18 lektur szkolnych i 61 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Homer · 1 fragment
Prawda, choć kto na miesiąc z domu się oddali, / Przykro na łodzi znosi, gdy żywioł wzburzony / Nie daje mu do lubej powrócić się żony; / A nas już rok dziewiąty trzyma kraj daleki; / Nie dziw więc, że wzdychają do…Księga II — przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 1 fragment
Kiedy Karol ujrzał, że wszyscy mu chybili, spuszcza głowę z boleścią. „Ja nieszczęśliwy!” — powiada. Aż staje przed nim rycerz niejaki, Tiery, brat Żofra, diuk andegaweński. Ciało ma chude, wątłe, smukłe, włosy czarne…CCLXVI – CCXCI — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 5 fragmentów
Jak się waży / Ten łotr tu wchodzić i kłamaną larwą / Szyderczo naszej urągać zabawie? / Na krew szlachetną, co mi wzdyma serce, / Nie będzie grzechu, jeśli go uśmiercę. / / KAPULET Tybalcie, co ci to? Czego się…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Jeżeli on na mnie co powiedział, dam ja mu, chociażby był zuchwalszy, niż jest, i miał ze sobą dwudziestu sobie podobnych drabów; a jeżeli mi ujdzie, to znajdę takich, co to potrafią. A hultaj! czy to ja jestem jego…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Ten dzielny człowiek, bliski krewny księcia / I mój najlepszy przyjaciel, śmiertelny / Poniósł cios za mnie; moją dobrą sławę / Tybalt znieważył; Tybalt, który nie ma / Godziny jeszcze, jak został mym krewnym. / O…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
Prawdziwie wielkim być to nie wojować / O byle głupstwo bez wielkiej przyczyny, / Lecz wielkomyślnie o źdźbło nawet walczyć, / Gdzie honor każe.AKT CZWARTY — przejdź do fragmentu
Jan Chryzostom Pasek · 1 fragment
Chciałem tedy jeszcze prosić o deliberacyją ad cras, ale jakby mi coś poszeptało: „Już mów rzetelnie, co masz mówić”. Po prostu cale się mnie nie chwytało serce i związku i tych wszystkich obietnic, nie wiem czemu.…Rok pański 1661 — przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Szpecą sławę zwycięstwa mdłe nieprzyjacioły; / Jastrzębie na przepiórki, orły na sokoły.przejdź do fragmentu
Zygmunt Krasiński · 5 fragmentów
Obywatele, schyleni nad prawidłem w pocie i poniżeniu, glancując buty, strzyżąc włosy, poczuliśmy prawa nasze — zdrowie klubu całego! — / CHÓR LOKAI Zdrowie Prezesa — on nas powiedzie drogą honoru. —CZĘŚĆ TRZECIA — przejdź do fragmentu
PRZECHRZTA Wszak zaręczyłeś mi słowem, JW. Panie, bezpieczeństwo tego, który dziś o północy… / MĄŻ Stary szlachcic dwa razy nie powtarza słowa — Jezus i szabla moja! — / GŁOSY W KRZAKACH Maryja i szabla nasza — niech…CZĘŚĆ TRZECIA — przejdź do fragmentu
Honor święty, honor rycerski wystąpił na scenę — zwiędły to łachman w sztandarze ludzkości. — O! Znam ciebie, przenikam ciebie — pełnyś życia, a łączysz się z umierającymi, bo chcesz się oszukać, bo chcesz wierzyć…CZĘŚĆ TRZECIA — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 4 fragmenty
W środku jechali obok Asesor z Rejentem; / A choć na siebie czasem patrzyli ze wstrętem, / Rozmawiali przyjaźnie, jak ludzie honoru / Idąc na rozstrzygnienie śmiertelnego sporu: / Nikt ze słów zawziętości ich poznać nie…Księga druga — przejdź do fragmentu
W każdej dawnej, szlachetnej, potężnej rodzinie / Jest wieść o jakimś krwawym lub zdradzieckim czynie, / Po którym zemsta spływa na dziedziców w spadku: / W Polsce pierwszy raz słyszę o takim wypadku. / Czuję, że we…Księga druga — przejdź do fragmentu
«Co mi? — odmruknął Hrabia — dość już tej gawędy; / Nudźcie drugich waszymi względy i urzędy! / Dość już głupstwa zrobiłem, wdając się z waćpaństwem / W pijatyki, które się kończą grubijaństwem; / Zdacie mi sprawę z…Księga piąta — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 12 fragmentów
Rana w twarzy paliła go jeszcze, ale w duszy piekł go żar stokroć boleśniejszy. Bo na dobitkę wszystkiego, cierpiała w nim i miłość własna rycerska. Był przecie przez Bogusława sromotnie pobity. Niczym były owe cięgi…Rozdział I — przejdź do fragmentu
— Na parol? — Parol dla rycerstwa, nie dla zbójów. Chcesz — wierz, nie chcesz — nie wierz!Rozdział II — przejdź do fragmentu
Zerwał ze zdrajcami, spalił za sobą mosty, chciał teraz służyć ojczyźnie, ponieść jej w ofierze siły, zdrowie, gardło — ale jak to uczynić? jak zacząć? do czego przyłożyć ręki? I znów mu przyszło do głowy: „Iść do…Rozdział II — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 12 fragmentów
— Jeśli waćpan nikogo się nie boisz, to wiedz o tym, że ja się boję gniewu bożego… i łez ludzkich się boję, i krzywd! A hańbą z nikim dzielić się nie chcę; chociażem niewiasta słaba, przecie mi miła cześć imienia może…Rozdział V — przejdź do fragmentu
— Dobić zdrajcę… Dobić!… Rozsiekać! I kilku Butrymów biegło z dobytymi szablami. Nagle stało się coś dziwnego; oto, rzekłbyś: mały pan Wołodyjowski urósł w oczach — szabla najbliższego Butryma wyleciała mu z ręki śladem…Rozdział VII — przejdź do fragmentu
Poznał jednak, że skoro nie było czasu na zaloty, trzeba było prędko działać i wszystko od razu na hazard wystawić: pojechać, oświadczyć się z miejsca i albo po przyspieszonych zapowiedziach ślub wziąść, albo zjeść…Rozdział VIII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 5 fragmentów
— Byle mi bramy Zamościa otworzył, zaofiaruję mu coś takiego, czego żaden król polski zaofiarować by nie mógł. Sapieże nie wypadało pytać, co by takiego było, spojrzał tylko z ciekawością na Karola Gustawa, ten zaś…Rozdział II — przejdź do fragmentu
Tu miecznik, czerwony jak krew i ze zjeżoną czupryną, począł pięścią w stół walić. — Pilniejsza ta wojna niż szwedzka, bo w nas jest cały stan rycerski, wszystkie prawa, wszystka Rzeczpospolita pokrzywdzona i w…Rozdział XVI — przejdź do fragmentu
— Kiedy kończy się służba waćpana? — Za pół roku dopiero. Oleńka pomilczała chwilę, po czym podniosła na niego swe cudne oczy, które w tej chwili przestały być surowe, i rzekła: — Słuchaj mnie, panie kawalerze. Będę…Rozdział XIX — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 3 fragmenty
W oczach zaczęły mi ognie latać. Uderzyłem kuflem w stół i krzyknąłem: — Kłamiesz pan, wszystko pan kłamiesz, panie Szprot!… A oto mój adres… — dodałem rzucając mu bilet na stół. — Co mi pan dajesz adresy? — odparł…VIII. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
— Ci kupcy to jednak honorowi ludzie. — Mają gotówkę, jaśnie panie, mają kredyt — odparł Leon. — Głupcze jakiś!… więc my już nie mamy honoru dlatego, że nie mamy kredytu?… — Mamy, jaśnie panie, ale na inszy sposób.…XIII. Pogodzeni małżonkowie — przejdź do fragmentu
— Więc utrzymuje pan, że baron miał prawo odepchnąć i zniesławić kobietę?… — Która go oszukała?… Miał. — Co pan nazywa oszustwem? — Przyjmowanie uwielbień barona pomimo feblika, jak pani mówi, do pana Starskiego. Pani…XVI. Dusza w letargu — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 2 fragmenty
Tłumem zwyczajnych śmiertelników książę nie tylko nie gardził, ale owszem: miał dla nich życzliwość, a nawet stykał się z nimi i interesował ich potrzebami. Wyobrażał sobie, że jest jednym z Prometeuszów, którzy mają…XI. Stare marzenia i nowe znajomości — przejdź do fragmentu
Wstał o siódmej rano tak rześki i wesoły, że zwróciło to uwagę służącego, który zaczął kręcić się po pokoju. — Czegóż to chcesz? — zapytał Wokulski. — Ja nicz. Ino, proszę pana, stróż chce, ale nie śmi prosić, żeby pan…XII. Wędrówki za cudzymi interesami — przejdź do fragmentu
Mark Twain · 1 fragment
Znowu zamilkli. Znowu zaczęło się wzajemne okrążanie i mierzenie oczami. Wreszcie stanęli w pozycji bojowej. — Wynoś się stąd! — krzyknął Tomek. — Sam się wynoś! — Nie chce mi się! — Mnie też! Stali tak naprzeciw…Rozdział I — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Wreszcie niemałą pociechą była mu myśl, że Ligia, jeśli nie zostanie uratowaną, to będzie pomszczoną i zasłoniętą przez śmierć od hańby. Wierzył, że Winicjusz dokona wszystkiego, co przyrzekł. Widział jego wściekłość i…Rozdział piąty — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Ale Staś, który miał w żyłach polską i francuską krew, uczuł nagle, że za nic w świecie nie zdoła strzelić do człowieka odwróconego plecami. Niech się przynajmniej zawróci — i niech spojrzy śmierci w oczy.ROZDZIAŁ XIII — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 4 fragmenty
W takich okolicznościach pierwszy raz ujrzałem Jima. Wyglądał tak obojętnie i niedostępnie, jak tylko młodzi mogą wyglądać. Stał tam w czystym ubraniu i o jasnej twarzy, mocno trzymając się na nogach, słońce nigdy nie…Rozdział V — przejdź do fragmentu
— A więc ten biedny młodzieniec uciekł z tamtymi — rzekł z poważnym spokojem. Nie wiem dlaczego, uśmiechnąłem się; był to jedyny uśmiech, o ile pamiętam, łączący się ze sprawą Jima. Ale bo też to proste określenie…Rozdział XIII — przejdź do fragmentu
Miecz krajowej sprawiedliwości wisiał nad głową Jima. Jutro — a może dzisiaj (północ dawno minęła) — sędzia o marmurowej twarzy, po wydaniu wyroku uwięzienia za napad i bójkę, miał podnieść straszną broń i wymierzyć…Rozdział XIII — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
— O co się pobili? — spytała później Jagna. — O ciebie! — warknęła ze złością stara. — Juści, mówcie prawdę. — Rzekłam! Mateusz się chwalił we młynie przed chłopami, że często bywał u ciebie w komorze, Antek to…V — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.