- Literum
- Motywy
- Śmiech
Motyw: śmiech w literaturze
31 lektur szkolnych i 72 oznaczone fragmenty. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Platon · 3 fragmenty
Bo jeżeli się ktoś zanosi gwałtownym śmiechem, to również prowadzi do gwałtownych przemian wewnętrznych. — Zdaje mi się — powiada. — Zatem także, jeśliby ktoś w poezji dawał ludzi wybitnych a zanoszących się śmiechem…Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Może być — dodałem — że to wbrew zwyczajowi, więc niejedna z tych rzeczy, o których mówimy, może się wydać śmieszna, gdyby ją w czyn wprowadzić tak, jak się o niej mówi. — I bardzo — powiada. — A co ty w tym — dodałem…Księga piąta — przejdź do fragmentu
A czy nie ta sama sprawa i ze śmiesznością? Jeżelibyś się sam wstydził błaznować, to jednak jeżeli się tego nasłuchasz w naśladownictwie komediowym albo i u siebie w domu i mocno się tym zaczniesz bawić, a nie będziesz…Księga dziesiąta — przejdź do fragmentu
Homer · 2 fragmenty
Tak rzekł — a bogów orszak w dom jego się zbiera: / Wszedł Posejdon lądotrzęs, Hermes wieści zwiastun, / Toż Apollon, dalekonośnej kuszy piastun. / Z bogiń żadna nie przyszła — wstyd im tej swawoli… / A więc stanęli we…Pieśń ósma — przejdź do fragmentu
Świętej mocy Telemach głos zabrał wśród tłumu: / „Prze bogi! Toż mnie Kronion pozbawił rozumu! / Matka moja oświadcza, mądra białogłowa, / Że z drugim mężem dom ten opuścić gotowa, / A ja śmieję się wesół, ot, sobie…Pieśń dwudziesta pierwsza — przejdź do fragmentu
Homer · 1 fragment
prawą kamień ostry uchwyciwszy dłonią, / Ciska go — i niepróżno swe siły natęża: / Kebryjona obala, walecznego męża. / Gdy na wozie Hektora trzyma lejce świetne, / Ogromny kamień w czoło uderzył szlachetne: / Odarł…Księga XVI — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 2 fragmenty
Tym zaś, co u was grają błaznów, zakażcie jak najsurowiej prawić co bądź więcej nad to, co stoi w ich roli; są bowiem między nimi tacy, co się namawiają do śmiechu, aby w pewnej liczbie jałowych spektatorów także śmiech…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Cięty hultaj! Trzeba nam ważyć słowa, inaczej igraszka ich wystrychnie nas na dudków. Zaprawdę, mój Horacy, świat się stał tak dowcipny, od trzech lat to uważam, że chłop swoim wielkim palcem u nogi nagniotków nabawia…AKT PIĄTY — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
Demokryt i Heraklit byli to dwaj filozofowie, z których pierwszy, uważając stan człowieczy za czczy i pocieszny, ukazywał się publicznie jeno z twarzą pełną drwin i śmiechu: Heraklit, mając litość i współczucie dla…Rozdział L. O Demokrycie i Heraklicie — przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Dał miejsce woła małpie lew, bo go bawiła. / Dwór był kontent, kontenci poddani — z początku; / Ustała wkrótce radość — nie było porządku. / Pan się śmiał, śmiał minister, płakał lud ubogi. / Kiedy więc coraz większe…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Paw się dął, szklniące pióra gdy wspaniale toczył. / Orzeł górnie bujając, gdy go w locie zoczył, / Rozśmiał się i przeleciał. Wrzasnął paw — w śmiech ptacy. / «Nie znają się — powtarzał — na rzeczach prostacy».…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Żartował, a od śmiechu trzymał się za boki, / Na ślepego kompana patrząc, jednooki. / Nadszedł, co krzywo patrzył: śmiał się. Nadszedł stary: / I ten się śmiał włożywszy na nos okulary. / Przyszedł na koniec jeden z…przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 3 fragmenty
Cesarz! — Jego Imperatorska Mość — a! Cesarz wchodzi, / A! — co? — nie patrzy! zmarszczył brwi — spojrzał ukosem? / Ach! — Najjaśniejszy Panie — ach! — nie mogę głosem — / Głos mi zamarł — ach, dreszcz, pot, — ach!…AKT I — przejdź do fragmentu
SENATOR grzecznie / Witam, witam, któraż z pań jest pani Rollison? / / P. ROLLISON z płaczem / — Ja — mój syn! Panie Dobrodzieju… / / SENATOR Proszę — chwilę, / Pani masz list, a po cóż przyszło tu Pań tyle? / / DRUGA…AKT I — przejdź do fragmentu
P. ROLLISONOWA Jak to? — czyż to nie był głos mojego dziecięcia? / Niema owca pozna głos swojego jagnięcia / Śród najliczniejszej trzody — ach, to był głos taki! — / Ach, dobry Panie, żebyś słyszał raz głos taki, / Ty…AKT I — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 2 fragmenty
Bo żadnych kłosów ludziom nie wysieją śmiechy, / A smutek niby mądra książka w sercu żyje / I mówi wiele rzeczy, i człowiek nie gnije / Jak muchomor pod sosną, lecz zbiera po szczypcie / Przestrogę do przestrogi…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Niech szubienic drzewa / W ogrodach miejskich rosną jak szpalery, / Niech się w ogrody takie tłum wylewa / Śmiechom przyjazny, a łzom nienawistny; / Niech niańki w ogród szubienic bezlistny / Prowadzą dziatki, by tam…AKT TRZECI. SPISEK KORONACYJNY — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 2 fragmenty
I ty jej wierzysz? To są łzy zmyślone, / Ona dwa razy tak płakała głośno, / Za te trzy płacze, ona się trzy razy / Odśmieje ze mnie, jeśli ojca zbawi.AKT IV — przejdź do fragmentu
Lechu! śmiech ludzki jest zabójczą bronią; / Więcej on strącił koron z głów posępnych, / Niż ci się zdaje; o! śmiech to gadzina, / Która się w sercu wyśmianego kryje / I tam go kąsa, kąsa, do krwi kąsa, / Aż wreszcie…AKT IV — przejdź do fragmentu
George Gordon Byron · 2 fragmenty
Zgraja motylów, co pod niebem lata, / Nie szuka w dole zranionego brata. / Płeć piękna dla nas ma litości tyle, / Lecz dla płci własnej ma serce motyle! / Piękność nad każdym nieszczęściem łzy leje, / Nad sióstr…Giaur — przejdź do fragmentu
Przed nim wpół trwożny braciszek umyka, / Kiedy samego przypadkiem spotyka; / Bo on swym wzrokiem i gorzkim uśmiechem / Zaraża wszystkich boleścią i grzechem. / Przecież zbyt rzadko uśmiechać się raczy, / Śmiejąc się…Giaur — przejdź do fragmentu
Cyprian Kamil Norwid · 2 fragmenty
Tu się rozśmiało wielu, co już znaczy, / Że najzupełniej prawda okazaną, / I, że mówiący pięknie się tłumaczy, / I już o sztuce tu nie rozmawiano.Jako forma — przejdź do fragmentu
Krzyknięto, wielce dowcip chwaląc owy, / I o opinii nie było rozmowy. . . . . . . . . . . / Bo tak się w Polsce, tej najtragiczniejszej / Z narodów, każda dyskusja przecina, / Choćby o rzeczy z ważnych najważniejszej…Jako treść — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 1 fragment
— Całe towarzystwo roześmiało się, a starzec wraz z innymi, aż dostał kaszlu, który na chwilę przerwał rozmowę.19 czerwca – 24 lipca — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Wspomnijcie też starego Wojskiego przestrogę: / Nigdy jeden drugiemu nie zachodzić w drogę, / Nigdy we dwóch nie strzelać do jednej źwierzyny». / Właśnie Wojski wymawiał to słowo: źwierzyny, / Gdy Asesor półgębkiem…Księga piąta — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Almanzor wszystkich wzajemnie witał, / Wodza najczulej uścisnął, / Objął za szyję, za ręce chwytał, / Na ustach jego zawisnął. / A wtem osłabnął… padł na kolana… / Ale rękami drżącemi / Wiążąc swój zawój do nóg…Pieśń Wajdeloty – Alpuhara — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 6 fragmentów
I nie bez chełpliwości wspomniał o listach wysłanych do króla wygnanego, do Chowańskiego i do elektora. — Po moim liście musi się jegomość elektor jasno opowiedzieć za nami albo przeciw nam — rzekł z dumą. Ale wojewoda…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Nowy duch wstąpił w serca, reszty łaska Najświętszej Panny dokona, a ja tymczasem do układów się na nowo wezmę. Będziemy zwłóczyć i marudzić, bo przez to się krew ludzka oszczędza. Kmicic zaś na to: — Ej, ojcze…Rozdział XVI — przejdź do fragmentu
W duszy było mu wesoło. Kmicic nie tylko był człowiek odważny, lecz i zuchwały. Myśl rozsadzenia olbrzymiej kolubryny radowała do głębi jego duszę, nie tylko jako bohaterstwo, nie tylko jako niepożyta dla oblężonych…Rozdział XVIII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 5 fragmentów
Małoż to ojcowie nałamali na mnie rózeg w konwencie, abym do statku przyszedł i różne piękne maksymy spamiętał, przewodniczki żywota… — A którążeś najlepiej spamiętał? — „Kiedy kochasz, padaj do nóg” — ot tak! To…Rozdział I — przejdź do fragmentu
Cicho się zrobiło w Wodoktach, aż ta cisza zdziwiła pannę Aleksandrę; w uszach jej jeszcze brzmiały słowa pana Andrzeja, słyszała jeszcze jego śmiech szczery, wesoły, w oczach stała bujna postać młodzieńca, a teraz po…Rozdział I — przejdź do fragmentu
— Jaśnie wielmożna panno łowczanko dobrodziko, a nam wielce miłościwa pani!… Nie wiem, co mi w imieniu całego Orszańskiego więcej wysławiać przystoi, czy nadzwyczajną waćpanny dobrodziki urodę i cnotę, czy…Rozdział III — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 5 fragmentów
— Radziłem mu — mówił — iżby siemię konopne w kieszeni nosił i po trochu spożywał. To tak ci się do tego przyzwyczaił, że teraz coraz to ziarno wyjmie, wrzuci do gęby, rozgryzie, miazgę zje, a łuskwinę wyplunie. W nocy…Rozdział II — przejdź do fragmentu
— Za otwarcie bram twierdzy jego królewska mość (tu znów długo wymieniał tytuły) ofiaruje waszej książęcej mości województwo lubelskie w dziedziczne władanie! Zdumieli się, słysząc to, wszyscy, zdumiał się na chwilę i…Rozdział III — przejdź do fragmentu
Po kilku dniach strzelaniny tak zaciekłej, że świata spoza dymu nie było widać, posłał znów Forgella do twierdzy. — Król i pan mój — rzekł, stanąwszy przed starostą, jenerał — liczy na to, że szkody, jakie Zamość…Rozdział III — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 4 fragmenty
Po odsunięciu kotary dzielącej atrium od tablinum dom otwarty był na przestrzał, tak że przez tablinum, przez następny perystyl i leżącą za nim salę, zwaną oecus, wzrok biegł aż do ogrodu, który widniał z dala jak jasny…Rozdział drugi — przejdź do fragmentu
Każę memu lekarzowi trzymać w niej środki czyszczące. Ja uczyniłem to i dlatego jeszcze, że Tygellinus widząc, jak takie rzeczy się udają, zechce mnie niechybnie naśladować, i wyobrażam sobie, co się stanie, skoro ruszy…Rozdział czterdziesty — przejdź do fragmentu
Watyniusz, który śmiał się nawet wówczas, gdy go policzkowano, stracił humor.Rozdział czterdziesty dziewiąty — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 3 fragmenty
Powóz stanął, ale rozpędzony brek przeleciał około niego jak burza śmiechów i okrzyków i zatrzymał się o kilkadziesiąt kroków dalej. Widocznie naradzano się nad czymś w sposób hałaśliwy i zapewne coś uradzono, gdyż…V. Wiejskie rozrywki — przejdź do fragmentu
Tylko panna Felicja zanosiła się od śmiechu. — Nie rozumiem, Felu, jak można śmiać się w takiej chwili — odezwała się narzeczona. — Dlaczego nie mam się śmiać?… Cóż mogło stać się złego?… Przecież jedzie z nami pan…V. Wiejskie rozrywki — przejdź do fragmentu
— Cha! cha! cha!… Jesteś pan nieoceniony!… — A potem zaczęła mówić niskim, metalowym głosem: — Na karcie mojej historii zapisał się piękny dzień — odegrałam rolę Putyfarowej i znalazłam Józefa… Cha! cha! cha!… Jedna…V. Wiejskie rozrywki — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 3 fragmenty
I pilnie wpatrywał się w rysy jej widma, które mu napełniało duszę; ale — znowu nie dostrzegł ani śladu niechęci. Owszem — figlarny uśmiech.XVII. Kiełkowanie rozmaitych zasiewów i złudzeń — przejdź do fragmentu
— Będziesz się pan śmiał — ciągnie pan Tomasz — z tego, co powiem (bo wy lubicie żartować z przeczuć i snów), a jednak dziś śniło mi się, że mój dom poszedł za sto dwadzieścia tysięcy… Mówię to panu przed licytacją…XVIII. Zdumienia, przywidzenia i obserwacje starego subiekta — przejdź do fragmentu
Stasiek znowu uśmiechnął się (jak ja nie lubię tych jego półuśmiechów)XX. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Mark Twain · 2 fragmenty
Potem znowu zaczęła się męka, gdyż pastor powrócił do nudnych tematów. Nagle Tomek przypomniał sobie o skarbie, który miał w kieszeni i wyjął go. Był to duży czarny chrząszcz z potężnymi szczypcami, ochrzczony przez…Rozdział V — przejdź do fragmentu
I był powód po temu. Nad salą, na poddaszu znajdowała się mała izdebka, która miała zamykany otwór w podłodze tuż nad głową nauczyciela. W tym właśnie otworze ukazał się kot zawieszony na sznurku i zaczął powoli…Rozdział XXII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Ale ponieważ radość objawia się u Murzynów śmiechem, więc jął bić się dłońmi po biodrach i śmiać się jak szalony. — Spętaj tego konia — rzekł Staś — zdejmij z niego zapasy, napal ognia i zagotuj wody.ROZDZIAŁ XXXII — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 3 fragmenty
Ten Gumowicz był synem akuszerki, kobiety bardzo biednej, ogromnie energicznej i krzykliwej. Mama Gumowiczowa zjawiała się czasami na dolnym korytarzu, rozmawiała z księdzem Wargulskim i panem Majewskim, wypytywała się…V — przejdź do fragmentu
Około godziny ósmej za szklanymi drzwiami ukazał się pan Majewski, otworzył je, wywołał więźniów na korytarz majestatycznymi gestami i kazał udać się na piętro. Borowicz szedł jak błędny. Nogi plątały się pod nim, myśli…IX — przejdź do fragmentu
— Ajści. Jak mię tatuś oddali do szkoły na stancyją, tom ci dopiéro zobocéł, jak se to ślachta jedzą. Bierze takie świecące widełki, źgnie ono miso, dopieros je do gęby niesie nikiej chłop snopek w zápole… Emocja…XII — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 3 fragmenty
Pamiętał, że nic zrobić nie może teraz, gdy pozostał sam. Nic innego nie pozostawało, tylko utonąć z parowcem. Nie było potrzeby przeciwdziałania temu, bo po co? Czekał w milczeniu, zesztywniały w pojęciu jakiejś…Rozdział VIII — przejdź do fragmentu
Oparł się o poręcz fotela i trząsł się ze śmiechu. Nigdy w życiu nie słyszałem czegoś równie bolesnego jak ten śmiech. Padł on jak zaraza na tę wesołość wywołaną osłami, piramidami, bazarami i czy ja wiem czym? Przez…Rozdział VIII — przejdź do fragmentu
Mówił, że ile razy zamykał oczy, tyle razy widział tę masę ludzi wiedzionych na śmierć tak pewną, jak pewny jest codzienny wschód słońca. Gdy zaś je otwierał, widział tych czterech ludzi walczących jak szaleńcy z oporną…Rozdział IX — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
— Na ostatek opowiem jeszcze jedną historię, krótką, bo mi pilno tańcować, a i dzieuchy krzywe, że do nich nie przychodzę! Wiecie, zmówiny dzisiaj Kłębianki ze Sochą Wickiem. Gdybym chciał, moje by były z Małgośką…VII — przejdź do fragmentu
Kłębiaki, a czterech było młodziaków, wyrosłych jak sosny i już prawie pod wąsem, skręcali powrósła przy drzwiach, reszta zaś parobków rozwalała się po kątach kurząc papierosy, szczerząc zęby i prześmiewając się z…X — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
Na lisa przebrali w kożuch do góry wełną Jaśka, z przezwiska Przewrotny — gap to był, niedojda i prześmiewisko całej wsi. Parob już wyrosły, a z otwartą gębą chodził, z dziećmi się zabawiał, do wszystkich dziewczyn się…XI — przejdź do fragmentu
Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy) · 4 fragmenty
Sam pogardzam sobą za ten nędzny „witz”, a na lepszy mnie nie stać. / KSIĘŻNA zimno / To po co w ogóle robić „witze”? / SCURVY Zły przykład naszych dowcipnisiów w literaturze: dowcip im dawno zjełczał, a „witze” robią…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
hi, hi — jak się brzydzę śmiechem moim, co brzmi jak płacz bezsilnego ciamkacza nad śmietnikiem pełnym ogryzków, niedopałków, wyczesków, skórek i blaszanych puszekAKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Cicho — nie śmieszcie mnie. Zupełnie łaskoczecie mi mózg waszymi pomysłami.AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Antoine de Saint Exupéry · 2 fragmenty
I Mały Książę wybuchnął uroczym śmiechem, który mocno mnie zirytował. Chciałbym, żeby moje nieszczęścia traktowano poważnie.I – X — przejdź do fragmentu
— Nocą będziesz oglądał gwiazdy. Moja jest zbyt mała, żebym mógł ci pokazać, gdzie się znajduje. I tak jest lepiej. Moja gwiazda będzie dla ciebie jedną z wielu. A więc będziesz lubił oglądać wszystkie gwiazdy… Każda…XXIII – XXVII — przejdź do fragmentu
George Orwell · 2 fragmenty
Winston turlał się po ogromnym korytarzu, szerokim na kilometr, zalanym cudownym, złotym światłem. Rycząc ze śmiechu, co sił w płucach wykrzykiwał zeznania. Przyznawał się do wszystkiego, nawet do rzeczy, które zdołał…Część III — przejdź do fragmentu
Nagle, bez powodu, wróciło do niego pewne wspomnienie. Ujrzał pokój oświetlony płomieniami świec, ogromne łóżko, przykryte białą narzutą, i samego siebie — chłopca w wieku dziewięciu lub dziesięciu lat. Siedział na…Część III — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.