Motyw: służalczość w literaturze

Hamlet

William Shakespeare (Szekspir) · 5 fragmentów

Miłościwy panie / I miłościwa pani, chcieć określić, / Czym jest majestat, czym powinność sługi, / Dlaczego dzień jest dniem, a noc jest nocą, / A czas jest czasem, byłoby to jedno, / Co chcieć zmarnować dzień, noc i…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu

Czy widzisz tam waćpan tę chmurę z kształtu podobną do wielbłąda? / POLONIUSZ W rzeczy samej, istny wielbłąd. / HAMLET Zdaje mi się, że jest podobniejsza do łasicy. / POLONIUSZ Prawda, z boku podobniejsza do łasicy.…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu

Bądź zdrów, usłużno-wścibski, biedny głupcze! / Wziąłem cię za lepszego; znieś twą dolę; / Widzisz, że czasem źle być zbyt gorliwym.AKT TRZECI — przejdź do fragmentu

Dziady. Poema: Dziady, część III

Adam Mickiewicz · 6 fragmentów

DOKTOR podchodząc / Mówiłem właśnie, Jaśnie Panie, / Że ledwie rzecz zaczęta, i sprawa w tym stanie, / W jakim jest chory, kiedy lekarz go nawiedzi / I zrobi anagnosin. Mnóstwo uczniów siedzi, / Tyle było śledzenia…AKT I — przejdź do fragmentu

DOKTOR do Lokajów / A głupie bestyje! / Przychodzić — Pan Senator, widzisz, kawę pije.AKT I — przejdź do fragmentu

DOKTOR Właśnie jak miałem honor mówić Jaśnie Panu, / Są tam ludzie różnego i wieku, i stanu; — / To najniebezpieczniejsze jest spisku symptoma, / A wszystkim rusza pewna sprężyna kryjoma, / Którą… / / SENATOR z urazą…AKT I — przejdź do fragmentu

W pustyni i w puszczy

Henryk Sienkiewicz · 1 fragment

Fatma poczęła bić pokłony. — Dzięki ci, sidi! Jesteś nie tylko potężny, ale i sprawiedliwy. A teraz błagam cię jeszcze, abyś pozwolił służyć nam sobie jak niewolnikom. — W Egipcie nikt nie może być niewolnikiem…ROZDZIAŁ II — przejdź do fragmentu

Potop: tom drugi

Henryk Sienkiewicz · 1 fragment

— Ejże, nie rozdrażniaj mnie! — odrzekł Kmicic. Lecz oczy Akbaha-Ułana krwią zaszły. Przez czas jakiś słowa nie mógł przemówić; żyły na karku mu spęczniały, ręka chwyciła za kindżał. — Kęsim! kęsim! — krzyknął…Rozdział XXXIII — przejdź do fragmentu

Syzyfowe prace

Stefan Żeromski · 1 fragment

Nasłuchując, czy to już sam pan profesor nie wchodzi, pani Borowiczowa zwróciła machinalnie oczy w kąt pokoju i dostrzegła tam ikonę w srebrnej szacie i płonące przed nią światełko. „Prawda, prawda… — pomyślała…III — przejdź do fragmentu