.Pieśń Wajdeloty – Alpuhara — przejdź do fragmentu
Litwy tylko nieszczęścia słyszał i widział przed sobą. / Aż na koniec płomień zemsty, w milczeniu karmiony / Klęsk i cierpień widokiem, wzdął się i serce ogarnął; / Wszystkie wytrawił uczucia, nawet jedyne uczucie…Pieśń Wajdeloty – Alpuhara — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Pijcie wino! pijcie wino! / Nie wierzycie, że to cud, / Gdy strumienie wina płyną, / Choć nie sadzi winnic lud. / Pij, drużyno! pij, drużyno! / Chrystus wodę mienił w wino, / Gdy weselny słyszał śpiew, / Gdy wesele było…AKT TRZECI. SPISEK KORONACYJNY — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 1 fragment
Musiał przechodzić pod lipami, chcąc dostać się do gospody, gdzie złożono ciało i przeraził się na widok znanego, uroczego zakątka. Próg, na którym bawiły się zazwyczaj dzieci, pokryty był krwią. Miłość i wierność, owe…30 października – WYDAWCA DO CZYTELNIKA — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Wtem brząknął w tabakierę złotą Podkomorzy, / I rzekł: «Mój Sędzio, dawniej było jeszcze gorzéj! / Teraz, nie wiem, czy moda i nas starych zmienia, / Czy młodzież lepsza, ale widzę mniej zgorszenia. / Ach, ja pamiętam…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Aleksander Fredro · 1 fragment
Gdym więc zmieniał czucia moje, / Szedłem tylko w twoje ślady; / I zdradzaliśmy oboje, / Lub też wcale nie ma zdrady.AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
Był to właśnie drobniutki pyłek stłuczonego zwierciadła czarodzieja; utkwił mu w oku i zmienił świat cały, nie pozwalając widzieć na nim nic pięknego, nic dobrego. A co gorsza, pyłek taki wpadł mu w serce, które nagle…I. Czarodziejskie zwierciadło – IV. U księżniczki — przejdź do fragmentu
Cyprian Kamil Norwid · 1 fragment
A w tem, coś grał — i co? zmówił ton — i co? powié, / Choć inaczej się echa ustroją, / Niż gdy błogosławiłeś sam ręką Swoją / Wszelkiemu akordowi — / A w tem, coś grał, taka była prostota / Doskonałości Peryklejskiéj…przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
Wtem spoza gęstych krzaków naprzeciwko wypłynęły trzy wielkie wspaniałe łabędzie. Rozpostarły białe skrzydła niby żagle i płynęły lekko po błękitnej wodzie, z szyją wygiętą wdzięcznie i wzniesioną głową, spokojne, dumne…przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
— Święty panie aniele, brat tego człowieka podarował mi wszystkie pokruszone cegły, a nawet wiele całych, gdyż miał bardzo dobre serce. Było to dla mnie wielkim dobrodziejstwem, bo z czego bym wystawiła sobie chatkę?…przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 24 fragmenty
Pan Kmicic, przybrany w szarą chudopacholską świtę, w takąż czapkę z wytartym barankiem i z przewiązaną twarzą, jakby po jakim karczemnym pojedynku, trudny był do poznania i wyglądał istotnie na szlachetkę włóczącego…Rozdział III — przejdź do fragmentu
W dzień na koniu, w nocy na łożu rozmyślał o tym, co się przytrafiło, i zawsze dochodził do wniosku, że nie mógł to być prosty przypadek, ale prędzej wskazówka boża i przepowiednia, że jeśli wytrwa, jeśli z dobrej drogi…Rozdział XI — przejdź do fragmentu
— Salve Regina! — zawrzasła szlachta — monstra Te esse matrem! — a chłopi wołali: — Panienko Najświętsza! Panno Złota! Królowo Anielska! ratuj, wspomóż, pociesz, zmiłuj się nad nami! I długo brzmiały te okrzyki wraz ze…Rozdział XII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 13 fragmentów
Winicjusz też zmieniał się istotnie. W rozmowach jego z Glaukiem mniej było dumy. Często przychodziło mu do głowy, że i ten biedny lekarz niewolnik, i cudzoziemka, stara Miriam, która otaczała go troskliwością, i…Rozdział dwudziesty siódmy — przejdź do fragmentu
— Chrystus kruszył twardsze jeszcze serca — odrzekł Piotr. Na to Paweł z Tarsu, który milczał dotąd, przyłożył palce do swej piersi i wskazując na siebie, rzekł: — Jam jest, którym prześladował i porywał na śmierć sługi…Rozdział dwudziesty siódmy — przejdź do fragmentu
Czy mój umysł poczyna się błąkać, czy miłość miesza mi zmysły, nie wiem, wiem jednak, iż mam ciągle uczucie, że ona na mnie z dala patrzy, i boję się uczynić coś takiego, co by ją mogło zasmucić i obrazić. Tak, Kaju!…Rozdział dwudziesty ósmy — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 6 fragmentów
Spoglądali na niego z początku spode łba laudańscy ludzie, lecz nie śmieli nastawać, bo Wołodyjowski trzymał ich żelazną ręką, później też, patrząc na jego postępki i uczynki, pogodzili się z nim zupełnie, i sam…Rozdział XI — przejdź do fragmentu
Widocznie ręka boska kierowała jego krokami tak, aby za jednym zamachem wynagrodził za wszystkie krzywdy i Oleńce, i Laudzie. Oto zmazane jego winy? Możeli ona teraz mu nie przebaczyć albo ta szara brać laudańska?…Rozdział XXVIII — przejdź do fragmentu
Przed dwoma ledwie laty był prawą ręką wielkiego zdrajcy! Lecz teraz zmieniło się wszystko! Teraz, po tylu zwycięstwach, w takiej chwale, ma prawo przyjść do dziewczyny i powiedzieć jej: „Jam Kmicic, ale twój zbawca!”…Rozdział XXVIII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 4 fragmenty
Była cała przepaść między samym panem Kmicicem a jego uczynkami. Ale właśnie dlatego, jakiż ból sprawiała pannie Aleksandrze myśl, że ten człowiek, którego pokochała całym pierwszym impetem młodego serca, mógł być inny…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Niechże mnie nieszczęsnego trybunały osądzą, niech sejmy wyroki potwierdzą, niech włożą mnie do trąby, do infamii, niech ziemia rozstąpi się mi pod nogami — wszystko zniosę, wszystko przecierpię, jeno ty, na Boga, nie…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
— Mogłoby być, gdybyś waćpan miał szczerą intencję zmazania win. Teraz wojna, możesz iść, możesz posługi znaczne miłej ojczyźnie oddać, męstwem się wsławić, reputację połatać. Któż to jest bez grzechu? Kto nie ma win na…Rozdział IX — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 3 fragmenty
— Nie wydaje się panu, bo należysz do tych, co sądzą, że ludzie jak kamienie muszą porastać mchem nie ruszając się z miejsca. Dla pana Szlangbaumy zawsze powinni być subiektami, Wokulscy zawsze pryncypałami, a Łęccy…XII. W jaki sposób zaczynają się otwierać oczy — przejdź do fragmentu
— Patrz pan, jak oni mnie traktują, a jak Wokulskiego!… Jemu nie kłaniali się tak nisko, ale w każdym ruchu, w każdym spojrzeniu było widać, że by za nim poszli w ogień… — Więc i pan, panie Szlangbaumie, chcesz, ażeby…XV. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Widzenie znikło, Wokulski ocknął się. Był znowu tylko człowiekiem zbolałym i słabym; ale w jego duszy huczał jakiś potężny głos niby echo kwietniowej burzy, grzmotami zapowiadającej wiosnę i zmartwychwstanie.XVI. Dusza w letargu — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 3 fragmenty
— Wczoraj mówiłeś, że jeszcze nie tak prędko pojedziesz?… — Ach, wczoraj… — odparł. Cofnął się od walizki i pomyślał chwilę; potem dodał szczególnym tonem: — Jeszcze wczoraj… myliłem się… Wyrazy te zastanowiły mnie w…XX. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Po hucznym weselu, na którym (nie wiem nawet skąd) znalazło się mnóstwo przyjaciół Wokulskiego (a jedli, bestie!… a pili zdrowie państwa młodych — garncami!…), Stach sprowadził się na górę, do swojej żony. O ile…XX. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Odetchnąłem widząc, że Wokulski nie myśli darmo jeść chleba; a i subiekci przestali się uśmiechać przekonawszy się, że Stach w sklepie więcej pracuje niż oni, i w dodatku — ma jeszcze niemałe obowiązki na górze. My…XX. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Charles Dickens · 2 fragmenty
— Życzę ci wesołych świąt, Robercie! — odezwał się Scrooge tak poważnie i tak serdecznie, że nie można było wątpić o szczerości jego słów, tym bardziej, że jednocześnie poklepał Boba po ramieniu z poufałością dobrego…V. Koniec historii — przejdź do fragmentu
Zmienił się zupełnie. Odtąd był tak dobrym przyjacielem, tak dobrym chlebodawcą, tak dobrym człowiekiem, jakimi bywali dobrzy ludzie za dobrych, starych czasów, w dobrym, starym kraju, w dobrym, starym mieście, na…V. Koniec historii — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 2 fragmenty
Słucha Skrobek, brzęczy coś w powietrzu jak gęśliki srebrne, a z brzęku tego idą słowa tak ciche, jakby je samo serce szeptało w piersi, jakby sama dusza… Zadziwił się chłop, słucha, a tu ów głos cichy zrazu, coraz…Koncert mistrza Sarabandy — przejdź do fragmentu
Nie, to nie były czary! Pierwszy raz tylko ów biedak przemógł ospałość swej myśli, swej duszy, pierwszy raz poczuł miłość do opuszczonego przez długie lata kawałka ziemi, do tego zagona bezpłodnie leżącego pod niebem…Sobótka — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 8 fragmentów
Nie odrzekła, zapatrzona ponuro w mątwę nocy i kurzawy, jaka się srożyła dookoła, siedziała skulona na przednim siedzeniu dygocząc z utrudzenia i nie mogąc jeszcze myśli pozbierać, a stary przyglądał się jej długo i…IX — przejdź do fragmentu
Co się tam działo w Hanczynej duszy przez te długie dnie i noce, od tej minuty gdy ją w czas pożaru spotkał przed chałupą i siłą przyniewolił do powrotu, to chyba jeden Pan Bóg wie, ale tego żadne ludzkie słowo nie…XII — przejdź do fragmentu
Stary zaś posłyszawszy głos sam wyszedł naprzeciw i wprowadził do izby, do nóg mu padła z płaczem, wzruszona jego widokiem i przypomnieniami bijącymi z każdego kąta tej chałupy kochanej. Rychło się utuliła, bo stary jął…XII — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
Wydali się jej nie do poznania przemienieni — zwłaszcza Szymek najbarzej ją zastanawiał. Dyć go znała kiej niedojdę, któren trzech zliczyć nie poredził, w chałupie był popychadłem i pomiatał nim, kto jeno chciał, zaś…VII — przejdź do fragmentu
— A o mnie się nie trwóżcie, kruszynam tylko, jedno źdźbło z bujnego pola. Wezmą mię i zagubią, to i cóż, kiedy takich zostanie jeszcze wiela i każden tak samo gotów dać żywot dla sprawy… A przyjdzie pora, że jawi się…X — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
Gdzie zaś to był i czas na długie lamenty i wyrzekania, kiej tylachne gospodarstwo wzięła na swoją głowę! Przeciech sama ostała kiej ten kierz na rozdrożnym wywieisku, jeno że się nie cofnęła przed robotą ni ludzi nie…II — przejdź do fragmentu
Spostponował ci on ją i sponiewierał na ostatku! Jakże — całą noc i cały dzień przesiedział w chałupie przy starym, nawet spał na jej łóżku, krokiem się prawie z izby nie ruszał, a jej jakby nie dojrzał, choć wciąż…II — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
Przez cały czas pobytu w szkole ani razu nie odwiedził rodziców, gdyż wakacje spędzał już z opiekunem, już na kondycji letniej, co mu przynosiło piętnaście rubli srebrem zarobku. Znalazłszy się na łonie rodziny, po raz…XII — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 1 fragment
Z naszego tonu mógł ktoś sądzić, że rozmawiamy o jakiejś trzeciej osobie, o grze w piłkę lub o zeszłorocznej pogodzie. Umysł mój zagłębiał się w rozmaite przypuszczenia, gdy nareszcie zwrot w rozmowie dał mi możność…Rozdział VII — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 5 fragmentów
Prywacje, na które Cezary Baryka został narażony — wyrzeczenie się półdobrowolne i szczerze ofiarne wszystkiego: rozkosznych zabaw, sportów, mieszkania, jedzenia, ubrania, pieniędzy — podziałało jednak na niego w pewnej…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Wśród innych pracowników miał tam legowisko i Cezary Baryka. Sypiał na pryczy obok innych leżących pokotem. Tak tedy: jedni z tego stada ludzkiego spali pokotem w ziemi — drugi szereg, żywy, spał nieco wyżej nad…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Ja ci wielu rzeczy o sobie nie mówiłem, bom ja się teraz bardzo zmienił i nie chciałbym cię sobą drażnić. Dawniej byłem zupełnie inny, a teraz jestem zupełnie inny. Innego znałeś ojca w dzieciństwie, a innego widzisz…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy) · 3 fragmenty
To, co wy chcecie zrobić na ohydnie, na śmierdząco, na parszywie, ja dokonam w przepięknym śnie o sobie samym i o was — w cudownych barwach, ubrany we frak od Skwary i uperfumowany Californian Poppy jak ostatni dandys…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Wy, Sajetanie, głowę na karku macie — tego wam nie neguję. Jedna by była wtedy pod jedną władzą organizacja świata i dobrobyt by się ogólny sam przez się przez opanowaną sztukę rozdziału dóbr ustanowił i o wojnach mowy…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Jestem jak pluskwa opita zamiast żywą krwią burżujską mieszaniną soku malinowego idejek i witryoleju codziennego kłamstwa. / I CZELADNIK Cichojcie, majster — zasłuchajmy się w dobrobyt wewnętrzny, w ten komfort…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
George Orwell · 11 fragmentów
Już możesz patrzeć — powiedziała Julia. Spojrzał na nią, ale przez moment prawie jej nie poznał. Spodziewał się, że zobaczy ją rozebraną, jednak nie była naga. Przemiana, która w niej zaszła, była o wiele bardziej…Część II — przejdź do fragmentu
W czerwcu spotkali się — cztery, pięć, sześć — może siedem razy. Winston porzucił zwyczaj popijania ginu o każdej porze dnia. Już tego nie potrzebował. Przytył nieco, owrzodzenie nad kostką znikło, pozostawiając tylko…Część II — przejdź do fragmentu
Ty też weź krzesło, Martinie. Jest sprawa. Przez następne dziesięć minut nie jesteś służącym. Mały człowieczek usiadł dość swobodnie, choć nadal roztaczał po trosze aurę kamerdynera; wciąż był poddanym, któremu…Część II — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.