- Literum
- Motywy
- Łzy
Motyw: łzy w literaturze
37 lektur szkolnych i 137 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Homer · 5 fragmentów
Kiedy ci przy okręcie zwodzą bój okrutny, / Przed obliczem Achilla staje Patrokl smutny; / A jako zdrój spod skały hojne wody toczy, / Tak obfitymi łzami płyną jego oczy. / Wzruszon Pelid tak mówić do niego zaczyna…Księga XVI — przejdź do fragmentu
Żywegom cię odeszła, rycerzu waleczny, / Dziś, gdy wracam, już ciebie okrywa cień wieczny! / Nieszczęścia po nieszczęściu me ciągnie tęsknice! / Mąż, którego mi dali kochani rodzice, / Widziałam, jak przed miastem…Księga XIX — przejdź do fragmentu
chilles, zatrzymując mirmidońskie roty, / Mówi: — «Wy, dzielni mojej towarzysze broni, / Nie wykładajcie jeszcze z jarzma bystrych koni! / Tak się zbliżmy, niech z oczu płyną łzy rzęsiste, / Oddajmy cześć zmarłemu…Księga XXIII — przejdź do fragmentu
Homer · 4 fragmenty
Rzekłszy to o ziem cisnął berło; łzy mu gradem / Z ócz się polały. Lud się łez jego litował: / Wszyscy wkoło milczeli i nie występował / Nikt z gromiącą pogróżką przeciw jego mowie,Pieśń druga — przejdź do fragmentu
Gdy tę pieśń zaśpiewał / Demodok, w tejże chwili Odysej się zrywał, / Ręką by chwycić za płaszcz fałdny, purpurowy, / I twarz sobie nim zakryć, ściągnąwszy od głowy, / Bo nie chciał łez Feakom pokazać, jak ronił. / A…Pieśń ósma — przejdź do fragmentu
Tak śpiewał boski piewca. Odys z rozrzewnieniem / Słuchał go; łzy mu z powiek lunęły nawałem. / Jak zawodzi niewiasta nad mężowskim ciałem, / Zabitym pod murami, co je piersią bronił, / By dzień hańby od dzieci i miasta…Pieśń ósma — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 5 fragmentów
Precz, precz, łzy niewczesne! / Spłyńcie do źródła, które was wydało; / Dań waszych kropel przypada żalowi, / A nie radości, której ją płacicie. / Mój mąż, co Tybalt go chciał zabić, żyje, / A Tybalt, co chciał zabić…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Gdzie jest mąż mojej pani, gdzie Romeo? / / OJCIEC LAURENTY Tu, na podłodze, łzami upojony. / / MARTA Ach, on jest właśnie w stanie mojej pani, / Właśnie w jej stanie. Nieszczęsna sympatio! / Smutne zbliżenie! I ona tak…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
PANI KAPULET Wciąż jeszcze płaczesz nad stratą Tybalta? / Chcesz–że go łzami dobyć z grobu? Choćbyś / Dopięła tego, wskrzesić go nie zdołasz. / Przestań więc; pewien żal może dowodzić / Wielkiej miłości, ale wielkość…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 2 fragmenty
Nim jeszcze zdarła te trzewiki, w których / Szła za biednego mego ojca ciałem, / Zalana łzami jako Niobe — patrzcie! — / Boże mój! zwierzę, bezrozumne zwierzę / Dłużej by czuło żal — zostaje żoną / Mojego stryja, brata…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Biedna Ofelio, za wiele / Masz już wilgoci, wstrzymam więc łzy moje, / A jednak jest to rzecz ludzka, natura / Żąda praw swoich na przekór wstydowi; / Gdy te strumienie ściekną, zniewieściałość / Wyjdzie wraz z nimi z…AKT CZWARTY — przejdź do fragmentu
François Rabelais · 1 fragment
i śmieli się na wyprzódki, tak iż łzy napływały im do oczu, wskutek gwałtownego otrząśnięcia substancji mózgowej, z której wyciśnięte były owe łzawe wilgotności i przesączone później przez nerwy optyczneRondo — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
Demokryt i Heraklit byli to dwaj filozofowie, z których pierwszy, uważając stan człowieczy za czczy i pocieszny, ukazywał się publicznie jeno z twarzą pełną drwin i śmiechu: Heraklit, mając litość i współczucie dla…Rozdział L. O Demokrycie i Heraklicie — przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Dał miejsce woła małpie lew, bo go bawiła. / Dwór był kontent, kontenci poddani — z początku; / Ustała wkrótce radość — nie było porządku. / Pan się śmiał, śmiał minister, płakał lud ubogi. / Kiedy więc coraz większe…przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 12 fragmentów
A jeśli on mię kochać nie będzie? cała / W mgłę się rozpłynę białą, i spadnę łzami / Na jaki polny kwiat, i z nim uwiędnę.AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
KIRKOR Z jakich kadzideł ta woń się rozlała?… / To z pewna wasze wieńce, uroszone / Łzami wieczora, dają takie wonie?AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Niechaj wrośnie wszystek / W płaczącą wierzbę, korą się odzieje, / Niech się na drzewie skłoni każdy listek, / Jakoby smutny przewinieniem spadał / I płakał… Luby, gdy cię tak zobaczę, / Że będziesz płaczem na płacz…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 9 fragmentów
Ujrzałem łzy w jej oczach, dotknęła dłonią mej dłoni i szepnęła: — Pamiętasz pan Klopstocka? — Przypomniałem sobie natychmiast przecudną Odę, o której myślała i zatopiłem się we fali wrażeń, wywołanych onym hasłem. Nie…4 maja 1771 – 16 czerwca — przejdź do fragmentu
Serce moje było w tej chwili wezbrane uczuciem, wspomnienia różnych przeżyć cisnęły mi się do duszy, a łzy napełniły oczy.19 czerwca – 24 lipca — przejdź do fragmentu
Kiedy wonczas, na poły jeszcze rozespaniem ogarnięty, szukam jej omackiem i wracam do jawy, z oczu tryskają mi łzy, w sercu czuję bolesny ucisk i płaczę, i żalę się beznadziejnej przyszłości mojej.26 lipca – 28 sierpnia — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 7 fragmentów
Natrętna niespokojność w serce się zakrada, / Gdybym też dziecię płochym szyderstwem zabiła? / Dmucham w różę, co słońcem palona opada? / A jeśli jego serce z takich kruszców lane, / Że co na nim napiszę, przetrwa…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Dlaczego na twarz włosów rozpuszczasz uploty?… / Spostrzegłem we włosów chmurze… / Bladość twarzy i coś błyska!… / Może to blask w pereł sznurze? / Może światło brylanta? albo kornaliny? / Może rozgrane słońcem topazu…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Droga! gdybym pałace mógł nazad odzyskać / Jedną łzą twoją, nie chcę, abyś łzę wylała.AKT DRUGI. ROK 1828. WĘDROWIEC — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 6 fragmentów
Któż me westchnienia, kto me łzy policzy? / Czy już tak długie przepłakałam lata, / Czy tyle w piersiach i oczach goryczy, / Że od mych westchnień pordzewiała krata? / Gdzie łza upadnie, w zimny głaz przecieka: / Jak…Wstęp – Uczta — przejdź do fragmentu
Śpiewaj i przeklinaj; / Niechaj łza straszna, co głazy przecieka, / Nie ginie darmo; zdejmę szyszak z głowy, / Tu niechaj spadnie, niech mi pali czoło; / Tu niechaj spadnie, jam cierpieć gotowy: / Chcę znać zawczasu, co…Wstęp – Uczta — przejdź do fragmentu
Płaczmy — lecz niechaj drżą nieprzyjaciele: / Bo Konrad płakał — ażeby mordować.Wstęp – Uczta — przejdź do fragmentu
George Gordon Byron · 3 fragmenty
Nie będę prosił, aby zgonu mego / Nie opłakiwał — nie jestem tak dumny — / Nie masz piękniejszej ozdoby dla trumny / Jak łza żałośna brata kochanego.Giaur — przejdź do fragmentu
Kto marzy, ten śpi; ja wtenczas nie spałem / Jak teraz nie śpię, i zapłakać chciałem, / Ale nie mogłem — źrenica łez głodna, / Czułem, że była wysechła aż do dna, / Chciałem wydobyć z niej łzę, łzę jedyną, / Byłaby…Giaur — przejdź do fragmentu
Takie me imię, takie są me dzieje. / Samemu tobie powierzam wyznania, / Wdzięcznie przyjmuję łzę politowania, / Suche me oko już łez nie wyleje!Giaur — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 3 fragmenty
Telimena, samotna, w myślach pogrążona, / Od wczorajszej postacią i strojem odmienna, / W bieliźnie, na kamieniu, sama jak kamienna; / Twarz schyloną w otwarte utuliła dłonie, / Choć nie słyszysz szlochania, znać, że we…Księga piąta — przejdź do fragmentu
Umilkła i spuściła głowę; oczki modre / Ledwie stuliła, z rzęsów pobiegły łzy szczodre; / A Zosia z zamkniętymi stojąc powiekami, / Milczała, sypiąc łzami jako brylantami.Księga dziesiąta — przejdź do fragmentu
Ach, czyjeż usta śmią pochlebiać sobie, / Że znajdą dzisiaj to czarowne słowo, / Które rozczuli rozpacz marmurową, / Które z serc wieko podejmie kamienne, / Rozwiąże oczy, tylą łez brzemienne / I sprawia, że łza…Księga dwunasta — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 2 fragmenty
Potem Gerda została w izdebce, a staruszka wyszła sama do ogródka, dotknęła swoim kijem każdego krzaczka różanego i wszystkie natychmiast zapadły się w ziemię. Zrobiła to dlatego, ażeby Gerda na widok róż nie…I. Czarodziejskie zwierciadło – IV. U księżniczki — przejdź do fragmentu
— Kaju! Kochany Kaju! Znalazłam cię przecież! Lecz Kaj siedział cichy, sztywny, nieruchomy — a taki zimny! Gerda wybuchnęła płaczem. Jej łzy gorące padały mu na piersi, przenikały mu do serca, roztopiły lodową bryłę i…V. Mała zbójniczka – VII. W pałacu królowej śniegu — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
I ty jej wierzysz? To są łzy zmyślone, / Ona dwa razy tak płakała głośno, / Za te trzy płacze, ona się trzy razy / Odśmieje ze mnie, jeśli ojca zbawi.AKT IV — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 1 fragment
Przed tobą stoję / grzeszna i drżąca, / spójrz na mnie, Matko! / O, Bolejąca! / Miecz w twojej piersi, / Matko Jedyna! / Patrzysz na męki / swojego Syna! / „Ojcze w niebiesiech” / szepczą Twe wargi — / ukój mą boleść…POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Czyż to mnie miło męczyć, — mnie samemu męka. — / Ach — / wzdycha / jak to źle być czułym. — Ach, serce mi pęka. / Wierz mi: gdy pazurami grzesznika odzieram, / Nieraz ogonem, ah! ah! — łzy sobie ocieram.AKT I — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
Obok siebie usłyszał jakby ciche łkanie i zwrócił się w tę stronę. Nie sam był tutaj: obok niego na kamieniu stoi ubogi chłopiec w krótkiej kurtce i drewnianych sabotach: po twarzy mu spływają łzy wielkiego szczęścia. I…przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 16 fragmentów
I unosząc się w miarę opowiadania, poddawał się coraz bardziej wzruszeniu, aż wreszcie łzy żalu i wściekłości poczęły mu kapać z oczu.Rozdział jedenasty — przejdź do fragmentu
Wreszcie w oczach, z poczucia własnej bezsilności, z żalu, gniewu i niepokonanej tęsknoty, zebrały mu się dwie łzy, które przemówiły silniej do Petroniusza niż najwymowniejsze słowa.Rozdział czternasty — przejdź do fragmentu
„I tak płaczę — mówił stary — bo choć powtarzam: dziej się wola boska, nie mogę, biedny grzesznik, łez powstrzymać.”Rozdział czternasty — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 7 fragmentów
Czwarte pismo chcę posłać do naszego elekta, pana dobrego, aby go w smutku pocieszyć, że przecie jeszcze są tacy, którzy go nie opuścili, że są serca i szable na jego skinienie gotowe. Niechże na obczyźnie ma choć tę…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Tu zadrżał głos panu Śladkowskiemu i łzy pokazały mu się na rzęsach, po czym tak mówił dalej: — Będziecie mieli jeszcze ciężkie chwile: idą działa burzące z Krakowa, które dwieście piechoty prowadzi… Jedna szczególniej…Rozdział XVII — przejdź do fragmentu
Pozapalano wszystkie świece, bo już mroczyło się na dworze, i rozsunięto firanki cudownego obrazu, od którego słodkie a rzęsiste blaski rozsypały się zaraz naokoło. Ksiądz Kordecki klęknął na stopniach, dalej zakonnicy…Rozdział XVII — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 6 fragmentów
Ubogi człowiek dotknąwszy pieniędzy zaczął się trząść. Uważnie słuchał Wokulskiego, a łzy spływały mu po wychudzonej twarzy.VIII. Medytacje — przejdź do fragmentu
„Cóż to za ludzie, Boże miłosierny!…” — szeptała nieraz, patrząc spoza firanek na przejeżdżające powozy elegantów, którzy pod rozmaitymi pozorami odwracali głowę od jej okien, ażeby się nie kłaniać. Czyżby sądzili, że…XIV. Dziewicze marzenia — przejdź do fragmentu
wtem muzyka złożona ze skrzypców, arfy i fortepianu zagrała… Marsyliankę. Pan Ignacy przypomniał sobie Węgry, piechotę, Augusta Katza i czując, że mu łzy nabiegają do oczu, że się lada chwilę rozpłacze, porwał ze stołu…XVIII. Zdumienia, przywidzenia i obserwacje starego subiekta — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 5 fragmentów
To mówił eks-obywatel, a z oczu spływały mu łzy na poplamiony surdut. — Niech mnie diabli wezmą, panie Wirski! — zawołałem — jeżeli Stach nie odda panu darmo tego mieszkania. — Sto osiemdziesiąt rubli dopłacam!…I. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Pani Stawska zasłoniła twarz chustką i wybiegła do swego pokoju. — Płacz sobie, płacz… — mówiła grożąc za nią rozdrażniona staruszka. — Takie łzy, chociaż bolesne, lepsze są od tych, które co dzień wylewasz…I. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Uczuł łzę pod powieką, lecz pohamował się i nie splamiła mu twarzy.III. Widziadło — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 3 fragmenty
Nie, Stasiu… ja nie chcę płakać… tylko mi się tak… oczy pocą… Ale w tej chwili bródka poczęła się jej trząść, spod stulonych rzęs wybiegły wielkie łzy i rozszlochała się na dobre. Że jednak wstyd jej było tych łez i…ROZDZIAŁ XII — przejdź do fragmentu
Staś uczuł się nagle bardzo nieszczęśliwy. Po raz pierwszy w życiu zrozumiał, co to jest rozżalenie. Łzy napływały mu mimo woli do oczu i gdyby nie to, że „groźnemu wojownikowi” żadną miarą nie wypadało się rozpłakać…ROZDZIAŁ XXII — przejdź do fragmentu
To rzekłszy wskazał ręką na rozpromienione niebo — i dwie łzy spłynęły mu z wolna po policzkach. Staś płakał jak bóbr.ROZDZIAŁ XXXIII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 3 fragmenty
Oleńka chciała coś mówić, ale nagle zalała się łzami. — Nie płacz! — rzekł Józwa Butrym. — Nie płacz, nie płacz!… — powtarzali dwaj starcy. I tak ją pocieszali, ale nie mogli pocieszyć. Po ich odjeździe została troska…Rozdział IV — przejdź do fragmentu
Wówczas Oleńka wybuchnęła płaczem; on objął ją i trzymał w ramionach całą dygocącą, powtarzając przez zaciśnięte zęby: — Bijże mnie, kto w Boga wierzy! Bij, nie żałuj! Na koniec wybuchnął: — Nie płacz, Oleńka! Dla Boga…Rozdział V — przejdź do fragmentu
— Owóż, jak waćpan widzisz, ode mnie zależy: albo ci list zapowiedni oddać, albo go schować. Niepewność, trwoga i nadzieja odbiły się na twarzy Kmicica. — A waćpan co uczynisz? — pytał cichym głosem. — A ja waszmości…Rozdział IX — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
— Ryknę! jak mi Bóg miły, ryknę! — wołał rozczulony Zagłoba — nie wytrzymam! Oto pan nasz! ojciec! (mości panowie! już szlocham!) ojciec!… nasz król, niedawno tułacz od wszystkich opuszczon, a teraz… a teraz… toćże tu…Rozdział XII — przejdź do fragmentu
Męski niby animusz w tobie, a w ciężkim terminie jeno szlochać umiesz… Co powiada Ketling? — Powiada, że książę kazał nas jako jeńców wojennych strzec, bojąc się, żebyś stryjko partii nie zebrał i do konfederatów nie…Rozdział XIX — przejdź do fragmentu
Charles Dickens · 1 fragment
Duch i Scrooge szli przez sień do drzwi umieszczonych w tyle domu. Drzwi same otworzyły się przed nimi, odsłaniając drugą, pustą i posępną izbę zastawioną ławami z gładkich desek i pulpitami. Przy jednym z pulpitów…II. Pierwszy z trzech duchów — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
Horus spojrzał gasnącym wzrokiem za Nil, gdzie błyszczało światło w więzieniu Bereniki, i dwie łzy, krwawe łzy, stoczyły mu się po twarzy.przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
Mała niewidoma dziewczynka tańczyła po pokoju, klaszcząc w ręce. Blada jej twarz zarumieniła się, usta śmiały się, a pomimo to z zastygłych oczu płynęły łzy jak grad.przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 6 fragmentów
— Kowalowe by spłacić i ostać przy chałupie i półwłóczku… — A masz to czym?… — jęknęła aże w tym uczuciu bezsilności tak silnym, że łzy jej pociekły po twarzy, gdy ogarnęła oczami te pola ojcowe, tę ziemię jak złoto…IV — przejdź do fragmentu
— Pijanica jesteś i świnia zapowietrzona! Do dobrodzieja cię zawlekę, niech cię wypomni przed całym narodem, żeś pies i pijanica… żeś dwa po dwa półkwaterki… żeś całego rubla przepił… żeś jako to bydlę abo i gorszy!……IV — przejdź do fragmentu
Jaguś siedziała cicho, aż zmartwiała ze strachu, ale kiedy słowa matki dojęły ją do żywego… przecknęła, schowała głowę w pierzynę i buchnęła płaczem i wyrzekaniami… rozżalona była srodze… bo przecież nic temu niewinna……VII — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 6 fragmentów
— Mówię wam, jak jest, cała wieś o tym wie, spytajcie się! — zawołał głośno i prędko, że to popędliwy był wielce i zawsze rad prawdę rznął prosto z mostu. — Czy to ma przyjść? — zapytała cicho. — Niech przyjdzie, choćby…II — przejdź do fragmentu
Próżno zapamiętale wzięła się do roboty, paliło się jej w rękach, uprzątała izbę, wzięła się pod wieczór do obrządku krów, czego prawie nigdy nie robiła, nic to jednak nie pomogło, bo ciągle stał przed nią i tęsknica…IV — przejdź do fragmentu
Antek wlókł się ciężko i wolno dookoła stawu, przystawał, rozglądał się nieprzytomnie, nasłuchiwał trwożnie, bo wciąż huczały mu we łbie ojcowe straszne słowa, bo wciąż widział jego oczy rozsrożone, bijące w niego kiej…VII — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 4 fragmenty
Acan się zalewa łzami, / duszę krwawi, serce krwawi; / ale znać z Acana mowy, / że jest — tak — przeciętnie zdrowy; / jutro humor się naprawi. — / Gotów mi płakać najrzewniej, / rozczulać się cudzych grzechów, / u…AKT II — przejdź do fragmentu
POETA Łzy mnie pieką, łzy mnie pieką, / czymże bym ja tam być miał.AKT II — przejdź do fragmentu
POETA Ach, wierzę pani, i ja też przemieniony, / a jeszcze sobie nie wierzę / i choć wszystko pani mówię szczerze, / to przed sobą prawdę własną kryję / i we mgle jakowejś żyję. / Tyle się podłości i głupoty / koło mnie…AKT III — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 2 fragmenty
— Ty, Gumowicz, akurat tyle umiesz z arytmetyki, co pachciarska kobyła… — rzucił mu na pożegnanie. Te dwa ostatnie wyrazy pan Majewski wygłosił w brzmieniu polskim. Sprawiło to szalony efekt. Malcy wszczęli okropny…V — przejdź do fragmentu
Im dłużej myślał, im goręcej usiłował wywabić z przeszłości dopiero co minionej całą postać, tym cudowniejszy, jak gdyby księżycowy blask otaczał ją dokoła. Niepostrzeżone, wewnętrzne łzy Radka, łzy prędzej duszy niż…XII — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
Ale już nie poszła dalej. Ogarnęło ją naraz zniechęcenie i taki płacz chycił za gardziel, że wsparłszy się o barłóg Pietrkowy, zaryczała, sama nie wiedząc laczego. Tak zbrakło jej sił, że opadła w sobie kiej ten kamień…VII — przejdź do fragmentu
Na próżno się odwracała, na próżno chciała zapomnieć — patrzyły z każdego kąta, w powietrzu się unosiły i świeciły jednako strasznie i tak ciągnące nieprzeparcie, że dawała się na ich wolę, patrząc w nie kieby w…XI — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 1 fragment
Patrzyłem tej nocy na rzekę z tego samego miejsca; płynęła milcząca i czarna jak Styks; nazajutrz wyjechałem, ale nieprędko zapomnę, od czego chciała być ocalona właściwie, gdy go błagała, by odjechał póki czas jeszcze.…Rozdział XXXIII — przejdź do fragmentu
Antoine de Saint Exupéry · 2 fragmenty
Nie zdołał nic więcej powiedzieć. Znienacka wybuchnął płaczem. Zapadła już noc. Odłożyłem narzędzia. Miałem w nosie i młotek, i śrubę, i pragnienie, i śmierć. Na pewnej gwieździe, na pewnej planecie — na mojej planecie…I – X — przejdź do fragmentu
Kiedy ktoś dał się oswoić, może się zdarzyć, że będzie musiał trochę popłakać.XXIII – XXVII — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.