Motyw: pogarda w literaturze

Chmury

Arystofanes · 1 fragment

Jakże miło poznać nowe / i dowcipne owe prawdy / I ze wzgardą patrzeć z góry / na społecznych praw przesądy!AGON WTÓRY — przejdź do fragmentu

Próby: Próby. Księga pierwsza

Michel de Montaigne · 1 fragment

Demokryt i Heraklit byli to dwaj filozofowie, z których pierwszy, uważając stan człowieczy za czczy i pocieszny, ukazywał się publicznie jeno z twarzą pełną drwin i śmiechu: Heraklit, mając litość i współczucie dla…Rozdział L. O Demokrycie i Heraklicie — przejdź do fragmentu

Bajki i przypowieści: Potok i rzeka

Ignacy Krasicki · 1 fragment

Potok z wierzchołka góry lecący z hałasem, / Śmiał się z rzeki; spokojnie płynęła tymczasem. / Nie stało wód u góry, gdy śniegi stopniały, / Aż z owego potoka strumyk tylko mały. / Co gorsza: ten, co zaczął z hałasem i…przejdź do fragmentu

Baśnie: Coś

Hans Christian Andersen · 2 fragmenty

— Cóż to jest murarz? Prosty rzemieślnik, nic więcej. Iluż to ludzi w mieście patrzeć będzie na ciebie z góry i uważać cię za coś niższego? Za nic prawie, ot za jakąś tam mrówkę z mrowiska.przejdź do fragmentu

Obok niego stanęła jakaś pokorna duszyczka i nieśmiało, a z tęsknotą spoglądała na wspaniałe, złociste wrota. — Postawiono ją przy mnie, widać dla kontrastu — szepnął do siebie krytyk — i to mi się należy: cała wartość…przejdź do fragmentu

Potop: tom pierwszy

Henryk Sienkiewicz · 3 fragmenty

— Dla Boga! — mówiła Oleńka unosząc się coraz bardziej — niech sobie czynią, co chcą, ale nie tu, w Lubiczu… Niech będą, jacy chcą, ich to rzecz, ich szyje odpowiedzą, ale niech pana Kmicica nie podmawiają… do rozpusty……Rozdział IV — przejdź do fragmentu

Po ich odjeździe została troska, niepokój i jakby uraza i do nich, i do pana Andrzeja. Dumną pannę bolało coraz głębiej to, że trzeba było go bronić, usprawiedliwiać i tłumaczyć. A ta kompania! Drobne ręce panny…Rozdział IV — przejdź do fragmentu

Tu oczy dziewczyny poczęły ciskać błyskawice i podniósłszy głowę, postąpiła kilka kroków ku zabijakom, a oni cofali się przed nią w zdumieniu. — Zdrajcy! — rzekła — wy to go jak złe duchy do grzechu kusicie, wy go…Rozdział IV — przejdź do fragmentu

O krasnoludkach i sierotce Marysi

Maria Konopnicka · 1 fragment

Zaledwie jednak był w połowie zwrotki, kiedy posłyszał ćwierkanie gromady wróbli na chruścianym, grodzącym pólko, płocie; urwał tedy piosenkę swą natychmiast, aby się z tą gawiedzią nie bratać, i namarszczywszy czoło…Jak nadworny kronikarz króla Błystka rozpoznawał wiosnę — przejdź do fragmentu

Potop: tom drugi

Henryk Sienkiewicz · 1 fragment

— Wziąć mi te golone pałki i zamknąć! — krzyknął jenerał. — Waść, panie Sadowski, otrąbisz mi pod klasztorem, że niech aby z jednego działa dadzą z murów ognia, obudwóch mnichów każę natychmiast powiesić! Prowadzono…Rozdział XVI — przejdź do fragmentu

Chłopi: Część czwarta - Lato

Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment

— Rozstąpta się, ludzie! Naczelnik! Jakoż powóz ukazał się na drodze i podskakując na wybojach, zakręcił przed kancelarią. Naczelnik podniósł rękę do czoła, chłopi pozdejmowali kapelusze, zaległo milczenie; wójt z…VIII — przejdź do fragmentu

Pożegnanie z Marią: Proszę państwa do gazu

Tadeusz Borowski · 1 fragment

Patrzyłem na nią. Oto stoi przede mną dziewczyna o cudnych, jasnych włosach, o ślicznych piersiach, w batystowej, letniej bluzeczce, o mądrym, dojrzałym spojrzeniu. Stoi, patrzy mi prosto w twarz i czeka. Oto komora…przejdź do fragmentu