11 lektur szkolnych i 16 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
François Rabelais · 1 fragment
Natura stworzyła dzień, aby się mozolić, aby pracować i krzątać się, każdy koło swego zatrudnienia. Aby to bardziej ułatwić, dostarcza nam świec, to znaczy jasnego i radosnego światła dnia. Wieczorem zasię poczyna nam…Czynów i rzeczeń heroicznych bogobojnego Pantagruela, ułożona przez mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny i gwardiana Wysp Hierejskich — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 3 fragmenty
Słońce ostatnich kresów nieba dochodziło, / Mniej silnie, ale szerzej niż we dnie świeciło, / Całe zaczerwienione, jak zdrowe oblicze / Gospodarza, gdy prace skończywszy rolnicze / Na spoczynek powraca. Już krąg…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
W ślad gospodarza wszystko ze żniwa i z boru, / I z łąk, i z pastwisk razem wracało do dworu. / Tu owiec trzoda becząc w ulice się tłoczy / I wznosi chmurę pyłu; dalej z wolna kroczy / Stado cielic tyrolskich z…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Słońce już gasło, wieczór był ciepły i cichy, / Okrąg niebios gdzieniegdzie chmurkami zasłany, / U góry błękitnawy, na zachód różany; / Chmurki wróżą pogodę: lekkie i świecące, / Tam jako trzody owiec na murawie śpiące…Księga dwunasta — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 3 fragmenty
Wieczór był cichy, tylko niekiedy wiater przegarnął i zaszumiały drzewa; czasem zatrzeszczały płoty, brzęknęły szyby lub Łapa zawarczał, jeżąc się groźnie, a potem wlekły się długie, nieskończone, zgoła grobowe…I — przejdź do fragmentu
Właśnie i wieczór się był robił. Słońce zapadło za bory i całe niebo stanęło w zorzach, aż czuby zbóż i sadów jakby się pławiły w czerwieni a złocie. Zawiewał wilgotny, pieściwy wiater, żaby jęły rechotać, odzywały się…II — przejdź do fragmentu
A nim wieczór zapadł, już na wsi huczało kiej w ulu. Kumy leciały do kum na poredę, poniektóre krzykały do się przez płoty i sady, to dojąc krowy w opłotkach, raiły z przechodzącymi. Zmierzch się czynił luby, pachnący…III — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
Wieczór szedł cichy i ciepły, mgły białymi kożuchami zsiadały się na łęgach, czajki kwiliły z mokradeł i młyn po swojemu turkotał, a czasem drzewa zaszumiały. Niebo było wysokie, ale zawalone burymi chmurzyskami, że…VI — przejdź do fragmentu
Wieczór był ciemny, ale cichy i ciepły. Gwiazdy jeno z rzadka przebłyskiwały w płowych głębokościach; na moczarach leżały białe, grube kożuchy oparów, żaby zaczynały rechotać, a niekiedy zabłąkało się jękliwe kwilenie…VII — przejdź do fragmentu
Charles Dickens · 1 fragment
Na dalekim zachodzie niknące słońce pozostawiło pas płonącej czerwieni, spoglądającej na to rozpaczliwe pustkowie niby nabiegłe krwią oko rozjątrzonego tygrysa. Pas ten zapadał się coraz niżej, aż wreszcie pogrążył się…III. Drugi z zapowiedzianych duchów — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 1 fragment
Ale już z górki mgła spadła w dolinę, chwilę majaczyła nad nią, niby biała chusta, powlokła ścianę leśną modrym, lekuchnym oparem, aż rozeszła się wreszcie po jarach, a łąki i pola, gaje i dąbrowy stanęły widne w złotym…Jak nadworny kronikarz króla Błystka rozpoznawał wiosnę — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
Słońce już się przetaczało na zachód i jakby rozżarzone biegiem szalonym czerwieniło się kołem ogromnym i zsuwało za czarne, wysokie lasy. Mrok gęstniał i pełzał już po polach; sunął bruzdami, czaił się po rowach…I — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
A tymczasem wieczór się już był uczynił, ostatnie zorze zetliły się do cna, że ino kajś niekaj na zachodzie z tych szarych popiołów żarzyły się kieby głownie dogasające, a świat z wolna otulał się w modrawą a lutą…VII — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 1 fragment
Dawno nie miałem snu, / jak ten wieczór, jak ta noc.AKT II — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
Ulica ożywała wieczorem. Na granatowym niebie złoty księżyc toczył się naprzeciw pierzastym obłokom jak krążek ananasa i metalicznym blaskiem opadał na dachy ulicy, w zasłony murów, na chrzęszczący jak srebrna blacha…III — przejdź do fragmentu
Antoine de Saint Exupéry · 1 fragment
Ach, Mały Książę, zaczynałem stopniowo rozumieć twoje ciche, smutne życie. Przez długi czas twoją jedyną rozrywką były nastrojowe zachody słońca. Poznałem ten nowy szczegół czwartego dnia rano, kiedy mi powiedziałeś…I – X — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.