- Literum
- Motywy
- Duma
Motyw: duma w literaturze
19 lektur szkolnych i 34 oznaczone fragmenty. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Homer · 2 fragmenty
Lecz wiedz: gdy Feb ode mnie Chryzeidę bierze, / Dam rozkaz, niech ją moi odwiozą żołnierze, / A za to się do twojej posunę nagrody: / Bryzeidę ci wezmę z pięknymi jagody, / Byś znał, żem jest mocniejszy. Drugich strach…Księga I — przejdź do fragmentu
— «Zacny starcze! Szanuję mądrą twoją mowę, / Lecz nad wszystkich ten człowiek chce wynosić głowę; / On by rad sobie władzę najwyższą przywłaszczył, / A któż będzie tak niski, by się przed nim płaszczył? / Jeżeli mu zaś…Księga I — przejdź do fragmentu
Sofokles · 2 fragmenty
A wieczną prawda, że w przystępie dumy / Mienią dobrymi ci nieprawe czyny, / Którym bóg zmieszał rozumy! / Nikt się na ziemi nie ustrzeże winy.przejdź do fragmentu
W nadmiarze pychy zuchwałej / Z tronem się Diki twe myśli i mowy / Zderzyły w locie, złamały. / Zły duch cię ściga rodowy.przejdź do fragmentu
Horacy · 1 fragment
sławić mnie będą, bo jestem potęgą, / choć syn gminu, najpierwszy nadając eolskim / pieśniom dźwięki italskie… O, przybierz tę dumę, / której szuka zasługa i zechciej me włosy, / Melpomeno, uwieńczyć delfickim wawrzynem.przejdź do fragmentu
Homer · 1 fragment
A tylko cień Ajasa, syna Telamona, / Stał podal. Jego postać srodze zachmurzona / Przez to, żem go w zapasach przemógł i nagrodą / Wziął zbroję Achillesa, którą głosów zgodą / W dank dali mi Trojańce i Pallas-Atene, / A…Pieśń jedenasta — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 3 fragmenty
Nigdy! o! nigdy, piekielna! / Ty nie usłyszysz pieśni niewolnika, / Nigdy ta ręka od łańcuchów sina / Strun się nie dotknie! Nigdy moje oczy / Łez nie wyleją, póki te łzy moje / Mogą posłużyć wam na wywołanie / Z ust…AKT I — przejdź do fragmentu
Ja ciemne chmury zdzieram z ludzkich powiek / I światło niosę dla duszy słoneczne, / Ja ludziom biednym daję życie wieczne. / Ktokolwiek jesteś, schyl przede mną głowę.AKT I — przejdź do fragmentu
I chcesz tu z króla uczynić żebraka? / Już mnie z postaci masz prawie żebrakiem, / Jeszcze chcesz serca mego żebraniny? / Na moje ciało ty liczysz zgrzybiałe, / Na me kolana ty rachujesz drżące, / Że mnie przed tobą…AKT IV — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 2 fragmenty
Natrętna niespokojność w serce się zakrada, / Gdybym też dziecię płochym szyderstwem zabiła? / Dmucham w różę, co słońcem palona opada? / A jeśli jego serce z takich kruszców lane, / Że co na nim napiszę, przetrwa…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Pan mój jak lord płaci, / A jak lord siąść nie umie! / / KORDIAN Jakże więc lord siada? / / DOZORCA Na trzech krzesłach zarazem siadają magnaci: / Na jednym lord się kładzie, a na drugim nogi, / A na trzecim kapelusz…AKT DRUGI. ROK 1828. WĘDROWIEC — przejdź do fragmentu
George Gordon Byron · 2 fragmenty
Jej włosy jako hijacynty płyną; / Gdy okolona rówiennic drużyną, / Stanie, nad wszystkie głową wyniesiona, / I da warkoczom płynąć przez ramiona, / Włosem zamiata ślad swój na marmurach, / Ślad nóżki bielszej niźli…Giaur — przejdź do fragmentu
I wnet uczują ten urok spojrzenia / Wymowny, trudny do wypowiedzenia, / Cechę umysłu, co niezgięty w dumie / Zna swoję wyższość i pokazać umie.Giaur — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 2 fragmenty
Kluczniku, twoje serce poczciwe nie umie / Uczuć, ile jest piekła w obrażonej dumie. / Szatan dumy zaczął mi lepsze plany raić: / Zemścić się krwawo, ale powód zemsty taićKsięga dziesiąta — przejdź do fragmentu
Może i teraz, kto wie? możem znowu zgrzeszył! / Możem nad rozkaz wodzów powstanie przyśpieszył! / Ta myśl, że dom Sopliców pierwszy się uzbroi, / Że pierwszą Pogoń w Litwie zatkną krewni moi!… / Ta myśl… zdaje się…Księga dziesiąta — przejdź do fragmentu
Zygmunt Krasiński · 1 fragment
CHÓR KAPŁANÓW Ostatnie sługi Twoje, w ostatnim kościele Syna Twego, błagamy Cię za czcią ojców naszych. — Od nieprzyjaciół wyratuj nas, Panie! / PIERWSZY HRABIA Patrz, z jaką dumą spogląda na wszystkich. — / DRUGI…CZĘŚĆ CZWARTA — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 1 fragment
Mamże, płomieniu, ulec twej osobie? / Przenigdy! Jam jest Faust — i równy tobie!POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
— Tak myślisz? — odpowiedziała dumnie piłka. — A czy wiesz, do kogo mówisz? Zrobiono mnie z safianowych pantofli pana radcy. Takich miałam rodziców! A wewnątrz mam korek hiszpański! — A mój krążek jest mahoniowy…przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 9 fragmentów
Głos jej brzmiał jak prośba pieściwa, ale on nie rozmarszczał brwi i chmurny był. Gniewem wprawdzie nie wybuchnął, choć chwilami przelatywały mu jakby błyskawice po twarzy, ale odrzekł z wyniosłością i dumą: — Tegom się…Rozdział I — przejdź do fragmentu
a z tutejszą szlachtą chcę zgodnie żyć, bo ich opiekunami Oleńki nieboszczyk podkomorzy wyznaczył. — Mówiłeś o tym, alem nie chciał wierzyć. Skąd mu taka konfidencja z szarakami? — Bo na wojnę z nimi chadzał i to…Rozdział III — przejdź do fragmentu
Gniew wzbierał coraz więcej w sercu Oleńki i zawziętość przeciw towarzyszom pana Kmicica wzrastała, jak wzrasta ból w ranie świeżo zadanej. Bo też zraniono w niej okrutnie i miłość własną kobiecą, i tę ufność, z jaką…Rozdział IV — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 1 fragment
Nie damy miana Polski zgnieść, / Nie pójdziem żywo w trumnę, / W Ojczyzny imię i w jej cześć / Podnosim czoła dumne. / Odzyska ziemię dziadów wnuk. / Tak nam dopomóż Bóg!przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
— Czemu oni tak się gromadzą? — spytał Horus jednego z dworzan, wskazując na niezmierzone łany głów ludzkich. — Chcą w tobie, panie, przywitać nowego faraona i z twoich ust usłyszeć o dobrodziejstwach, jakie im…przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
Była chwila, żeś mi się pan podobał; była i — już przeszła. Ale choćby nie przeszła, choćbym miała umrzeć z miłości dla pana, co zapewne nie nastąpi, bo nie straciłam jeszcze ani snu, ani apetytu, nie oddałabym się…VII. Lasy, ruiny i czary — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
Sam widok niedoli, w jaką staczał się jej dom, już napełniał ją rozpaczą. A cóż dopiero, gdy ktoś wdarł się za zasłonę jej najskrytszych tajemnic i śmiał opatrywać rany, które ukryłaby przed samym Bogiem. Wszystko…XIV. Dziewicze marzenia — przejdź do fragmentu
Antoine de Saint Exupéry · 1 fragment
Kiedy po raz ostatni podlał swoją różę i był gotów schować ją pod kloszem, poczuł, że chce mu się płakać. — Żegnaj — powiedział. Lecz róża mu nie odpowiedziała. — Żegnaj — powtórzył. Róża zakaszlała. Ale to nie był…I – X — przejdź do fragmentu
Hugh Lofting · 1 fragment
Jednak Przywódca Lwów był stworzeniem niezwykle dumnym. Kiedy przyszedł do wielkiego domu Doktora, pełnego łóżek z chorymi, wydawał się urażony i wściekły. — Naprawdę miał pan czelność prosić o pomoc… mnie? — spytał.…Rozdział szósty. Polinezja i król – Rozdział dziesiąty. Najrzadsze zwierzę świata — przejdź do fragmentu
George Orwell · 1 fragment
— Za co cię zgarnęli? — spytał Winston. — Za myślozbrodnię — odpowiedział Parsons, prawie łkając. Ton jego głosu wyrażał jednocześnie całkowite przyznanie się do winy i pełne niedowierzania przerażenie, że to słowo może…Część III — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.