- Literum
- Motywy
- Las
Motyw: las w literaturze
17 lektur szkolnych i 36 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Gall Anonim · 2 fragmenty
Gdybym nie był wsparty powagą waszą, ojcowie dopiero z dostojeństw wymienieni, i waszą uczynnością nie był do tego skłoniony, daremnie bym brał na barki ciężar takiej wagi, a w kruchej łodzi się puszczał na taką…[Wstęp] — przejdź do fragmentu
w celu uwielbienia tych to właśnie, powiadam, których żywot chlubny, nauka widna każdemu, obyczaje godne naśladowania, słowo do ludu zbawienne, których mądrość z dwugłowej wyżyny filozofii albo Parnasu początek wiodąca…Księga wtóra — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 1 fragment
Jeszcze przechodził Nessus bród czerwony, / Gdyśmy wchodzili w las dalszym pochodem, / W las pusty, żadną ścieżką nieznaczony. / Tam liść na drzewach czarny, nie zielony, / Gałęzie krzywe, zwikłane niezmiernie…Pieśń XI – Pieśń XV — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 9 fragmentów
Już krąg promienisty / Spuszcza się na wierzch boru i już pomrok mglisty, / Napełniając wierzchołki i gałęzie drzewa, / Cały las wiąże w jedno i jakoby zlewa; / I bór czernił się na kształt ogromnego gmachu, / Słońce…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Był gaj z rzadka zarosły, wysłany murawą. / Po jej kobiercach, na wskroś białych pniów brzozowych, / Pod namiotem obwisłych gałęzi majowych, / Snuło się mnóstwo kształtów, których dziwne ruchy, / Niby tańce, i dziwny…Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Grzybów było w bród. Chłopcy biorą krasnolice, / Tyle w pieśniach litewskich sławione lisice, / Co są godłem panieństwa: bo czerw ich nie zjada, / I dziwna, żaden owad na nich nie usiada. / Panienki za wysmukłym gonią…Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 3 fragmenty
Mali wędrowcy zgromadzili się przy ogniu, nasłuchując wrzasków i skrzeczenia małp, które w pobliskim lesie czyniły prawdziwy jarmark. Wtórowało im skomlenie szakali i rozmaite inne nieznane głosy, w których znać było…ROZDZIAŁ XXIV — przejdź do fragmentu
Po czym oboje z Nel zaczęli przypatrywać się ciekawie roślinności, ponieważ dotychczas nigdy nie przejeżdżali tak blisko podzwrotnikowego lasu. Jechali teraz samym jego brzegiem, aby mieć nad głową cień. Ziemia tu była…ROZDZIAŁ XXV — przejdź do fragmentu
Dżungla w nocy, gdy wśród ciszy słychać każdy odgłos, każdy krok i niemal szelest, jaki robią owady łażące po trawach, jest wprost przerażająca. Unosi się nad nią lęk i zgroza. Staś musiał zważać na wszystko…ROZDZIAŁ XXXI — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 3 fragmenty
— Nie, nie — rzekła — tam nie idźmy, bo stracimy z oczu całe towarzystwo, a dla mnie las tylko wtedy jest piękny, kiedy w nim widzę ludzi. W tej chwili na przykład rozumiem go… Niech no pan spojrzy… Prawda, jak ta część…VII. Lasy, ruiny i czary — przejdź do fragmentu
Bo dla mnie nie zawsze las jest piękny, czasem bywa okropny. Gdybym tu była sama, z pewnością nie widziałabym ulic, kościołów i buduarów. Kiedy jestem sama, las mnie przeraża. Przestaje być dekoracją, a zaczyna być…VII. Lasy, ruiny i czary — przejdź do fragmentu
Oto ścieżka, którą wówczas szli oboje, ale wydaje się jakaś inna. Ta część lasu miała być podobna do kościoła — dziś ani śladu podobieństwa. Dokoła szaro i cicho. Słychać tylko krakanie wron, które w tej chwili…VII. Lasy, ruiny i czary — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
— My siedzim w lasach, ale ziemi u nas tyle, że nikt nie wie, gdzie koniec puszczy, i ludu w niej dużo. Są też w puszczy i grody drewniane, w których dostatek wielki, bo co Semnony, Markomany, Wandale i Kwady złupią po…Rozdział dwudziesty szósty — przejdź do fragmentu
Lecz przedtem jeszcze wzniesiono wszystkie krzyże, tak że na arenie stanął jakby las z wiszącymi na drzewach ludźmi.Rozdział pięćdziesiąty ósmy — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
Objęły ich wraz mroki olbrzymiego boru, który podówczas kilkadziesiąt mil kwadratowych okrywał, łącząc się z jednej strony pasmem nieprzerwanym aż hen, z puszczą Zielonką i Rogowską, z drugiej z pruskimi borami. Żaden…Rozdział XI — przejdź do fragmentu
Pan Stabrowski, łowczy królewski, stary samotnik i kawaler, siedzący ustawicznie jak żubr w puszczy, przyjął ich z otwartymi rękami; dzieci zaś mało nie zdusił w pocałunkach. Żył bowiem tylko z osacznikami, szlacheckiej…Rozdział XI — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 1 fragment
Mało komu tam się uda / Napatrzyć się na te cuda, / Mało kto w wieczornej ciszy / Tę borową baśń usłyszy, / Mało kogo bór przypuści / Do tajemnych swych czeluści, / Gdzie się kryją jego dziwy: / Świat jak z bajki — a…przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Wieczór był mroźny, pogodny, góry i szczyty pobliskich jodeł płonęły purpurą, a dalsze w ciemne już poczęły się ubierać fiolety, lecz droga, na której leżał król, mieniła się niby czerwona i złota wstęga; blaski te…Rozdział XXIII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Nagle przypomniały się zamodlonej panience puszcze, na których skraju wychowała się od małego, i myśl, że w puszczach znajdzie się jedyne bezpieczne schronisko, przeleciała jej jako błyskawica przez głowę. Więc…Rozdział XV — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 4 fragmenty
— Ludzie kochane, kiej nie miarkuję, z czym przychodzicie? — A wedle naszego lasu, mają go rąbać po Trzech Królach! — Przeciech już na tartaku rzną jakieś drzewo. — Rzną żydowskie z Rudki, nie wiecie to? — Nie…V — przejdź do fragmentu
Dowlekli się wnet do lasu i porozchodzili, a blisko, by móc się skrzyknąć łacno do powrotu. Mrok ich ogarnął i pochłonął całkiem, że ledwie gdzieniegdzie ślad jaki ostał. Bór był stary, ogromny, wyniosły; sosna stała…IX — przejdź do fragmentu
Zaszyli się w wysoki, młody zagajnik, w taki gąszcz splątanych i zwartych ze sobą gałęzi, że ledwie się mogli przeciskać do środka, cisza ich otoczyła grobowa, żaden głos się już tam nie przedzierał, nawet światło jeno…IX — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 1 fragment
Przy pierwszym zakręcie stracił z oczu morze, wznoszące się, opadające, niknące, by znów się ukazać — wierny obraz walczącej ludzkości — i miał przed sobą tylko niewzruszone lasy, głęboko w ziemi zakorzenione, wznoszące…Rozdział XXIV — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
Błogi chłód go ogarnął, rozłożyste drzewa tak przysłaniały drogę, że jeno środkiem widniał pas nieba, zaś po ziemi skrzyła się rozmigotana rzeka słońca. Bór był stary i wyniosły, dęby, sosny i brzozy tłoczyły się gęstą…IX — przejdź do fragmentu
George Orwell · 2 fragmenty
Dróżka rozszerzyła się, po chwili dotarł do ścieżki, o której mu powiedziała; był to ledwie szlak wydeptany przez zwierzęta między krzakami. Nie miał zegarka, ale zdecydowanie nie wybiła jeszcze piętnasta. Dzwonki rosły…Część II — przejdź do fragmentu
Stali w cieniu kępy leszczyny. Słońce, choć przefiltrowane przez miliony liści, paliło ich twarze. Winston spojrzał na pole, które się przed nimi rozciągało, i ku swojemu zdumieniu odkrył, że rozpoznaje to miejsce. Już…Część II — przejdź do fragmentu
Julian Tuwim · 1 fragment
Halo, halo! Tutaj ptasie radio w brzozowym gaju, / Nadajemy audycję z ptasiego kraju. / Proszę, niech każdy nastawi aparat, / Bo sfrunęły się ptaszki dla odbycia narad: / Po pierwsze — w sprawie, / Co świtem piszczy w…przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
Nad nami piął się w niebo sosnowy las i szumiał. Wiatr szeleścił, ocierając się o korę drzew. Słońce, rozszczepione w wierzchołku sosny, jak pierzasta strzała spadło w głąb lasu i utkwiło w bladozielonej trawie, która…IV — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
Obok rowu, za wąskim pasem łąki, leżało pole zasadzone burakami. Wychyliwszy się za brunatny nasyp świeżo wyrzuconej, lepkiej gliny, widziało się prawie że dosięgalne zielone, mięsiste liście, a pod nimi białe, o…przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.