6 lektur szkolnych i 15 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Trudno dojrzeć szaraka, zwłaszcza śród kamieni. / Pokazał mu pan Sędzia; siedział biedny zając, / Płaszcząc się pod kamieniem, uszy nadstawiając, / Okiem czerwonym spotkał myśliwców wejrzenie / I jakby urzeczony, czując…Księga druga — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 5 fragmentów
Zbliżał się wieczór. Słońce stało jeszcze dość wysoko, ale przetoczyło się już na stronę jeziora. Słonawe jego wody poczynały lśnić złotem i drgać odblaskami pawich piór. Po arabskim brzegu ciągnęła się, jak okiem…ROZDZIAŁ I — przejdź do fragmentu
Staś znał Medinet z opowiadań młodszych inżynierów i podróżników, którzy jeździli tam na polowanie na wszelkiego rodzaju ptactwo wodne oraz na wilki z pustyni i hieny. Wiedział, że jest to osobna wielka oaza leżąca po…ROZDZIAŁ II — przejdź do fragmentu
Dzieci mogły dostrzec po lewej stronie z okien wagonów szeroki pas zieloności, złożony z łąk, na których pasły się konie, wielbłądy i owce — i z pól uprawnych, mieniących się kukurydzą, prosem, alfalfą i innymi…ROZDZIAŁ III — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 2 fragmenty
— Patrzajże?… Znam ten kamień; siedzieliśmy wtedy oboje na nim i patrzyliśmy to na rzekę, to na obłoki, których bieg niepowrotny uczył nas, że tak ucieka szczęście.IX. Kładki, na których spotykają się ludzie różnych światów — przejdź do fragmentu
Myślę, że mu przyjemniej będzie spoczywać pod kamieniem, który słyszał nasze rozmowy i patrzył na łzy.IX. Kładki, na których spotykają się ludzie różnych światów — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
Znowu potknął się o kamień i ten nie znaczący fakt obudził w nim straszliwe medytacje. Zdawało mu się, że kiedyś, kiedyś on sam był kamieniem, zimnym, ślepym, nieczułym. A gdy leżał pyszny w swojej martwocie, której…XIV. Tempus fugit, aeternitas manet — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Aż wreszcie zabielały przed jeźdźcami Karpaty. Śniegi leżały na ich skłonach, chmury rozkładały swe ociężałe cielska na szczytach, a gdy wieczór zdarzył się pogodny, wówczas przy zachodzie przywdziewały owe góry szaty…Rozdział XXIII — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 5 fragmentów
A niebo poczęło się zaciągać coraz mroczniej; chmury wypełzały ze wszystkich jam, podnosiły potworne łby, przeciągały zgniecione kadłuby, rozwichrzały sine grzywy, zielonawymi kłami błyskały i szły całym stadem…I — przejdź do fragmentu
— Kużde stworzenie, trawka kużda, choćby i ta najmarniejsza, kamuszek najmniejszy, nawet ta gwiazda ledwie dojrzana — wszystko dzisiaj czuje, wszystko wie, że Pan się narodził. — Jezus kochany! Wszystko! To i ta ziemia…IV — przejdź do fragmentu
Zaszyli się w wysoki, młody zagajnik, w taki gąszcz splątanych i zwartych ze sobą gałęzi, że ledwie się mogli przeciskać do środka, cisza ich otoczyła grobowa, żaden głos się już tam nie przedzierał, nawet światło jeno…IX — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.