- Literum
- Motywy
- Kłótnia
Motyw: kłótnia w literaturze
26 lektur szkolnych i 71 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Homer · 2 fragmenty
Gniew Achilla, bogini, głoś, obfity w szkody, / Który ściągnął klęsk tyle na greckie narody, / Mnóstwo dusz mężnych wcześnie wtrącił do Erebu, / A na pastwę dał sępom i psom bez pogrzebu / Walające się trupy rycerskie…Księga I — przejdź do fragmentu
Wtem władca pylijskiego powstaje narodu, / Z ust jego słodsze płyną wyrazy od miodu. / Dwa pokolenia Pylów zamieszkały ziemię, / Jak żył, a teraz trzecie ludzi rządzi plemię. / W te rzekł słowa, rozumu wielkiego…Księga I — przejdź do fragmentu
Wergiliusz · 1 fragment
Tak często kłótnia w tłumie porywa się wrąca / I zamęt, srogim gniewem pospólstwa czerń płonie: / Już lecą głownie, głazy — podaje szał bronie; / Wtem pełen cnót i zasług pojawi się starzec, / Tłum w ciszy słucha, waśni…Księga I — przejdź do fragmentu
Arystofanes · 1 fragment
Wtedy już nie mogłem zdzierżyć. / Plunąłem weń zamaszyście / Prawdą mnogich brzydkich wyzwisk: / stąd zaczęła się, jak bywa, / Kłótnia, ząb za ząb zażarta.AGON WTÓRY — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 1 fragment
«Powiedz, kto jesteś, ty, co fukasz drugich?» / — «Ty sam kto jesteś? Za co w Antenorze / Idąc, twe stopy drugich twarze depcą? / Za co naciskasz krokiem tak bolącym, / Za ciężkim, nawet gdybyś był żyjącym?» / — «Ja…Pieśń XXXI – Pieśń XXXIV — przejdź do fragmentu
Piotr Skarga · 13 fragmentów
Namienię trochę tych niebeśpieczeństw naszych, którycheście lepiej niżli ja świadomi, na więtszą pokorę i goręcszą modlitwę waszę. Naprzód widzicie rozerwanie wielkie serc ludzkich i potarganie jedności i miłości, i…Pierwsze. Na początku Sejmu. Przy Ś. Mszy sejmowej — przejdź do fragmentu
Tacy byli za Machabeuszów oni, jako je Pismo zowie, viri iniqui, którzy do obcych panów biegając, wojska ich na ojczyznę przywodzili i zamieszki wielkie czynili, jaki był Symon i Jason, i inni, z któremi Judas…Pierwsze. Na początku Sejmu. Przy Ś. Mszy sejmowej — przejdź do fragmentu
Sejmy ty jako wam źle wychodzą i jakiejby w nich naprawy potrzeba, sami to lepiej widzicie. Ja to tylo mówię, co wszyscy widzą. Zjeżdżacie się z wielkimi kupami jezdnych i pieszych, jako na wojnę, nie na radę, i…Pierwsze. Na początku Sejmu. Przy Ś. Mszy sejmowej — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 2 fragmenty
Podobnyś do owego burdy, co wchodząc do winiarni rzuca szpadę i mówi: „Daj Boże, abym cię nie potrzebował!”, a po wypróżnieniu drugiego kubka dobywa jej na dobywacza korków bez najmniejszej w świecie potrzeby.…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Jesteśmy w miejscu publicznym, panowie; / Albo usuńcie się gdzie na ustronie, / Albo też zimną krwią połóżcie tamę / Tej kłótni. Wszystkich oczy w nas wlepione. / / MERKUCJO Oczy są na to, ażeby patrzały; / Niech robią…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 2 fragmenty
Sprzeczności tedy sądu nie obrażają mnie ani drażnią: pobudzają jedynie i ćwiczą. Unikamy pouczenia; raczej należałoby mu się poddawać i szukać go, zwłaszcza kiedy się nastręcza w formie rozmowy, a nie bakalarstwa.…Rozdział VIII. O sztuce rozmawiania — przejdź do fragmentu
Dysputy powinny być zakazane i karane na równi z innym słownym przestępstwem; ileż nie rodzą one i nie gromadzą złego, zawsze prowadzone i kierowane gniewem! Popadamy w nienawiść najpierw przeciw racjom, potem przeciw…Rozdział VIII. O sztuce rozmawiania — przejdź do fragmentu
François Rabelais · 1 fragment
Brakowało jedynie kogoś, kto by wystąpił jakoby swat i pośrednik, który by pierwszy przebąknął o ugodzie, aby ocalić i jedną, i drugą stronę od tej straszliwej hańby ustąpienia, iżby nie mówiono: „Ten pierwszy się…Czynów i rzeczeń heroicznych bogobojnego Pantagruela, ułożona przez mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny i gwardiana Wysp Hierejskich — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 4 fragmenty
Asesora z Rejentem wzmogła się uparta / Coraz głośniejsza kłótnia o kusego charta, / Którego posiadaniem pan Rejent się szczycił / I utrzymywał, że on zająca pochwycił; / Asesor zaś dowodził na złość Rejentowi, / Że ta…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Inaczej bawiono się w drugim końcu stoła; / Bo tam, wzmogłszy się nagle, stronnicy Sokoła / Na partyję Kusego bez litości wsiedli. / Spór był wielki, już potraw ostatnich nie jedli; / Stojąc i pijąc obie kłóciły się…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Żywa, głośna, lecz dosyć porządna rozmowa / Zakończyła się nagłym wybuchem hałasu. / Jak strzelcy, gdy na lisa zaciągną do lasu, / Słychać gdzieniegdzie trzask drzew, strzały, psiarni granie, / A wtem dojeżdżacz dzika…Księga druga — przejdź do fragmentu
Aleksander Fredro · 1 fragment
Ja z nim w zgodzie? — Mocium panie, / Wprzódy słońce w miejscu stanie! / Wprzódy w morzu wyschnie woda, / Nim tu u nas będzie zgoda!AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 1 fragment
TYTANIA Pan grymasi, zrzędzi pani, / lek na to pomocny: / południowy biegun dla niej, / dla niego północny.POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
DIABEŁ I Spił się, a nie chce spać, / Muszę tak długo stać, / Łajdaku, cicho leż! / Czy go tam kole jeż? / / DIABEŁ II Syp mu na oczy mak. / / DIABEŁ I Zasnął, wpadnę jak zwierz. / / DIABEŁ II Jako na wróbla ptak.…AKT I — przejdź do fragmentu
Aleksander Fredro · 1 fragment
«Głupie wszystkie ptaki!» — / Rzekła sowa. / Na te słowa / Jaki taki / Dalej w krzaki — / Miłość własną ma i ptak. / Ale śmieszny stary szpak / Gwiźnie, skoczy / Jej przed oczy / I zapyta jejmość pani, / Z jakich…przejdź do fragmentu
Aleksander Fredro · 1 fragment
Kiedy głupstwo jeden powie, / Głupstwo drugi mu odpowie; / Potem płacą życiem, zdrowiem. / Co rzec na to? Wiem — nie powiem!przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 6 fragmentów
— Pan Kmicic nie na bitwę pojechał, jeno żołnierzy swawolników karać, co by się łatwo i waćpanom przytrafić mogło, gdybyście przeciw rozkazowi wystąpili. Zresztą prędzej by się tam tumult i siekanina przy was mogła…Rozdział IV — przejdź do fragmentu
Wreszcie Kokosiński rzekł: — Cóż, mili barankowie? — A cóż? — Dobrze wam? — A tobie dobrze? — Ej, żeby nie Kmicic! Ej, żeby nie Kmicic! — rzekł Ranicki, zacierając konwulsyjnie ręce — pohulalibyśmy tu z panienką po…Rozdział IV — przejdź do fragmentu
— Jeśli się waszmości chce tańca, to może ze mną? Kulwiec-Hippocentaurus oczy przymrużył i począł wąsami ruszać gwałtownie. — Wolę z dziewczyną — odrzekł — a z waścią to chyba potem… Wtem podbiegł Ranicki z twarzą już…Rozdział IV — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
Odźwierny nie śmiał zatrzymać Winicjusza, który wpadł do atrium jak burza i dowiedziawszy się, że gospodarza należy szukać w bibliotece, tym samym pędem wpadł do biblioteki i zastawszy Petroniusza piszącego, wyrwał mu…Rozdział szósty — przejdź do fragmentu
Co za zła i nierówna droga! Oliwa wypaliła się w latarce i gdyby Kroto, który równie jest szlachetny, jak silny, chciał mnie wziąć na ręce i donieść aż do bramy, naprzód poznałby, czy łatwo uniesie dziewicę, po wtóre…Rozdział dwudziesty pierwszy — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 2 fragmenty
Wracając obok maneżu Wokulski znowu usłyszał trzaśniecie batem, po którym czwarty pan znowu rozpoczął kłótnię z zastępcą dyrektora. — To jest niedelikatność, mój panie!… — krzyczał czwarty. — Odzienie mi popęka……XII. Wędrówki za cudzymi interesami — przejdź do fragmentu
Wtem ktoś potrącił Wokulskiego. Był to baron Krzeszowski. Blady z gniewu zbliżył się do powozu i wyciągając rękę do panny Izabeli zawołał po francusku: — Cieszę się, kuzynko, że twoi wielbiciele triumfują… Przykro mi…XIII. Wielkopańskie zabawy — przejdź do fragmentu
Mark Twain · 1 fragment
Znowu zamilkli. Znowu zaczęło się wzajemne okrążanie i mierzenie oczami. Wreszcie stanęli w pozycji bojowej. — Wynoś się stąd! — krzyknął Tomek. — Sam się wynoś! — Nie chce mi się! — Mnie też! Stali tak naprzeciw…Rozdział I — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Mówił prócz tego biegle po angielsku, po francusku i po polsku, albowiem ojciec jego, gorący patriota, dbał o to wielce, by chłopiec znał mowę ojczystą. Staś, oczywiście, uważał mowę tę za najpiękniejszą w świecie i…ROZDZIAŁ I — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
— Siadajże o tu, koło Kazi. A ty, proszę cię, pamiętaj o nim. — Pan Wokulski zasługuje na to — odparła wdówka. — Gdyby nie jego przytomność, pan Ochocki połamałby nam kości. — Cóż znowu?… — Nie umie powozić nawet parą…V. Wiejskie rozrywki — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Miałem go, miałem… i uszedł!… Więcej mnie to gryzie aniżeli ta cała stracona wyprawa. — Miałeś go, książę, ale za cenę mojej głowy. — Jasiu! powiem ci szczerze: niechby cię tam byli ze skóry obdarli, bylem z Kmicicowej…Rozdział XXI — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 12 fragmentów
z drugiej strony domu, z mieszkania Stachów, rozbrzmiewały ostre głosy kłótni, wyrzekań i piski dziecińskie, i trzaskanie drzwiami. — Weronka swoim pacierzem dzień zaczyna! — szepnął urągliwie Antek okręcając nogi…I — przejdź do fragmentu
— Kucusie! Kucu, kucu, ku-cu! — zaczęła gonić po śniegach kury, bo się rozłaziły i szukały miejsc na trześniach. Pozanosiła je na grzędy, a z powrotem wywarła gębę na Weronkę, bo jakże, tamta wystawiła do sieni cebratkę…II — przejdź do fragmentu
— Był ci i u nas Kuba, któren do boru z panami poszedł, ale ten pomarł! — rzucił Antek i podniósł się, bo już Mateusz wrzeszczał za ścianą: — Wychodźta, co to, do podwieczorku będzieta połedniowali! Antka porwała złość…III — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 7 fragmentów
To znowuj Jewka, dojrzawszy Borynę wspartego o kraty, jęła dogadywać i wykrzykiwać na niego, że zeźlony odrzekł ostro: — Zamilknij, suko, bo ci gnatki porachuję, że rodzona nie pozna. A na to Jewka rozsrożona nuż pazury…III — przejdź do fragmentu
— Wróciłem, matko… — mówił łagodnie i chciał ją w rękę pocałować. — Ale, suka ci była matką, nie ja! — warknęła wyrywając rękę ze złością. — Po coś tu przyszedł? Mówiłam ci już, że tutaj nic po tobie… — Do Jagusi…VII — przejdź do fragmentu
Stary pozostał w domu. A już od samego rana był dziwnie przykry, dziwnie zeźlony, że ino szukał okazji, na kogo by wywrzeć niepokój i złość, jakie go roztrzęsały; Witka sprał, bo pod krowy słomy nie przyrzucił i leżały…VIII — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 3 fragmenty
„Trza je naleźć i schować przezpiecznie, bo niechby ich dopadł, ukradnie”, rozmyślała, wracając do stodoły. Ale naraz zawróciła z pół drogi. — Siedzisz w chałupie, stróżujesz, a obcych do komory puszczasz! — krzyknęła z…III — przejdź do fragmentu
Bo też kłóciły się, że niech Bóg broni! Wójtowa, cicha zazwyczaj i zgodliwa kobieta, jakby się dzisiaj wściekła — srożyła się coraz barzej, zaś Kozłowa z rozmysłu nieco przycichała i nie przepuszczając niczego, żgała ją…VIII — przejdź do fragmentu
Wynieście se sami, za dziewkę służył wama nie będę! — burknął hardo, rozpierając się na ławie jeszcze szerzej. — Słyszałeś?! Nie doprowadzaj me do złości przy świętej niedzieli… — Wyście też słyszeli, com rzekł: dajcie…X — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
— Dajcie no spokój, Pietrowa! — wtrąciła się Hanka, miarkując już, na co się tutaj zanosi, ale wójtową ponosiło coraz barzej. — Choć raz muszę se dać folgę! Tylam się przez nią natruła, tylam przecierpiała, że swojej…III — przejdź do fragmentu
— A wiesz, co rozpowiadają o tobie i Jasiu? — Nie ciekawam plotów! — odrzekła niechętnie, podnosząc zgorączkowane oczy. — Ciekawaś czy nie, a powinnaś wiedzieć, że przed ludźmi nic się nie uchowa! A kto cicho robi, o…XIII — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.