11 lektur szkolnych i 28 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Dante Alighieri · 1 fragment
Gdym zbiegł od Cyrcy, jej więzień niestety! / Z wyspy, skąd blisko do miasta Kajety, / Już ani słodycz pocałunków syna, / Ni stary ojciec, tęskniąca rodzina, / Miłość wzajemna czułej Penelopy, / Nie mogły wstrzymać…Pieśń XXVI – Pieśń XXX — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
I tym zostaniesz, co ci obiecane — / Tylko, że twojej lękam się natury, / Zbyt jest tkliwości ludzkiej pełna mleka, / Aby najkrótszą pogoniła drogą. / Być wielkim chciałbyś, ambicję masz w sercu, / Ale ci słabość stoi…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
Skutek to chyba, panie, twojej ambicji. Dania jest dla niej za ciasna. / HAMLET O Boże! ja bym mógł być zamknięty w łupinie orzecha i jeszcze bym się sądził panem niezmierzonej przestrzeni, gdybym tylko złych snów nie…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Snycerz za to, że nieraz na klocu odpoczął, / Statuę Herkulesa robić z niego począł. / Jeszcze rąk nie dokończył, już rycerz zuchwały / Niekontent, że był w sieniach, chciał osiąść dom cały. / Zląkł się snycerz nad…przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 3 fragmenty
Asesora z Rejentem wzmogła się uparta / Coraz głośniejsza kłótnia o kusego charta, / Którego posiadaniem pan Rejent się szczycił / I utrzymywał, że on zająca pochwycił; / Asesor zaś dowodził na złość Rejentowi, / Że ta…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Inaczej bawiono się w drugim końcu stoła; / Bo tam, wzmogłszy się nagle, stronnicy Sokoła / Na partyję Kusego bez litości wsiedli. / Spór był wielki, już potraw ostatnich nie jedli; / Stojąc i pijąc obie kłóciły się…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Kuchcik stuknął doń w okno: kota spostrzeżono! / Kot, wykradłszy się z łozy, prześmignął po łące / I wskoczył w sad pomiędzy jarzyny wschodzące; / Tam siedzi: wystraszyć go łacno z rozsadniku / I uszczuć, postawiwszy…Księga jedenasta — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 12 fragmentów
Siła rzeczy na mojej głowie, ale cóż robić! Nie ma kto w ojczyźnie myśleć, to ty myśl, stary Zagłobo, póki ci pary w nozdrzach. Najgorsza sprawa, że kancelarii nie mam. — A po co ojcu kancelaria? — pytał Skrzetuski. — A…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Straszyła go też i inna mara — mara śmierci. Co noc prawie ukazywała się ona przed firankami jego łoża i kiwała nań ręką, jakby chciała rzec: Pójdź w ciemność, na drugą stronę nieznanej rzeki… Gdyby był stał na szczycie…Rozdział VII — przejdź do fragmentu
— Dla ojczyzny byłby może ratunek tak uczynić, jak Sapieha radzi? — A dla ciebie? Dla mnie? Dla Radziwiłłów?… Janusz nic nie odpowiedział, oparł głowę na złożonych pięściach i myślał. — Niechże tak będzie! — rzekł…Rozdział VIII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 3 fragmenty
— A jam jest Zagłoba! — rzekł stary rycerz, wysuwając się naprzód. Tu powiódł okiem po zgromadzeniu; marszałek zaś, jako to każdego chciał sobie ująć, zaraz zakrzyknął: — Kto by nie wiedział o mężu, któren Burłaja…Rozdział V — przejdź do fragmentu
Pan marszałek pomagał mu bardzo szczerze. Być może, iż szlachetniejsze strony jego natury wzięły na ów czas, zresztą krótki, górę nad pychą i miłością własną, więc nie szczędził ni trudów, ni nawet życia, i własną osobą…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Dawne jego winy wielkie, ale i świeże zasługi niemałe. Oto powstał z upadku, z grzechu i poszedł pokutować nie w kruchcie, ale w polu, nie w popiele, ale we krwi. Bronił Najświętszej Panny, ojczyzny, króla, i teraz…Rozdział XXVIII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
Nie dość na tym; podsuń i to, że gdyby Herakliusz raz litewską włożył koronę, tedyby go z czasem i na polski tron powołano, a tak w dwóch rodach dwie korony na powrót by się złączyć mogły. Jeśli się tam tej myśli…Rozdział XXIII — przejdź do fragmentu
Gdybyśmy, Radziwiłłowie, żyli w Hiszpanii, we Francji albo w Szwecji, gdzie syn po ojcu następuje i gdzie prawo królewskie z Boga samego wypływa, tedy, pominąwszy jakieś wojny domowe, jakieś rodu królewskiego…Rozdział XXV — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
Trzeba, to chodzi po drzewo, dyguje na plecach, w jeden rząd z dziadówkami, jak Filipka, stawa, a płakać nie będzie ni żalić się nie będzie, ni o poratunek zabiegać. Gdzie to i pójdzie? Dadzą chyba, ale to jakie słowo…IX — przejdź do fragmentu
Zaczęła marzyć, że niechby się jeno dorwała z powrotem gospodarstwa, niechby znowu poczuła ziemię pod nogami, to się tak przypnie do niej, tak weprze całą duszą i pazurami, że nic ją nie oderwie i nie zmoże. Nadzieja w…IX — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
Z trudem, o głodzie niemal i w srogiej poniewierce przetrwał korepetycjami klasę trzecią, czwartą — i zdał na patent. Był obyczaj w Pyrzogłowach, że większość uczniów biednych z patentami kończących waliła wprost ze…XII — przejdź do fragmentu
Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy) · 1 fragment
A życia już użyć nie mogę — nie odśmierdzę ja już tych zaśmierdziałych lat moich. Przed wami jeszcze cały świat! Wy po pracy możecie jeszcze żyć — a ja co? Zachlam się chyba czy zakokainizuję, czy co u czorta…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.