Motyw: góra w literaturze

Iliada

Homer · 1 fragment

OlimpuKsięga VI — przejdź do fragmentu

Cierpienia młodego Wertera

Johann Wolfgang von Goethe · 3 fragmenty

Babka opowiadała mi bajkę o magnetycznej górze. Gdy się okręt znalazł w jej pobliżu, nagle tracił wszystkie żelazne części i gwoździe, i śruby pędziły ku onej górze, a biedni żeglarze tonęli, przywaleni ciężarem…26 lipca – 28 sierpnia — przejdź do fragmentu

— Ludzie — powiedział — mają upodobanie w utrudnianiu sobie samym i innym wszystkiego. Ale trzeba się z tym pogodzić, podobnie, jak musi pogodzić się z istnieniem góry wędrowiec. Gdyby jej nie było, oczywiście, droga…30 sierpnia – 15 marca — przejdź do fragmentu

Kazałem zatrzymać konie pod starą lipą, stojącą o kwadrans drogi od miasta S. Wysiadłem i poleciwszy pocztylionowi jechać dalej, ruszyłem pieszo, chcąc nacieszyć się wedle upodobania dawnymi, wskrzeszonymi…16 marca – Wieczorem — przejdź do fragmentu

Kordian

Juliusz Słowacki · 2 fragmenty

Tu szczyt… lękam się spojrzeć w przepaść świata ciemną. / Spojrzę… Ach! pod stopami niebo i nad głową / Niebo… Zamknięty jestem w kulę kryształową; / Gdyby ta igła lodu popłynęła ze mną / Wyżej — aż w niebo… nie…AKT DRUGI. ROK 1828. WĘDROWIEC — przejdź do fragmentu

Nic — nic — nic — aż w powietrza błękicie / Skąpałem się… i ożyłem, / I czuję życie!AKT DRUGI. ROK 1828. WĘDROWIEC — przejdź do fragmentu

Potop: tom drugi

Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty

Aż wreszcie zabielały przed jeźdźcami Karpaty. Śniegi leżały na ich skłonach, chmury rozkładały swe ociężałe cielska na szczytach, a gdy wieczór zdarzył się pogodny, wówczas przy zachodzie przywdziewały owe góry szaty…Rozdział XXIII — przejdź do fragmentu

Wyruszono więc z Nowego Targu nieco na zachód i południe, zostawiając po prawej ręce Biały Dunajec. Początkowa droga szła okolicą dosyć otwartą i rozległą, lecz w miarę jak postępowano naprzód, góry poczęły się zbiegać…Rozdział XXIV — przejdź do fragmentu

W pustyni i w puszczy

Henryk Sienkiewicz · 1 fragment

Droga nie była długa i na kilka godzin przed zachodem słońca Staś dojrzał już górę, ku której dążyli. W dali rysowało się na tle nieba długie pasmo innych szczytów, a ona wznosiła się bliżej i osobno, zupełnie jak wyspa…ROZDZIAŁ XXXIV — przejdź do fragmentu