22 lektury szkolne i 67 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Homer · 1 fragment
— «Dobrze czyni, kto bogom winne dary składa. / Nigdy mój syn (ach! smutna wzięła go potrzeba!) / Nie zapomniał w swym domu o mieszkańcach nieba; / Oni na łonie śmierci względni nam wzajemnie.Księga XXIV — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 5 fragmentów
Zasługą» rzekła, «pobożności swojej, / Jedna tu w niebie wyżej od nas stoi, / Wedle zakonu, którego zasłoną / I suknią była w życiu obleczoną; / Aby do śmierci z czystym ślubów wieńcem, / Czuwać, zasypiać społem z…Pieśń I – Pieśń V — przejdź do fragmentu
Lecz gdy wróciła w świat pomimo woli / I w swe nałogi, co ją dotąd boli, / Serce jej ziemską skazą niesplamione / Ciągle nosiło tę świętą zasłonę.Pieśń I – Pieśń V — przejdź do fragmentu
Za to żem był sprawiedliwym, / Żem strzegł pobożnie przykazania boże, / Wzniesiony jestem tu do takiej chwały, / Co być zwalczoną przez żądzę nie może.Pieśń XVI – Pieśń XX — przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 1 fragment
Dzień jest jasny, słońce piękne, nie masz zbroi, która by się nie lśniła. Tysiąc trąb gra, iżby było piękniej. Hałas jest wielki: Francuzi usłyszeli go. Oliwier mówi: „Panie towarzyszu, bardzo to być może, jak mniemam…XXX – LXXXI — przejdź do fragmentu
François Rabelais · 1 fragment
Ksenomanes ukazał z daleka Wyspę Ścichapęków, na której władał Popielec. Pantagruel słyszał o nim niegdyś i rad byłby ujrzeć we własnej osobie, gdyby Ksenomanes nie był go od tego odstręczył, tak z przyczyny wielkiego…Bohaterskich czynów i rzeczeń szlachetnego Pantagruela ułożona przez Mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
Ofelio, chodź tu sobie. Najjaśniejszy, / My się umieścim tam. / do Ofelii / Czytaj tę książkę, / Aby ten pozór zajęcia ubarwił / Twoją samotność. Tak to my, grzesznicy, / Rzekomo świętą miną, uczynkami / Budującymi…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
I obyczaj człowieka, który łączy nabożność z haniebnym życiem, zda mi się poniekąd bardziej naganny niż sposób życia człowieka zgodnego z samym sobą i we wszystkim rozwiązłego: dlatego odmawia nasz Kościół swego…Rozdział LVI. O modłach — przejdź do fragmentu
Jan Chryzostom Pasek · 3 fragmenty
Wchodząc tedy za granicę, kożdy według swojej intencyi swoje Bogu poślubił wota. Zaśpiewało wszystko wojsko polskim trybem O gloriosa Domina! konie zaś po wszystkich pułkach uczyniły okrutne pryskanie, prawie aż serca…Rok pański 1658 — przejdź do fragmentu
Tak tedy stanęło wojsko; nagotowano do mszej na pniaku ściętego dębu i tam odprawiło się nabożeństwo, napaliwszy ogień do rozgrzewania kielicha, bo mróz był tęgi. Te Deum laudamus śpiewano, aż po lessie rozlegało.…Rok pański 1658 — przejdź do fragmentu
Mąż tej zacnej paniej, ten to pan kasztelan zakroczymski, ludzki był to człowiek, wielce dobry żołnierz i mąż doświadczony, tylko że mu się to głowa była napsowała i dlatego osobno od siebie mieszkali, tę tylko jednę…Rok Pański 1660 — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 5 fragmentów
KS. LWOWICZ Bracia, kto wie, ów więzień może jeszcze żyje; / Pan Bóg to sam wie tylko i kiedyś odkryje. / Ja, jak ksiądz, pomodlę się, i wam radzę szczerze / Zmówić za męczennika spoczynek pacierze. — / Kto wie, jaka…AKT I — przejdź do fragmentu
JANKOWSKI A Lwowicz co? — on pacierz po umarłych mówi! / Posłuchajcie, zaśpiewam piosnkę Lwowiczowi. / śpiewa / Mówcie, jeśli wola czyja, / Jezus Maryja. / Nim uwierzę że nam sprzyja / Jezus Maryja: / Niech wprzód…AKT I — przejdź do fragmentu
Otóż — więc z rozkazem / Brata Pana jechałem w miasteczko Lamego — / Jak dziś pamiętam — więc tam byli Francuziska: / Ten gra w kości, ten w karty, ten dziewczęta ściska — / Nuż beczeć; — Każdy Francuz, jak podpije…AKT I — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 1 fragment
Żona nowego proboszcza (stary zmarł) jest to chuderlawa, chorowita osoba. Nie ma ona serca dla świata, bo świat się nią wcale nie interesuje. Jest ograniczona, a sądzi, iż jest uczoną, zabawia się studiowaniem kanonów…16 marca – Wieczorem — przejdź do fragmentu
George Gordon Byron · 1 fragment
W długiej kapicy fałdy obwinięty, / Z cicha przez kolumn przesuwa się rzędy. / Straszy patrzących i sam strachem zdjęty / Staje i patrzy na święte obrzędy; / Lecz gdy się ozwał u ołtarza dzwonek, / Księża uklękli, cofa…Giaur — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
W tej wieży dawno, przed laty dziesięciu, / Jakaś nieznana pobożna niewiasta, / Z dala przybywszy do Maryi miasta — / Czy ją natchnęło niebo w przedsięwzięciu, / Czy skażonego sumienia wyrzuty / Pragnąc ukoić balsamem…Wstęp – Uczta — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 11 fragmentów
— Rozważam w duszy, jak odmienny jest wasz świat od tego świata, którym włada nasz Nero. Ona zaś podniosła swoją drobną twarz ku zorzy wieczornej i odrzekła z prostotą: — Nad światem włada nie Nero — ale Bóg. Nastała…Rozdział drugi — przejdź do fragmentu
Wiedziała więc, że w tym pałacu grozi jej zguba, o której zresztą ostrzegała ją w chwili rozstania i Pomponia. Mając jednak duszę młodą, nieobytą z zepsuciem, i wyznając wysoką naukę wszczepioną jej przez przybraną…Rozdział siódmy — przejdź do fragmentu
Chilo wpatrzył się w jasny blask miesięczny i wolnym, stłumionym głosem począł mówić o śmierci Chrystusa. Mówił jakby nie do Urbana, ale jakby sam dla siebie rozpamiętywał ową śmierć lub jakby jej tajemnicę zwierzał…Rozdział siedemnasty — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 9 fragmentów
Wówczas obaj usłyszeli wyrok śmierci. Było to w kwaterze Millera w obecności sztabu i znamienitych oficerów. Wszyscy oni patrzyli pilnie w twarze zakonników, ciekawi, jakie też wyrok wywrze na nich wrażenie, i z…Rozdział XVI — przejdź do fragmentu
— Na stu jeden chyba powróci z takiej imprezy — odrzekł pan Piotr — ale audaces fortuna juvat! — Bywało się w gorszych opałach — rzekł Kmicic — nic mi nie będzie, bo takie moje szczęście! Ej, ojcze kochany, i co za…Rozdział XVII — przejdź do fragmentu
— Zali nie przysięgliśmy sobie, że do ostatniej kropli krwi bronić świętego przybytku będziemy? Zaprawdę, powiadam wam, jeśli prochy nas wyrzucą, to tylko liche ciała nasze, tylko doczesne zwłoki opadną z powrotem na…Rozdział XIX — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 4 fragmenty
— Tak mi coś mówi, że go Bóg wyda w ręce nasze! — zawołał wzruszony Kmicic. — I ja tak myślę. — Ślubowałem sobie do śmierci ten dzień pościć, w którym go spotkam. — Protekcja boża nie zawadzi — odrzekł pan Michał. — Nie…Rozdział XXIV — przejdź do fragmentu
Ha! życiem to przypłacił. Dziwny człek jest pan Zagłoba, bo on mu wcale wujem ni krewnym nie był, a przecie inny by po synu tak nie desperował… Prawdę zaś rzekłszy, nie było czego, bo tak sławnej śmierci zazdrościć by…Rozdział XXIV — przejdź do fragmentu
— Pojmuję twoją desperację… ale zawsze… tyś, widzisz, zdrajcę ojczyzny wypuścił, który ciężkie paroksyzmy na Rzeczpospolitą w przyszłości sprowadzić może… Nie ma co, Jędrek! Zasłużyłeś się dzisiaj okrutnie, aleś w końcu…Rozdział XXV — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 3 fragmenty
Na ścianach u ciotki wisieli sami święci; ale jakkolwiek było ich sporo, nie dorównali jednak liczbą Napoleonom, którymi ojciec przyozdabiał swój pokój. Był tam jeden Napoleon w Egipcie, drugi pod Wagram, trzeci pod…III. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Dalszy bieg myśli przerwała mu smutna, brzęcząca melodia. Była to muzyka szkatułki grającej, po której nastąpił świegot sztucznych ptaków; a gdy one milkły, rozlegał się cichy szelest fontanny, szept modlitw i…IX. Kładki, na których spotykają się ludzie różnych światów — przejdź do fragmentu
I jestże tu ład na świecie?… O krok od siebie staje dwoje ludzi nieszczęśliwych; jedno szuka miłości i rodziny, drugie może walczy z biedą i brakiem opieki. Każde znalazłoby w drugim to, czego potrzebuje, no — i nie…IX. Kładki, na których spotykają się ludzie różnych światów — przejdź do fragmentu
Mark Twain · 1 fragment
Przez dwa długie tygodnie Tomek leżał przykuty do łóżka, umarły dla świata i jego wydarzeń. Był bardzo chory i nic go nie interesowało. Gdy wreszcie stanął na nogach i chwiejnym krokiem poszedł na spacer do miasta…Rozdział XXIII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Nazajutrz poranne słońce oświeciło dziwne widowisko. Staś chodził wzdłuż skalnej ściany, zatrzymywał się przed każdym Murzynem, skrapiał mu czoło wodą i wymawiał nad nim sakramentalne słowa. A oni spali z drżeniem rąk i…ROZDZIAŁ XXXIV — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
— Niebożęta! — mówił Kmicic idąc za swoją myślą. — Gdym teraz oto w gorączce leżał, co wieczora wchodzili tymi oto drzwiami z tamtej izby… Widziałem ich koło łoża, jako na jawie, sinych, zbitych, a ciągle jęczeli…Rozdział IX — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 10 fragmentów
umył się pod studnią, przygładził dłonią rzadkie, wyleniałe włosy, co mu się były pozwijały w kołtuny, i klęknął na progu stajni odmawiać pacierze. Gospodarz spali jeszcze, w oknach chałupy zapalały się krwawe brzaski…III — przejdź do fragmentu
A że w kościele była msza święta, bo sygnaturka przedzwoniła ofiarę i huczały przyciszonym głosem organy, zdjął kapelusz i westchnął pobożnie.III — przejdź do fragmentu
— A dobrze, ino skoczę jeszcze do klasztoru zmówić pacierz. Poszła, ale w dobre dwa pacierze już była z powrotem, i zaraz pojechali.III — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 4 fragmenty
Krzyż stał na skraju lasu, tuż przy drodze, broniły go od burz cztery ogromne brzozy w białych gzłach, z obwisłymi niby warkocze gałęziami; na czarnym drzewie był rozkrzyżowany Chrystus z blachy, pomalowanej w takie…IX — przejdź do fragmentu
Jedno zmiłowanie Pańskie mogło go tylko wybawić! Jakoś późną jesienią przyszła jedna noc tak wiejna, że wicher zerwał dach z chałupy i powyrywał wszystkie drzwi i okna, wraz zaś zleciała się cała hurma diabłów i nuż…X — przejdź do fragmentu
— Oboje winowaci, oboje przywlec i skarać na pogorzelisku!… Baby, a zwłaszcza komornice i biedota wszystka, wzięły wtór za nią i z krzykiem nieludzkim, rozczapierzone, nieprzytomne zgoła, darły się pobok niej na czoło…XII — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
W gruncie rzeczy religijność była jakby zbudzeniem się do życia istoty martwej. Jak na wiosnę z nagiego gruntu wyrasta niespodziewanie, na oko z niczego, pęd kwiatu, idzie za słońcem i otwiera ku niemu swój kielich, tak…IX — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 1 fragment
Ośmiuset ludzi, mężczyzn i kobiet, z wiarą i nadzieją, z jakimiś swoimi serdecznymi przywiązaniami i wspomnieniami zebrało się tam, przybywając z północy, południa, znad granic wschodnich, depcząc po dróżkach…Rozdział II — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.