23 lektury szkolne i 50 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Wergiliusz · 1 fragment
Najpiękniejszy sam z całej tej rzeszy, / Idzie Enej i łączy drużyny ochocze: / Tak kiedy zimną Licję i Ksantu roztocze / W kraj matki, w Delos śpiesząc, opuszcza Apollin, / Wiodąc chóry wśród Cyntu pagórków i dolin…Księga IV — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 1 fragment
W godzinie, myślę, gdy Wenus płomienna / Ogniem miłości od wschodu przez chmurę / Pierwsze promienie rzucała na górę, / Przyśniła mi się cudna mara senna: / Niewiasta młoda idąca przez błonie, / Zbierała kwiaty, to…Pieśń XXVI – Pieśń XXX — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 3 fragmenty
Ha-ha-ha! Jestżeś uczciwa? / OFELIA Mości książę! / HAMLET Jestżeś piękna? / OFELIA Co znaczą te pytania? / HAMLET To, że jeżeli jesteś uczciwa i piękna, uczciwość twoja nie powinna mieć nic do czynienia z pięknością.…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Słyszałem też o malowaniu się waszym: nie dość wam jednej twarzy otrzymanej od Boga, dorabiacie sobie drugą; sztafirujecie się, krygujecie, cedzicie słowa, przedrzeźniacie boskie stworzenia i swawolę pokrywacie…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Tu wisiały owe wargi, które nie wiem jak często całowałem. Gdzież są teraz twoje drwinki, twoje wyskoki, twoje śpiewki, twoje koncepty, przy których cały stół trząsł się od śmiechu? Nicże z nich nie pozostało na…AKT PIĄTY — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 2 fragmenty
Owa zaś inna grecka swywola słusznie jest omierzła naszym obyczajom: a i ta, wymagając wedle ich praktyki tak koniecznej nierówności wieku i różnicy usług pomiędzy kochankami, również nie odpowiadała owej doskonałej…Rozdział XXVII. O przyjaźni — przejdź do fragmentu
W kąpielach, które starożytni brali co dnia przed posiłkiem i brali je tak zwyczajnie jak my każemy sobie dawać wody do umywania rąk, zrazu myli sobie jeno ręce i nogi, ale później (wedle zwyczaju, który przetrwał wiele…Rozdział XLIX. O dawnych zwyczajach — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
Nasz wielki król, boski i niebiański, którego wszystkie sprawy powinniśmy zważać z uwagą, czcią i skupieniem, nie pogardził przewagami doskonałości cielesnej, speciosus forma proe filiis hominum. Platon żąda, aby obok…Rozdział XVII. O zarozumiałości — przejdź do fragmentu
Molière (Molier) · 1 fragment
Na świecie nie może istnieć nic powabniejszego; wyznaję, iż straciłem zmysły od pierwszej chwili, kiedy ją ujrzałem. Nazywa się Marianna; mieszka z poczciwą matką, która prawie ciągle jest chora i do której przywiązana…AKT I — przejdź do fragmentu
Jan Chryzostom Pasek · 1 fragment
Po tych mowach poszedłem do tańca z nią, a przetańcowawszy, usiadłem też z nią zaraz obok. A już mi się przecie podobała była i że to z młodu bywała gładka, mnie się też i natenczas widziała młoda i nigdy bym nie rzekł…Rok pański 1667 — przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Patrząc się we zwierściadło, a widząc się białą, / Lubiła go smaglawa, że jej podchlebiało. / Przyszła do niej znajoma, nierównie czarniejsza. / Gdy postrzegła, że i tej szpetności umniejsza, / Zła, że i jej sąsiadce do…przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 5 fragmentów
To gość, dobry pan, patrzcie tylko jaki ładny». / Sama spojrzała: Hrabia uśmiechnął się mile, / I widocznie był wdzięczny jej za pochwał tyle; / Postrzegła się, umilkła, oczy opuściła / I jako róży pączek cała się…Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Choć Hrabia Telimenę już dawniej widywał / W domu Sędziego, w którym dosyć często bywał, / Lecz mało ją uważał: zadziwił się zrazu, / Rozeznając w niej model swojego obrazu. / Miejsca piękność, postawy wdzięk i gust…Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Telimena, tak myśląc, z sofy się podniosła / I stanęła na palcach: rzekłbyś, że podrosła; / Odkryła nieco piersi, wygięła się bokiem, / I sama siebie pilnym obejrzała okiem, / I znowu zapytała o radę zwierciadła; / Po…Księga piąta — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 2 fragmenty
Więc wychyliły główki nad powierzchnię wody, aby zobaczyć młodą narzeczoną; ale na widok prześlicznej dziewczynki tak im się jej żal zrobiło, że postanowiły ją obronić. — Nie bój się — powiedziały — nie dostanie cię…przejdź do fragmentu
Posadził ją wysoko na wygodnym liściu, przyniósł jej miodu z kwiatów i powiedział, że jest bardzo, bardzo ładna, chociaż niepodobna wcale do chrabąszcza. Wkrótce zaczęły schodzić się inne chrabąszcze, mieszkające w…przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 2 fragmenty
Minstrelów hymny i piękności względy / Nie przemawiały do zimnego ducha. / Wallenrod pochwał obojętnie słucha, / Na kraśne lica pogląda z daleka, / Od czarującej rozmowy ucieka. / Czy był nieczułym, dumnym z…Wstęp – Uczta — przejdź do fragmentu
Nie, już po czasie! — rzekła smutnym głosem, / Ale spokojnym — Bóg mi doda siły, / On mię zasłoni przed ostatnim ciosem… / Kiedym tu weszła, przysięgłam na progu / Nie zstąpić z wieży, chyba do mogiły, / Walczyłam z…Wojna – Pożegnanie — przejdź do fragmentu
George Gordon Byron · 1 fragment
Okropne lica! jakież być musiały, / Kiedy za młodu namiętnie gorzały? / Wiek jeszcze wszystkich rysów nie pozgładzał, / Tylko szpetnymi piękne poprzegradzał; / Jeszcze niekiedy rumieniec w nich pała, / Znaczno, że dusza…Giaur — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 10 fragmentów
Tratwa, mająca z powodu nagromadzonych na niej roślin pozór wyspy i ogrodu, połączona była sznurami ze złota i purpury z łodziami w kształcie ryb, łabędzi, mew i flamingów, w których przy kolorowych wiosłach siedzieli…Rozdział trzydziesty pierwszy — przejdź do fragmentu
Winicjusz umilkł na chwilę z nadmiaru szczęścia, po czym znów jął mówić, jak powoli otwierały mu się oczy, że ona jest całkiem różna od Rzymianek i chyba do jednej Pomponii podobna. Nie umiał jej zresztą dobrze…Rozdział trzydziesty czwarty — przejdź do fragmentu
Wczesnym rankiem dnia tego pastuchy z Kampanii, przyodziani w koźle skóry na nogach i z twarzami spieczonymi przez słońce, przepędzili naprzód przez bramę pięćset oślic, aby Poppea nazajutrz po przybyciu do Ancjum mogła…Rozdział trzydziesty szósty — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 4 fragmenty
W dwie godziny później Janusz, z oczyma nabiegłymi krwią, z obwisłymi powiekami i siną twarzą, zapukał do komnaty Bogusławowej. Bogusław przyjął go, leżąc w łożu z twarzą wysmarowaną migdałowym mlekiem, które miało…Rozdział VII — przejdź do fragmentu
Ale ja nie o jej nazwisko pytam, jeno czy urodziwa? — Ja tam na takie rzeczy nie patrzę, ale to pewna, że i królowa polska mogłaby się nie powstydzić takiej urody. — Królowa polska? Maria Ludwika? Za czasów Cinq-Marsa…Rozdział VII — przejdź do fragmentu
Na wieczerzę, oprócz miecznika rosieńskiego z Oleńką, zaproszono także znaczniejszych oficerów kiejdańskich i kilku dworzan księcia Bogusława. On sam nadszedł tak strojny i wspaniały, że oczy rwał. Peruka jego…Rozdział VIII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 3 fragmenty
Panna Aleksandra podnosiła głowę jakby rozbudzona ciszą, która następowała po okrzykach Żmudzina; wówczas płomień oświecał jej białą twarz i poważne, błękitne oczy patrzące spod brwi czarnych. Była to urodziwa panna o…Rozdział I — przejdź do fragmentu
Panna Aleksandra weszła rzeczywiście i zatrzymała się trochę u proga jakby zdziwiona tak liczną kompanią, a i pan Kmicic stał przez chwilę jak wryty od podziwu nad jej urodą, bo ją dotąd tylko wieczorami widywał, a przy…Rozdział III — przejdź do fragmentu
kobieta, piękna jak południowe słońce, wysoka, tęga, czarnowłosa, z ciemnymi rumieńcami na twarzy i oczyma jak aksamit. Trzeci chłopak, trzylatek, czarny jak kulka agatu, trzymał się za jej suknię, a ona, nakrywszy oczy…Rozdział XI — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
A tu powiem waćpanom, co rzetelnie myślę: kat to był na cnotę panien zawzięty i śmiało można o nim rzec, co w naszej ojczyźnie o podobnych ludziach mówią: że jego westchnienia niejeden panieński żagiel wydęły, ale tym…Rozdział XIII — przejdź do fragmentu
To rzekłszy, książę pożegnał radę, bo musiał jeszcze oddać się w ręce pokojowych, których zadaniem było co dzień przed nocą kąpielami, maściami i różnymi sztukami, znanymi tylko za granicą, nadzwyczajną jego urodę…Rozdział XVI — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
— Bo co to za kobieta! — mówił baron z coraz żywszą gestykulacją. — Kiedym ją, panie, poznał, wydała mi się zimna jak posąg i tylko zajęta strojami. Dopiero dziś widzę, jakie tam skarby uczuć… Stroić się lubi jak każda…IV. Człowiek szczęśliwy w miłości — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
Tymczasem w piątym roku pożycia pani Małgorzata nagle poczęła się malować… Zrazu nieznacznie, potem coraz energiczniej i coraz nowymi środkami… Usłyszawszy zaś o jakimś likworze, który damom w wieku miał przywracać…XX. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 3 fragmenty
Ale Jagusia i tak nie przecknęła; leżała ano na boku, twarzą na izbę, pierzynę snadź z gorąca zepchnąwszy do pół piersi, że ramiona i szyja leżały nagie, zrumienione i ździebko ruchające się w cichym dychaniu. Przez…II — przejdź do fragmentu
— Wiecie, a to panienki z Woli to ci takie kupry dźwigają na zadzie jakby te indory, kiej se ogony rozczapierzone postawią. — Sianem se te miejsca wypychają lebo gałganami — pojaśniała stara. — A w pasie wcięte kiej…V — przejdź do fragmentu
— Dyć jeszcześ śliczniejsza! — szepnął z podziwem. Ugięta była do kolan. Spod czerwonej chusty, pod brodą zawiązanej, modrzały ogromne, słodkie oczy, białe zęby grały w wiśniowych wargach i cała gębusia, zarumieniona…VIII — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
Antek usiadł na jakichś workach pod okienkiem, dwojaki wziął pomiędzy kolana i łakomie pojadał kapustę z grochem, a potem kluski ziemniaczane z mlekiem, a Hanka ukucnęła mimo i z rozczuleniem wpatrywała się w niego.…III — przejdź do fragmentu
Antek zaś już nie spuszczał oczów z Jagusi, stała właśnie przy szynkwasie, chłopaki się do niej sypnęli zapraszać do tańca, odmawiała pogadując wesoło, a ukradkiem przebierając oczami wskroś ludzi — taka urodna widziała…VII — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
— A bo też urodę ma, to ma; wypasiona kiej jałowica, biała na gębie, a ślepie to ma rychtyk jak te lnowe kwiatki… a mocna, że i niejeden chłop jej nie uradzi… — A bo to co robi, ino żre a wysypia się, to nie ma urodna…I — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
– I… Grał, a trawy się dzierżał, wiecie! Gadacie, co wama ślina przyniesie, ale nie ze sprawiedliwości, a jeno przez czystą zazdrość! Jakby wraził kij między osy, tak się wszystkie rzuciły na niego. — A czegóż to mamy…III — przejdź do fragmentu
Antoine de Saint Exupéry · 1 fragment
Na planecie Małego Księcia zawsze były całkiem zwyczajne kwiaty, ozdobione jednym tylko rzędem płatków, które nie zabierały wiele miejsca i nikomu nie przeszkadzały. Pewnego ranka pojawiały się w trawie, a wieczorem…I – X — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.