27 lektur szkolnych i 53 oznaczone fragmenty. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Dante Alighieri · 1 fragment
Błysnęło światło: — oby jeszcze błysło! / Nigdy tak szybko cień się nie prześliźnie / Od skrzydeł ptaka po wodnej płaszczyźnie. / I nim zwróciłem oczy pytające / Na mego mistrza, to światło wschodzące / Ponad wodami…Pieśń I – Pieśń V — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 2 fragmenty
Co za blask strzelił tam z okna! / Ono jest wschodem, a Julia jest słońcem! / Wnijdź, cudne słońce, zgładź zazdrosną lunę, / Która aż zbladła z gniewu, że ty jesteś / Od niej piękniejsza; o, jeśli zazdrosna, / Nie bądź…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
PARYS padając / Zabity jestem. O, jeśli masz litość, / Otwórz grobowiec i złóż mnie przy Julii. / umiera / ROMEO Stanieć się zadość. Lecz któż to jest taki? / To hrabia Parys, Merkucja plemiennik! / Cóż to mi w drodze…AKT PIĄTY — przejdź do fragmentu
François Rabelais · 1 fragment
W czasie, kiedy studiowałem w szkole w Toledo, czcigodny ojciec w diable Pikatris, rektor fakultetu diabologicznego, powiadał nam, że diabły z natury swojej lękają się błysku miecza, tak samo jak blasku słonecznego.…Czynów i rzeczeń heroicznych bogobojnego Pantagruela, ułożona przez mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny i gwardiana Wysp Hierejskich — przejdź do fragmentu
Piotr Skarga · 1 fragment
Prawo jest jako nauka życia i sznur spraw ludzkich, którym prostują postępki swoje; jako mówi Mędrzec: „Mandat jest świeca i prawo jest światłość, a droga żywota gromienie karności”. Dwie rzeczy ma w sobie każde prawo…Kazanie siódme. O prawach niesprawiedliwych abo o piątej chorobie Rzeczypospolitej — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 6 fragmentów
Słońce w otwór, co śród okienicy / Wyrżnięty był w kształt serca, wpadło do ciemnicy / Słupem ognistym, prosto sennemu na czoło. / On jeszcze chciał zadrzemać i kręcił się wkoło, / Chroniąc się blasku.Księga czwarta — przejdź do fragmentu
Ujrzał i małą rączkę, niby wachlarz z boku / Nadstawioną ku słońcu dla ochrony wzroku; / Palce drobne, zwrócone na światło różowe, / Czerwieniły się na wskroś jakby rubinowe.Księga czwarta — przejdź do fragmentu
Darmo chce brak miłości zastąpić sumnieniem, / Chłód duszy ogrzać znowu jej wzroku promieniem: / Już ten wzrok, jako księżyc światły a bez ciepła, / Błyskał po wierzchu duszy, która do dna krzepła.Księga piąta — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 3 fragmenty
Kordian ma piękną przyszłość, talenta, zdolności… / / KORDIAN Tak, gdy mię spalą męczarnie, / To będę świecił ludziom próchnem moich kości. / Talenta są to w ręku szalonych latarnie, / Ze światłem idą prosto topić się…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Bóg promień duszy wcielił w nieskończone twory, / Dusza się rozprysnęła na uczuć kolory, / Z których pięć wzięło zmysły cielesne za sługi, / Inne zagasły w nicość… ale jest świat drugi! / Tam z uczuć razem zlanych…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Sala tak nazwana koncertowa w zamku królewskim, oświecona lampą — wkoło kolumny z marmuru, ściany zamalowane arabeskami — widać przez drzwi otwarte na przestrzał ciąg długich ciemnych pokojów, w końcu błyska słabe…AKT TRZECI. SPISEK KORONACYJNY — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Domine, z czego, proszę, są promienie, / Które ty nosisz na głowie? / / ŚWIĘTY GWALBERT Są ze mnie, / Z mojej wewnętrznej wiedzy i z anioła, / Co w ciele moim pali się tajemnie.AKT I — przejdź do fragmentu
Cyprian Kamil Norwid · 1 fragment
Bo nie jest światło, by pod korcem stało, / Ani sól ziemi do przypraw kuchennych, / Bo piękno na to jest, by zachwycało / Do pracy, praca, by się zmartwychwstało.Jako forma — przejdź do fragmentu
Zygmunt Krasiński · 1 fragment
PANKRACY Czy widzisz tam wysoko — wysoko? — / LEONARD Nad ostrym szczytem widzę chmurę pochyłą, na której dogasają promienie słońca. — / PANKRACY Znak straszny pali się na niej. — / LEONARD Chyba cię myli wzrok.…CZĘŚĆ CZWARTA — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Jak to? już dzień? Boże! / Jak biała światłość… mdło mi! mdło mi! mdło miAKT CZWARTY — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Nad drzwiami grobu, na granitu zrębie / Wyrasta dąbek w trójkącie z kamieni: / Posadziły go wróble lub gołębie, / I listkami się czarnemi zieleni — / I słońca w ciemny grobowiec nie puszcza; / Zerwałem jeden liść z…przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Rzekł, spojrzał w okno i bez czucia pada. / Ale nim upadł, lampę z okna ciska. / Ta, trzykroć kołem obiegając błyska, / Na koniec legła przed czołem Konrada; / W rozlanym płynie tleje rdzeń ogniska, / Lecz coraz głębiej…Wojna – Pożegnanie — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Tam z dala błyszczy obłok? tam jutrzenka wschodzi? / To błyszczy Dniestr, to weszła lampa Akermanuprzejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 6 fragmentów
Tymczasem Petroniusz siedząc przy Pomponii lubował się widokiem zachodzącego słońca, ogrodu i stojących przy sadzawce ludzi. Białe ich ubrania na ciemnym tle mirtów świeciły złotem od wieczornych blasków. Na niebie…Rozdział drugi — przejdź do fragmentu
Była to chwila zachodu słońca i ostatnie jego promienie padały na żółty numidyjski marmur kolumn, który w tych blaskach świecił jak złoto i zarazem mienił się na różowo. Wśród kolumn, obok białych posągów Danaid i…Rozdział siódmy — przejdź do fragmentu
Akte po raz pierwszy widziała taką modlitwę i nie mogła oczu oderwać od Ligii, która zwrócona do niej profilem, ze wzniesioną głową i rękoma, patrzyła w niebo, jakby czekając stamtąd ratunku. Świt obrzucił światłem jej…Rozdział ósmy — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 6 fragmentów
— Dziwo czy co?… Toć tam zachód, a jakby słońce wschodziło? Istotnie, owo światło rosło w oczach, z punktu uczyniło się kołem, z koła koliskiem — z dala rzekłbyś, że ktoś zawiesił nad ziemią olbrzymią gwiazdę siejącą…Rozdział XI — przejdź do fragmentu
W kaplicy panował mrok czerwony, którego nie rozpraszały zupełnie płomyki świec jarzących się przed ołtarzem. Barwne światła wpadały także przez szyby, i wszystkie one blaski czerwone, fioletowe, złote, ogniste drgały…Rozdział XII — przejdź do fragmentu
Aż wreszcie zabielały przed jeźdźcami Karpaty. Śniegi leżały na ich skłonach, chmury rozkładały swe ociężałe cielska na szczytach, a gdy wieczór zdarzył się pogodny, wówczas przy zachodzie przywdziewały owe góry szaty…Rozdział XXIII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
Zbliżał się wieczór. Słońce stało jeszcze dość wysoko, ale przetoczyło się już na stronę jeziora. Słonawe jego wody poczynały lśnić złotem i drgać odblaskami pawich piór. Po arabskim brzegu ciągnęła się, jak okiem…ROZDZIAŁ I — przejdź do fragmentu
Słońce przeszło już na tę stronę Nilu i zniżyło się nad pustynią tonąc w złotych i purpurowych zorzach płonących po zachodniej stronie nieba. Powietrze tak było przesycone różowym blaskiem, że oczy mrużyły się od jego…ROZDZIAŁ V — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
Wieczorem, po igrzyskach, pokoje płonęły od lamp różnokolorowych, rzucających blaski tajemnicze a słodkie, jakoby z krainy snów rozkosznych na jawę przeniesione; upajające wschodnie wonie przesycały powietrze, ciche…Rozdział XV — przejdź do fragmentu
Powoli doszło do tego, że gdy myśli o nienawistnym Andrzeju Kmicicu zbyt ją zmęczyły, myślała o Bogusławie, aby się ukoić i pokrzepić. Tamten uosabiał dla niej straszliwą i ponurą ciemność, ten światło, w którym rada…Rozdział XV — przejdź do fragmentu
Charles Dickens · 1 fragment
Lecz najdziwniejsze ze wszystkiego było to, że z wierzchołka głowy zjawiska wytryskał jasny promień światła, który rozjaśniał wszystko dokoła. W chwilach smutku Duch ten kładł na głowę zamiast czapki wielki kaptur do…II. Pierwszy z trzech duchów — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Pewnej nocy nikogo nie było w kredensie. Państwo od dawna siedzieli za granicą, dom stał pustkami, więc lokaj przesiadywał na drugiej stronie u panny pokojowej. Janko, przyczajony w łopuchach, patrzył już od dawna przez…przejdź do fragmentu
Mark Twain · 1 fragment
Dzieci utkwiły wzrok w resztce świecy i śledziły jak gasła powoli i bezlitośnie. Widziały, jak pozostał już tylko sam knot, maleńki koniuszek; widziały, jak słaby płomyczek podnosił się i opadał, aż puścił w górę…Rozdział XXXII — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
Gość patrzył na obłoki, jakby dotykające wierzchołków drzew, na snopy światła, które przepływały między ciemnymi gałęźmi świerków, i było mu dobrze. Nie myślał o pannie Izabeli. Jej wizerunek, palący mu duszę, rozwiał…V. Wiejskie rozrywki — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
Z drugiego końca nieruchomy Kopernik, z nieruchomym globusem w ręku, odwrócił się tyłem do słońca, które na dzień wychodziło spoza domu Karasia, wznosiło się nad pałac Towarzystwa Przyjaciół Nauk i kryło się za dom…XV. W jaki sposób duszę ludzką szarpie namiętność, a w jaki rozsądek — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 4 fragmenty
a tam w dali, w tyle parowca, latarnia morska, postawiona przez niewiernych na zdradliwej mieliźnie, zdawała się mrużyć swe płomienne oko, patrząc na odpływający parowiec, jakby szydząc z jego pobożnych zamiarów.Rozdział II — przejdź do fragmentu
— Więc krzyków nie było. Niech i tak będzie. Ale światła! Przecież światła znikły! Nie widzieliśmy ich więcej. Gdyby były, rzuciłbym się w morze i popłynąłbym ku nim krzycząc… błagałbym, by mnie znów przyjęli na pokład……Rozdział XII — przejdź do fragmentu
Nagły, donośny grzmot zmusił mnie do podniesienia głowy. Dźwięk oddalał się, a przenikliwe, oślepiające światło padło na ziemię. Olśniewające błyski ukazywały się raz po raz, a grzmot potężniał znów z każdą sekundą, gdy…Rozdział XVI — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 4 fragmenty
Na niebo wtaczał się zza lasów księżyc w pełni i rozsrebrzał czuby drzew, i siał przez gałęzie światło na staw, i zaglądał w okna chat, co mu były naprzeciw. Psi nawet pomilkli, cichość niezgłębiona objęła wieś całą i…II — przejdź do fragmentu
Słońce było już chyla tyla nad chałupami i świeciło coraz cieplej, bo z oszroniałych strzech podnosiły się opary i woda skapywała, tylko w cieniach — pod płotami w sadach, po rowach, leżał jeszcze siwy mróz; po stawie…III — przejdź do fragmentu
gdzieniegdzie błyskały już okna i padały na wodę długie, porwane, drgające odbicia świetliste… a spoza lasów wychylał się z wolna ogromny, czerwony księżyc w pełni, aż łuny biły nad nim, jakby pożar buchał gdzieś w…X — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
Noce zaś tak samo były ciężkie do zniesienia, hurkotliwe, zadeszczone, a tak ciemnicami przejęte, że się już nieraz widziało, jakoby na wieki pogasły wszelkie światłości; nawet z wieczora mało w której chałupie zapalali…XIII — przejdź do fragmentu
Antoine de Saint Exupéry · 1 fragment
Aby dać wam wyobrażenie o rozmiarach Ziemi, powiem, że przed wynalezieniem elektryczności trzeba było utrzymywać na niej istną armię czterystu sześćdziesięciu dwóch tysięcy pięciuset jedenastu latarników. Z daleka…XI – XXII — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
Maria podniosła głowę znad książki. Smuga cienia leżała na jej czole i oczach i spływała wzdłuż policzka jak przejrzysty szal. Położyła ręce na grzybku, stojącym wśród pustych butelek, talerzy z niedojedzoną sałatką…I — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.