- Literum
- Motywy
- Smutek
Motyw: smutek w literaturze
15 lektur szkolnych i 25 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Homer · 6 fragmentów
Mają tam gospodarze, mają i pasterze / Mięsa dość, brodzą niemal i w mleku, i w serze, / Bo jak rok długi, ciągle doją się maciorki. / Otóż gdym się tam ganiał i ładował worki / Złotem, tutaj tymczasem brata mi zabito…Pieśń czwarta — przejdź do fragmentu
To rzekł, i wszystkich rzewna objęła tęsknota; / W płacz Helena Argejka, a córa Kroniona; / W płacz Telemach; Meneli źrenica zwilżona / Także łzą; łza się kręci w oku Pejsistrata, / Bo w duszy cień mu stanął Antilocha…Pieśń czwarta — przejdź do fragmentu
Słysząc to, lamentować pocznie wiara nasza / I nuż tarzać się w kurzu, nuż z głowy rwać włosy. / Ale mnie nie złamały ich płaczliwe głosy. / Więc od nawy stojącej u morskiej przystani / Idziemy wszyscy smutni, ponurzy…Pieśń dziesiąta — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
Ten duch, com go widział, / Mógł być szatanem (bo szatan przybiera, / Jaką chce postać) i nadużywając / Mojej słabości i smętności (taki / Bowiem stan duszy bardzo mu dogodny), / Ciągnie mnie może w przepaść?AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 2 fragmenty
Lecz nigdy ręka, w muzycznym zapędzie, / Z lutni weselszych tonów nie dobędzie; / I lica jego niewinnych uśmiechów / Zdają się lękać, jak śmiertelnych grzechów. / Wszystkie uderza struny po kolei, / Prócz jednej struny…Wstęp – Uczta — przejdź do fragmentu
Ponury smutek czoło jego mroczy, / Robak boleści wywijał się z licaWojna – Pożegnanie — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Ten starzec usnął, córki swojej płaczem / Ukołysany — patrzcie! Cóż jest ojciec!!!AKT IV — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
Nastąpił dzień wesela. Kret wyszedł po narzeczoną, aby ją zabrać do siebie. Odtąd będzie mieszkała głęboko pod ziemią i nie zobaczy już nigdy słońca, bo kret go znieść nie może. Biedna dziecina pochyliła główkę i wyszła…przejdź do fragmentu
Cyprian Kamil Norwid · 1 fragment
Autor, nie mając na celu rozumu, który zaczyna od negacji i kończy na negacji, to jest, kroku nie robi, a któremu drogi są utorowane i niespotykające zawad, owszem, rozprzestrzeniane nawet przez tych, którzy z…Do czytelnika — przejdź do fragmentu
Aleksander Fredro · 1 fragment
O fortuno tygrysico! / I trucizna, i wesele — / To za wiele! to za wiele!AKT CZWARTY — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 1 fragment
Gdy wyobraźnia nasza w śmiałym naprzód locie, / pełna górnych nadziei w wiecznej mknie tęsknocie, / lada rozbicie szczęścia u skalnego złomu / więzi nas w bezradosnych czterech ścianach domu! / Troska gnieździ się w…POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 3 fragmenty
Taka była dola sierotki Marysi, co miała włoski jak słoneczne światło, oczy jak fiołki leśne, a w sercu tęskność i żałość. — Marysiu, sierotko! — mówi do niej gospodyni, u której gąski pasła. — Czemu się nie śmiejesz…Podziomek spotyka sierotkę Marysię — przejdź do fragmentu
Spojrzał na niego Skrobek raz, spojrzał drugi raz i westchnął ciężko. Czyż nie tak samo, jak ten cień czarny, chodziła przy nim jego czarna dola? Zwiesił głowę i zadumał się; owa powietrzna muzyka umilkła dla niego. To…Sobótka — przejdź do fragmentu
Co dzień teraz od samego rana rozlegały się we wsi tęgie uderzenia cepów, to w pojedynkę: łup, cup! łup, cup!… to w dwójkę: łupu, cupu! łupu, cupu! to w troje: łupu, cupu, łup! łupu, cupu, łup! to w czwórkę wreszcie…Sprawa Wiechetka — przejdź do fragmentu
Charles Dickens · 2 fragmenty
Lecz najdziwniejsze ze wszystkiego było to, że z wierzchołka głowy zjawiska wytryskał jasny promień światła, który rozjaśniał wszystko dokoła. W chwilach smutku Duch ten kładł na głowę zamiast czapki wielki kaptur do…II. Pierwszy z trzech duchów — przejdź do fragmentu
Nie ma nic słuszniejszego, sprawiedliwszego i szlachetniejszego nad prawo równowagi, które sprawia, że o ile choroby i smutki udzielają się innym, o tyle również radość, dobry humor i śmiech są zaraźliwe.III. Drugi z zapowiedzianych duchów — przejdź do fragmentu
Mark Twain · 1 fragment
Teraz postanowienie Tomka było niezłomne. Wpadł w ponury, desperacki nastrój. Doszedł do wniosku, że jest sam na świecie, opuszczony przez wszystkich i nikt go nie kocha. Gdy kiedyś dowiedzą się, do czego go popchnęli…Rozdział XIII — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
I śpiewali tak strasznie, tak rozpacznie i tak jękliwie, jaże łzy się cisnęły, zamierało serce, a oczy strwożone, oczy pobłąkane w niemocy niesły się we świat i u tego nieba chmurnego żebrały zmiłowania. Twarze bladły…I — przejdź do fragmentu
Jagusia zapłakała cichuśko, nie wiadomo laczego. — Co ci to, co? — pytał dobrotliwie Rocho, gładząc ją po głowie. — A bo to wiem, markotno mi jakoś… Ale i wszystkim było markotno i jakaś żałość rozpierała dusze, że…X — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
Chłopiec od chwili przyjazdu do tego miasta był smutny. Męczyła go i dławiła spiekota miejska, bruk palił i wykręcał mu nogi, widok murów, a brak horyzontu sprawiał mu przykrość bez nazwy, co mimo nieustannych…III — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
Czasem nasłuchiwał, a głównie myślał o Jagusi, słyszał ją kręcącą się po izbie; czasem stawała za nim, niekiedy szła w podwórze, a wracając, spuszczała przed nim oczy i krwawy rumieniec oblewał jej twarz wymizerowaną…X — przejdź do fragmentu
Antoine de Saint Exupéry · 1 fragment
Ach, Mały Książę, zaczynałem stopniowo rozumieć twoje ciche, smutne życie. Przez długi czas twoją jedyną rozrywką były nastrojowe zachody słońca. Poznałem ten nowy szczegół czwartego dnia rano, kiedy mi powiedziałeś…I – X — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.