Motyw: melancholia w literaturze

Hamlet

William Shakespeare (Szekspir) · 5 fragmentów

Jakiż tego powód, / Że czarne chmury wciąż cię otaczają? / / HAMLET I owszem, panie, jestem wystawiony / Bardzo na słońce. / / KRÓLOWA Kochany Hamlecie, / Zrzuć tę ponurą barwę i przyjaźnie / Wypogodzonym okiem spójrz…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu

Bogdaj to trwałe, zbyt wytrwałe ciało / Stopniało, w lotną parę się rozwiało! / Lub bogdaj Ten, tam w niebie, nie był karą / Zagroził samobójcy! Boże! Boże! / Jak nudnym, nędznym, lichym i jałowym / Zda mi się cały…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu

Wiecie już o dziwnym / Przeistoczeniu się Hamleta, mówię / Przeistoczeniu, bo nic w nim tak wewnątrz, / Jak i na zewnątrz nie jest tym, czym było. / Co by innego jak śmierć ojca mogło / Do tego stopnia wywieść go za…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu

Próby: Próby. Księga druga

Michel de Montaigne · 1 fragment

W uczynkach ludzi szalonych widzimy, jak blisko szaleństwo sąsiaduje z najpotężniejszymi działaniami duszy. Któż nie wie, jak niepochwytne jest sąsiedztwo między szaleństwem a wspaniałymi wzloty swobodnego ducha i…Rozdział XII. Apologia Rajmunda Sebond — przejdź do fragmentu

Cierpienia młodego Wertera

Johann Wolfgang von Goethe · 4 fragmenty

Jestem nieszczęśliwy, Wilhelmie, cała żywotna siła moja zatonęła w targanej niepokojem bezczynności, nie mogę próżnować, a wziąć się do czegoś nie jestem w możności. Znikła moja wyobraźnia, przepadło odczucie natury, a…26 lipca – 28 sierpnia — przejdź do fragmentu

Wieczorem postanawiam zobaczyć wschód słońca i nie ruszam się z łóżka. W ciągu dnia obiecuję sobie ucieszyć oczy światłem księżyca i nie wychylam się z pokoju. Nie wiem, doprawdy całkiem, po co się budzę i po co idę…30 sierpnia – 15 marca — przejdź do fragmentu

Przetrawiał teraz w duszy wszystkie niepowodzenia swego życia, przykrość, jaka go spotkała w salonie hrabiego i wszystkie inne zawody i smutki. Uznał się za uprawnionego do bezczynu, bowiem odciętym został od wszelkiej…30 października – WYDAWCA DO CZYTELNIKA — przejdź do fragmentu

Kordian

Juliusz Słowacki · 3 fragmenty

Zabił się — młody… Zrazu jakaś trwoga / Kładła mi w usta potępienie czynu, / Była to dla mnie posępna przestroga, / Abym wnet gasił myśli zapalone; / Dziś gardzę głupią ostrożnością gminu, / Gardzę przestrogą, zapalam…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu

Boże! jak ten stary / Rósł zapałem w olbrzyma; lecz ja nie mam wiary, / Gdzie ludzie oddychają, ja oddech utracam. / Z wyniosłych myśli ludzkich niedowiarka okiem / Wsteczną drogą do źródła mętnego powracam. / Dróg…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu

Wierzcie mi! wierzcie, ludzie! jam jest wielki, mocny. / Jedyną słabość zamknę w sercu tajemniczym, / Robak smutku mię gryzie… tak że mówiąc z wami, / Chciałbym przestać… i usiąść, i zalać się łzami; / Lecz ten smutek…AKT TRZECI. SPISEK KORONACYJNY — przejdź do fragmentu

Faust: część pierwsza

Johann Wolfgang von Goethe · 1 fragment

To obojętne! czy z tą, czy z tą szatą / zawsze tak się czuł będę jak więzień za kratą; / za stary do zabawy, a sercem za młody, / by nie mieć pragnień; życie już żadnej osłody / dać mi nie może; jaką? — wszak o każdej…POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu

Przygody Tomka Sawyera

Mark Twain · 1 fragment

Teraz postanowienie Tomka było niezłomne. Wpadł w ponury, desperacki nastrój. Doszedł do wniosku, że jest sam na świecie, opuszczony przez wszystkich i nikt go nie kocha. Gdy kiedyś dowiedzą się, do czego go popchnęli…Rozdział XIII — przejdź do fragmentu

Lalka: tom drugi

Bolesław Prus · 1 fragment

Poruszał się swobodnie, był trzeźwy, myślał jasno i szybko, tylko nic go nie obchodziło; ani kto z nim jedzie, ani którędy jedzie, ani dokąd jedzie. Apatia ta rosła w miarę oddalania się od Warszawy. Za Pruszkowem…II. Szare dnie i krwawe godziny — przejdź do fragmentu

Lalka: tom pierwszy

Bolesław Prus · 1 fragment

Stopniowo dym opadł. Gdzie oko sięgło, widzieliśmy w rozmaitych miejscach jakby skrawki białego i granatowego papieru, bez ładu porozrzucane na zdeptanej trawie. W polu kręciło się kilkanaście furmanek, a jacyś ludzie…X. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu

Chłopi: Część pierwsza - Jesień

Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty

A smętek konania był w tych południach cichych, na pustych drogach leżało milczenie, a w odartych z liści sadach czaiła się głęboka melancholia żałości i trwogi zarazem.V — przejdź do fragmentu

Smutek przejmujący padł na wszystkie dusze; jakaś dziwnie bolesna cichość omotała serca — cichość rozpamiętywań żałośliwych i wspominek o tych, co już byli odeszli tam, pod te brzozy zwieszone, pod te czarne, pochylone…IX — przejdź do fragmentu

Wesele

Stanisław Wyspiański · 1 fragment

na plan pierwszy wstąpić muszę — / czuję! psiakrew, serce czuję… / / POETA Nie żarty, choroba serca; / po cóż pijesz? / / PAN MŁODY Niebezpieczno, / ach, to już prawie szaleństwo. / / GOSPODARZ mrucząc / …A jednak i to……AKT III — przejdź do fragmentu

Ludzie bezdomni: tom pierwszy

Stefan Żeromski · 1 fragment

Nie wiem, co mi jest. Jakieś uczucie ze wszystkich najsilniejsze i najbardziej przejmujące smutkiem… Tęsknota… Smutek, któremu brak wszelkiego przedmiotu, celu i myśli. Ach, nie — jest tej myśli jakaś nędzna…Zwierzenia — przejdź do fragmentu

Chłopi: Część druga - Zima

Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment

— Nie potrzeba mi nikogo. Tyle mam ze sobą przyjacielstwa, że ledwie temu poradzę — powiedział Kłębowi, któren mu wyrzucał, że nigdy do niego nie zajrzy. I prawdę rzekł, że ledwie ze sobą poradził, prawdę; wziął się był…III — przejdź do fragmentu

Chłopi: Część trzecia - Wiosna

Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment

Prawda, na kogoż to czeka? Przeciek nikomu do niej nieśpieszno, przeciek na wszystkim świecie sama jest jako ten kołek! „Tyle co może Antek!”, dodała trwożnie. — Antek! — wyszeptała cichuśko, serce jej wezbrało…VII — przejdź do fragmentu